Beyondblackie napisał/a:Araquelle, z kazdym uzaleznieniem, nawet jedzeniowym, mozna walczyc- jak sie chce, to jest. Wiesz, ze podstawy Twojego jedzenia ponad norme sa psychologiczne, to znajdz sobie terapeute uzaleznien i pracuj nad soba. Nikt inny za Ciebie tego nie zrobi.
Ale mi to nie przeszkadza, póki co kupuje bilet na jedno miejsce ;-). Nie chce mi się pracować nad schudnięciem, mam to gdzieś. Chcę sobie żyć w spokoju, nie pretenduję do miana modelki. A mój rozmiar to 40 a nie 46. I jedyne czego oczekuję to prawa do życia. Oczywiście, nikt mi nie robi przykrości (8 kg to nie 50) ale właśnie takie opinie jak Iceni ,że wieloryb nie ma prawa nawet popatrzeć na ładną sukienkę budzą mój sprzeciw i agresję. A niby dlaczego? To już wszyscy muszą być jak z żurnala? Sprzedawczyni ma być miła dla klientów, a nie przewracać oczami. Za to jej płacą.To może jak gruby przyjdzie do restauracji nie powinien być obsługiwany? Ja jako trochę gruba nie potrzebuję rad jak schudnąć. Trochę tolerancji tylko. Oczywiście piszę to na wyrost ale tak to widzę.
I rzeczywiście mając 8 kg nadwagi zdarzyło ci się być źle obsłużoną z tego powodu, ze nie byłaś smukła jak trzcinka? Bo mnie się zdarzyło mieć i ponad 30 kg nadwagi i żadna ekspedientka mi nigdy przykrości nie sprawiła.
A może po prostu jesteś nadwrażliwa i od razu bierzesz do siebie jakieś całkiem niewinne zdarzenia?
Może się zachowujesz jak osoba z zaburzeniami własnej oceny i w każdym spojrzeniu upatrujesz tego, ze ktoś cię ocenia przez pryzmat tych 8 kg? A może po prostu to ty byłaś niemiła i dlatego tak cię ekspedientka potraktowała? Bo jak to jest? Ciebie za 8 kg oceniają, a mnie za 30 nie? ![]()
p.s. popatrzeć na ładna sukienkę to sobie może... byleby jej nie kupowała ![]()