rodzina męża

marena7 napisał/a:

mamaGutka napisał/a:

Proszę sobie darować komentarze, co robi dorosła, mądra i odpowiedzialna kobieta, bo w moich oczach właśnie tak się zachowałam: dorośle i odpowiedzialnie. Po tym, co robili przez te 8 lat uważam, że to była najrozsądniejsza decyzja, jaką mogłam wtedy podjąć.

Jeśli tak, to skąd się biorą żale i rozterki? Zerwałaś kontakty (dorośle i odpowiedzialnie), po 8 latach braku kontaktów utwierdziłaś się w słuszności tej decyzji, więc o co chodzi? Zrobilaś to dla siebie, czy raczej chciałaś dowalić teściowej? Bo jeśli dla siebie, to ta decyzja winna Ci przynieść spokój, ale jeśli w tym drugim celu to rozumiem emocje. Zerwanie stosunków, brak kontaktu z wnukami powinno wredną teściową pognębić i zmusić do przeprosin na klęczkach, a tu nic. No, można się wkurzyć.

A może chodzi o męża, który nie zerwał stosunków ze swoją rodziną, a wg Ciebie powinien? To może być przykre, gdy się jest osamotnionym w opozycji. Wprawdzie piszesz, że absolutnie nie zabraniasz mężowi kontaktów z rodziną, ale myślę, że miałaś/masz takie oczekiwania, że on to zrobi raz i na zawsze i w ten sposób okaże Ci lojalność.

A może dalsza rodzina męża się od was odwróciła, bo nie utrzymujecie z nimi kontaktów? Nie znają waszego adresu, że różne zaproszenia przekazują przez teściową? Obrazili się na Was w końcu?
O ile dobrze pamiętam, to pisałaś, że mąż ma w d.... kontakty z rodziną i tak czy tak nie wzielibyście udziału w rodzinnej uroczystości. Mąż ma to w d., a Ty zerwałaś kontakty, bo kiedyś, 8 lat temu na rodzinnej uroczystości czułaś się głupio, bo nikt na Ciebie nie patrzył i nie rozmawiał.
Tu trzeba się zdecydować, czy się chce kontaku z ciociami i wujkami, czy się nie chce. Nawet jeśli to prawda, że teściowa przyprawiła Ci gębę w rodzinie, to Ty/Wy nie zrobiliście NIC, żeby tę "gębę" można było zakwestionować.

Masz pretensje, że teściowa nie informuje Twojego męża o rodzinnych wydarzeniach, ale czy On pyta o nie? Czy jest zainteresowany? Mam wrażenie, że nie za bardzo.

Piszesz, że teściowa Was odseparowała od rodziny. Uważam to za niedorzeczne. To były Twoje decyzje.

Posłuchaj mareny, Autorko.
My naprawdę nie piszemy tego po to, by Tobie dokuczyć.

Cynicznahipo napisał/a:

marena7 napisał/a:

Jeśli tak, to skąd się biorą żale i rozterki? Zerwałaś kontakty (dorośle i odpowiedzialnie), po 8 latach braku kontaktów utwierdziłaś się w słuszności tej decyzji, więc o co chodzi? Zrobilaś to dla siebie, czy raczej chciałaś dowalić teściowej? Bo jeśli dla siebie, to ta decyzja winna Ci przynieść spokój, ale jeśli w tym drugim celu to rozumiem emocje. Zerwanie stosunków, brak kontaktu z wnukami powinno wredną teściową pognębić i zmusić do przeprosin na klęczkach, a tu nic. No, można się wkurzyć.

A może chodzi o męża, który nie zerwał stosunków ze swoją rodziną, a wg Ciebie powinien? To może być przykre, gdy się jest osamotnionym w opozycji. Wprawdzie piszesz, że absolutnie nie zabraniasz mężowi kontaktów z rodziną, ale myślę, że miałaś/masz takie oczekiwania, że on to zrobi raz i na zawsze i w ten sposób okaże Ci lojalność.

