Wybory prezydenckie 2015 - na kogo zagłosujecie?

Korwin ma w tym jaja, że mówi tak jak myśli, i nawet jak prezentuje poglądy wzięte z księżyca, to na pewno nie jest taką ciepłą kluchą jak Komorowski. Prezydent nie może włazić w du*ę a to Rosji, a to Niemcom. To są nasi historyczni i geograficzni wrogowie i powinniśmy robić wszystko by być od nich niezależni a nie kajać się przed nimi, przyjmować ich przepisy (dyrektywy UE) i doprowadzać nasz kraj do ruiny.

A co Cię kosztuje pójście na wybory? Nie rozumiem takich wymówek. Może też nie mam wielkich nadziei na zmianę, ale jeśli każdy będzie myślał, że nie warto, to w końcu wygra ten głupi Komorowski. Walczyć za ojczyznę nie musimy, więc każdy powinien choć tyle obywatelskiego obowiązku poczuć, by ruszyć tyłek i oddać głos. A jeśli frekwencja jest mała i większości społeczeństwa wybory nie obchodzą, to jak ma coś się zmieniać? Samo się nie zmieni.

bo i tak będą sfałszowane, ale ja przynajmniej będe miała czyste sumienie, że zagłosowałam za poprawą.

Już na początku wspomniałam, że na tej liście nie widzę kandydata, na którego mogłabym zagłosować z pełnym przekonaniem, dlatego oddam głos przeciwno tym, których na pewno nie chcę. Krzyżyk postawię przy nazwisku osoby, której poglądy i ogólnie wyznawany światopogląd są mi najbliższe. 

Eileen, dzięki za przybliżenie swojego stanowiska . Część poglądów Korwina nawet mnie przekonuje, niestety cała reszta skutecznie do niego zniechęca.

Cslady, pamiętam, jak jeden z wykładowców na studiach zadał kilku dziewczynom proste pytanie - to było tuż przed wyborami do parlamentu - jakich mamy kandydatów i jakie partie reprezentują. Mało która umiała odpowiedzieć. Wtedy stwierdził, że takie osoby w ogóle nie powinny pójść do urn, bo ich głos nie jest głosem oddanym świadomie, a głosują albo na tego, kogo im ktoś inny podpowie, albo na tego, który jest... przystojny. Na dobrą sprawę dużo w tym racji.

Ja sama nigdy nie kieruję się wyborem mojego męża, choć zdarza się, że popieramy tego samego kandydata. Jednak równie często głosujemy inaczej, pomimo że generalnie popieramy tę samą opcję polityczną i nasze poglądy są dosyć zbieżne.

Ja to nazywam jednostkami, które same na to zapracują. ^^

Ojoj, już się zaczyna, że mi się "noga powinie". XD Znowu zrzucanie odpowiedzialności za własne życie na los, przypadek itd. Taaak, nagle stracę pracę, wszyscy zachorują i okażę się wiatropylna, że i dzieci będę miała. Tak, chcę się leczyć w sprywatyzowanej służbie zdrowia. Takiej, że sama sobie wybieram firmę, płacę im co miesiąc ileś tam, a jak coś mi się dzieje, to się mną zajmą. Zdecydowanie NIE CHCĘ się leczyć w takiej służbie zdrowia, gdzie moja babcia, płacąca całe życie podatki, jak chce mieć operację, to robi ją prywatnie, żeby nie czekać. Czyli - płaci dwa razy. Nie masz ubezpieczenia = nie masz leczenia? To dla mnie akurat jest argument za Korwinem, a nie przeciw.

to kto będzie prezydentem nie jest az tak decydujące żeby z tego powodu wyjezdzac z kraju droga Nirvanko
wyjezdza ten kto nie ma tutaj dobrej pracy a to już decyzja osobista każdego człowieka
szczerze to gdyby wygral pan Duda to zastnawialabym się nad wyjazdem z rodzina,
rozmieszylas mnie bo az tak nie mam wpływu na Polske żeby PRZEZE MNIE wyjechalo znow dużo ludzi:)

o nastepna madra jak but w szafie. Zaplacilas, wykupilas - bo mialas z czego.
A gdybys nie miala, albo miala za malo, to moglabys sobie tam co najwyzej klamke pocalowac a narkoze drewniana palka dostac.

