Roznica wieku 18 lat. Czekam na opinie.

Z perspektywy mężczyny i tylko powiem swoje zdanie, na podstawie tego, co napisałaś. Ta znajomość nie ma przyszłości - jesteści na różnym stopniu rozwoju i z czasem to zauważysz. Chciałaś, aby była obiektywna opinia i taka jest moja.

Trudno cokolwiek ocenić, bo jak sama piszesz, ledwie co go poznałaś.

Powiem tylko tyle, taka różnica wieku może oznaczać: różnicę poglądów na życie, na temat związku, inna muzyka, inne zainteresowania, inny krąg znajomych. Trzeba się bardzo kochać i być skorym do poświęceń, żeby taki związek przetrwał. Dlaczego do poświęceń?

Mam takich sąsiadów. Kobieta jest w wieku mojej babci czyli ok. 70 lat, jej mąż starszy o  ok. 20 lat. Kiedyś tworzyli wszyscy taką zgraną "paczkę" na wspólne wyjazdy na wczasy, na zabawy. A ten pan innym kobietom bardzo imponował, bo miał już bogate dośwadczenie życiowe, miał dużo do powiedzenia, wszyscy słuchali go z zafascynowaniem. Do tego przystojny, bo mężczyźni w tym wieku mają coś takiego w sobie, co przyciąga wzrok. Oczywiście nie wszyscy. Mijały lata. Gdy owa sąsiadka miała 40 lat była pełna energii, chciała dalej podróżować, wychodzić do ludzi. On już nie... Mijały następne lata i powoli wyglądali niemalże jak córka prowadzącego ojca o lasce.

Chcąc wchodzić w taką znajomość trzeba pomyśleć o przyszłości, bo ona kiedyś przyjdzie. Wiem, że to nowa znajomość i może takie przemyślenia mogą się wydawać zbyt odległe, ale ja jestem przeciwnego zdania. Bo gdy człowiek się już zaangażuje, pozna bliżej, coś do siebie poczuje ciężko wtedy na zimno powiedzieć sobie, że to nie ma przyszłości, albo ma ale taką jak opisałam powyżej. To wszystko zależy, czy ten młodszy partner kiedyś się poświęci. Zastanów się czy czasami nie lepiej zakończyć to teraz, tym bardziej, że to nowa znajomość. Z czasem takie przemyślenia i wybory będą coraz trudniejsze. Pozdrawiam i życzę rozsądku

Wszystko zależy od tego, czego po tej znajomości oczekujesz... Osobiście miałam męża 25 lat starszego. Dużo mogłabym pisać...o zaletach i o wadach takiego związku. O stosunku najbliższego i dalszego otoczenia do  małżeństw z dużą różnicą wieku u partnerów. O stereotypach z którymi walczyliśmy każdego dnia... Tylko w sumie,  po co ?  Każda historia jest inna...
Pamiętaj tylko, że gdzieś tam w tle, jest zapewne była żona, jego dzieci z poprzednich związków lub małżeństw...młodej osobie, dość trudno jest odnaleźć się w tego rodzaju relacjach.Nie jest, to niewykonalne...ale wymaga sporego wysiłku. Nie wiem, co postanowisz ale proszę, bądź ostrożna...

Poglady na zycie mamy bardzo podobne, muzyka prawie taka sama, nie powiem ze nie slucham mlodziezowej muzyki bo tak nie jest ale wole piosenki starszego pokolenia Kilku znajomych mamy wspolnych i podobne zainteresowania. Nie mowie ze jest wszystko idelanie jak w bajce bo jak juz wspomnialam dalej sie poznajemy i nie chce zakanczac tej znajomosci no naprawde jest to osoba ktora mnie interesuje. Jest to trudna sytuacja i faktycznie sama nie umiem podjac ostatecznej i dobrej dla mnie decyzji.

