Szczupli vs grubi - żale i pretensje

No niektórzy zapewne, nie mniej jednak lepiej powiedzieć że wszyscy, chociaż gro badań wskazuje na coś zupełnie innego badania są jednak głupie i robione przez głupich ludzi...

Porównywanie normalnych czasów do okresu wojny lub okresu powojennego jest bez sensu, nie ocenia się miarą czasów dzisiejszych tego co działo się wtedy, tak Ci ludzie byli szczupli, bo w większości byli niedożywieni...

Znam bardzo dobrze dobrze dwie otyłe osoby i obie nie są z powodu tuszy szczęśliwe. Jest mi ich trochę szkoda, bo widzę dodatkowo tą całą nagonkę na grubszych ludzi i jest to po prostu przykre. Ci ludzie z reguły mają historię i problemy zdrowotne.

Jedna ma cukrzycę, ale to nie jest główny problem, który jej stoi na drodze do mieszczenia się wagowo w normie. Sport? Bardzo chętnie by uprawiała, ale ma dużo innych przeciwwskazań zdrowotnych. Bo do tego dochodzą jakieś problemy np. z kręgosłupem i masa sportów odpada. Dodaj napięty grafik i ograniczoną ilość praktykowania tego, co się jeszcze udaje.
Dieta? Ona generalnie mało co jadła zawsze, ale chodzi do dietetyka i przestrzega diety. Ale nie przynosi to zmian.
I jest mi przykro kiedy widzę jak ludzie rzucają jakieś durne komentarze, bo ją to boli. I wiem, że jedzenie publicznie ją przeraża. Jest to dość częsta przypadłość u otyłych ludzi - przez te krzywe spojrzenia unikają jedzenia publicznie jak tylko mogą. Bo niby wszyscy rozumieją, że są choroby, ale ponieważ "choroby to jakieś 2%" to przyjmują, że wszyscy są leniwi i "żrą".

Inny kolega uprawia sport prawie codziennie: koszykówka i ćwiczy na siłowni kilka godzin tygodniowo. A i tak jest z tych "miękkich" typów. Ma słabość pod tytułem słodkości, ale jak z nim jadałam to wcale więcej ode mnie nie jadł. A to w końcu facet, do tego duży, a ja jestem drobną dziewczyną. Do tego nabawił się dużo kontuzji, które go ograniczają, częściowo przez swoją tuszę, ale to też często tak jest, że jak już się weszło w większą wagę, to trudno się wydostać. Ostatnio "pomogło" mu złamane serce i samoistnie mu spadła waga. Potem pomógł sobie nie jedzeniem W OGÓLE słodyczy przez jakieś 3 miesiące, ale ciągle jest na plusie.
Ale wiem, że wiele ludzi miało(by) problem, że ma taką a nie inną sylwetkę. Chociaż sport uprawia, a dietę ma może nie wybitnie zdrową, ale znam chudzielców z gorszymi, którzy mają to szczęście, że im dano świetną przemianę materii. Więc chociaż jedzą paskudstwa i sportu nie uprawiali od wieków, to nikt się ich nie czepia.

Nie lubię jak ludzie się wcinają komuś w życie i uważają, że mają prawo decydować, czy ktoś jest gruby, bo "jest chory, więc niech będzie" czy jest "leniwy i zaniedbany". W ogóle: nawet jeśli by "żarli" i "byli leniwi", to żaden w tym innych biznes. Bliscy znajomi, rodzina: proszę, ale oni, z reguły wiedzą jaki jest background i są mniej skory do krzywdzących ocen. Ale obcy?

Ludzie nie są po to, by spełniać innych estetyczne wizje. Bo jeśli są, to ja proponuję front wyzwolenia ludzi od osobników noszących białe obuwie, bo mnie się osobiście nie podobają.
Serio, grubi są często nieszczęśliwi z tym jak wyglądają i nie potrzebują dodatkowej nagonki. A ci co są szczęśliwi? Jak są szczęśliwi, to wypadałoby dać im święty spokój.

Ciekawe, że normalnie zbudowanych i chudzielców mało kto się czepia, że "żrą" czy nie ćwiczą, chociaż bardzo często jest to faktem.

Ale ja będąc bardzo szczupła też spotykam się z czepialstwem. Pomijam mojej mamy idiotyczne komentarze, że jestem zagłodzona non stop, chociaż niedowagę mam od urodzenia do dzisiaj, bo przypuszczam, że to troska, to te przyjemne koleżaneczki, które się czepiały moich szczupłych nóg raczej nie robiły tego z miłości. Jestem szczęśliwa ze swoim wyglądem, więc mi to z reguły wisi, ale ostatnio myślałam, że gdyby było inaczej, to mogłabym się czuć ostro pokrzywdzona. Bo ja te komentarze odbieram jako komplement, ale ktoś, kto uważa się za za szczupłego mógłby się źle poczuć. Ale sporo osób lubi wspominać, że powinnam więcej jeść (zakładając naiwnie, że mało jem, chociaż jem więcej niż mój luby na przykład, który jest umięśnionym i wysokim facetem oraz więcej niż inni, bardziej rośli), że "ojej, jaka szczupła rączka" albo zmartwione "co ty taka chuda". Tak, dziękuję, nie zauważyłam, że jestem szczupła od urodzenia.
To miało jeszcze sens jak byłam dzieckiem, ale zaglądanie dorosłej kobiecie do talerza to już jakaś perwersja.

