Ile czasu czlowiek moze wytrzymac bez jedzenia ? - Netkobiety.pl

wode wlasnie pije duzo z kranu Masz sie Ty z tym slodkim wez moze idz z tym do psychologa ? Ja nie lubie slodkiego moze nie istniec dla mnie cukier i mieso

To nie sprawiedliwe Julcia c'nie ? Ty nie mozesz zyc bez cukru a ja nie cierpie dlaczego Bozia nas tak stworzyla ? A wez moze lyzke cukru zjedz to Ci sie odechce ja tak sobie robie jak nie spie noc to pozniej caly dzien i na wieczor padam tez lubilam bardzo sol to sobie zjadlam lyzke i mi sie odechcialo totalnie xD

Alice1 napisał/a:

To nie sprawiedliwe Julcia c'nie ? Ty nie mozesz zyc bez cukru a ja nie cierpie dlaczego Bozia nas tak stworzyla ? A wez moze lyzke cukru zjedz to Ci sie odechce ja tak sobie robie jak nie spie noc to pozniej caly dzien i na wieczor padam tez lubilam bardzo sol to sobie zjadlam lyzke i mi sie odechcialo totalnie xD

Nie mogę wtedy właśnie mnie sie bardziej zachce i będę mieć atak hipoglikemii... muszę to jakoś przetrwać

Alice1 napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Nie mogę wtedy właśnie mnie sie bardziej zachce i będę mieć atak hipoglikemii... muszę to jakoś przetrwać

Ja rzucilam palenie bo mi zbrzydlo dlatego ze palilam jeden za drugim i zwymiotowalam i do dzis nie moge nawet tego smrodu .... uf ble

Bardzo dobrze, palenie niezdrowe,raka płuc można dostać od tego

Patrze na godzine tu i kurcze ..... Myslalam ze mi sie cos w glowe robi albo moze zle widze .

Naketo napisał/a:

Czytam ten wątek i włos mi się jeży na głowie. Piszesz, że nie jesz od dwóch tygodni, trzęsiesz się na nogach, masz ciężkie ręce, kręci Ci się w głowie i jest Ci zimno przy 19 stopniach. To nie są "ciekawostki", to Twój organizm właśnie wyłącza kolejne systemy, żeby ratować mózg i serce.

Pijesz dużo wody z kranu, ale nie jesz. To najprostsza droga do wypłukania sodu i potasu. Bez potasu Twoje serce może w każdej chwili przestać bić (arytmia).

Jeśli nie jesz, Twój organizm spala własne mięśnie (w tym mięsień sercowy), żeby wytworzyć glukozę. Zawroty głowy i "ciężkie ręce" to dowód, że poziom cukru masz krytycznie niski.

Julia, jedzenie łyżki cukru przy uzależnieniu to najgorsza rada. To spowoduje gigantyczny wyrzut insuliny, który uderzy w i tak już obciążoną trzustkę i wywoła jeszcze głębszą hipoglikemię reaktywną.

Normalnie nie powinno się jeść łyżki cukru,ale jeżeli ma sie objawy ataku hipoglikemii to trzeba wziąć glukoze lub cokolwiek co zawiera glukoze lub cukier,  po czym jeżeli poziom cukru sie podniesie to trzeba zjesc posilek ze zdrowymi weglowodanami zlozonymi.... a Alice1 juz sie chyba dobrze czuje I tutaj z nami sobie czesto pisze

Salomonka napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Normalnie nie powinno się jeść łyżki cukru,ale jeżeli ma sie objawy ataku hipoglikemii to trzeba wziąć glukoze lub cokolwiek co zawiera glukoze lub cukier,  po czym jeżeli poziom cukru sie podniesie to trzeba zjesc posilek ze zdrowymi weglowodanami zlozonymi.... a Alice1 juz sie chyba dobrze czuje I tutaj z nami sobie czesto pisze

Taa. Julka ma (po opisie jej objawów) tzw. hipoglikemię reaktywną, którą leczy się przede wszystkim RUCHEM. Wskazane są ćwiczenia przed śniadaniem, nawet aerobik, basen lub jogging. Nic innego nie pomaga, a farmakologia to sprowadza się do gaszenia ognia benzyną. Tylko Julka jest delikatnie mówiąc - mocno pasywna, lekarz podobno zaleca jej leżenie w łożku (!) i mamy obraz leczenia w UK.

