Jeżeli mowa o katastrofie smoleńskiej.
Tu ujawnia się beznadziejność i bierność ludzi. Każdy oczekuje tylko sensacji i rewelacji. Gdy to się stało wtedy, to jakie było zainteresowanie, każdy był zainteresowany tematem, szczegółami wywiadami. Ale po jakimś czasie, brzydko mówiąc społeczeństwu temat się znudził. I odpuścili. I wiele osób zrobiło podobnie. Tylko dużo gadało, szukało sensacji. A potem pojawiły się nowe sensacje, nowe tematy.
Można odnieść wrażenie, że niektórym zamiast na prawdzie bardziej zależy na ,,rewelacjach'' żeby coś nowego usłyszeć.
Ludzie, to by chcieli tak usłyszeć rewelacje, najlepiej kilka rewelacji na raz, od razu całą prawdę od początku do końca.
A jeżeli sprawa się przeciąga, są nowe okoliczności, szczegóły, trzeba poczekać to już jest nuda i zniecierpliwienie
Ja nie mowie, że wszystkich to musi interesować, ale skoro nie interesuje, to nie rozumiem po co to komentuje, że go to nie obchodzi, całkiem bez sensu.
Ale pomijając katastrofę, tak jest z całym mnóstwem innych ,,rewelacji''. Ludzie coś usłyszą jakiś SUPER NEWS. Jakaś wpadka, jakaś kontrowersyjna informacja, biografia, ,,ciekawe fakty z życia X. I po prostu wrze. Ale szkoda, ze tak krotko, kończy się nim się zacznie. Nawet spójrzcie na kampanie prezydencką, w mediach szał, wszystko o wszystkich kandydatach. Same newsy. A potem po wyborach nastanie cisza. Niech zgadnę, że wielu ludzi włączy w dzień wyborów w nocy tv, sprawdzi kto wygrał. Obojętnie kto wygra, na tym zainteresowanie społeczeństwa się skończy. Już następne dni, inauguracja, pierwsza wizyta zagraniczna, plany na przyszłość. To już będzie mało interesujące, bo przecież to będzie ,,bez rewelacji' no chyba, że jakaś ,,wpadka'' wtedy zainteresowanie 100%.
I tu jest właśnie błąd to prezydentowi obojętnie kto nim jest, trzeba najbardziej patrzeć na ręce, w momencie kiedy sprawuje urząd prezydenta, a nie podczas kampanii.
Swoją drogą niektórym bardzo mało do szczęścia potrzeba. Znam wielu ludzi którzy głosują na X lub Y a bardzo mało o nim wiedzą, o tym jakie studia skończył, na jakich stanowiskach pracował, czy kim są osoby z jego rodziny, że o programie wyborczym nie wspomnę 
Narzekamy na polityków. Chętnie dowiadujemy się o aferach. Ale tak naprawdę zupełnie inny obraz polityki i polityków byłby gdyby, afery w tak błyskawiczny sposób nie zostały zamiatane pod dywan.
Aferę dzielimy na 3 etapy:
1. Szukanie afery, węszenie, szukanie świadków dowodów, zbieranie informacji
2. Ogłoszenie ,,rewelacji'' i szum komentarzy, temu towarzyszący
3. (najważniejszy etap) Przedstawienie dowodów i skutków, wyciąganie wniosków. Znalezienie odpowiedzi na wszystkie niejasności. Podsumowanie całości.
Wtedy można powiedzieć ,,sprawa zakończona''. A zazwyczaj to jest tak, że są tylko 2 etapy, 1 i 2. Natomiast etap 3 o ile w ogóle następuje, to dopiero za jakiś czas, jak się komuś coś przypomni. No i tradycyjnie zaraz nastąpi nowa afera i znów się tamta przedawnia. Jest całe mnóstwo takich spraw.
A błąd tkwi w tym, że trzeba kuć żelazo póki gorące. Jak jest afera to nie chwile się podniecać, tylko drążyć temat, węszyć, tropić, zadawać pytania, szukać dalej następnych informacji, nie odpuszczać dopóki wszystko nie będzie jasne i oczywiste.