Artur nigdy nie probowal skrocic dystansu w stosunku do mnie. Wrecz przeciwnie nie zrobil nigdy nic co dalo by mi do zrozumienia, ze oczekuje odemnie czegos mam na mysli seks oczywiscie. Oczywiscie jestem mloda i pelna zycia, ale gdyby chodzilo mu tylko o seks zorientowala bym sie napewno i przyznam, ze nie mielismy ze soba blizszych, cielesnych kontaktow.

Skoro tak jest, to nie chodzi mu o seks. Jednak musisz wiedziec, że czasem Wasza różnica będzie bardzo widoczna - jak to bardzo klarownie napisała wcześniej jakaś netkobieta.

Tak spotaklismy sie juz z dziwnymi komentarzami ale on stwierdil, ze nie warto sie tym przejmowac bo ludzie zyja plotakmi o innych a my wiemy jak naprawde jest i bardzo lubimy swoje towarzystwo. Ale mezczyzna w wieku 38 lat czego moze oczekiwac od kobiety mlodszej o wiele lat od siebie skoto nie chodzi o seks bo wiem, ze tak nie jest?

Nie mam tyle lat, co on, ale też do tego wieku nie mam już tak daleko.
Szczerze, to jednak może być seks. On jest doświadczonym mężczyzną - może wiedzieć, jak myślą kobiety, a kobiety zwracają uwaę, czy facet skraca dystans. Jeśli tego nie robo, ta albo nie jest zainteresowany seksem, a poważnym związkiem albo...wie, że kobieta tak myśli i jest cierpliwym łowcą.
Ale jeżeli nie seks to co ?. Czuje się przy Tobie młodo.
Takie jest moje zdanie.

O matko, dajcie dziewczynie spokój! Przecież pisze, że ledwie go poznała... Różnica wieku jest spora, owszem, ale przecież nie oświadczył jej się, za tydzień nie bierze z nim ślubu i dzieci też w drodze nie ma.
niedoceniona moja rada jest taka, spróbuj. Przecież nie musisz nic obiecywać. Może okazać się, że znalazłaś partnera na całe życie lub napalonego faceta w kryzysie wieku średniego. A może okaże się, że odnalazłaś przyjaciela? Nie ma co gdybać tylko trzeba spróbować

Zgadzam sie z Toba w 100% Slubu nie ma w drodze dzieci rowniez a bardzo dobrze czujemy sie w swoim towarzystwie! A przeciez on moze byc swiadomy tego, ze gdyby mialo cos byc miedzy nami to rozmowa jest najwazniejsza gdybym nie byla pewna zawsze moge mu o tym powiedziec on ceni sobie szczerosc a ja rowniez nie libie owijania w bawelne. Nigdy nic nie wiadomo co przyniesie los, a on rowniez nie naciska i nie spieszy nam sie do niczego. Tylko najbardziej przerazaja mnie opinie i komentarze ludzi choc tak naprawde nie wiadza jak jest, chodzi mi tu gdy siedzimy kulturalnie w klubie i spogladaja jak bym szukala sponsora, choc pus jest tego, ze on tak staro nie wyglada a ja znow nie az tak mlodo

Osobiście nie związałabym się z tym mężczyzną. Masz 20 lat, młodziutka dziewczyna, wchodzisz dopiero w życie. On ma 38 lat, coś już przeżył, był w związku, jak to się pięknie mówi, ma swoje przyzwyczajenia... Mam taką granicę, czyli kobieta 10 lat starsza lub mężczyzna 10 lat młodszy i odwrotnie. Mój mąż jest 2 lata starszy ode mnie, akurat tak się dobraliśmy Z Twoich wypowiedzi, coś tak czuję, że chodzi mu o seks... Kryje się na razie... Decyzję i tak będziesz musiała podjąć sama...
Życzę powodzenia