Pośmiać się można, a co tam...

Nie wolno w żadnym wypadku leczyć ataku hipoglikemii AKTYWNOSCIA FIZYCZNA,bo cukier zjedzie jeszcze bardziej w dół i człowiek wyjedzie nogami do przodu. Tak wogole to nikt z atakiem hipoglikemii nie będzie w stanie spacerować, ani tym bardziej ćwiczyć, bo objawy na to nie pozwala

Salomonka napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Nie wolno w żadnym wypadku leczyć ataku hipoglikemii AKTYWNOSCIA FIZYCZNA,bo cukier zjedzie jeszcze bardziej w dół i człowiek wyjedzie nogami do przodu. Tak wogole to nikt z atakiem hipoglikemii nie będzie w stanie spacerować, ani tym bardziej ćwiczyć, bo objawy na to nie pozwala

Widać, że nie masz pojęcia o zależności hormonów w organiźmie czlowieka. Wymyśliłaś sobie chorobę i drążysz temat, nie zważając na to, że bredzisz. Spadek cukru we krwi to stan fizjologiczny, następuje gdy niedojadamy itd. Nie douczyłaś się Julka, bo jest różnica między zwykłą hipoglikemią a hipoglikemią reaktywną i nie dają się tak samo leczyć. To co tutaj opisujesz to hipoglikemia reaktywna, a to co dajesz nam poznać, to zwykła hipoglikemia.

Hipoglikemia nie jest to zatem stan zagrażający zdrowiu czy życiu, a jedynie mający przełożenie na samopoczucie, ale też prowadzący do przyrostu masy ciała (stąd u ciebie chyba to cielsko hipopotama).  Częste hipoglikemie, wymagające dojadania dodatkowych węglowodanów po obfitym obiedzie czy kolacji, mogą prowadzić do nadmiaru kilogramów. Wszystko by się zgadzalo, w powiązaniu z twoim nadmiarem kilogramów.
Dla ciebie jedyna szansa wyjścia z tej sytuacji, jest pozbycie się insulinooporności, a to może tylko przynieść radykalne obniżenie insuliny w organiżmie chociaż na kilka godzin, żeby komórki przestały walczyć z nadmiarem insuliny i się na nią otworzyły. Po pierwsze więc, ranne ćwiczenia. Po drugie rezygnacja z cukru WE WESZELKIJ POSTACI, po trzecie: Schudnięcie, czyli redukcja kaloryczna. Inaczej z tego nie wyjdziesz i tyle.

Moim zdaniem zmień lekarza, bo ten którego masz, oszukuje cię

ATAK hipoglikemii zawsze zagraza życiu jezeli nie poda sie na czas glukozy. A ja juz napisałam, ze nauczylam.sie radzic ze spadkami cukru i akurat hipoglikemia to w tym momencie najmniej mnie martwi

Moj lekarz jest bardzo dobry w niczym mnie nie oszukuje

Julia life in UK napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Widać, że nie masz pojęcia o zależności hormonów w organiźmie czlowieka. Wymyśliłaś sobie chorobę i drążysz temat, nie zważając na to, że bredzisz. Spadek cukru we krwi to stan fizjologiczny, następuje gdy niedojadamy itd. Nie douczyłaś się Julka, bo jest różnica między zwykłą hipoglikemią a hipoglikemią reaktywną i nie dają się tak samo leczyć. To co tutaj opisujesz to hipoglikemia reaktywna, a to co dajesz nam poznać, to zwykła hipoglikemia.