W Polsce najwieksza bolaczka, jaka ja widze jest ogromna korupcja, nierobstwo i oszustwa (malwersacje pieniezne). Poki samego spoleczenstwa sie nie uzdrowi, to zmienianie stolka spod jednego zadka na drugi da tyle, co mieszanie lyzeczka w tej samej zawiesinie.

W Polsce nie ma pojecia MY, liczy sie tylko JA. Wsrod szaraczkow i tych na swieczniku.

W takim spoleczenstwie dobrobytu raczej spodziewac sie nie nalezy. A jak wszystko sprywatyzuja, to tak jak pisalam, bedzie sie to rownac naturalnej selekcji - silniejsi przetrwaja czyli ogolnonarodowy wyscig szczorow. Super kraj,nie ma co.

Wtedy to juz rzeczywiscie wiekszosc wyjedzie.

bo na dzień dzisiejszy nie można ot tak sprywatyzować słuzby zdrowia, najpierw trzeba rozwalic system m.in. wywalić zusy i ogólnie zrezygnować z odprowadzania składek. Następnie wprowadzic zarobki, takie jak są w innych krajach, żeby ludzi było stać na prywatną służbę zdrowia. Ale to muszą minąć dziesiątki, jak nie setki lat, w Polsce to wszystko jest nierealne, ale dalej wysyłajmy kasę na Ukraine i do Nepalu i Bóg wie gdzie jeszcze.
**************************************************
a i budujmy Świątynie Opatrzności czy jak jej tam, ponoc też na to poszła kasa z naszych składek. Jak coś pomyliłam to poprawcie, ale kilka lat temu była afera w związku z finansowaniem budowy owej Świątyni

Właśnie, ot cała państwowa służba zdrowia. W Polsce jest jakiś dziwny zwyczaj, że jak nie wiadomo kto płaci nie płaci nikt. Otóż nie, płacimy my wszyscy przez całe życie, płacimy niejednokrotnie więcej niż byśmy wykorzystali, a i tak często na zabiegi ratujące życie czeka się od pół roku wzwyż. Jaki jest sens to podtrzymywać? Dlaczego ja mam odkładać na kogoś innego? Dlaczego ktoś kto pracuje ma być karany podatkiem za to, że dobrze zarabia, a drugi dostaje socjale (czyt. pieniądze nas wszystkich) za to że nie robi nic. Taki człowiek nigdy nie będzie chciał ruszyć dupska do roboty. Zresztą tak samo jest w UK, ja znam Polaków, którzy jadą praktycznie tylko na socjalach i są świetnie obcykani w tym, co gdzie i za co dostaną.

Dziś debata Dudy, jutro Komorowskiego.

No ja na przykład nie płacę, a korzystam ale to tylko dowodzi patologii tego systemu. Co prawda korzystam niewiele, bo raptem z jakichś okazjonalnych wizyt u lekarza rodzinnego. Nie czuję, że wykorzystuję system, bo wystarczająco dużo płacę podatku dochodowego aby uznać, że te grosze na lekarza rodzinnego zapłaciłem. Za to większość specjalistycznej opieki lekarskiej dla moich dzieci pokrywam z własnych środków. Nie mam po prostu nomen omen zdrowia rejestrować się o świtaniu po przychodniach aby umówić dziecko do specjalisty za 3 miesiące. Płacę stówę i mam wizytę od ręki. Większość np. badań EEG dziecku robiłem prywatnie. Z tego samego powodu. Z zębami chodzę z dziećmi i sobą prywatnie, bo jeszcze nie zgłupiałem żeby dziecku fundować "darmową" plombę z amalganatu. Opieka zdrowotna za darmo to jeden wielki mit, który upada coraz bardziej, tym szybciej im bardziej skomplikowana i droga staje się medycyna. Zresztą ciekawy jestem kto zarabiający jakieś w miarę przyzwoite pieniądze w przypadku bardzo poważnej choroby grzecznie siada i czeka aż za pół roku, rok wypadnie jego kolej leczenia w "darmowej" służbie zdrowia? Mnie się zdaje, że każdy rozsądny człowiek zaczyna wtedy szukać możliwości odpłatnego "przyspieszenia" procesu leczenia lub leczenia na lepszym poziomie niż "darmowy". Czyli nie oszukujmy się, tzw. "darmowa" służba zdrowia jest pewnym świadczeniem socjalnym dla najuboższych i tak należy to traktować.

