Czasami czytam lub słyszę od innych kobiet takie zdania np 1 "bo wiesz jak ja byłam z moją Olcia w ciazy to zygalam przez 3 miesiace, później miałam okropna zgagę, w trzecim trymestrze leżałam na patologii ciąży. Poród okropny trwal 30 godzin ledwo wyszłam żywa, z karmieniem problemy, dziecko w nocy budziło się po 50 razy, non stop chciało w dzień na ręce.... no,ale teraz jestem w drugiej ciąży "
Drugi przyklad "mój Jaś jest grzecznym chlopcem, dobrze się uczy, nie sprawia problemów. Ma juz 14 lat,wiec mam z mezem duzo swobody, czasem wychodzimy gdzies sami, nie mam duzo pracy przy Jasku, bo on juz samodzielny chłopak,no,ale myślę o kolejnym dziecku "
Dla mnie to sa dwa przykladu masochizmu u kobiet i robienia z siebie matki Polki meczennicy .Po co kobiety dowalaja sobie roboty? W pierwszym przykladzie kobieta zegnala sie z zyciem na porodowce,a tu kolejna ciaza, a w drugim przykladzie kobieta sama sobie dowala od nowa roboty majac juz prawie pelnoletnie dziecko,ktore jest duzo bardziej samodzielne od niemowlaka ... I tak za chwilę mnie pewnie napisza "ze to dla milosci dla dziecka one zaszly w kolejna ciaze" no dobrze jezeli juz kolejne dziecko jest na swiecie to sie je kocha, natomiast co one miały do kochania,kiedy jeszcze kolejnych dzieci NIE bylo nawet w postaci zygoty, a byly one tylko w ich planach? No właśnie więc dla mnie jak kobieta decyduje się świadomie i dobrowolnie (nie liczę wpadek) mieć więcej niż jedno dziecko to dla mnie to jest formą masochizmu, bo jak niby można chcieć powtarzać dolegliwości w ciąży, okropnie bolesny porod, obrzydliwy polog z hektolitrami krwi, karmienie,nieprzespane noce,wycieranie gówien po same plecy dziecka jak się osra, ząbkowanie, oczy do okola głowy bo wszystko bierze do buzi, ręce wsadza do kontaktu, tylko na sekundę sie odwróci człowiek a już dzieciak leży jak dlugi, problemy z usypianiem, cudowanie z obiadami, wizyty po lekarzach, zaprowadzanie i odbieranie ze szkoły itd. No po co to matki,ktore maja jedno dziecko chcą to wszystko powtarzać? Ja bym w życiu świadomie i dobrowolnie nie zamieniła swojego wygodnego życia z jednym nastoletnim dzieckiem na 24 godzinny zapierdziel przy kolejnym niemowlaku
Co wy myślicie o tym chorym trendzie robienia z siebie męczennicy i dowalaniu sobie roboty albo co myślicie o tym jak kobieta ledwo z bólu przeżyje porod ,a później to powtrza? Czy instynkt macierzyński jest naprawdę aż tak prymitywny?
Ja dzięki Bogu miałam porod bez komplikacji i że znieczuleniem ale i tak sobie nie wyobrażam znów to przełazić a inne matki nawet po 5 i więcej razy dra sie z bólu na porodowkach. Czy to nie jest forma jakiegos zaburzenia , żeby chcieć powtarzać tak okropny ból?