Lojalność pracownika

Myślę, że ten dość pesymistyczny wniosek na temat lojalności pracodawcy względem pracownika jest niestety prawdziwy. Najprościej jest rzucać hasłami o lojalności, gdy się zatrudnia na 40 godzin tygodniowo na podstawie umów zlecenia lub o dzieło albo tam, gdzie się za pełen etat wypłaca najniższą stawkę krajową czy wymaga niepłatnych nadgodzin. A to nie są odosobnione przypadki.

Byłam bardzo lojalną pracownicą przez większą część mojego życia zawodowego. I w tym roku dojrzewam do tego, żeby wsadzić lojalność między bajki i zatroszczyć się o siebie, ponieważ okazało się, że na mojej głowie jest więcej obowiązków, niż być powinno i że szefostwo zwyczajnie oczekuje, że tak być powinno. A gdy byłam na chorobowym, musiałam telefonicznie opowiadać o szczegółach swojej choroby (włącznie z konsystencją tego, co zostawiam w toalecie), żeby szefowa uznała lekarskie L4.

W swojej lojalności przekroczyłam wszystkie granice, bo nigdy ich nie postawiłam. W tym roku akademickim podjęłam nowy kierunek studiów i właśnie z uwagi na pracę w Szczecinie nie przeniosłam się do Wrocławia, gdzie mam studia (zaoczne). Teraz spędzam ok. 25 godzin miesięcznie w pociągach i zarabiam mniej, niż zaoferowano by mi we Wrocławiu. U mnie czas na zmiany, również w podejściu prolojalnościowym. Moja nowa lojalność będzie oznaczała, że szanuję poufność informacji, że nie odchodzę z dnia na dzień. Tylko tyle (w porównaniu z tym, co ta lojalność znaczyła dla mnie do tej pory).

Trochę demonizujecie.
Z niewolnika nie ma pracownika. Jak nie odpowiadają warunki to zmienia się pracę.
Co znaczy poświęcałam się?
Monyc zgadzam się, trzeba określać jasno granicę-nikt nikogo do niczego nie zmusi.
Jednak jeśli na rozmowie kwalifikacyjnej kandydat mówi, że może pracować w soboty, że to żaden problem a potem mówi jak to się poświęca dla firmy...to coś nie hallo.

cyt:"gdy się zatrudnia na 40 godzin tygodniowo na podstawie umów zlecenia lub o dzieło albo tam, gdzie się za pełen etat wypłaca najniższą stawkę krajową czy wymaga niepłatnych nadgodzin"

Osoba która świadomie-dobrowolnie podpisuje taką umowę chyba wie co robi.
Trzeba się szanować i negocjować warunki zatrudnienia. Skoro ma się coś do zaoferowania to trzeba to dobrze sprzedać.

Dayzi, świat nie jest tylko czarny lub biały. Zakładanie, że pracownik, który robi ponad normę od początku się na to zgadzał będzie dalekie od prawdy w wielu przypadkach. Tak samo jak idealistyczne podejście, że warunki szefowi zawsze dyktuje pracownik.

Nie jestem na umowie zlecenie ani na umowie o dzieło pracując 40 godz tygodniowo. Ale znam osoby, które na takiej umowie są. I przezwyciężam w sobie chęć wywyższenia się i powiedzenia im, że jeśli mają coś do zaoferowania to powinny to dobrze sprzedać, ponieważ zdaję sobie sprawę z tego, jak długo szukały pracy i w jak podbramkowej sytuacji się znalazły.
Pracodawca, który nie chce zatrudnić na umowę o pracę, odrzuci kandydata, który tej umowy nie podpisze i weźmie kogoś innego, mając do wyboru i do koloru w kandydatach. Kandydaci z kolei niekoniecznie dysponują aż takim wyborem.

Ludzi trzeba najpierw zrozumieć, a potem dopiero oceniać, jeśli chce się być czyimś sędzią. Ponieważ oczywiście, trzeba się dobrze sprzedać i oczywiście, super, jeśli po podpisaniu umowy nic nas już nie zaskoczy w postępowaniu szefa. Ale nie zawsze tak się dzieje i nie zawsze można pracę rzucić z dnia na dzień.

