Wyjazd za granicę - jak się przygotować?

Wiedzę, że jesteś sceptycznie nastawiona do wyjazdów.
Nie nastawiam się ani na to, że będzie super, ani na to, że będzie nie fajnie.
Po prostu, do odważnych świat należy.
I lepiej żałować,  czegoś co się zrobiło niż czegoś czego się nie zrobiło.

Wiem, że tak bywa, i jadąc tam jestem na to przygotowana.

a tak, ze strony praktyczniej, co ze sobą zabrać! Oprócz laptopa
i jeżeli możesz mi powiedzieć, coś na temat osłuchiwania się z językiem jak się jest na miejscu, to prawda, że wtedy szybciej się przyswaja wszystko bo jest się zmuszonym?
Zawsze myślałam, jak to jest, że ludzie jadą mało co umieją i tam się osłuchują i po paru latach aż nikt by nie pomyślał, że kiedyś nie umieli.
wszyscy radzą dużo słuchać np tv w danym języku czy czytać, ale co jak się rozumie co 2 słowo z tego co jest powiedziane, czy napisane, jak wiedzieć o co chodzi:P

Akurat te ostatnie rzeczy są w dobry kierunku
no jednak planuję od razu dłuższy pobyt przynajmniej rok.

Co do ludzi jadących za granicę siedzących np 3 lata i dalej nie umiejących języka.. to ja tego nie rozumiem, już z nudów zaczęła bym oglądać tv, czy się uczyć, wiadomo ciężko jest ale trzeba się przełamać, nawet głupie zapytanie o godzinę, czy o coś w sklepie to już coś.
Zamierzam tam pojechać, i ograniczyć swoje rozmowy polakami, bo tak to nigdy się nie nauczę.
Wiadomo każdy boi się nieznanego, ale nie ma co panikować, wróci zawsze można - bo zazwyczaj ma się gdzie.
A co sądzisz jeszcze o nauce z fiszek?

Na pewno istnieja leki o tym samym dzialaniu tylko o innej nazwie, wiec najlepiej spytac lekarza,
albo poszukac w necie.
Co do fiszek, to ja nie jestem zwolenniczka takiego uczenia. W szkole mialam wykuta gramatyke i
mialam ja w jednym paluszku. Co z tego skoro nie potrafilam jej w praktyce uzywac.
Tak wiec polecam trening, praktyke i jeszcze raz trening.
O jakim miescie myslisz ??

o język się nie martw. po 2 miesiącach zaczniesz nawet myślę w obcym języku. widzę, że jesteś odważna kobieta - na pewno sobie poradzisz poza tym jedziesz za zachodnią granicę, a tam nie ma za bardzo czego się bać.

opowiem CI moją króciutką historię wyjazdu za granicę.

jestem rusycystką i dostałam szansę wyjazdu na półroczne stypendium do moskwy. spełnienie marzeń każdego filologa!! cieszyłam sie jak dziecko!

pierwszy dzień był okropny!! chociaż znałam bardzo dobrze język nie rozumiałam co do mnie mówią. dziwiła mnei zupełnie inna mentalność na drogach, w sklepach.... przeogromne wieżowce, wszyscy gdzieś spieszą, popychają się w metrze, gwar, zgiełk. czułam sie obco. zauważyłam, że polacy mieszkający w moskwie stali się zobojętniali. mało się uśmiechają i gdy słysza rodaka, to nawet dzień dobry nie powiedzą. strasznie tęskniłam za polską. chociaż wcześniej nie byłam patriotą, to teraz doceniam to, co mamy w kraju. no i moi najbliżsi... gdybym chociaż miała przy sobie narzeczonego - byłoby lżej. cieszę się, że miałam szansę mieszkania w moskwie na studiach. pewnie w przyszłości, gdybym miała szansę pracowania w moskwie, bez wahania zmieniłabym życie swoje i swoich bliskich. teraz nie jestem już taka pewna...
ogólnie moskwa jest przecudowna, ale jednak mimo doskonałej znajomości języka i kultury czułam sie tam obco... na pewno tam wrócę, ale tylko jako turystka.

mam nadzieję, że w Twoim przypadku będzie inaczej ja jestem domatorem. lubię mieć ustabilizowane życie i czuć się bezpiecznie. podziwiam tych, którzy z optymizmem i zapałem patrzą w przyszłość na obczyźnie

mam nadzieję, że Ci się uda trzymam kciuki

masz do tego bardzo zdrowe podejście i jak sama wiesz: jeśli się czegoś chce, to można to osiągnąć

życze wszystkiego dobrego

Proszę, powiedzcie mi jak to jest z tym szukaniem pracy?
Po prostu obawiam się, że przyjadę tam a pracy nie uda mi się znaleźć, a nie chce szukać będąc tutaj przez jakieś ogłoszenia, które mogą okazać się jakąś lipą.

Póki co nie mierzę wysoko, gdyż nie znam jeszcze na tyle języka, ale jak z czasem go w pewnym stopniu opanuje, że będę nim już komunikatywnie władała to poszukam czegoś lepszego.

Post przeniesiony: