trudny związek na odległość- brak mi na to sił...

No właśnie w tym jest problem,że nie mogę się z nim porozumieć jeśli zaczynam temat "nas" to on od razu przestaje mieć ochote na dalszą rozmowę bo twierdzi ,że go atakuje ni stąd ni zowąd i jak tu rozmawiać na ten temat? Kiedyś napomknęłam coś o tym jakby miało to wszystko dalej wyglądać w odpowiedzi usłyszałam że on na razie nie chce sie żenić ani podejmować życiowych decyzji w stylu zamieszkanie razem,że niby jeszcze nie teraz. To był pierwszy i ostatni raz kiedy weszłam na ten temat,chciałam tylko wyczuć grunt no to się dowiedziałam...Byłam wtedy akurat u niego,wieczorem on oczywiście zasnął a ja ryczałam w poduszkę. Rano byłam gotowa na spakowanie się i powrót do domu,wtedy mocno przytulił się do mnie i powiedział że nic takiego się nie stało,przecież nie chce się ze mną rozstawać. Nie chodzi mi o to żeby go na coś naciskać,ze ślubem też mi się nie spieszy ale zależy mi na tym żeby ten związek miał ręce i nogi,tyle razy się pytam czy nie da się tej jego pracy tak zorganizować żeby miał chociaż co drugi weekend wolny to w odpowiedzi słyszę tylko ile to on ma teraz na głowie i że gdyby było bliżej to inaczej by wszystko wyglądało. Teraz też nie wiem kiedy się spotkamy następnym razem bo on nie potrafi mi tego powiedzieć,ile można czekać nie wiadomo na co?

Za nami kryzys który udało nam się wspólnie pokonać i wyjść na prostą. Teraz jest między nami wszystko tak jak powinno być,tak mi się przynajmniej zdawało... Z racji tego,że dzieli nas pewna odległość nie jesteśmy w stanie widywać się jakoś bardzo często,dlatego też postanowiliśmy że święta spędzamy z naszymi rodzinami a Sylwestra i Nowy Rok wspólnie. Wszystko było naprawdę super,miło,romantycznie,czule,dodam że spędzaliśmy sylwestra tylko we dwoje bo właśnie tak chcieliśmy i tylko jedna rzecz mnie jakoś zdziwiła a mianowicie fakt,że nie dostałam od niego żadnego prezentu na święta. Szczerze mnie to zaskoczyło. Nie jestem materialistką i nie chodzi tu o sam prezent tylko o sam fakt,w końcu są święta,jakoś tak przykro mi się zrobiło bo ja już od dawna miałam dla niego przygotowany prezent gwiazdkowy. I kolejna głupia sytuacja to taka,ze nie wiedziałam do końca jak sama mam się zachować w związku z tym. Najpierw zrobiło mi się przykro,potem byłam zła a na końcu doszłam do wniosku że jeśli teraz ja wyskoczę z prezentem dla niego to zrobi się niezręczna sytuacja,nie chciałam żeby jemu zrobiło się głupio i w efekcie prezent dla niego nadal leży schowany w mojej szafie. W weekend jadę do niego i tak się zastanawiam czy dać mu teraz ten prezent czy jednak nie, darować sobie i nie wnikać w całą sytuację,zostawić to tak jak jest. Z jednej strony chcę mu go dać,z drugiej co mam powiedzieć? spóźniony prezent od Mikołaja? Przecież mogłam go dać jak był u mnie. Też jakoś dziwnie wyjdzie. Jak Wy na to patrzycie,co byście zrobiły/zrobili na moim miejscu?