Połamanie rąk i nóg nie wyklucza mnie z pracy dożywotnio. Ale to już właśnie kwestia rozsądku danej osoby - że jak jest praca, to się opłaca prywatnie wszelkie możliwe ubezpieczenia. Nie chodzi o to, żeby ich nie było, tylko żeby nie było przymusowych dla wszystkich - a prywatne niech będą, jak najbardziej, niech sobie każdy opłaci, co uzna za stosowne, a potem w razie wypadku albo z tego korzysta, albo przeklina własną głupotę. Nie czuję się odpowiedzialna za wszystkich dookoła, tylko za siebie. I tyle by wystarczyło każdemu - jakby każdy czuł się w obowiązku utrzymać siebie, zarobić na siebie, odpowiadać za siebie pod każdym możliwym kątem. Wtedy nie trzeba by odpowiadać za innych. Jasne, z małymi wyjątkami typu dom dziecka na przykład.

Nie mam gwarancji dożywotniego zatrudnienia i takiej nie potrzebuję. Zmiany, o których mówi Korwin, raczej ułatwiłyby jeszcze szukanie nowej pracy w stosunku do obecnej sytuacji. A jeśli za 10 lat okaże się, że pracy jakimś cudem nie mogę znaleźć, to widocznie będzie znaczyło, że jestem idiotką, bo np. odpuściłam edukację. Tak czy inaczej moja praca = moja zasługa, mój brak pracy = moja wina.

Sprywatyzować edukację.

Ja już sprywatyzowałem Od pierwszej klasy szkoły podstawowej moje dziecko chodzi do szkoły prywatnej. Okazało się bowiem, że publiczna oferta edukacji finansowana również z moich podatków przewidziała dla mojego dziecka w wieku lat 7 przyszłość w postaci wyplatacza koszyków czy coś w ten deseń. Nie żebym miał coś przeciwko wyplataczom koszyków i jeśli moje dziecko za lat 8-10 powie, że fascynuje je wyplatanie koszyków, to zaakceptuje ten wybór Jeśli jednak dyrektor publicznej placówki mówi rodzicom 7-latków, że mają taką wspaniałą placówkę i takie wspaniałe plany nauczania i dzięki temu wykształcimy ich, nie oszukujmy się drodzy państwo na wyplataczy koszyków, to ja dziękuję, postoję....

Mussuka, co to znaczy, w jakiej rodzinie się urodziłam? W normalnej. Takiej, co to rodziców było stać na dziecko, co nie oznacza, że byli bardzo bogaci. Ot, normalna rodzina, która była w stanie wysłać mnie na wakacje, zapłacić za zajęcia pozalekcyjne i kupować ciuchy w sklepach, a nie lumpeksach, ale jednocześnie nie miałam nowego telefonu co 3 miesiące, laptopa nie dostałam na 5. urodziny ani mieszkania na 18-tkę. Czyli tak dość przeciętnie, jak sądzę.

I spokojnie, bo piszesz tak, jakbym właśnie zaczęła jakiś przewrót w państwie.