Ale najgorsi chyba są przyjemniaczkowie, którzy uważają się za reprezentantów męskości z ich nierozłącznym: Facet nie pies, na kości nie poleci. Ja rozumiem, że ma to być prokobiece cośtam cośtam inne farmazony, ale tak naprawdę to sugeruje, że są jakieś kobiety, które są " kośćmi" i do tego, że żaden facet na nie nie poleci. Osobiście nie uważam, bym była " kośćmi", bo mam trochę tłuszczu i mięsa w strategicznych punktach, ale wiem, że ludzie mnie postrzegają często jako bardzo szczupłą, więc się raczej łapię na tę definicję.
To, że jakiś pan mądrala woli bardziej opływowe kształty, nie znaczy, że to jedyna słuszna opinia, serio.

Nadmiernie troskliwi prozdrowotni brzmią trochę jak "toleruję homoseksualistów, jeśli nie musza na to patrzeć". Grubi, chudzi, łotewa, czemu się innym nie da żyć jak chcą? Być tak grubym jak chcą, tak chudym jak chcą. Biedni płacący podatki, co im przeszkadza, że potem trzeba ich leczyć, proponuję poszerzyć to o ludzi, którzy palą, piją albo przeszli na czerwonym świetle, w końcu to ich wina, że ich ktoś potrącił.
Sądzę, że promowanie zdrowego stylu życia, to świetna inicjatywa, ale bez niczego na siłę. Grubsi są mimo wszystko w cięższej sytuacji niż chudzi, bo jednak chyba dużo trudniej mają ze znalezieniem np. partnera życiowego. I chudych posądza się "tylko" o niejedzenie lub/i anoreksję, natomiast grubi mają szerszy wachlarz stereotypów, często dalej idących niż tylko odżywianie.

To ty

niedożywieni ! i o to chodzi   , ludzie więcej  jedzą niż spalają , nikogo nie usprawiedliwiajcie , mają rozum i wolną wolę jak żrą to niech cierpią .

Ja bardzo współczuje grubym ludziom, sama jestem szczupłą osobą, a w dni letnie ciężko mi oddychać (chociaż to może przez chory przełyk, a nie upał?), dlatego wyobrażam sobie jak takim ludziom musi być ciężko, do tego pot, dyskomfort nim spowodowany. Bardzo nie popieram wyśmiewania, ale co innego wyśmiewanie, a co innego chęć pomocy, zmotywowania do zrzucenia zbędnych kilogramów. Zawsze jak widzę jakąś otyłą, fajną, miłą dziewczynę czy też chłopaka to namawiam na odchudzanie, jestem przy tym uprzejma, nie złośliwa. Ja uważam że warto grubych ludzi motywować do odchudzania, dzięki temu być może np. zaznają jak to jest być kochanym przez kogoś, a warto tego zaznać chociaż raz w życiu. Zwłaszcza jak patrzę na młodych ludzi grubych, to serce się kraje że nikt ich pewnie nie kocha.
Ja miałam babcię otyłą, do dzisiaj bardzo wyrzucam sobie że jej nie pomogłam, chyba 100 kg ważyła przy niecałych 160 cm wzrostu, do tego dziadek, i inna osoba z rodziny znęcali się nad nia psychicznie, ona ledwo co chodziła, a oni potrafili przez pół dnia drzeć sie na nia 'Ty k..wo, ty wstrętna, obleśna krowo', tak przez pół dnia po powrocie z pracy, do łazienki jej nie pozwalali iść się umyć, jak chciała poplewić w ogrodzie to jej sie dostawalo że 'kwiatki ubrudzi parszywymi rękami' czy jakoś tak, za kasłanie (była chora) - awantura, za zbyt wolne przejście przez kuchnię - awantura, wyzwiska do wieczora. Niby byłam dzieckiem, ale mogłam coś zrobić, tylko za każdym razem gdy probowalam pomoc, to zwracalo się to przeciwko niej, że niby mnie szpuntuje przeciwko im. Nie widzialam zeby pochlaniala jakies kosmiczne ilosci jedzenia, jadla chyba tyle co dziadek. Szczerze powiedziawszy modlilam sie zeby juz odeszla na tamten swiat bo nie moglam jej w ogole pomoz, a takie zycie to pieklo.

Do pewnego momentu to tu się nawet normalnie rozmawiało. Ale odkąd Małpa zaczęłaś te swoje pseudointelektualne frazesy powtarzać jak jakaś katarynka, to wybacz, dyskutuje się z Tobą jak z artykułem na WP.  Ja rozumiem, że słabe wykształcenie pociąga za sobą tę impresję złożoności zagadnień, szczególnie jak ze słabym potencjałem krytycznym skrobie się powierzchnię tych zagadnień przy pomocy popularnonaukowej literatury. Istne zjawisko emergentne ta otyłość, byt transcendentny.