Powiem Ci tak: przez kilka lat, kiedy byłam sama, sądziłam, że różnica wieku między mną, a moim ewentualnym partnerem, będzie wynosić co najwyżej 15 lat. Uważałam, że 15 lat to już i tak bardzo dużo.
I pewnego dnia poznałam mężczyznę. Mieliśmy wyjątkowo dobry kontakt, mnóstwo wspólnych tematów, wspólnych pasji i identyczne poczucie humoru. Wyglądał młodo, myślałam, że między nami jest 10 lat różnicy, no, może 12-13.
Cóż się okazało? Różnica wieku wynosiła 19 lat! A było mi z nim tak dobrze...
Mieliśmy bardzo dużo wątpliwości, baliśmy się tego związku. Z drugiej strony, stwierdziliśmy, że żadne z nas z nikim jeszcze się tak dobrze nie czuło.
Zaryzykowaliśmy, bo nasze charaktery pasują idealnie. Mamy podobny światopogląd, to samo czujemy, tak samo widzimy otoczenie, ludzi.

Niedoceniona, ja Ciebie rozumiem. I rozumiem Twoje rozterki.
Nie przejmuj się ludźmi, którzy na Was patrzą, negatywnie komentują. Bo ludzie zawsze będą komentować, oceniać. A będą to robić tym chętniej, im słabiej będą znać Was i Waszą sytuację.

Pomyśl o tym, co jest dla Ciebie dobre, co daje Ci szczęście.
Masz dopiero 20 lat. Jeśli chcesz spróbować - spróbuj!
Przestanie Ci pasować ten związek - rozstaniecie się. Będziesz miała kolejne doświadczenie za sobą - i dobrze!
Będzie Ci pasować - cudownie, bądź w tym związku.

Wiesz, tak, jak pisałam wcześniej, też się bałam, ale, z drugiej strony... życie pisze przedziwne scenariusze

Marynata jestes chyba w bardzo podobnej sytuacji do mnie i tutaj dowiaduje sie, ze jst bardzo duzo osob w takiej sytuacji gdzie partner badz przyszly partner jest o wiele starszy i musze przytoczyc twoje slowa : "Wyglądał młodo, myślałam, że między nami jest 10 lat różnicy, no, może 12-13.
Cóż się okazało? Różnica wieku wynosiła 19 lat! A było mi z nim tak dobrze...
Mieliśmy bardzo dużo wątpliwości, baliśmy się tego związku. Z drugiej strony, stwierdziliśmy, że żadne z nas z nikim jeszcze się tak dobrze nie czuło."  Dokladnie tak samo jest ze mna myslalam, ze ta roznica wiekowa to max 11 lat! A tu taka niespodzianka, ze az 18! Ale faktycznie czujemy sie ze soba bardzo dobrze...

Nie przejmuj się opiniami innych. Ludzie są jacy są i zawsze tacy byli i nic tego nie zmieni. Jeżeli poznasz go dobrze i Twoi najbliżsi go zaakceptują to nie widzę powodu, żeby się innymi przejmować.

Oczywiscie zdaje sobie sprawe z problemow zdrowotnych ale jestem na to gotowa , utrzymujac z nim kontakt przemslalam, wszystkie za i przeciw ale sadze, ze uczucie jest silniejsze, nie mowie tutaj o milosci ale przez ten czas bardzo przywiazalam sie do Niego.

Tak ludzie niestety sa tacy, ze gadaja, plotkuja i zyja tym po prostu, poznac go napewno poznam jeszcze lepiej niz znam go teraz    
Czy moi najblizsi by go zaakceptowali? W tym jest dosc duzy problem bo watpie w to.... Mam dosc dzwina rodzine i beda mi niestety dogadywac, ze stary, ze to nie ten jest dla mnie odpowiedni, w sumie to moje zycie nikt za mnie nie umrze nikt nie powinien mi mowic co mam robic, kogo wybrac ale niestety z tym sie musze liczyc pewnie beda chciecli dla mnie dobrze i to jest ten problem...