Tak, wolę idiotów do odstrzału, niż ich sponsorować. Tak zwyczajnie nie czuję się odpowiedzialna za wszystkich niezaradnych tego świata. Zbrodnia. Tak, zdecydowanie wolę szybciej odłożyć na mieszkanie, niż dorzucać się do zasiłków, wolę kupić samochód, niż płacić na państwową służbę zdrowia, z której nie korzystam, bo do lekarzy chodzę prywatnie. Taka bezczelna jestem, że życzę sobie rozporządzać pieniędzmi, które ja zarabiam. Zgadzam się w prywatnej firmie płacić wyższe składki jako osoba paląca, ale życzę sobie, żeby matka 10-tki dzieci płaciła na każde z nich składkę osobną, chyba że firma wprowadzi jakieś grupowe coś tam. Tak po prostu, najzwyczajniej w świecie, chcę płacić za to, z czego korzystam i nie płacić za to, z czego nie korzystam.

Pisalam, pisalam, a w koncu wykasowalam.

No bo jak to cos powyzej skomentowac?  Egocentryzm, krotkowzrocznosc czy dosadniej?
Mamy zalazek teorii o powrocie slumsow i analfabetyzmu w poscie powyzej. Widac wpojony przez kogos, kto nie musial w lumpeksie ciuchow kupowac.

I taka osoba reprezentuje redakcje forum publicznego????

Luc, no tak. Zostałam też ochrzczona, a do kościoła nie chodzę. Co nie zmienia tego, że mogę mieć takie poglądy, a nie inne. Na edukację pieniądze szły z podatków moich rodziców. Tak samo jak oni płaciliby na nią, gdyby była prywatna. Ja się nie czuję przez to dłużna, czułabym się, gdyby to moje dziecko korzystało z edukacji państwowej, a ja bym może jeszcze do tego nie pracowała. Tzn. nie chodzi o to, że jestem niewdzięcznym bachorem, który nie chce płacić podatków, skoro sam do szkoły chodził. Po prostu uważam, że na moją edukację mają płacić moi rodzice, w ten czy inny sposób. Tak samo ja, jeśli miałabym dziecko, jestem zobowiązana opłacić jego wykształcenie. Dlatego ten argument do mnie nie przemawia.

I Luc, ja nie mówię, że biednym, niezaradnym, nie-jakimś nie wolno pomagać. Nie mam nic przeciwko. Tylko niech od tego będą fundacje. Niech pomagają ci, którzy chcą. Jednego poruszą chore dzieci, to wpłaci na chore dzieci. Innego wzruszy coś innego, to wpłaci gdzie indziej. Wbrew pozorom wiele osób się przejmuje innymi i chętnie wpłaciłoby, gdyby mogło/miało. Zmniejszenie podatków = więcej w kieszeni = możesz pomóc. I wtedy raczej większość pomagałaby właśnie np. dzieciom, za to "choroba alkoholowa" czy zdrowi, dorośli ludzie, którym "tak się złożyło, że pracy nie ma, ojoj", pozostałyby bez wsparcia. Czy to nie ci, którzy pracują, powinni decydować, kogo wspierają? Ja co miesiąc staram się wspomagać zwierzęta akurat, nie ludzi, ale gdybym płaciła o wiele niższe podatki, to  chętnie wysyłałabym i po kilkaset złotych. Z kolei większość moich znajomych poruszają właśnie chore/głodne dzieci. I też część robi w miarę regularnie przelewy, tyle że niewielkie. Mniej by odciągano podatków, wysyłaliby więcej. Bez przymusu i na kogo chcą.

A komentuj, jak chcesz. Może lepiej tylko to, co napisałam, a nie moją osobę. Chyba że to niewykonalne.