Co do otyłych ? nie atakowałem ich per se, ani się z nich nie nabijałem, nie wiem skąd to wrażenie. Jedna osoba tak zasugerowała i dalej poszło samo, że oto i całe stanowisko Otisa, jego moralna nędza. Cały czas podkreślam jedynie, jak ważna jest higiena życia. Że to podstawa a nie jakaś opcja. Oczywiście, że istnieje niewielka grupa ludzi, którym geny skutecznie stoją na drodze. Dane GUS: od 1996 do 2009 populacja otyłych (a nie z nadwagą) wzrosła: mężczyzna o 32%, kobiet 16% (w ciągu 13 lat).  Że co? Że to geny tak nagle uznały? Na moim piętrze w biurach pracuje około 60. osób, z czego połowa w wieku do 30 roku życia. Widoku młodego misiowatego człowieka, który w łapce trzyma snikersa, można doświadczyć średnio co 15 minut, bez jakiegoś szczególnego podpatrywania.

Inną sprawą jest traktowanie osób otyłych. Nie mylmy tych rzeczy. Nigdzie nie twierdziłem, że trzeba ich gnoić. Dla mnie są takimi samymi ludźmi, jak reszta ? szczęśliwi, nieszczęśliwi, zakochani, samotni, biedni, bogaci, dobrzy i źli. Nie pozwolę jednak przypisywać stanu rzeczy złożoności kosmosu, bo w 90% to efekt zaniedbań. Wpiszcie sobie proszę w google ?najpowszechniejszą przyczyną otyłości jest? (jeśli przy poziomie popularyzatorskim pozostajemy).

Małpa - nie epatuj tutaj proszę swoimi dramatami ani wojenną pożogą. Zrobiłaś sobie krzywdę eksperymentami z dietą i robisz dalej - polemiką, w której się utwierdzasz, że inni są be, bo nazywają rzeczy po imieniu. Bo twierdzą, że większość ludzi otyłych sama sobie jest winna. A jest i tyle.

Wczoraj uznałem, że taka potyczka słowna jest bezcelowa. Dzisiaj uznaję, że redaktor działu powinien dbać o poziom merytoryczny a nie o "ja mam rację, bo przyczyną otyłości na świecie jest -moja- choroba genetyczna".

Wykształcenie to wiedza. A wcześniejszymi, powierzchownymi postami nt dobra i zła, budowy mózgu, z opisem własnych, mądrych eksperymentów dietetycznych sama dowiodłaś, że z tym słabo. Bezkrytycznie ferujesz popularnonaukowe frazesy rodem z tabloidow. Takie jest moje zdanie. Podtrzymuję.

W którym miejscu napisałem, że JEDYNYM powodem otyłości jest żarcie? Po co ciągle wkładasz mi w usta tę absurdalną frazę?

A w kwestii badań - kto ma problem z uznaniem wyników, które mówią, że w 90% przypadków otyłość jest efektem niezdrowego trybu życia? Ja się zgadzam, że nie 100%, że faktycznie te 10% to problem innej natury. Ale mantrą o własnej cukrzycy tych proporcji nie zmienisz.

PS. nigdzie nie napisałem, że powodem twojej cukrzycy jest twój eksperyment z dietą. To Ty sama tak zasugerowałaś (post 248). Ja mówię tylko, że zrobiłaś sobie tym eksperymentem krzywdę, bladego pojęcia nie mam czy w ten sposób wywołałaś u siebie cukrzycę. I jeśli już ktoś tu bawi się w lekarza to raczej Ty sama; sama wymyślasz diety i sama sobie stawiasz diagnozy (przed konsultacją z lekarzem).

Otis nigdy nie wiadomo, jak człowiek może sobie zaszkodzić. Nawet niektórzy lekarze na nas eksperymentują, bo  nie kierując  na badania wydają diagnozy. Człowiek musi się kierować własnym rozumem i instynktem samozachowawczym, a  nie wierzyć bezkrytycznie badaniom, które co jakiś  czas bywają rewolucjonizowane. Sama dieta musi być dostosowywana indywidualnie, a nie jest to tak, że wszyscy mamy nie jeść mięsa lub pić  czystek. Przepraszam za wtręt. Dla mnie jedno jest pewne, że chudy rzadko rozumie grubego:)

"Wirtualny lekarz, e-diagnoza i cyberchondria" post #6 ;p

Ja też do nikogo tak nie wypalę. Mówiłem - to są dwie różne rzeczy - traktowanie problemu a traktowanie ludzi tym problemem dotkniętych. Nie róbcie z ludzi krytycznie myślących prostaków, proszę.

Wpisałam podaną przez Ciebie frazę. Prawdą jest, że wynikiem otyłości jest dostarczanie organizmowi większej ilości energii, niż jest wstanie spalić. Ta przyczyna działa również przy chorobach lub lekach, których skutkiem ubocznym jest nadwaga. Przy schorzeniach i ich leczeniu warto by zbilansować dietę tak, żeby nie wyniszczyć organizmu z potrzebnych składników i zachować jakąś w miarę stabilną wagę.

