Bezstresowe wychowywanie... małych potworków???

to jest straszne co piszesz
dzieciak jak do szkoly pojdzie bedzie robil co mu sie tylko podoba i moze sie skonczyc ze do specialnej go wysla...
Dziecku owszem trzeba duzo milosci ale zasad tak samo
jeszcze wyrosnie maly kryminalista z tego rozpieszczania...

Znam tą historyjkę, dobra jest .
Cieszę się,że macie podobne zdanie do mojego .

Bezstresowe wychowanie to brak wychowania. Takich rodziców powinni pakować do więzienia, bo większość dzieci 'wychowywanych' w ten sposób będzie bardzo nieszczęśliwa w przyszłości. A w szkole oglądam mnóstwo przykładów bezstresowego 'wychowania'. Dzieciaki same czują, że powinny znać jakieś granice, ale same nie są w stanie ich określić a w pewnym wieku jest już na to za późno.

Nie ma bezstresowego wychowania.... Dziecko powinno znać ogólnie pojęte normy społeczne,wiedzieć co wolno a czego nie....Rodzice w owczym pedzie podłapują "modne" sposoby  wychowywania,nie myśląc o tym,że krzywdzą dzieci i siebie.... Ostatnio zapanowała moda na dziwny luz,który do niczego dobrego nie prowadzi...
"Wychowywane bezstresowo" dzieciaki widuje codziennie w szkole czy przedszkolu i zastanawiam się nad słowami ich rodziców,którzy sami przyznają,że wcale nie maja wpływu na to co robią ich dzieci... Gdzie ci ludzie maja oczy?jak wyobrazają sobie dalsze życie z małym tyranem?

chollerka,  rodzice przyznają,że nie mają wpływu na to co robią ich dzieci- to niezłe pokolenie nam rośnie. Ja zastanawiam się z czego wynika ten nowoczesny model wychowywania. Z tego, że rodzice byli wychowywani zbyt surowo? A może z tego,że łatwiej jest pozwolić dziecku na wszytko niż wymagać i uczyć?

To co nazywasz bezstresowym wychowaniem jest niewychowaniem, bo bezstresowe  wychowanie polega na tym by dzieci nie bić, ale powinny znać jakieś zasady, bo inaczej będą zacbowywały się jak to dziecko.

Zaczęłam wychowywać córkę od samego początku, ale kobiety z rodziny męża i jego znajome uważają, że terroryzuję i tresuję dziecko "Bo przecież ona jeszcze taka malutka, to tylko dziecko, no daj jej, pozwól jej, ale ty jesteś surowa, znęcasz się nad nią (?!)..."

Ręce, nogi i cycki opadają...

Niech się zajmą swoim życiem, a nie wsadzaniem kinola  w cudze.

Żyłam w jakimś innym świecie - myślałam, że bezstresowe wychowanie to wychowanie bez klapsów i krzyku, co jestem w stanie przeżyć, ale z Waszych postów wynika, że bezstresowe wychowanie to po prostu pozwolenie dziecku na WSZYSTKO, na co ma ochotę, to woła o pomstę do nieba!

Z tym zakazem klapsów to też jest głupie moim zdaniem. W czym kary psychiczne mają być lepsze od fizycznych? Maltretowanie to maltretowanie, niezależnie od środków. Klaps w uzasadnionej sytuacji to nie maltretowanie. To jest naturalne. Jak zwierzę napotyka ognień to za pierwszym razem się parzy ,a za drugim boi się bólu i od ognia ucieka. To chyba w porządku gdy dam klapsa dziecku gdy kładzie palce do gniazdka, a jest za małe by zrozumieć zjawisko prądu elektrycznego i jego wpływ na ludzkie ciało.

Parę dni temu dowiedziałam się, że jestem potworem, ponieważ poleciłam córce podnieść i odłożyć na miejsce książkę, którą zrzuciła z półki Argument: "Dziecku w tym wieku wszystko wolno!"

No niestety, najwidoczniej tak. Masakra.

Mam dwoje dzieci, bardzo żywe maluchy, chociaż córka już trochę zwolniła, stuknęło jej 8 lat więc to chyba naturalne. Sześcioletni syn miał podejrzenia ADHD, zostało wykluczone, teraz podejrzewają inne zaburzenie.
Gdy idziemy z wizytą też ma ciągotki do zaglądania tam gdzie nie trzeba czy skakania po łóżku, ale ja ZAWSZE reagowałam na jego zachowanie, ZAWSZE tłumaczyłam, że takie zachowanie jest niewłaściwe. Dostawałam cholery, że dziecko w tym wieku i z inteligencją dużo powyżej przeciętnej nie może zrozumieć tak prostych rzeczy.Po kilkunastu wizytach w poradniach rozumiem jego problem, wiem, że ZAWSZE muszę zwracać mu uwagę jeżeli zachowa się nieodpowiednio ale nie mam się spodziewać większych zmian w jego postępowaniu.
Zawsze zdawałam sobie sprawę z tego, że jeżeli nie znajdę mu jakiegoś zajęcia to on sobie znajdzie sam i to takie, które nie spodoba sie nikomu.
Jak był w szpitalu trzy dni to zabrałam ze sobą dwie duże torby rzeczy tylko dla niego bo wiedziałam czym grozi jego nuda, pielęgniarki zrobiły wielkie oczy i stwierdziły, że jeszcze nie widziały mamy która byłaby tak przygotowana pod tym kątem. Przestały się dziwić jak widziały ile mnie kosztuje utrzymanie go w pozycji leżącej pod kroplówką przez dwie godziny po zabiegu.
Pomimo swojego zaburzenia syn nie wymusza niczego wrzaskiem, nie bije innych dzieci, nie przeklina, nie znęca się nad zwierzętami.
Ostatnio miałam okazję pomieszkać kilka dni u mojej kuzynki, która ma troje dzieci 2,5  5  i  10 lat, całkiem zdrowych bez żadnych zaburzeń. Masakra!!! Gówniarstwo robiło co chciało, jak był jakiś zakaz to darły gębę aż łeb mi pękał. Próbowałam zaprowadzić jakiś porządek ale po paru godzinach wymiękłam, zero reakcji rodziców na moje próby, więc przestałam, w końcu nie mój dom i nie moje dzieci.
Porównując, stwierdziłam, że moje są jednak super grzeczne (wcześniej mi do głowy nie przyszło ), dobrze wychowane, w domu mam spokój i extra porządek (też mi do głowy nie przyszło).
I tak sobie myślę, że bezstresowe wychowanie to całkiem coś innego niż się większości wydaje. Jak takie dzieci, które robią co chcą, pójdą w świat do przedszkola, szkoły, czy w dorosłe życie to dopiero będzie stres jak inni oleją ich wrzaski i tupanie nóżką.