No, nie musiał. Nie rozumiem, dlaczego piszesz o tym tak, jakby to była wada, a nie zaleta, że ktoś potrafił o siebie zadbać. Nie wiem, mam rzucić pracę, głodować, spać na dworcu i płodzić dziecko za dzieckiem, żeby mieć prawo do własnych opinii, bo wtedy już "poznam życie"? A to nie jest tak, że skoro ktoś właśnie potrafi uniknąć tych wszystkich jakże nieprzyjemnych sytuacji, to tym bardziej powinien być uznawany za rozsądnego? Tzn. nie zrozum mnie źle, nie chodzi mi o to, że uwaga, jestem objawionym geniuszem, tylko nie rozumiem, dlaczego w wielu podobnych dyskusjach, a propos właśnie biedy, głodu, wielodzietności, zasiłków i wszystkiego, argumentem jest to, że ja tego nie zaznałam. Nie chodzi nawet o mój wiek, bo nieraz wypowiadają się osoby w moim wieku, ale które np. zaszły w ciążę mając lat 16, kolejna - 18, edukacja stop, każde możliwe wsparcie od państwa i wtedy ich zdanie jest "ważne", bo napiszą, że różnie to w życiu bywa. Czy nie powinno być odwrotnie? Jeśli ktoś właśnie tak nie miał i np. nie rozpoczął zakładania rodziny w okolicach gimnazjum, nie wymaga wsparcia od państwa itd., to czy to właśnie nie jest bardziej godne hmm... nie pochwały, ale hmm... promowania? A nie wytykania, że nie musiał chodzić do lumpeksów? No nie musiałam, bo rodzice pracują, nauczyli mnie, że mam to, na co zapracuję, więc pracuję. I nie muszę chodzić po lumpeksach właśnie dlatego, że pracuję. Czy to nie jest moja zasługa? No bo nie wiem, to teraz jak siądę na tyłku, pracy niet, spróbuję pozałatwiać jakieś wsparcie czy co tam, to już będzie okej?

Oj Mussuka zapędziłaś się troszeczkę, Eileen będę bronił bo się z nią zgadzam. To, źle że patrzy w kategoriach strat i zysków? To źle, że chce rozporządzać pieniędzmi, którymi zarobiła? Zawsze będą patologie, zawsze będą biedni, ale idea państwa opiekuńczego pogłębia ją jeszcze bardziej. Po co mam iść do roboty, jak wolę iść do zatrudniaka po zasiłek. I tak na prawdę ludzie się rozleniwiają, nie chce im się pracować po prostu bo co. Tworzy się taka mentalność "nic nie muszę, wszystko mi się należy". I to jest największa patologia.

Prędzej nie pomagają ludzie, którzy mają komunistyczne zapędy, bo oni uważają, że od pomocy jest państwo. Ja tak nie uważam i pomagam na co dzień. A Ty, Mussuko, najgłośniejszy krzykaczu i obrońco moralności, pomagasz na co dzień? Wspierasz codziennie fundacje i szczytne cele?

A co to ma do tematu?

Może nie przemawiać, ale takie są realia. Obawiam się, że takie wykształcenie jakie odebrałaś/nadal pobierasz, nie byłoby możliwe tylko z pensji Twoich rodziców. Już na ten temat rozmawiałyśmy i wskazałam Ci ile kosztuje wykształcenie dziecka (tylko w ramach obowiązkowej edukacji).
Możesz nie akceptować faktów, ale tym gorzej.... nie dla faktów

Z tym się akurat w większej części zgodzę

Nie zgadzam się natomiast na poglądy typu "idioci do odstrzału" i do tego w dużej mierze się odnosiłam.

Ja zamiast jakiejkolwiek pomocy od państwa wolę żeby mi po prostu mi nie przeszkadzało.
Przykładowo państwo daje jakąś kwotę pieniędzy jeśli komuś urodzi się dziecko,te pieniądze biorą się z podatków które płacą wszyscy.
W dodatku wszystko ma swoje koszty i nikt nie zbierze tych pieniędzy i nie zdecyduje komu je dać za darmo.Wszyscy ludzie którzy zajmują się tymi wszystkimi procedurami biorą za to pieniądze.
Jeśli państwo zbierze w podatku np:200 zł to na oddanie zostaje już mniej niż 200 zł.
Wychodzi więc na to że zamiast dawać pieniądze nowym rodzicom lepiej im ich nie dawać tylko zmniejszyć wszystkim podatki.
Dzięki temu oszczędzą sobie tyle że wyjdą na tym jeszcze lepiej niż z dopłatą.
To tyczy się wszystkiego,emerytur,zasiłków,darmowych leków.