Wydaje mi się, że jeśli tak się zdarzy, że zaplanujecie razem przyszłość to on powinien się postarać by Twoja rodzina go zaakceptowała. Jeżeli będzie mu na Tobie zależało bardzo to zrobi wszystko by wszyscy byli zadowoleni, a przynajmniej większość A na razie to nie ma co się z nim wystawiać zawczasu. Najlepszy moment na przedstawienie go będzie jak będziesz go pewna i, tak naprawdę, przestanie Cię interesować zdanie innych. Pamiętaj, nic na siłę i powoli

Jestem na nie.
Ale uwaga: Sama mam partnera starszego o 12 lat.
Oboje jesteście na całkiem innym etapie życia. I nie piszcie, że to nie jest problem, bo nawet zakładając, że
będziecie razem ( ślub itd) to w końcu on będzie chciał dzieci i co wtedy?
Ty masz tylko 20 lat, a on aż 38. Nie obraź się, ale to ostatni dzonek dla niego, żeby mieć dzieci.
A Ty pewnie chcesz studiować, pracować sama na siebie, coś w życiu osiągnąć??? Chyba, że nie?
Chyba, że wolisz już teraz urodzić mu dzieci, być kurą domową w 100% zależną od męża i jego pieniędzy?
W dodatku bez wykształcenia i realiów na jakąś lepszą przyszłość.

Poza tym zdajesz sobie chyba sprawę, że może będziesz dla niego nianią?
Bo kiedyś może się rozchorować - to się starość nazywa.
A gdyby on zachorował i zmarł? To wtedy zostaniesz sama jak już wyżej pisałam bez wykształcenia.

Oczywiście to jest Twój wybór, ja tylko powiedziałam co myślę.
Równie dobrze może być przecież wspaniale, oboje doczekacie wnuczków i będziecie żyli długo i szczęśliwie

No zaraz, moment, Juliette nie zapędziłaś się troszkę? Zaraz kura domowa i niewykształcona "sierotka". Można mieć dzieci i zdobywać wykształcenie. Poza tym niedoceniona może zapragnie dziecka za 5 lat a nie za 15? Poza tym facet to nie kobieta i 38 lat to żaden ostatni dzwonek dla niego. Osobiście znam parę, gdzie zona ma trzydzieści kilka, a mąż około siedemdziesiątki i kilka lat temu urodziła im sie piękna, zdrowa córeczka. Dla mężczyzny bycie ojcem w późnym wieku nie jest tak wielkim obciążeniem ani ryzykiem jak dla kobiety.
A co do tego, że może zostać wdową. Każda żona może nią zostać bez względu na wiek męża.
Są plusy i minusy takiego związku i wszystko zależy od ludzi i charakteru tak naprawdę.

Spokojnie dziewczęta!
Przecież można być dojrzałym już w wieku 18 lat! To zależy od człowieka - jedni muszą się wyszaleć, potrzebują zabawy, przygody, przelotnych (lub nie) romansów. Innym jest to zbędne. Dla nich szaleństwem jest miłość, która trwa i trwa. Nie należy mówić, że rób szkołę, idź do pracy, dzieci na potem.
20 lat to nie 50! On ma 38, a nie 88 - a to znaczna różnica. 38 lat to nie starość, nad grobem nie stoi, ojcem może spokojnie zostać przed 50 rokiem życia. Ileż to jest takich par, małżeństw?
Czy małżeństwo musi ograniczać? Studia zaoczne zawsze można robić, tym bardziej, że zjazdy są co 2 tygodnie po 3-2 dni. Jeśli ktoś wybierze się na studia oddalone o 100km od domu to nie jest wielki kawał.
Być na utrzymaniu męża? Czasem tak się przecież dzieje. Wiadomo, to stan przejściowy, bo doprawdy nie wyobrażam sobie być na utrzymaniu Kochanego, bo bardzo pragnę dokładać się do utrzymania domu tak samo jak on.

Nie osądzajcie, a doradzajcie.
Mówcie, ale nie kierujcie.

Kochana! A nie lepiej porozmawiać w cztery oczy, szczerze, od serca?
Upewnić się, że to nie jego przygoda, że nie chodzi tu tylko o seks?
Może to ukoi Twoje nerwy?