Rozważając w zupełnie innym kierunku.
W całej dyskusji zastanawia mnie stereotyp osoby otyłej, jako nieszczęśliwej. Nikomu nie przechodzi przez myśl, że człowiek mógłby wybrać, czy przedłożyć przyjemność jedzenia, ponad wygląd.

No tak, ja uważam, że też mają. Wiadomo, czasem jest trudniej, bo jednak wiadomo nie ma się wpływu na to co się podoba i nie każdemu podobają się grube osoby czy nawet z małą nadwagą czasem nie, bo tutaj faceci chyba bardziej są wymagający myślę. Niemniej ja mam faceta i dla niego to nie było przeszkodą, mój facet szczupły, ale ogólnie w sobie się zakochaliśmy, a poznaliśmy przez Internet i jakby był grubszy, to też bym z nim była, po prostu zakochałam się w nim, przede wszystkim w tym jaki jest, no i on we mnie, mimo że poznał mnie tez już z nadwagą, to pokochał mnie. Także zgadzam się nie ma co generalizować, różnie bywa.

Na pewno współczuję babci lilly. A Ty lilly nie obwiniaj się, byłaś dzieckiem, naprawdę wtedy nie ma się tyle możliwości co dorosły, żeby pomóc. Myślę, że problemem tutaj nie była tusza Twojej babci, bo te osoby co opisujesz, to i bez tego znalazłyby pewnie sobie coś innego, by jej dogryzać, no ale owszem, tutaj miała ciężej, bo już jak piszesz była chora itp i nie miała siły z tym walczyć. A znęcać się nad starszą osobą, to już w ogóle coś strasznego czy ogólnie nad kimś chorym, żerowanie na tym, że ktoś jest słabszy i ciężej mu się obronić.

No fakt, przy takiej wadze, to powinna schudnąć no dla siebie, bo fakt, wtedy może umrzeć i dla dziecka. Co innego moje 88 kg najwięcej przy 170, a teraz 80 kg, bo z 82 kg mi zeszło jeszcze 2 kg, mimo że tak nie ograniczałam się jeszcze, ale jednak może nieco mniej jadłam i ok, stopniowo, wcześniej byłam leniem i nie robiłam nic z nadwagą, ale w końcu się za to stopniowo wezmę. No, ale co innego jeszcze ta moja waga, a co innego 200 kg, wiadomo, to już zagrożenie życia i jasne, jest też odpowiedzialna za dziecko, więc trochę inna sytuacja.

No tak ewko3, nikt nie lubi krytyki nadmiernej, zwłaszcza złośliwej, pouczania. Co innego jak ktoś Ci bliski, choć i wtedy wiadomo nie powinniśmy podchodzić tak samo do każdego, bo jedna osoba nam bliska może być twarda, inna wrażliwsza i nie ma co też przesadzać. Dogryzanie nigdy niczego dobrego nie przyniesie, jest chamskie. Cieszę się, że tak wiele z Was zgadza się ze mną tutaj. No i że nikogo na siłę do niczego nie namawiacie, rozumiecie, że to czyjeś życie, że macie kulturę, nie wyśmiewacie i traktujecie grubą osobę tak samo - nie każdy taki jest, a też uważam, że każdy jest człowiekiem i powinno się traktować tak samo, a nie inaczej, bo np wygląda inaczej niż my, bo ludzie chyba tak reagują, bo ktoś jest inny, a dla mnie to złe podejście.

Często problemem jest, że za często myśli się o diecie. Ja wtedy co się odchudzałam jak kiedyś pisałam i schudłam 20 kg zarzuciłam sobie chyba za dużo ograniczeń, schudłam, ale potem zaczęłam jeść dużo, przytyłam znowu i jestem gruba. No, a potem olałam sprawę, leniłam się, więc parę lat nie robiłam nic z tą nadwagą fakt. Czasem bywam leniwa i tutaj muszę się postarać. Dlatego teraz wiem, że lepiej jak zrobię to stopniowo, bez myślenia o diecie i bez zbyt dużych ograniczeń, bo sama widziałam, że to nie daje wiele dobrego i pewnie dużo grubych osób tak ma. Dlatego, że źle się reaguje nawet na samo słowo dieta, człowiek nie lubi sobie odmawiać, a zwłaszcza osoba jak ja, co lubi dużo jeść, miałam też za dużą insulinę, mogę znowu mieć, bo za dużo jadłam, jem, ale właśnie stopniowo to zmienię i wtedy schudnę zdrowo i pewnie mi się unormuje.

Lepiej po prostu wziąć to za nowy sposób odżywiania, ale bez za mocnego ograniczania się, bo wtedy jest tylko frustracja. Wtedy mi się uda, schudnę, obniży mi się insulina i będę zdrowsza. No i będzie bardziej na trwałe, bo będzie to mniej restrykcyjne, bez jakiejś przesady w tym względzie. Dlatego te właśnie diety cud, zbytnie ograniczanie się nie działa za dobrze. Pewnie inne osoby po tym tak jak ja są sfrustrowane, nie czują się na tym dobrze i potem dlatego tak jest. A diety cud nie ma, trzeba to po prostu robić inaczej.