No ja nie, bo nie lubię ludzi w większości , więc pomagam zwierzętom. Jak reszta taka hojna i wrażliwa, to niech pomaga ludziom. To nie filantropia, to chęć dysponowania własnymi zarobkami w jak największej części. Nie widzę powodu, dla którego mam finansować coś, co mnie nie obchodzi, zwłaszcza, że jak rzucę pracę, to nie zapłacę na nic, a inni zapłacą na mnie. Super, nie?

No to, że raczej nie miałam wtedy nic do powiedzenia, więc nie rozumiem, dlaczego ma to wpływać na moje poglądy. Tak, jakbyś powiedziała, że właśnie mam chodzić do kościoła, bo zostałam ochrzczona.

Nie, nie, nie chodzi mi o walkę z faktami. Tylko o to, że one nie wpływają na moje poglądy. Czy jeśli np. skorzystałam jako dziecko z lekarza państwowego, to też nie mogę chcieć prywatyzacji? Poza tym dochodzi kwestia taka, że to nie jest wybór między "płacę na państwowe i korzystam z państwowego" vs "płacę prywatnie i prywatnie się leczę/uczę". W tym momencie, jeśli chcesz się leczyć/uczyć prywatnie, to i tak płacisz na wszystko, co państwowe. Więc to też nie do końca tak, że mówię jedno, a robiłam drugie, bo to państwowe i tak przykładnie (wg obowiązującej wersji) było opłacane - podatki rodziców (nie mówię o kwocie, tylko o tym, że tak to działa), później i moje. A mi chodzi tylko o to, że ta wersja mi się nie podoba i chętnie przestanę korzystać ze wszystkiego państwowego, jak tylko będę mogła przestać na to płacić.

Jeszcze raz zapytam - kto da i ile da??? A jak nie da nikt, bo moze, ale nie musi, to np. dziecko w szpitalu panstwowym umrze, bo nie bedzie jakiegos tam inkubatora, a matke na prywatne leczenie nie bedzie stac??
A Ty tylko widzisz tych nierobow, na ktorych placisz. Placisz i na drogi, ktorymi jezdzisz. No chyba, ze wszystkie, wzorem autostrad sprywatyzuja.

Dyspozycyjna to chyba średnio, a że młoda i zdrowa - jasne, że się cieszę, ale młody każdy kiedyś był. Tak samo każdy kiedyś nie miał dzieci, jeśli to one mają uniemożliwiać pracę.

Mariola, i nie, nie gardzę osobami, które nie pracują. One są mi obojętne, tak samo, jak osoby, które pracują. Jak każda obca osoba. A z racji tego, nie mam ochoty ich wspierać finansowo. Czy to już pogarda? Mnie na przykład irytuje w tym jedna rzecz, przykładowo: pani X nie pracuje, mieszka w domu z trójką dzieci, jedna z tych córek też ma malutkie dziecko. Otrzymują wszyscy jakieś tam wsparcie od państwa, bo sami nie są w stanie się utrzymać. I teraz np. jakiś tam ułamek mojej pensji zostaje przekazany do tego typu rodzin. Mimo że np. pani X ma własny dom, wyposażony jakoś tam, tylko nie ma pieniędzy. Ja nie mam własnego mieszkania. Jeśli np. miałabym mieć takie mieszkanie, jak pani X, to odjąć jego cenę z mojej pensji - będę spooooro na minusie. Albo jak pani X sprzeda dom/mieszkanie, czyli będzie mieć taki sam stan posiadania, jak ja, to pieniędzy będzie mieć o wiele więcej, bo czym jest moja pensja w porównaniu do ceny choćby małego mieszkania? Ale to nieistotne, bo pani X, mając mimo wszystko WIĘCEJ niż ja, jest dofinansowywana. To jest dla mnie bez sensu.

To nie panstwo (twor jakis) robi tylko ludzie Snake, ludzie, ktorzy to panstwo tworza. Spoleczenstwo. Ty, i miliony Polakow.

To, ze nie potrafimy otworzyc sie na innych i myslimy kategoriami - co je moje to je moje - to tez wlasnie wplywa na takie podejscie do osob niepelnosprawnych.

