Farbowanie włosów na trwało u 13 latki

Pierwszy raz pofarbowałam włosy w wieku 14 lat, czyli byłam niewiele starsza od Twojej córki. Były wówczas bardzo popularne dwa kolory na głowie. Zafundowałam sobie blond i spod spodu ciemny brąz. Mój naturalny kolor włosów to odcień pomiędzy ciemną blondynką/ jasną szatynką i byłam z efektu zadowolona. Mamie też się podobało Skończyłam 16 lat i popełniłam ten sam błąd co Twoja córka: przefarbowałam się na czarno. Wyglądałam okej, ale kilka miesięcy temu, gdy w mojej głowie zrodził się pomysł by powrócić do blondu, okazało się, że wcale nie jest tak łatwo i prosto, jak mi się wydawało. Można stopniowo, pasemkami rozjaśniać włosy, albo przeprowadzić dekoloryzację, która włosy bardzo niszczy. Z lenistwa nie wybrałam opcji pierwszej, ze strachu nie wybrałam opcji drugiej i zostałam ze swoim faux pas na głowie   Jako 16latka nie myślałam nad konsekwencjami jakie będzie niosła za sobą tak diametralna zmiana koloru. Po prostu chciałam mieć czarne włosy, poszłam do fryzjera i dostałam to, co chciałam. Dlatego też uważam, że nie powinnaś karać córki za głupotę wieku młodzieńczego, a jedynie wyjaśnić, że Twoim zdaniem jest za młoda na takie eksperymenty i chcesz, aby takie decyzje w przyszłości konsultowała również z Tobą. Taką małą pokutą wyłącznie za to, że nie spytała Cię o zgodę, może być zakaz farbowania odrostów i wyczekiwanie, aż w końcu kolor się spłucze Za to ostrzej porozmawiałabym z ojcem córki. Dzieci mają prawo do swoich wybryków, ale rodzice mają obowiązek zrobić wszystko, aby do ich realizacji nie dopuścić. Skoro była pod jego opieką, to nad nim spoczywała odpowiedzialność. Jeżeli nie będziecie mówili do córki "jednym głosem", stanie się przychylna temu rodzicowi, który jest dla niej łagodniejszy, bardziej pobłażliwy. Z tego co widzę, taką stroną jest tata, a córka mieszka z Tobą. Dlatego musisz przemówić mu do rozumu.

Nie ma w tym nic złego i nienaturalnego. Czasy się troszkę pozmieniały a już każda zapomniała jakie eksperymenty sama robiła w wieku 13 lat . Twój eksmąż powinien owszem porozmawiać z tobą i uzgodnić farbę i kolor, ale pewnie byś mu od razu zrobiła awanturę więc zadecydował sam bo ma do tego takie samo prawo jak Ty, na pewno codziennie podejmujesz jakieś decyzje dotyczące córki i pewnie nie zawsze go informujesz o nich Dzisiaj dziewczyny bardzo wcześnie zaczynają o siebie dbać, moja córka ma 12 lat a już ogląda w rossmanie opakowania z farbami, na wakacje ma obiecane pasemka. Porozmawiaj z byłym i poproś aby uzgadniał z tobą takie zmiany, choć przyznaj mu że to miłe że dba o waszą córkę Powodzenia

alfaalfa ma rację   porozmawiaj z córką co dalej, choć może akurat bardzo ładnie jej w tych czarnych, nie wiemy bo nie mamy zdjęć nie rób żadnych kar młodej buntowniczce, w niczym nie zawiniła. ta osoba która tu napisała o ścięciu na chłopaka niech się sama zetnie . Proszę panią o zrozumienie swojej córki i jej młodzieńczych szaleństw, i porozmawianiu z jej tatą, aby uzgadniał takie sprawy. Zapewniam Panią ze farbowanie się 13 latek nie jest chore. I dokładnie warto zaprosić najlepszą koleżankę do domu, żeby mogła Pani ocenić z kim córka się przyjaźni, czy ktoś nie wpływa na jej zmiany.