Niedoceniona a ja powiem ci tak...Jestes w tym samy wieku co moja corka i niech mnie kule biją ma podobny problem co Ty!A ja jako matka wspieram moją ukochna córeczkę i modle się w duchu żeby nić z tego nie wyszlo!No taka ze mnie wyrodna matka!Wspieram ją bo wiem co znaczy uczucie i nie chce jej ranić i BARDZO ją kocham!
Na szczęście ten facet(15 lat rożnicy) jest na tyle rozsądny że sam jej powiedzial że ta róznica wieku go przeraża.Oczywście mu się podoba i trele morele ale ma bardzo dużo wątpliwosci.Wiem o wszystkim bo jestem z córka w bardzo dobrym kontakcie i daje mi nawet poczytac esy...Jak pomysle sobie że on ma bliżej do mojego wieku niż jej to też mnie to przeraża. Pragne jej szczęścia najbardziej na świecie i gdyby podjeła decyzję bycia z nim zaakceptowałabym to.Jednak tak jak napisałam wcześniej modle się zeby tak nie było i licze na jego rozsądek w tej kwestii...
Tak sobie mysle że gdyby miala 30 lat a on o te 15 lat wiecej to byloby mi latwiej.
Zycze ci Niedoceniona podjęcia mądrej decyzji.To jest tylko moje zdanie...w sumie to nie podalam żadnych argumentow,ale sa one powyżej i ja się z nimi zgadzam...

Pozdrawiam Cię serdecznie

Jeśli chciałby przygód to już dobierałby się do Ciebie, tak mi się wydaje. Na co by czekał? Pocałunek w policzek pewnie by mu nie wystarczył.
Czas wiele pokaże. :-)

Opiniami ludzi nie masz co sie przejmowac. Ludzie plotkowali,plotkuja i plotkowac beda
Na Twoim miejscu martwilabym sie czym innym.
Mozliwe , ze jestes dojrzala, ale jednak 18 lat to jest duza roznica wieku.Moglby byc juz Twoim ojcem.
Wiaza sie z tym roznice swiatopogladowe , inne towarzystwo,doswiadczenia.
Ty dopiero wkraczasz w dorosle zycie , on juz troche przezyl.
Mimo,ze uwazasz sie za dojrzala , to w pewnym momencie przy takim facecie mozesz sobie uswiadomic , ze Ty naprawde jeszcze w glebi duszy jestes jeszcze dzieckiem.
Wydaje mi sie , ze taki facet chcialby juz troche sie ustabilizowac,a Ty dopiero chyba nabierasz doswiadczenia.
Ja tego nie widze kompletnie i zastanawia mnie jeszcze to , czy dojrzaly facet, ok. 40 zainteresowalby sie 20 latka? Szczerze mowiac , nie wydaje mi sie.
Mysle , ze bardziej chodzi mi o udowodnienie sobie, ze jest prawdziwym mezczyzna i moze zainteresowac mlodsze kobiety.
Z drugiej strony, moze okazac sie porzadnym mezczyzna i bedziecie szczesliwi,roznie to moze byc.
Ja na Twoim miejscu nie brnelabym w to , ale wybor nalezy do Ciebie.
Rob tak zeby w zyciu jak najmniej zalowac

P.S Jesli chodzi mu o seks , to tez nie musi Cie od razu do lozka ciagnac , taki facet juz swoje przezyl i wie jak omotac kobiete(zwlaszcza mloda),zeby nie zauwazyla ,na czym mu tak naprawde zalezy. Tak czy inaczej ja tego nie wiem,Ty poki co tez. Moze wyjdzie w praniu

