4 letnia wnuczka nie lubi babci, czy to okres przejściowy?

Wybacz, że o to pytam, ale... jesteś całkowicie pewna, że Twoja mama nie zrobiła dziecku (może niechcący) jakiejś krzywdy?
Dzieci w tym wieku z reguły uwielbiają swoje babcie/dziadków/ciocie/etc. Musiało coś się stać.

Myślę, że tak.
Może mała widzi, że się kłócicie i wywnioskowała z tego, że mama nie lubi babci - więc ona też nie musi.

Może faktycznie. Moja mama na pewno nic złego jej nie zrobiła, kocha ją jak wnuczkę i okazuje to.  Nie lubi także kiedy ja rozmawiam z moja mamą, odciąga mnie gdzieś na bok, prosi żebym nie rozmawiała z babcią, mam być tylko z nią i dla niej na wyłączność. Staje się to naprawdę coraz bardziej niekomfortowe, moja mama jest pełna żalu, córka nie słucha moich próśb i nie wiem co mam zrobić żeby te relacje się poprawiły.

Moze najpierw zadbaj o SWOJE relacje z mama? Zeby dziecku dac prawidlowy wzorzec zachowania?

Dziadka uwielbia, wszelkie zabawy itd. mimo, że mój tato stanowczo potrafi wyznaczyć pewne granice małej. Ojciec mojego dziecka nie żyje ze mną, relacje są w sumie zerowe, ale jak przyjedzie i przywiezie jakąś zabawkę to jest ok, aczkolwiek po takiej godzinnej wizycie mała go wygania. Odwiedza nas często moja siostra i też nie pała do niej szczególną sympatią, nie lubi również przebywać pod jej opieką jeśli taka konieczność zaistnieje.

Twoja mała jest po prostu KONKRETNA.
Kogo lubi tego lubi, za kim nie przepada, to... nie przepada.
I to dużo mądrzejsze niż żądanie sympatii POMIMO.
Chyba warto wytłumaczyć, że czasem jedna bądź druga mniej lubiana osoba będzie sprawować nad nią opiekę (bo nie ma się innego wyboru) NIŻ wymuszać okazywanie fałszu?
Mamie warto tez zwrócić uwagę, iż i ona nie za wszystkimi JEDNAKOWO przepada. Dziecko to robi w sposób naturalny i pozbawiony hipokryzji. "Dojrzały" zrozumie - niedojrzały będzie stawiał nierealistyczne oczekiwania.
Chyba nie w dziecku jest problem a w babci. I mówię to w pełni świadomie. Jako babcia.
Może raz NIE ustąp... dla świętego spokoju?

CÓŻ wcale w stosunku do córki nie jestem lepsza to ta narodowa "kwokowatość"
Niemniej co do wnuczki... trzeba by spytać babci która z nich jest "TA dorosła" . Mnie tez jedna wnuczka (od drugiej córki) nie specjalnie lubi (przyznam, że z wzajemnością) - grzeczność sobie okazujemy (te tam życzenia, laurki itp.), ale bez wylewności...
Obu nam lżej, myślę, że nikt nam nie karze udawać, że jest przeciwnie. Nie da się wszystkich kochać jednako (wbrew obiegowym opiniom).
Nie "zabijałabym" szczerości w dziecku.
Dorosłemu powinno być łatwiej "łyknąć" taką hmmm... niemiłą "niedogodność"... chyba, że obie są niedorosłe wtedy to fochy na porządku dziennym. Innych wnuczek nie ma?

Mi moja babcia żadnej krzywdy nie zrobiła i bardzo ją kocham a i tak za dzieciaka mówiłam "proszę mnie nie dotykać" wyrywałam się u uciekałam, teraz już chyba się wszscy przyzwyczaili, że ja po prostu taka jestem i to nie znaczy że ich nie kocham, ale też były przeprawy. Tyle że ja byłam taka w stosunku do wszystkich, chyba jedyna osoba od jakiej nie uciekałam i się nie wyrywałam to mój tata, ale też jak wyjechał na szkolenie i go długo nie było to tak się obraziłam że tydzień się nie odzywałam.

No i dziecko jak każdy innych jednych kocha innych nie, jednych lubi innych nie, czasami nie ma humoru ani ochoty na czułości, co nie zmienia faktu że warto córkę uczyć że mimo wszystko należy być grzecznym, ale bycie grzecznym nie jest równe rzucaniu się babci na szyję

WIesz co jeżeli Twoja mama mówi że znienawidzi wnuczkę, nie rozumiejąc że to jednak dziecko, to hmm coś chyba jednak jest nie tak z Twoją mamą a nie z dzieckiem.

Rozmawiałam już z moja mamą jakiś czas temu i zasugerowałam, że może właśnie w tym tkwi cały szkopuł. Wszelkie pobłażania i stawanie w obronie mojej córki, wybawianie jej z opresji kiedy mama czegoś wymaga i zakazuje teraz ma swoje efekty. Do babci to nie przemówiło, uważa że to ja jej tak każe.

Spróbuję. Podpytuję, dlaczego tak brzydko się zachowuje wobec babci. Jej wytłumaczenia są raczej trochę takie abstrakcyjne, nic konkretnego, nie przytacza żadnej sytuacji, która mogłaby spowodować ten brak sympatii. Dzisiaj też o to pytałam, a moja córka powiedziała - "widziałaś ten obrazek, który wisi u babci? namalowałam go dla niej więc troszkę ją lubię, ale tylko tak mało troszkę". A dlaczego? Odpowiedzi nie było.