dylematy związane z internetową znajomością

Ja kiedyś też poznałam faceta przez neta. W sumie to na jakimś forum napisałam coś o nieszczęśliwej miłości i on mi napisał maila, że odnalazł w mojej historii swoją i tak się zaczęło. Tak na prawdę to dzięki niemu wyszłam z dołka. Dobrze nam się gadało, złapałam się nawet na tym, że z czasem nie mogłam przestać o nim myśleć. Był z drugiego końca Polski, ale jak tylko nadarzyła się okazja pojechałam tam, było super! Coś tam między nami było, ale z mojej winy związek nie przetrwał, nie wytrzymałam tej ogromnej odległości nas dzielącej. Ale została przyjaźń, dzwonimy do siebie, piszemy i czasami się spotykamy w połowie drogi.
Skoro tak fajnie ci się gada, to czemu się nie spotkać? Dziewczyno raz się żyje!! Sama piszesz, że chciałabyś kogoś spotkać. daj sobie szanse. Umówicie się w połowie drogi, w miejscu publicznym, żebyś się czuła bezpiecznie i już.
Z tą odskocznią i chęcią pochwalenia się tobą to chyba lekko przesadzasz. Facet nie jest namolny i to dobrze o nim świadczy. Więcej odwagi, życie jest krótkie, a kto wie...:)

A zapomniałam, przecież jak nie zaiskrzy w realu zawsze można się grzecznie pożegnać, wrócić do domu i pozostać przy pisaniu! o!

Dzięki za rady. Z tą chęcia pochwalenia to nie miałam na mysli w tym sensie że ja jestem jakaś nadzwyczajna bo tak się nie czuje. Poprostu mam tam swoje obawy i ciężko jest mi się wyzbyć.
Ale może się przełamę kto wie.
W każdym razie dzięki.
Twoje słowa anetqueen były dość mocne ale masz dużo racji.

witam
ja również kogoś poznałam na jednym z portali randkowych, od samego początku wpadł mi w oko, ale to On pierwszy zaczął w pewien sposób zabiegać o moją osobe, zabiegać to może za duże słowo, jak na poczatku naszej znajomości. Pisalismy przez tydzień i wreszcie sie spotkaliśmy, ja cały dzień czekałam na to, ręce mi drżały a nogi miałam jak z waty, sama nie wiem dlaczego skoro wcześniej rownież się spotykałam z facetami z neta, ale jakoś nie byli w moim typie, a On jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny może nie jest playbojem , ale ma to co coś, czego szukałam u innych facetów. Nie nastawiam się zbyt pozytywnie, bo lepiej nie zapeszać, ale kto wieee, może akurat coś z tego będzie. Dzieli nas niewiele w porównaniu co do niktórych par, tylko 40 km. Na spotkaniu zapytał się, czy się w tygodniu spotkamy, powiedziałam, że czemu nie, że bardzo chętnie, już się tego nie mogę doczekać......

Boje, sie, że poraz kolejny nic z tego nie wyjdzie, ale na pewno nie chce nic na siłe, bo i po co, wkońcu i tak by wszytsko wyszło więc nie warto spieszyć się  z czymś, co powinno samo wyjść w trakcie...

Też poznałam faceta przez internet. A nawet nie jednego. Nic nie zastąpi jednak spotkania w realu. To co ludzie czasami wypisują okazuje się kompletną bzdurą. Zdarzają się też fajni Umówiłam się z jednym w ciemno, on widział jak wyglądam ja nie. Okazało się że, nie dość że, przystojny to jeszcze rozgarnięty:) ale co z tego jak się nie odzywa przecież nie będę się prosić. Kolejny, fajnie się pisało ale w realu wypadł kiepsko, nie podoba mi się ale nie umiem zakończyć tej znajomości, ciągle pisze. No i widać że, chłopak się angażuje. No a Ja co mogę zaproponować: przyjaźń. Znacie jakieś sposoby żeby delikatnie dać mu to do zrozumienia. Fajny chłopak ale nie mój typ poza tym nie mam ochoty na razie angażować się w jakiekolwiek poważne związki.

Hehe, ciężka sytuacja. Ta koleżanka o której pisałam mówiła, że też miała kilka przypadków, że facet nie chce się odczepić. Ale znalazła prosty sposób. Z nowym facetem korespondowała przez portal, rozmawiali na czacie, wymieniali się wiadomościami na tym portalu, nie podawała swoich prywatnych maili czy nr gg. I jeśli coś poszło nie tak, facet się naprzykrzał, był uciążliwy, to mogła go po prostu zablokować na tym mydwoje i po sprawie. Trochę brutalne, ale przynajmniej skuteczne:) A w Twoim przypadku po prostu radziłabym rozmowę. Szczerą rozmowę. Powiedz, że nic z tego nie będzie, nie ma sensu utrzymywać znajomości, bo do niczego nie prowadzi. Może to poskutkuje? Powodzenia!

Wiesz co Kawka, ja usłyszałam, że portale randkowe są dla zdesperowanych:) Po spotkaniach z kilkoma panami przekonuję się, że tak jest A może po prostu mam teraz większe wymagania.

No właśnie nie rozumiem takiego podejścia ludzi, że nawet nigdy nie korzystali z takich portali, nie wiedzą co i jak, a mają swoje zdanie: "nie bo nie". I jeszcze nazywanie tego zjawiska "żałosnym" czy "tylko dla zdesperowanych", to już dla mnie przesada. Nie piję teraz do Kasienki, bo Ty korzystałaś z portali, więc masz jakieś doświadczenie. Może to kwestia Twoich większych wymagań, albo, co moim zdaniem bardziej prawdopodobne, trafiłaś na nieodpowiedni portal. I FollowMe ma tutaj bardzo dużo racji. Jeśli podchodzi się do tego tematu racjonalnie, ostrożnie, to można wiele zdziałać. Ostatnio czytałam artykuł na moim portalu o pierwszych randkach, nie wiem czy już tutaj wrzucałam link czy nie, ale jakby ktoś był zainteresowany, to na mydwoje może sobie znaleźć. Natomiast jest jasno powiedziane, żeby pierwsze randki odbywały się na neutrealnym terenia, po odpowiednim czasie itp. A Ty Kawka się nie przejmuj, jeśli ktoś się z tego śmieje. Nie znają tematu, opierają się na jakichś głupich stereotypach, jeśli tak chcą robić, to już ich sprawa:)

Ja się przyznam, ze moich dwóch poważnych partnerów poznałam właśnie przez internet, z jeden z Fotki a drugi z o2.pl. Przy pierwszym spotkanie było raz dwa, specjalnie dlugo nawet nie rozmawialiśmy przez Net. Byliśmy potem 6 lat ze sobą. Z drugim sytuacja była bardziej skomplikowana bo mieszkał w Anglii, spotkaliśmy się dopiero po 6 miesiącach wymiany maili. Spedzilismy ze sobą 3 urocze lata i dalej mamy bardzo dobry kontakt. Myślę, że portale randkowe są zawalone kupą, ale jak się dobrze w tej kupie pogrzebie to można znaleźć rodzynki Trzeba być przy tym ostrożnym i wiedzieć jakiego faceta poszukujesz. Jeśli wyczujesz, że zainteresowania podobne, spojerzenie na świat też, to czemu się nie spotkać?