A może dalsza rodzina męża się od was odwróciła, bo nie utrzymujecie z nimi kontaktów? Nie znają waszego adresu, że różne zaproszenia przekazują przez teściową? Obrazili się na Was w końcu?
O ile dobrze pamiętam, to pisałaś, że mąż ma w d.... kontakty z rodziną i tak czy tak nie wzielibyście udziału w rodzinnej uroczystości. Mąż ma to w d., a Ty zerwałaś kontakty, bo kiedyś, 8 lat temu na rodzinnej uroczystości czułaś się głupio, bo nikt na Ciebie nie patrzył i nie rozmawiał.
Tu trzeba się zdecydować, czy się chce kontaku z ciociami i wujkami, czy się nie chce. Nawet jeśli to prawda, że teściowa przyprawiła Ci gębę w rodzinie, to Ty/Wy nie zrobiliście NIC, żeby tę "gębę" można było zakwestionować.

Masz pretensje, że teściowa nie informuje Twojego męża o rodzinnych wydarzeniach, ale czy On pyta o nie? Czy jest zainteresowany? Mam wrażenie, że nie za bardzo.

Piszesz, że teściowa Was odseparowała od rodziny. Uważam to za niedorzeczne. To były Twoje decyzje.

Posłuchaj mareny, Autorko.
My naprawdę nie piszemy tego po to, by Tobie dokuczyć.

Wiecie co, mam gdzieś, czy chcecie mi dokuczyć, czy nie. Nie obrażam się, bo wiecie o mnie tyle, co nic. Jeszcze mniej o moich teściach, mężu, zwierzętach domowych, czy pogodzie jaką mam za oknem. Według jednej z teorii, które ktoś tu napisał, nasze działania mówią tylko za nas, więc i to, co piszemy mówi tylko o nas i tyczy się to wszystkich, którzy się tu wypowiadają. Poświęciłam czas, żeby założyć tu ten wątek, sądziłam, że poczytam coś mądrego, jakieś spojrzenie z innej strony i nawet co nieco się trafiło . Niestety, nie wszyscy potrafią wyrazić się w taki sposób, żeby kogoś nie urazić.

A takie wróżenie z fusów, czy jak to sama określiłaś - z kryształowej kuli, że pewnie nie daliśmy rodzinie adresu i wszyscy się obrazili, bo mieliśmy ich w dupie, to coś na kształt wpisów, że Ty coś przeżyłaś, albo tego nie przeżyłaś, bo jakbyś przeżyła, to byś nie pisała tego czy tamtego. Nie pamiętam, kto tak do Ciebie pisał w tym wątku, nie chce mi się sprawdzać. Takie same bzdury.

zulka66 napisał/a:

Mamo Gutka,ja zostawiłabym sprawy po staremu,tym bardziej,że dzieci są szczęśliwe i mąż nie zmusza Cię do bywania u nich,a on niech ich czasem odwiedzi-widocznie tego potrzebuje.
Ja utrzymywałam kontakty z teściami,ze względu na dzieci,bo to jedyni dziadkowie,no i mąż nie był tak wspaniałomyślny jak Twój.
Nie będę wchodzić w szczegóły powiem tylko że to'' zaciskanie zębów i udawanie,że mnie nie obchodzi jak mnie traktują''przypłaciłam zdrowiem-nerwica-.Dziś,nie utrzymuję z nimi kontaktu,a dzieci i mąż jak mają ochotę to idą-nie mam nic przeciwko temu.
A nie myśl sobie,że oni nagle się zmienią-ja czekałam 15 lat i nawet muszę powiedzieć,że teściowa to się jeszcze gorsza zrobiła,może to wiek? nie wiem.
Czasami faktycznie jest smutno,ze tak normalnie po ludzku nie da się spotkać,ale coś za coś,ja w każdym razie nie żałuję.

Pozdrawiam.