Otis, Twoja krucjata, by uczynić wszystkich szczęśliwymi i zdrowymi, jest piękna i wzruszająca, ale nie sądzę, by kogokolwiek użyta retoryka przekonywała. Poza tym nawet jeśli są grubi i jedzą Snickersa, to co z tego? To jest wolny kraj. To niezmiernie wspaniałomyślne, że traktujesz grubych jak resztę, ale może nie chcą być nawróceni na jedyną słuszną podstawę, bo przecież nie opcję, jaką jest "higiena życia". To, że się "zaniedbują", to jest ich sprawa. Dlaczego sobie wziąłeś za życiową misję rozwiązywanie problemów ludzi, którzy nie chcą byś im te problemy rozwiązywał oraz przekonywania innych, że ich zdrowie pozwala im być szczupłym, na podstawie wpisów na forum?

Nie jestem Małpą oczywiście, ale przykro się czyta jak implikujesz jej niskie wykształcenie.... A niby czemu? Pisze prawdę. A nie wydaje mi się, że usprawiedliwia grube osoby, tylko pisze po prostu, że od różnych czynników zależy, że są grubi i że nie powinno się wyśmiewać i że każdy ma swoje życie, nie powinno się wtrącać i każdemu przekazywać, że jest jedna słuszna droga, bo nie każdy tego chce i nie można się tak mieszać. Jakoś do innych aspektów życia ludzie mniej się mieszają, a bardziej właśnie do tego czy ktoś jest gruby czy chudy, czy za  mało czy za dużo je, więc czy to troska? Raczej po prostu trudność z zaakceptowaniem, że ludzie są różni i to już ich wybór, można pisać, że ruch jest zdrowy, dobrze jest zdrowo jeść to prawda, ale też pamiętając, że to już indywidualna kwestia czy ktoś to zastosuje u siebie i nie powinniśmy ich oceniać, to ich życie. Takie jest moje zdanie. Niemniej teraz piszesz, że nikogo nie wyśmiewasz, ale sama czytając wcześniej Twoje posty miałam wrażenie, że piszesz z taką wyższością, że ok, fajnie promujesz zdrowy tryb życia, ale przy tym, że może trochę za bardzo okazujesz pewną wyższość, że po prostu przesadzasz tutaj może w podejściu. No, ale może się mylę. No, ale pisząc tak Małpie nie wydajesz się sympatyczny...

Przy czym to, że Małpa może ma inne zdanie niż Ty nie uprawnia Ciebie, żebyś pisał, że ma niskie wykształcenie oraz słaby potencjał krytyczny... Przy czym tutaj Ciebie nikt nie obraził ani Twojego intelektu. Najczęstsze przyczyny to oczywiście mogą być takie jak lenistwo jak u mnie, że za dużo się je i chyba nikt tego nie neguje, skoro piszesz też, żeby nie wyśmiewać grubych, to też dobrze, tutaj się cieszę, że też tak uważasz, niemniej wiadomo, że przypadki chorobowe też istnieją. Rzadziej, ok, ale też, a Małpa skoro tyle chorób miała i ma, dobrze się odżywiała, nie jadła za dużo, a tyła, to widoczne tak było. Przy tych chorobach czasem tak bywa. Dlatego nie sądzę, by coś sobie zepsuła sama w tym względzie, że tyle przytyła, skoro jadła normalnie. Sam widzisz, ile chorób ma w genach, więc mogło być dlatego. Chociaż ja wiem, rzadziej to choroby są przyczyną, ale dobrze, że zgadzamy się w tym, że niezależnie od przyczyny otyłości, niezależnie czy to z choroby czy z lenistwa, tego że dużo się je, to i tak nie powinno się wyśmiewać, bo to nie jest zbrodnia narodowa, każdy żyje jak chce i mimo tego może być fajną osobą, a my nie możemy nikogo obcego zmuszać do niczego, namawiać przesadnie, można pisać, że warto zdrowo żyć, ale przy tym nie zmuszać, nie szydzić, bo to już chamskie no i krótkowzroczne w pewnym sensie uważać, że ktoś ma postępować koniecznie tak jak my uważamy za dobre. Nie chce, to jego sprawa.

No fakt, nie jest żadną to winą Twoją Małpo, nawet jakby było, to nikt, by Cię tutaj nie wyśmiewał, ja na pewno nie, sama z lenistwa jestem gruba. U Ciebie inaczej. Pamiętaj tylko, że tak samo jak szkodzi jak ja jadłam i jem jeszcze za dużo, to szkodzi tez jedzenie 800 kcal, bo to za mało i psuje się metabolizm. No mój też na pewno się psuje, więc trzeba będzie to powoli naprawiać jak pisałam. Tak tylko piszę oczywiście, bo ja nikogo do niczego nie zmuszam jak pisałam i jest ok. Świetnie sobie radzisz Małpo i jesteś mądrą osobą, no właśnie, chyba, że i tak napisze Ci Otis, że masz może wykształcenie, ale niewiele z niego wyniosłaś, no ale to oczywiście nieprawda. Moim zdaniem piszesz bardzo mądrze i merytorycznie jak najbardziej.