Hipoglikemia nie jest to zatem stan zagrażający zdrowiu czy życiu, a jedynie mający przełożenie na samopoczucie, ale też prowadzący do przyrostu masy ciała (stąd u ciebie chyba to cielsko hipopotama).  Częste hipoglikemie, wymagające dojadania dodatkowych węglowodanów po obfitym obiedzie czy kolacji, mogą prowadzić do nadmiaru kilogramów. Wszystko by się zgadzalo, w powiązaniu z twoim nadmiarem kilogramów.
Dla ciebie jedyna szansa wyjścia z tej sytuacji, jest pozbycie się insulinooporności, a to może tylko przynieść radykalne obniżenie insuliny w organiżmie chociaż na kilka godzin, żeby komórki przestały walczyć z nadmiarem insuliny i się na nią otworzyły. Po pierwsze więc, ranne ćwiczenia. Po drugie rezygnacja z cukru WE WESZELKIJ POSTACI, po trzecie: Schudnięcie, czyli redukcja kaloryczna. Inaczej z tego nie wyjdziesz i tyle.

Moim zdaniem zmień lekarza, bo ten którego masz, oszukuje cię :D

ATAK hipoglikemii zawsze zagraza życiu jezeli nie poda sie na czas glukozy. A ja juz napisałam, ze nauczylam.sie radzic ze spadkami cukru i akurat hipoglikemia to w tym momencie najmniej mnie martwi

Moj lekarz jest bardzo dobry w niczym mnie nie oszukuje

Dalej nie rozumiesz :D  Żaden spadek cukru we krwi u człowieka który NIE CHORUJE NA CUKRZYCE nie zagraża życiu.

Julka, nie wmawiaj sobie chorób.

A jeśli chcesz je wmawiać innym, to chociaż się doucz co i jak... :D

Julia life in UK napisał/a:

"Hipoglikemia nie jest to zatem stan zagrażający zdrowiu czy życiu, a jedynie mający przełożenie na samopoczucie" wiekszej bzdury nie czytalam,zeby hipoglkemia zalezala od naszego samopoczucia. I to niebezpiecznej bzdury !

Dalej nie rozumiesz. Nie rozróżniasz zwykłej hipoglikemii od hipoglikemii reaktywnej. Coś przeczytałaś w necie, coś sobie dodałaś i "jedziesz" na tym od jakiegoś czasu na tym forum. Tylko z czasem wszystko ci się pomieszało i pierdzielisz takie bzdury, że tylko ktoś o twoim IQ może się na to załapać.

Mimo wszystko życzę ci szybkiego powrotu do zdrowia

Julia life in UK napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Dalej nie rozumiesz. Nie rozróżniasz zwykłej hipoglikemii od hipoglikemii reaktywnej. Coś przeczytałaś w necie, coś sobie dodałaś i "jedziesz" na tym od jakiegoś czasu na tym forum. Tylko z czasem wszystko ci się pomieszało i pierdzielisz takie bzdury, że tylko ktoś o twoim IQ może się na to załapać.

Mimo wszystko życzę ci szybkiego powrotu do zdrowia

Żadna hipoglikemia,ani zwykla ,ani reaktywna NIE zależy od naszego dobrego samopoczucia

Pokaż mi, gdzie napisałam, że hipoglikemia jakakolwiek by nie była, zależy od naszego dobrego samopoczucia.

Julia life in UK napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Pokaż mi, gdzie napisałam, że hipoglikemia jakakolwiek by nie była, zależy od naszego dobrego samopoczucia.

Dobrze nie użyłaś wyrazu "dobrego "

Ale napisałaś "że hipoglikemia zależy od naszego samopoczucia"  co jest oczywiście bzdura totalna

Ponowie pytanie: Gdzie  to napisałam?

Czytam ten wątek i włos mi się jeży na głowie. Piszesz, że nie jesz od dwóch tygodni, trzęsiesz się na nogach, masz ciężkie ręce, kręci Ci się w głowie i jest Ci zimno przy 19 stopniach. To nie są "ciekawostki", to Twój organizm właśnie wyłącza kolejne systemy, żeby ratować mózg i serce.

Pijesz dużo wody z kranu, ale nie jesz. To najprostsza droga do wypłukania sodu i potasu. Bez potasu Twoje serce może w każdej chwili przestać bić (arytmia).