Niedoceniania od razu zastrzege sobie że taki ze mnie psycholog jak z koziego tyłka trąbka ale wydaje mi sie że wybralas faceta w tym wieku gdyz brakuje ci po prostu osoby w Twoim życiu na ktorej moglabys polegać.Takiej dojrzałej,odpowiedzialnej na ktorej mozna wesprzec swoje wątle ramię w sensie psychicznym i fizycznym...Moja corka wychowywala sie bez ojca byc może wlasnie dla tego zwrocila uwagę na mężczyzne w tym wieku.Mysle ze moj tok rozumowania nie jest taki glupi...
Slonko kochane zawsze mozesz sprobowac ale bądz ostrożna,nie pozwol się skrzywdzić!Jestes na tyle duża żeby po jakimś czasie rozszyfrowac jego zamiary...za mąz przeciez za niego nie wychodzisz ale naprawdę zachowaj dystans...
Poza tym wiesz jak to jest...gdy spytalam swoją córke czy weźmie na dyskoteke M to odpowiedziala że "co by powiedzieli moi znajomi"...To daje dużo do myslenia.Nie można być z czlowiekiem ktorego się w jakiś sposob wstydzimy,ukrywamy!Co to za para!

A tak w ogóle to co ten facet na te calą sytuacje mowi?Widzi Waszą wspólną przyszlość?
I naprawde uważam że gdybyś miala chociaz te 30lat byloby Latwiej i tobie i jemu i znajomym,rodzinie...
Pozdrawiam cie serdecznie*

do autorki

To wszystko kwestia gustu. Ja nie wyobrażam sobie bycia z duzo starszym mężczyzną,aczkolwiek życie jest pełne niespodzianek Jeden lubi frytki, drugi krewetki, więc tego komentować nie będę. Najważniejsze żebyś była szczęśliwa,bo chyba o to w tym wszystkim chodzi ?

Droga Autorko - z mojego doświadczenia napiszę tak:
1/co do tego czy chodzi mu tylko o sex czy nie i wpisy typu nie bo już by coś zrobił - to bzdura facet normalnie myślący z takim doświadczeniem jak on nie popełnia takiej "gafy" i nie pcha rąk gdzie nie powinien po kilku spotkaniach - tak postępują przeważnie napaleńcy lub młokosy bez doświadczenia - ale gwarantuję ci że główny powód zainteresowania z jego strony względem twojej osoby to nie twoja "mądra głowa" tylko twoje "młode ciało"
2/piszesz że jesteście za granicą - a co wiesz o jego rodzinie w kraju - jesteś pewna że tu w Polsce nie czeka żona i dzieci??????? - nie możesz tego sprawdzić , masz tylko jego słowo.
3/I ostatnie zakładając że on faktycznie ma "uczciwe zamiary" i coś z tego wyjdzie to co będzie gdy za 10 lat ty wreszcie zauważysz różnicę wieku nie do ogarnięcia i po prosty zakończysz związek będziesz młoda  i całe życie przed tobą a pomyślałaś o nim będzie miał prawie pięćdziesiątkę, a co do dzieci to wierz mi im starszy ojciec (przy pierwszym dziecku) tym gorzej dla dziecka - wiem co mówię.
Życzę mądrej decyzji.

A przepraszam skąd Ty wiesz, że on szybko chce mieć dzieci? Naprawdę facet ma inną mentalność i nie cyka mu zegar biologiczny.

To nie jest regułą. Jedni rezygnują inni nie. Wbrew pozorom naprawdę można to wszystko pogodzić. Moja przyjaciółka ma prawie rocznego synka i kończy pierwszy rok magisterki. Urodziła i się uczy. Jej narzeczony pracuje. Nie mają jakiś kokosów, ale starcza.

To też nie jest regułą. Z tego co pisze niedoceniona to ona pracuje w Niemczech. Może będzie chciała tam urodzić i zostać w pracy? Tam są trochę inne standardy niż u nas. I nie każdy ma kredyt na karku. Może gdyby im się udało to facet ma już swoje lata i nie musi zaczynać od zera. Na pewno coś ma i może ją wspomóc w osiąganiu jej celów.