To żadna krucjata. Napisałem to parę postów wcześniej - nie mam nic do ludzi otyłych. Omawiamy genezę zjawiska, co do której moja opinia jest taka: ludzie o siebie w zdecydowanej większości (90%) nie dbają; ubrania, kosmetyki i na tym się kończy. Jak się w tym odnajdują i czy z tego powodu są szczęśliwi czy nie - to nie jest tutaj przedmiotem. Dlaczego po raz kolejny moje słowa są pakowane w jakiś uniwersalny, "niepoprawny politycznie" przekaz. Co się z Wami dzieje?

Pewnie i im to nie pomaga. Ale już na pewno nie pomagają artykuły jak ktoś tu wkleił. Że modelka plus size (115kg, chociaż na oko wyglądała na conajmniej 20kg więcej) jest w ogóle piękna, super itd. Nie nie była piękna. Ona nie miała nadwagi. Ona była chorobliwie otyła. Za promocję otyłości powinny być kary więzienia, bo to namawianie ludzi do tego, żeby nic z sobą nie robili i skazywanie ich na krótkie i pełne chorób życie. Bo życie osób otyłych jest krótsze, może nie tak strasznie dużo ale jest krótsze niż chudszych (nawet z lekką nadwagą), ale za to jest dużo mniej komfortowe i optymistyczne. Dlatego ja zawsze będę przeciwnikiem akcji promujących otyłość.

Jak z dzieckiem? Jak Ci mama każe przeprosić to przeprosisz a sam z siebie to nie? Nawet jeśli zwrócą Ci uwagę mam prośbę, nie przepraszaj nie interesują mnie nieszczere przeprosiny, nie lubisz mnie, masz mnie za idiotkę bez szkoły, spoko masz do tego prawo, ale jeśli masz mnie przepraszać tylko dlatego bo ktoś Ci to powie to dzięki, ale nie potrzebuję takich przeprosin.

A co powiesz Martainn o nazywaniu grubymi ludźmi którzy nie są grubi? Co raz częściej widzę jak grubą nazywa się osobę która wcale nie ma nadwagi, ale nosi rozmiar np 44 a nie 36, spotkałam już dziewczyny które miały dobrą wagę a zaczynały głodówki po tym jak ktoś im powiedział że są grube, przykro się na nie patrzyło, młode, śliczne, zgrabne a katowały się bo ktoś coś powiedział...

No fakt Otis, Małpa wytknęła Ci wcześniej, że nie masz do końca wiedzy pisząc, że brakuje Ci moje wiedzy czy że się mądrzysz, ale ja też wtedy takie wrażenie odnosiłam wobec Ciebie. Dużo bardziej moim zdaniem przesadzone były Twoje słowa wobec niej. Nie piszę tego dlatego, że lubię Małpę, po prostu tak uważam. Niemniej, to jest forum, piszemy w Internecie, wiadomo, że czasem się też możemy źle zrozumieć.

No tak, to już kwestia nazewnictwa, ja mając 88 kg przy 170 miałam 1 stopień otyłości według BMI i u mnie wagę widać, bo mi najwięcej idzie w brzuch, więc raczej piszę na sobie gruba, także teraz jak mam 80 kg przy 170. Ważę już zawsze coś mniej, ale nadal brzuch dosyć mocno widoczny, boczki, bo właśnie w tych okolicach dużo mi się odkłada. No, ale wiadomo inna osobą z moją wagą mogłaby wyglądać szczuplej, po mnie po prostu wagę widać i nadmierne kilogramy, więc nazywam się gruba, ale też nie robię tego złośliwie, teraz jak piszę o kimś gruby to też nie złośliwe, tylko jak określenie nadmiaru kilogramów.

No, ale jak pisałam to czy ktoś jest gruby czy szczupły to jego sprawa i jakby ktoś na mnie powiedział, że jestem gruba, ale nie, że złośliwie, to bym zrozumiała, bo ok, stwierdza tylko, ale wiadomo często jak ktoś mówi mało znanej osobie jesteś gruba, śmieje się przy tym, to raczej to już złośliwość i temu jestem przeciwna. Żadnej osobie bym tak nie zrobiła, żeby komentować jej wygląd, wyśmiewać. Także zależy, gruba nie musi być określeniem wyszydzającym, zależy właśnie od kontekstu, ja mówię tak ogólnie, bez wyśmiewania, po prostu określenie na nadmiar kilogramów, bez złośliwości. Wtedy to co innego

