żale z przeszłości - nie mogę zapomnieć

nikt się nie wypowie? powiedzcie chociaż czy jest to bardzo głupie czy w jakimś stopniu zrozumiałe?

Myślę, że zrozumiałe... Ale trochę dla mnie przerażające. Mam podobną sytuację a jestem nieznacznie młodszy od Ciebie. I z tą różnicą oczywiście że byłem z dziewczyną, nie z facetem heheh. Mam żal do siebie o niektóre sytuacje, że wypuściłem anioła z rąk na koszt lamusa przez swoje kompleksy. Kolejne związki to nie było to samo. Teraz jestem z kimś innym ale dalej czuję jakąś taką zadrę w sercu. Ciekaw właśnie jestem czy jak się ożenię z moją obecną wybranką kiedyś (chociaż raczej nie planuję), to dalej to będzie we mnie siedzieć. Głupie uczucie.

Każdy miał kiedyś jakiś wybór i często żałował po jakimś czasie. Ty nie tęsknisz za tym człowiekiem tylko za wyidealizowanym obrazem tego kogoś. Po to mamy rozum żeby z niego korzystać. Ty zamiast cieszyć się małżeństwem to sama pod sobą kopiesz dół. Zamiast być szczęśliwą to rozmyślasz o jakimś chłoptasiu, który już dawno nie jest tym kim był 10 lat temu.

Po co zastanawiasz się jak by to było z nim? A powiem ci, że źle by było bo pewnie będąc z nim rozpamiętywała byś innego.

10 lat temu podjęłas da decyzję z jakiś powodów, widocznie nie było bum, nie bylo tego czegoś. Sama przyjaźń nie wystarczy żeby zbudować szczęśliwy i spełniony związek.

Masz syndrom niezakończonego rozdziału.
Wiążesz z tymi wspomnieniami jakieś miłe emocje, których teraz ci brakuje. Może być tęsknota za dzieciństwem, za beztroską, brakiem dorosłych problemów.

Być może ten chłopak jest tylko formą manifestacji twojej podświadomości. Zrób sobie małą przerwę od wszystkiego, wyrwij się z rutyny codzienności na kilka dni, tydzień. Zrób kilka rzeczy, które dawały ci frajdę gdy byłaś nastolatką.

Możesz ewentualnie spotkać się z tym chłopakiem czysto towarzysko na wspominki, zobaczysz jak oboje się zmieniliście przez te lata.

Recepta na Wasze problemy jest prosta, tylko jesteście zbyt narwani, by ją zrozumieć. Zawarcia małżeństwa nie determinuje wiek, status społeczny ani nic innego, tylko miłość. Po co bierzecie ślub, skoro wiecie, że kochacie inną osobe? Rozumiem pomyłke, zmiane uczuć po latach, ale skoro od razu czujecie, że jest ktoś jeszcze albo to nie to, nie róbcie tego. Kompletnie nie rozumiem tych wszystkich pseudo małżeństw.

W zasadzie nie ma jednej recepty na takie problemy. Ale ja zauważyłam taką prawidłowość, że jak ktoś się skupia tylko na sobie i swoich problemach, to zazwyczaj jego szczęście nie trwa długo, a jeśli myśli i o sobie i też o innych ludziach to zazwyczaj lepiej na tym wychodzi. Co mam na myśli, no a to, że wzięłaś ślub coś obieciałaś i do czegoś się zobowiązałaś, więc powinnaś nie tylko myśleć o sobie i swoich smuteczkach, ale także o tej drugiej osobie z którą się związałaś, o waszych rodzinach etc. Przykre, że współcześni ludzie tak do związkow podchodzą jak do zakupów w sklepie - zawsze można wymienić. Otóż tak to nie działa, czas wydorośleć i wziąć odpowiedzialność za swoje czyny...

niektórzy to od razu linczują ...czy nikt z was nie ma tęsknoty za kimś z dawnyc lat, z kim nie  już kontaktu?bo kojarzy się to z fajnymi czasami? zgadzam się z elizka11 że pewnie wyidealizowałam przez ten czas obraz tej osoby , bo z jakichś powodów nam wtedy nie wyszło  i ja nawet pamiętam z jakich, z racji tamtego wieku nie były może one do końca poważne i dobre. W tej całej sytuacji chodzi i o to że nie wykorzystałam szansy (nie tylko z nim) , w różnych dziedzinach z powodu moic kompleksów, poczucia beznadziejności i wstydu z powodu sytuacji rodzinnej - i to jest najbardziej smutne, jak bardzo moje kiepska samoocena zaważyła na moim zyciu. Niepotrzebnie niektórzy piszą że spieprze swoje małżeństwo, czy że jest to pseudo małżeństwo- jakim prawem takie oceny?