"Dayzi, świat nie jest tylko czarny lub biały. Zakładanie, że pracownik, który robi ponad normę od początku się na to zgadzał będzie dalekie od prawdy w wielu przypadkach. Tak samo jak idealistyczne podejście, że warunki szefowi zawsze dyktuje pracownik.
Ale znam osoby, które na takiej umowie są. I przezwyciężam w sobie chęć wywyższenia się i powiedzenia im, że jeśli mają coś do zaoferowania to powinny to dobrze sprzedać, ponieważ zdaję sobie sprawę z tego, jak długo szukały pracy"

więc namawiać będziesz by wzięły jakąkolwiek pracę a potem w były nieszczęśliwe, że są wyzyskiwane? To przypomina praktyki stosowane w UP.

   "Pracodawca, który nie chce zatrudnić na umowę o pracę, odrzuci kandydata, który tej umowy nie podpisze i weźmie kogoś innego, mając do wyboru i do koloru w kandydatach. Kandydaci z kolei niekoniecznie dysponują aż takim wyborem."

Takie jest prawo popytu i podaży w gospodarce wolnorynkowej.
Zawsze mogą przejść na "drugą stronę mocy", zaryzykować swoje pieniądze i powierzać pracownikom ustalając lepsze warunki niż sami otrzymywali.

   "super, jeśli po podpisaniu umowy nic nas już nie zaskoczy w postępowaniu szefa."
Nie ma takiej umowy której nie można rozwiązać.

Uważam, że lojalni pracownicy (uczciwi, którzy rozumieją , że firma musi zarabiać by oni zarobili) są filarem każdego biznesu.
Uczciwy pracodawca powinien wywiązywać się ze swojej części umowy.

Dayzi jak zwykle stawia sprawę z perspektywy pracodawcy, który jak najwięcej chce wycisnąć z pracownika: nie powinien rodzić dzieci, chorować, nie mieć urlopu i być lojalnym.
Dziewczyny dobrze piszą - nie zawsze można być lojalnym, szczególnie jeśli pracodawca wyzyskuje pracownika, wypłacając mu minimum, oszukując na formie umowy / wymiarze godzin. A takie sytuacje to nie patologia, tylko polska codzienność niestety ...
I nie jest wcale tak, że jak ci się jedne warunki zatrudnienia nie podobają, to na drugi dzień znajdujesz lepsze. Jeśli jesteś project managerem albo finansistą, zgoda, ale jeśli masz pracę kasjera, pracownika biurowego - osób posiadających takie kwalifikacje mamy na pęczki - co nie znaczy, że ta praca nie jest nic warta! Najwygodniej tłumaczyć to zasadami popytu i podaży, ale jak świat światem, ludzie są różni, nie każdy będzie prezesem, a i kasjerek w sklepach potrzeba.
A niestety, dopóki w polsce nie będzie prowadzenia biznesu w uczciwy sposób - dotąd nie będzie lojalnych pracowników ...

Daizy ja nie widzę problemów w samozatrudnieniu - sama to rozważam zaraz po studiach - ale przecież nie da rady, żeby wszyscy w ten sposób pracowali....

Moja opinia to nie są socjalistyczne uniesienia, tylko złość na to, że tak łatwo w Polsce jest oszukiwać pracownika, robić wszystko pod przykrywką, zatrudniać na 1/4 etatu oficjalnie, nieoficjalnie na cały (w trakcie studiów doświadczyłam sama tej sytuacji, choć na szczęście nie na długo), jest PIP, któremu zawsze można przedstawić sfałszowane papiery - no problem!
Dlaczego pracownicy sie na to godzą? Bo jesteśmy za biedni, żeby się temu sprzeciwiać, niestety...

Dlatego obecnie jestem bardzo szczęśliwa, że pracuję w firmie, w której prawa pracownika są bardzo dokładnie przestrzegane. Jednak praca w dużych firmach korporacyjnych (przynajmniej niektórych) ma swoje zalety I uważam się za lojalnego pracownika firmy