Bo na nich tez trzeba wydac - szkola to jedno, a cale pozostale uslugi i udogodnienia?

Tutaj w szkole mojej corki, panstwowej i publicznej, sa dzieci niepelnosprawne. Przyjezdzaja darmowo taksowkami i tak samo za darmo wracaja do domu. Ale moga sie uczyc na kogo chca i nikt nie wypomina tego, ze placi za ich dojazd (inaczej nie moga). To nasz spoleczny (sorry - antyspoleczny) stosunek do drugiego czlowieka powoduje zjawiska, o jakich piszesz.

Prywatyzacja niewiele zmieni, nie dla wielu dzieci w kazdym eazie. One calkiem straca sznse na jakakolwiek nauke.

Luc, być może. A może nie. Bo od 2 lat nikt mnie nie utrzymuje. Albo inny przykład. Mój współlokator pochodzi z małej wioski ze wschodu Polski. Bieda, ciężko z pracą itd. Poszedł na zaoczne i łapał się tam każdej pracy, żeby opłacić czesne. Rzuciłam hasło, żeby się przeniósł do Warszawy. Jakimś trafem przez rok, bez pomocy rodziców, odłożył na pierwsze dwa miesiące mieszkania w Warszawie, żeby dać sobie czas na znalezienie pracy. Pracę znalazł w ciągu dwóch tygodni. Opłaca mieszkanie, studia, życie - wszystko sam. Więc można i nie trzeba do tego wsparcia rodziców.

A z tamtym to może źle zrozumiałam, bo brzmiało to trochę tak, jakbym nie mogła być za prywatyzacją, skoro sama korzystałam z państwowej edukacji.

Nie twierdziłam, że na pewno miałabyś inne poglądy. Pisałam, że być może.
Widzę na przykładzie moich dzieci, wychowanych w taki sam sposób, w takich samych warunkach, a prezentujących odmienne (od nas i od siebie nawzajem) poglądy.

Ty utrzymujesz się sama, ale dopiero od dwóch lat. Nie wiesz czy byłabyś w tym samym miejscu i przy tych samych poglądach gdybyś wcześniej nie była utrzymywana przez rodziców i korzystała z publicznych środków

Jednostkowy przykład Twojego kolegi nie jest reprezentatywny dla ogółu, a tym bardziej dla problemów o jakich tu piszemy. Nawet więcej takich przykładów też nie będzie. Bo każdy jest inny, wzrasta w różnych warunkach, ma różne predyspozycje (także umysłowe). Przykładanie jednej miarki do wszystkich nie jest uprawnione.

No to jako rodzic dziecka niepełnosprawnego powiem ci tak. Zdrowe dzieci nie chcą się bawić z takim jak moje. Bo śmiesznie czasem mówi na przykład. Albo się z niego śmieją, bo to bardzo śmieszne jest, że 9 latek chce iść z ojcem trzymając się za ręce. Mój syn chodził i chodzi na różne zajęcia dodatkowe typu jazda konna, karate, piłka nożna, teraz wspinaczka. Po to między innymi żeby nie chować go przed takimi zachowaniami rówieśników. Bo pierwsza reakcja obronna jest oczywiście zabrać swoje dziecko od tych "dobrych" dzieci. Moje jednak chodzi. Jest twardym skurczybykiem i nie daje sobie napluć w kaszę więc z racji, że "dobre" dzieci zachowują się wobec niego jak się zachowują, to dochodzi co jakiś czas do scysji między nimi. I wiesz co? Na każdych takich zajęciach prędzej czy później prowadzący mówią rodzicom takiego niepełnosprawnego dziecka, że może by je zabrali, bo ono nie pasuje do reszty, a nie ta reszta jest niewychowana itp. Zdecydowana większość rodziców tych "dobrych" dzieci zapewne oddycha z ulgą kiedy dziwaka zabiorą z otoczenia ich dziecka, a jednocześnie głośno powie ci, że jest za integracją niepełnosprawnych, że to ważne bla, bla, bla... Ważne ale czemu akurat tam, gdzie bywa ich dziecko?
Masz więc sytuację, gdzie państwo głośno mówi, że działa na rzecz niepełnosprawnych, że ułatwia bla, bla, bla, a jednocześnie praktyka działania tego państwa jest taka, że od samego początku wskazuje niepełnosprawnym getto w jakim powinni grzecznie siedzieć.
Masz więc sytuację, gdzie społeczeństwo będzie głośno w badaniach, ankietach i takich tam zapewniać jak to kocha niepełnosprawnych, a jednocześnie na co dzień będzie ich od siebie odsuwać byle dalej.
Masz też sytuację Korwina, który głośno mówi to co członkowie tego społeczeństwa po cichu myślą, czyli że oglądanie niepełnosprawności budzi w ludziach wstręt i strach. Że ludzie nie chcą z nimi przebywać. On to mówi ale jednocześnie działa czynnie w kierunku takim aby dać niepełnosprawnym narzędzia, które pozwolą im mieć w dupie to "normalne" otoczenie. Z dwojga tych zachowań osobiście szanuję, że ktoś ma odwagę powiedzieć, że ma takie zdanie, a nie jak większość udawać pod publiczkę, a na co dzień gęba im się wykręca na widok niepełnosprawnego...