Jeżeli wszystko zrobisz z głową i po kolei na pewno się uda. A tak na moją łopatologiczną logikę to jeśli się nie ma pieniędzy to nie robi się rzeczy ponad stan. Wiem, że kredyty są dla ludzi, że każdy chciałby mieć swój dom, ale spłacać coś przez 30 lat to jest gorsze od piekła. Takie moje zdanie, ale to już jest temat na inną dyskusję

Moje kochane odpisze wam kazdej pokolei Od razu wspomne nie mam zadnych kredytow ani klopotow finansowych on mi nie musi pomagac w tym nawet bym takiej pomocy nie przyjela! Radze sobie swietnie sama a dodam, ze w polsce mam piekny dom po rodzicach gdzie zawsze raz na 3 tygodnie tam zjezdzam na krotki odpoczynek, wiec mieszkac mam gdzie i tu w Niemczech i w Polsce
Chicka
Jak juz wspomnialam wczesniej dalej sie poznajmy mamy przeciez na to mnustwo czasu a speza nam sie go razem znakomicie

kasandra1234
A ten facet ma kilka zdan ta ten temat Oczywiscie da niego nie ma problemu, ze jestem az taka mloda choc mial jakies obawy co do naszej znajomosci, ale teraz nawet nie zwraca na to uwagi ja troszeczke owszem nie tyle, ze wyglada na ten wiek czy, ye ma inne poglady po prostu mysle tylko nad cyframi. Ja osoboscie tez mam troszke strach jak by mieli moi znajomi go poznac czy rodzina ale mamy rowiez wspolnych znajomych i czesto wychodzimy razem czy uzadzamy grila i swietnie sie raem bawimy mimo roznicy wieku I moze faktycznie masz racje, ze wybralam takiego faceta, bo moge na nim polegac bez wzgledu jaki bym miala problem psychiczny czy jaki kolwiek. Jest dobrym czlowiekiem z tego co go do tej pory poznalam.

Juliette
Niestety szybko przywiazuje sie do ludzi ale nie mowie tutaj o milosci tylko po prostu jezeli mam z kims dobry kontakt to nie chciala bym takiej osoby stracic.

Fara
Tak bylam w zwiazku i to bylo nieporozumienie, wiem czego oczekuje od mezczyzny i jak narazie (nie chodzi mi o sprawy lozkowe) wlasnie on to ma moze mi to dac, szacunek, zrozumienie, cieplo. Mowie oczywiscie na ten czas dzisiejszy... I naprawde mimo roznicy wieku dziwi mnie to sama, ze mamy takie same poglady na swiat To jest piekne

atinasarz
Jesli chodzi o zone czy dziecko, wieze mu na slowo ale mamy rowniez wspolnych znajomych i przeciez powiedzieli by mi o takich waznych sprawach tak, ze nie wyolbzymiajmy problemow

No tak masz racje roznice pokoleniowe, ale ja nie planuje zadnych dzieci:) a wy juz mnie w pieluchy wpedzacie, jeszcze nie wiadomo co z tego wyniknie, a jesli chodzi o przyszlosc to on sam powiedzial,ze zawsze mozna isc na kompromis

Teo masz racje z tym,ze czasem 40letni facet bedzie lepszym ojcem,niz 20-30 latek,ale nie zgodze sie, ze wiek nie ma nic do rzeczy.Otoz ma.
Starsi ludzie byli zupelnie inaczej wychowani, to byly inne czasy,niektorzy nie zrozumieja tego,jak teraz zyja mlodzi ludzie.
Nie ma co sie rozpisywac na ten temat,jak to niedoceniona napisala : roznice pokoleniowe.
Cos w tym jest.

On akurat jest mlody duchem i w ogole nie czuje sie na swoj wiek i nie wyglada. A napisalam roznice pokoleniowe, poniewaz chodzi mi o te dzieci, ktorych choc nie planuje.... Ale sadze, ze wyolbzymiasz ten problem.... ale to moje zdanie a ja dziekuje Ci za swoja opinie, kazde slowo sie tu dla mnie liczy.

ja uważam,że jeśli czujecie się dobrze w swoim towarzystwie to wiek nie ma znaczenie:)
ludzie gadali,gadają i już tak zawsze będzie:)
zawsze możecie żyć w stosunkach czysto-koleżeńskich.
nie od razu musi wywiązać się z tego romans:)
a może akurat on jest twoją bratnią duszą:)
niczego z góry nie trzeba zakładać:)
pozdrawiam