14-letnia Laura w samotnym rejsie dookoła świata

Też czytałam te wiadomość - z mieszanymi uczuciami, ktore sie uspokoiły po poszukaniu troche informacji na temat.

Dziewczyna wychowywała się na łodzi - bo na jachcie się urodziła - pływała  z rodzicami przez pierwsze 4 lata życia,  ma wiele lat doświadczeń na wodzie  (od 10 roku życia żegluje samotnie) i rodzice wiedzą co umie i jak sobie radzi. Ja bym nie miała serca wstrzymywać dziecka, gdyby marzyło o takiej przygodzie. Ona moze być fizycznie ukształtowana kobietą z olbrzymimi umiejętnościami i praktyką - mimo 14 lat. A wygrana w sądzie dowodzi tylko jej odporności psychicznej.
Nie sądzę też, żeby rodzice byli takimi szaleńcami, aby godzić sie na zgubę dziecka - no i last but not least - sąd uznał, ze może płynać.

Jako ciekawostka - cytat za http://www.zagle.com.pl/artykul/czytaj/ … er%2C9255/ -
....Wahająca się uprzednio matka Babs Mueller w ogloszonym przed 10-ma dniami liście otwartym do władz opublikowanym w dzienniku Algemeen Dagblad nazwała Radę do spraw Opieki nad Dziećmi Ministerstwa Sprawiedliwości ?organizacją kryminalną", która chce złamać psychicznie jej córkę..."

W dobie dziesiejszej komunikacji, gdyby coś jej sie przydarzyło, w parenaście sekund po np. wpadnięciu do wody byłoby o tym zaalarmowane droga satelitarną morskie centrum koordynacji operacji ratowniczych.

Poza tym - przeczytajcie co o niej piszą na  http://www.zagle.com.pl/artykul/czytaj/ … taru,9336/

..."Okazuje się , że rejs Laury będzie samotny ale nie non-stop. Pierwszy etap to Wyspy Kanaryjskie ? lub Madera. Zamierza zaczekać na zakończenie sezonu huraganów, być może nawet wróci na trochę do szkoły, gdyż dalsza trasa ma prowadzić dalej na zachód, przez Karaiby, Kanał Panamski i Pacyfik. Planuje po drodze aż 26 zajść do portów z tego w 14-tu ma się spotykać ze swoimi pomocnikami lądowymi. Napewno będą jej potrzebni przy przechodzeniu przez Panamę. Zamiast ryczących czterdziestek na pustym Oceanie Południowym grożą jej problemy portowe (również jak widać formalne), piraci i znacznie zwiększone niebezpieczeństwo kolizji na bardziej uczęszczanych akwenach. Pełnoletni żeglarze też jednak nie są całkowicie wolni od  ryzyka w podobnych okolicznościach...."

Wybacz tn, ale to, że nie jest matką Laury, nie świadczy o tym, że nie może mieć swojego zdania Po to został założony ten wątek, aby każdy mógł się w nim wypowiedzieć na ten temat, a nie krytykowac wypowiedzi innych.

tn, a ja się z Tobą jednak nie zgodzę. I nikt nam przecież nie zabroni dyskutować na każdy temat, który wydaje nam się wart uwagi. W ten sposób nikomu nic złego nie robimy, to luźny wątek z wymianą subiektywnych odczuć i poglądów.

A swoją drogą dlaczego uważasz, że rodzice Laury są najbardziej kompetentni??? Mamy przecież mnóstwo przykładów rodziców, którzy narażają dziecko na niebezpieczeństwo, a sam fakt bycia rodzicem jeszcze nikogo nie czyni wyrocznią. To tylko prawo daje nam władzę i prawo decyzji. Wiesz, chciałabym, aby każdy miał odpowiednią wiedzę i przygotowanie jeszcze zanim zostanie rodzicem i będzie musiał odpowiadać za czyjeś życie, odpowiednio je ukształtować i pokierować w dobrą stronę. Niestety tak nie jest i chyba dobrze, że czasem ktoś czuwa i chroni dzieci przed konsekwencjami nieodpowiedzialności dorosłych. To, że dziecko czegoś chce jeszcze wcale nie znaczy, że rozumie po co sięga- nawet jeśli jest nad wiek dojrzałe i wydaje się odpowiedzialne. Takie jest moje zdanie.

Myślę, że odchodzimy już nieco od tematu, ale na koniec dodam, że tak się składa, iż znam sprawę Uwe i Hannerole Romeike i z ich podejściem do problemu też absolutnie się nie zgadzam. We wszystkim trzeba po prostu zachować zdrowy rozsądek, rozpatrzyć wszystkie za i przeciw i kierować się głównie dobrem dziecka, a nie własnymi zasadami i poglądami. Niemniej narażanie dziecka na wielkie niebezpieczeństwo, a nauczanie w domu (bo antychrześcijańska szkoła jest sprzeczna z czyimś światopoglądem) - są to dwa zupełnie rozbieżne zagadnienia. I są to akurat dwa bardzo nagłośnione przez media przypadki, bo niestety o tych mało medialnych, ze zwykłej ulicy, raczej nikt nie mówi. 

Może i kopię dół, ale ja się tego nie boję, bo przynajmniej staram się podejmować odpowiedzialne decyzje i NIGDY świadomie nie narażam mojego dziecka na niebezpieczeństwo. To, że mój syn czegoś chce to za mało. Dlatego też zajmuję takie, a nie inne stanowisko w sprawie Laury.

Nie, niestety nie mam pojęcia, a chętnie poznałabym ciąg dalszy tej historii.

Znalazłam jej bloga. Kurczę, fascynująca dziewczynka, ale córce bym chyba nie pozwoliła...

Zacząć trzeba od tego że każdy kto wybiera się na taką wyprawę powinien podpisać zobowiązanie że pokryje wielomilionowe koszty jakie poniosą straż przybrzeżna i marynarka wojenna w ramach jego poszukiwań gdy zaginie gdzieś na oceanie.