Wiesz co Małpa. Z tą prawidłowością wagi to jest różnie. Bo można mieć wagę prawidłową, ale rozłożenie składników wagi tragiczne. Podam przykład. Są tzw. skinny fat. Czyli tłumacząc na nasze szczupli tłuści. Wygląda to tak, że te osoby teoretycznie nie są grube, nie mają nadwagi, ale stopień tkanki tłuszczowej w ich ciele stanowi duży % wagi. To jest bardzo niebezpieczna sytuacja, gorsza dla zdrowia niż nawet zwykła nadwaga. Tych ludzi charakteryzuje to, że mają bardzo mało mięśni, a sporo tkanki tłuszczowej. Więc mimo teoretycznie prawidłowej wagi noszą właśnie większy rozmiar niż na to by waga i wzrost wskazywała. Podam mój przykład z kiedyś i dziś. Kiedyś ważyłem 80 kilka kg i byłem gruby, w pasie miałem 105 cm. Dużo. Beczkowóz. Wg. BMI miałem nadwagę. Teraz ważę 92 kg, a w pasie mam 84cm, a wg BMI otyłość. Bo właśnie prócz samej wagi liczy się nawet bardziej skład ciała. I to głównie po tym lekarze stwierdzają, czy są predyspozycje do chorób czy nie. Np. otyłość brzuszna jest dużo bardziej niebezpieczna niż otyłość gdzie tłuszcz odkłada się głównie na udach i pośladkach (taka nadwaga jeśli nie jest ogromna nie zwiększa za bardzo "szansy" na zachorowanie na poważną chorobę).
Co do chudych, na siłowniach mówi się na nich hard gainerzy to oni chyba mają nawet większy problem z nabieraniem masy mięśniowej niż grubi z chudnięciem. Nie znam osoby, która by nie schudła stosując się do moich rad, czy trenując ze mną. Efekty są ze mną bardzo szybkie, nawet jeśli ktoś jest chory (grunt to brak przeciwskazań do treningu). Natomiast mam teraz gościa, który chciał by przybrać na masie i nie duda. Chyba, że w domu się do moich wskazań nie stosuje;)

Wiem Martainn co tylko pokazuje złożoność problemów. Dlatego też źle być otyłym, ale być szczupłym z otłuszczonymi narządami i bez kondycji jest równie źle, a na to nikt nie zwraca uwagi bo jak szczupły to co za problem że żre byle co, a problem złego odżywiania dotyczy nie tylko grubych ale i szczupłych bo wielu ludzi z prawidłową wagą ma otłuszczoną wątrobę i złą morfologię.

Także nawet Ci którzy są niby szczupli powinni przyjrzeć się swojej diecie, dla zdrowia. A znam takich ludzi, niby waga dobra, natomiast ich dieta jest na prawdę dramatyczna, a potem jęczenie że są zmęczeni, że ich stawy bolą, że im się ciągle spać chce, albo dziewczyny płaczą że mają cellulit mimo że są szczupłe, a jedzenie sam przetworzony syf, ale pouczać ich nie będę zrobią co chcą

Modelki bardzo często są skinny fat. Zero mięśni, a sporo tłuszczu. Teoretycznie wychudzone, a w praktyce organizm w fatalnej kondycji bo ten tłuszcz głównie otacza narządy.

No tak, wiadomo, mając bardzo mało ruchu to kondycja jest słaba, moja teraz też taka jest, bo miałam mało ruchu, właśnie leniłam się, dlatego szybciej się męczę. No, ale wszystko tutaj jest do wypracowania. A starsza osoba może mieć dobrą kondycję też jak najbardziej, to już zależy od niej. Wiadomo, u nas obraz emeryta jest taki, że są to ludzie schorowani, nie mają siły, ale wiadomo też nie musi tak być. W sumie niezły podziw mam jak patrzę na zdjęcia np pani, która ma 80 coś lat i jest świetnie wygimnastykowana. Np znalazłam takie coś, robi wrażenie. Babcia ma 80 lat, wow, mi daleko do niej, zwłaszcza, że ja akurat średnio tańczę, nie mam wyczucia rytmu, a ona bardzo dobrze, trzeba się za to wziąć, ogólnie za ruch itp hehe, to motywuje ;p

No albo tu niezłe. To w programie i chyba nikt tutaj mam nadzieję nie uzna tego za promowanie otyłości ;p Wiadomo, jak ktoś jest dobry, to tym bardziej ta waga nie ma znaczenia w programie, a mimo wagi ta dziewczyna poradziła sobie bardzo dobrze, patrzcie. Oczywiście nie mam na myśli, by być grubym, bo to nic takiego, ale tak po prostu wklejam. Sama nie jestem tak gruba jak ona (nie wyśmiewam jej oczywiście), bo tutaj wiadomo otyłość, a ja mam jednak mimo wszystko nadwagę, grubo wyglądam, ale tez nie tak. Fajnie też widać na takich filmikach zaskoczenie jurorów, bo tego się nie spodziewali, że dobrze zatańczy. Wiadomo, kwestie estetyczne i nie każdemu musi się podobać, że grubsza dziewczyna itp, no wiadomo sama waga może się nie podobać, ale dobrze sobie poradziła. No i to w takich programach najważniejsze, by dobrze robić co się robi:

Wiadomo, że dużo znajdzie się tak samo dobrych w tym szczupłych osób, no ale skoro temat o tym, to dla przełamania stereotypów, jako coś innego wstawiłam te dwie kobiety łamiące stereotypy ;p

Kleoma bo to nie o to chodzi, pozwól że wyjaśnię, jedzenie ponad potrzebę oznacza zarówno kiedy jesz 3000 kalorii a Twój organizm spala 2k, ale także wtedy gdy Twój organizm spala 500 a Ty zjesz 1000. Ja wiem o czym mówisz, bo ja tyłam jedząc mało i jeszcze wówczas sporo wymiotując ale to nie oznacza że nie było nadwyżki kalorycznej bo jeśli mój organizm spalał zaużmy 500 a ja jadłam 800 to nadwyżka i tak była, chociaż jadłam tyle co nic.