Jeśli nie jesz, Twój organizm spala własne mięśnie (w tym mięsień sercowy), żeby wytworzyć glukozę. Zawroty głowy i "ciężkie ręce" to dowód, że poziom cukru masz krytycznie niski.

Julia, jedzenie łyżki cukru przy uzależnieniu to najgorsza rada. To spowoduje gigantyczny wyrzut insuliny, który uderzy w i tak już obciążoną trzustkę i wywoła jeszcze głębszą hipoglikemię reaktywną.

Alice1 napisał/a:

Naketo napisał/a:

Czytam ten wątek i włos mi się jeży na głowie. Piszesz, że nie jesz od dwóch tygodni, trzęsiesz się na nogach, masz ciężkie ręce, kręci Ci się w głowie i jest Ci zimno przy 19 stopniach. To nie są "ciekawostki", to Twój organizm właśnie wyłącza kolejne systemy, żeby ratować mózg i serce.

Pijesz dużo wody z kranu, ale nie jesz. To najprostsza droga do wypłukania sodu i potasu. Bez potasu Twoje serce może w każdej chwili przestać bić (arytmia).

Jeśli nie jesz, Twój organizm spala własne mięśnie (w tym mięsień sercowy), żeby wytworzyć glukozę. Zawroty głowy i "ciężkie ręce" to dowód, że poziom cukru masz krytycznie niski.

Julia, jedzenie łyżki cukru przy uzależnieniu to najgorsza rada. To spowoduje gigantyczny wyrzut insuliny, który uderzy w i tak już obciążoną trzustkę i wywoła jeszcze głębszą hipoglikemię reaktywną.

No mi tez sie jezyl gdy nie mialam za co jesc , oszczednosci 0 , wyplaty 0, zasilku 0 a przyczyna na poczcie zaginelo moje zwolnienie ..... dlatego CPAM mi nic nie wyplacalo ...... dzwonione bylo to powiedzieli ze otrzymali wszystkie 3 pojechalam to mnie zbyla pani madra ale nawet ladna ciemnoskora .... przez konto Ameli nie da sie nic zalatwic jedyne mozna sie umowic na spotkanie i tak zrobilam i dopiero sie dowiedzialam ze drugie zwolnienie nie dotarlo a skoro nie ma tego to wszsytko zblokowane ! I musze poprosic lekarza o duplicata ! Tak wiec widzisz ze ja nie dlatego nie  jadlam zeby sie odchudzac a dlatego wlasnie ze nie mialam za co jesc ! Nie bylam na tak dlugim zwolnieniu dawno a wszystko sie zmienilo teraz i nie wiedzialam co i jak !!! Ale jak widac czlowiek jest w stanie przezyc bez jedzenia te dwa tyg moze jakis grubas by wiecej wytrzymal bo ja akurat bylam blisko zgonu .

Tam gdzie mieszkasz są wydawane darmowe posiłki. Pisałem Ci na pv w jakie miejsca możesz się udać po pomoc w takich sytuacjach jakiś czas temu, gdy pisałaś że nie masz co jeść.

Jeśli chodzi o posty, to z tych klasycznych najdłuższe trwają ok 40 dni, na samej wodzie. Później (te relacje się powtarzają), przychodzi moment który jest wyraźnym sygnałem by zacząć jeść, inaczej może się to skończyć tragedią.

Co ważne, sam post czy tam głodówka jest uciążliwa ale do przejścia, szczególnie jeśli ma się w tym cel, np detox i poprawa zdrowia.
Najtrudniejsze jest przyzwyczajanie się z powrotem do jedzenia, bo trzeba bardzo ostrożnie i powoli. To wtedy jest duże ryzyko, gdy ktoś to źle zrobi.

Z ciekawostek, najdłuższy post na samej wodzie trwał ok roku, ale to był ktoś z ogromną nadwagą a całość była prowadzona w kontrolowanych warunkach, w szpitalu. Oprócz wody podawano też elektrolity.

Koleś poniżej regularnie pości, najdłużej 40 dni. Swoje posty dokumentuje, wrzuca foto i filmy pokazujące zmiany i robi mnóstwo badań przed, w trakcie i po.

https://m.youtube.com/@drogazdrowiaradek7375