Modne jest też robienie kolczyków, tatuażów, wywalanie gołego brzucha, picie piwa na ławce, robienie sobie zdjęć z fajkami, przeklinanie jak irlandzki farmer, sypianie z kim popadnie (szał na bycie młodocianą lesbijką już chyba przeszedł, ale nie jestem pewna), bycie galerianką i wiele innych rzeczy, które ciężko uznać za normę

Moha, dziękuję za informacje. Dzięki Tobie będę na topie. <tak się mówi?>

Większość jednak z tego co wymieniłaś to chyba powrót do przeszłości Za moich czasów były jeszcze "trwałe i mokre włoszki", "metalowcy lub pankowcy lub dzieci kwiaty i depesze" do wyboru, mini zasłaniające ledwie pośladki wybijane z ćwiekami, ucieczki z domu, kabaretki, fajki to chyba zawsze były.. i inne-  jednym słowem zawsze to było, tylko inaczej się nazywało.

Co to ma wspólnego z córką Anna69? ona tylko zafarbowała włosy- jest normalną, dobrze wychowaną nastolatką. Bała się pewnie zapytać, bo matka by jej nie pozwoliła.

alfaalfa
Był trend na cięcie się wśród nastolatków. Młokosy chlastali się żyletkami po łapach, zakładali w sieci blogi mówiące o tym, jakie ich życie jest beznadziejne i bez przyszłości. Większość z nich robiła to tylko dlatego, że nastał taki styl wśród towarzystwa i chcieli się przypodobać. Nie orientuję się, czy takie głupoty są nadal takie kultowe, ale potraktujmy to jak styl, który kiedyś (odpukać) jeszcze powróci. Nie chciałabym, aby moje dziecko miało takie hobby. A Ty?

Poza tym skąd pewność, że córka autorki jest normalną, dobrze wychowaną nastolatka? Być może zadała się z tą grupą co nie powinna i uległa ich fasonowi? Nie mamy pewności, że na czarnych włosach się skończy, prawda?

Też bym się wkurzyła na Twoim miejscu. Kto o zdrowych zmysłach zgodzi się na farbowanie włosów u dziecka. Bez przesady, nie wiem czemu niektórzy usilnie chcą skracać dzieciństwo swoich pociech. W tym wieku dziecko powinno mieć inne priorytety niż kolor włosów.

Anna69,
nierzadko podobne decyzje (pofarbowanie włosów, przekłucie pępka, pozwolenie na całonocną imprezę, kupienie pieska) są elementem gry między rodzicami po rozwodzie. Nie są przykłady zachowań zakazanych czy karalnych - są jednak elementem procesu wychowywania dziecka, stawiania mu granic, ustalania, co, kiedy i dlaczego jest dozwolone. System wartości, reguły postępowania powinny być jednolite w obydwu domach - zarówno tam, gdzie córka mieszka na stałe, jak i w domu ojca, gdzie mieszka przez kilka dni w miesiącu.
Łamanie tych niepisanych zasad, podejmowanie decyzji bez konsultacji z drugim rodzicem (w tym wypadku brak konsultacji ojca dziewczynki z Tobą) mogą być sposobem zamieszania w Waszych relacjach, wyprowadzenia Cię z równowagi, podważenia Twojego autorytetu, przekupienia dziecka - naginania zasad opieki nad dzieckiem, które ustaliliście, jednak "w białych rękawiczkach".

Ja pierwszy raz ufarbowałam włosy na tycjan w wieku 14 lat, też bez niczyjej zgody. Postawiłam oboje rodziców przed faktem dokonanym. Byłam mocno zaskoczona, ze nie byli źli, nawet mama

To nie tatuaż, tylko włosy - część się zmyje, potem odrosną. Nie panikuj.