Czyli innymi słowy jesz więcej niż jesteś w stanie zużyć mimo że jesz mało, bo zużywasz też mało.

Kleoma ale myślę że to jest bardzo mocno uogólnione, bo przecież mogą dojść prócz leżenia też inne czynniki spowalniające metabolizm, są badania na ilość spalanych kalorii, chyba wraz z pomiarem tłuszczu, mięśni itp, miałam coś takiego kiedyś robione. Jeżeli jedynym problemem u Ciebie jest leżenie to taki wzór ma sens, jeśli są inne czynniki to już niestety nie.

No ja Cię w pełni rozumiem, oczywiście że musisz jeść, a rozmawiałaś z lekarzem? Może zrób sobie takie badanie sprawdzające metabolizm.

Otisie możemy ją zakończyć a pouczenie myślę że jednak dostaniesz, moderacja nie pracuje 24h na dobę i trudno tego od nich oczekiwać, cierpliwości

Myśl sobie dalej co chcesz, ja na prawdę mam lepsze rzeczy do roboty niż rzucanie grochem o ścianę, nie widzę też sensu by zaćkać ten wątek głupią przepychanką, proponuje więc abyśmy sobie to odpuścili jeśli masz do mnie jakieś wąty i zechcesz je sobie wyjaśniać możesz mi wysłać meila, nie widzę powodu aby kontynuować to tutaj i psuć innym dyskusję.

Co do moich poglądów Otisie, to ja patrzę na sprawę bardzo obiektywnie jako dziecko miałam niedowagę, potem miałam wagę prawidłową, aż w końcu na skutek wielu czynników stałam się osobą otyłą, potem wróciłam do prawidłowej wagi. Więc mogę spojrzeć na wszystko z bardzo szerokiej perspektywy i wiem że wielu ludzi doprowadza się do otyłości na własne życzenie, co nie zmienia tego że problem jest złożony i ludzie nie żrą dla samego żarcia dochodzi tu bardzo wiele innych czynników które są przedmiotem wielu badań, bo problem narasta do skali światowej, jak i jednocześnie problemem jest opisany przez innych przypadek skinny fat i takich ludzi jest całe gro, szczupłych nazywających grubasów leniwymi, a nie będących w stanie przejść kilku kilometrów, zdobycze cywilizacji sprawiają że takich ludzi przybywa w zastraszającym tempie i jest to przerażające, bo nagle okazuje się że młodzi, pozornie zdrowi ludzie nie są w stanie wejść po schodach albo przejść kilku kilometrów. Ludzie zamiast zadbać o swoją kondycję i jeść normalnie, nie jedzą, tracą mięśnie i chorują... Nawet moi znajomi dziwią się że wszędzie chodzę pieszo mimo że mam samochód, używam go jednak tylko wtedy gdy potrzebują przebyć długą trasę lub wtedy gdy muszę zrobić duże zakupy to wiadomo że nie będę targała zgrzewek z napojami i to jest dla niektórych potwornie dziwne że mi się chce iść do sklepu załóżmy 3 km, bo to przecież jest według nich daleko. Daleko? O.o Nie wiem też czy zauważyłeś ciekawe zjawisko pod marketami, na parkingu, ludzie mało nie wjadą samochodami do sklepu, prawie nie ma wolnych miejsc blisko wejścia ale oni będą się tam wciskać, sterczeć aż będzie wolne miejsce mimo że 200 metrów dalej jest sterta wolnych miejsc

Tak liczy się nie tylko to ile kalorii spożywamy ale także w jakiej postaci, to ma wręcz ogromny wpływ, Iceni dobrze Ci radzi, chociaż nie polecam jedzenia wyłącznie białka, ale więcej białka, mniej węglowodanów, z tłuszczu zupełnie nie rezygnuj jest potrzebny, ale w rozsądnych ilościach.

Encorton

Jem to co mi wolno i po czym dobrze w miarę się czuję, ziemniaki z wody, kefir, zsiadłe mleko, banan,melon, arbuz, jabłko,wiśnia mrożona, avokado, białe bułki, gotowane mięso drobiowe, kasza manna na mleku,rosół z domowym makaronem sok marchwiowy i pomidorowy, trochę gotowanych warzyw, olej kokosowy, jajko na parze czasem. Wielu rzeczy nie mogę np. kasz grubych, surowych warzyw jak rzodkiewka.

Dzięki. Biorę Hydrominum na wyzbycie się wody ale mało pomaga. A pić kazali dużo aby wypłukać to co szkodliwe.
Zaraz z własnej woli muszę na SOR bo widzę, że żółtaczka wróciła.