Ależ te pozostałe są i to bardzo pilnie przestrzegane! Wiesz dlaczego? Bo są widoczne i są materialnym dowodem, że jak to, państwo bardzo dba o niepełnosprawnych! Tylko ja to znam z drugiej strony, tym razem niezwiązanej z rodziną lecz zawodem. Ludzie głośno pochwalają tą całą politykę dostępności ale wiesz co gadają kiedy się okazuje, że muszą wydać własną, poważną kasę, bo ktoś tam sobie wymyślił, że niepełnosprawny ruchowo ma się wszędzie dostać? Że muszą zrobić co najmniej pochylnię, kupić schodołaz albo o zgrozo zamontować windę, a wszędzie dodatkowe wc dla niepełnosprawnych. Ha, ha, jak widzą ile to ma ich kosztować, to panie ratuj! Co zrobić żeby tego tałatajstwa nie robić....

Popieram Snaka w całej rozciągłości. Mam ze 4 kolegów na wózkach i oni mówią dokładnie to samo. Pomaganie sobie, ale "mentalność Polaczka" sobie. Tak jakby niepełnosprawnością można było się zarazić. Jeszcze jedno, wydają miliony na przystosowanie budynków do inwalidów, a nie powiedzą, że winda jest bo jest i częściej nie działa niż działa, albo że dojeżdża tylko do połowy kondygnacji budynku, jakiś żart chyba chodniki to samo. Mieszkam na osiedlu gdzie mieszka 2 niepełnosprawnych poruszających się na wózkach. Racja, że wszystkie nowo położone chodniki są niskie, ale żeby się dostać do miasta trzeba przejechać przez ulicę z chodnikiem o wysokości lekko 15 centymetrów. Nie ma możliwości podjechać pod to wózkiem inwalidzkim, a co dopiero matka z dzieckiem w spacerówce. No i lipa

Maciejewski zgadzam się z Tobą. Ale ponad 50% obywateli wierzy PO no nic na to nie zrobimy po prostu za mało dostali w cztery litery..

mariola856 Ja nic ci nie wmawiam. Ale sama napisałaś że będziesz głosować na Komorowskiego no to chyba zgadasz się z ich / jego polityką?

Punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia,syty-głodnego nie zrozumie itd.Można przytaczac te madrości, a i tak niektórym osobom na tym wątku przydałby się - kubeł zimnej wody.

30 lat pracy, potworne zmęczenie,zniechęcenie, pragnienie odpoczynku.Jeszcze tyle lat tej orki.Nie wyobrazam sobie młodych ludzi pracujacych do 67 roku.Chociaż na tym moze sie nie skończyc.Geniusze stwierdza, ze dzisiejsi młodzi zyja jeszcze dłużej i emeryturka w wieku 75 lat.