Dziękuję. Właśnie - czasem jest smutno, że udało się, żeby było przynajmniej poprawnie. Wczoraj było mi smutno, nie chciałam wylewać tego na męża, dlatego napisałam tutaj. Z czym się spotkałam - widzisz. Jakoś nikt z komentujących nie doczytał, że u teściów jest m.in. problem alkoholizmu, pisałam o tym wcześniej, ale jak łatwo się ocenia, prawda? Łatwo się zakłada, że mam problem z tymi jego wizytami u teściów, że wypięłam się na wszystkich, odcięłam i inne głupoty. Tak, jak do brania się za łby potrzeba 2 stron, tak i do pogodzenia. Świat nie jest czarno-biały.

mamaGutka napisał/a:

zulka66 napisał/a:

Mamo Gutka,ja zostawiłabym sprawy po staremu,tym bardziej,że dzieci są szczęśliwe i mąż nie zmusza Cię do bywania u nich,a on niech ich czasem odwiedzi-widocznie tego potrzebuje.
Ja utrzymywałam kontakty z teściami,ze względu na dzieci,bo to jedyni dziadkowie,no i mąż nie był tak wspaniałomyślny jak Twój.
Nie będę wchodzić w szczegóły powiem tylko że to'' zaciskanie zębów i udawanie,że mnie nie obchodzi jak mnie traktują''przypłaciłam zdrowiem-nerwica-.Dziś,nie utrzymuję z nimi kontaktu,a dzieci i mąż jak mają ochotę to idą-nie mam nic przeciwko temu.
A nie myśl sobie,że oni nagle się zmienią-ja czekałam 15 lat i nawet muszę powiedzieć,że teściowa to się jeszcze gorsza zrobiła,może to wiek? nie wiem.
Czasami faktycznie jest smutno,ze tak normalnie po ludzku nie da się spotkać,ale coś za coś,ja w każdym razie nie żałuję.

Pozdrawiam.

Dziękuję. Właśnie - czasem jest smutno, że udało się, żeby było przynajmniej poprawnie. Wczoraj było mi smutno, nie chciałam wylewać tego na męża, dlatego napisałam tutaj. Z czym się spotkałam - widzisz. Jakoś nikt z komentujących nie doczytał, że u teściów jest m.in. problem alkoholizmu, pisałam o tym wcześniej, ale jak łatwo się ocenia, prawda? Łatwo się zakłada, że mam problem z tymi jego wizytami u teściów, że wypięłam się na wszystkich, odcięłam i inne głupoty. Tak, jak do brania się za łby potrzeba 2 stron, tak i do pogodzenia. Świat nie jest czarno-biały.

A nie pytało Cię parę osób o szczegóły? Nie chciałaś opisać.
Więc teraz nie miej pretensji, że nikt się nie domyślił. My tu z fusów nie wróżymy.

mamaGutka napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

A nie pytało Cię parę osób o szczegóły? Nie chciałaś opisać.
Więc teraz nie miej pretensji, że nikt się nie domyślił. My tu z fusów nie wróżymy.

Nie chciałam opisać, to sobie dopowiedziałyście...

Po pierwsze - ja się wypowiedziałam na podstawie tego, co opisałaś. Tyle w temacie.

A co się tyczy wyganiania - żartujesz? Ja Ci tylko napisałam, że skoro Ci nie pasują opinie ludzi, to niepotrzebnie zakładasz wątki, a jak nie potrafisz znieść niepochlebnych opinii, to może forum nie jest dobrym miejscem dla Ciebie.

Może czas zauważyć, że Ty też masz wady. Nie tylko ludzie wokół Ciebie.

Zauważyłaś mamoGutka znaki zapytania w moim poście??????
To są zapytania, nie stwierdzenia!!!!!!
To tak w sprawie Twoich napomnień Cynicznej o czytaniu ze zrozumieniem.

Po co tu piszesz jeśli nie jesteś gotowa ani na pytania, ani na refleksje na swój temat?

Nikt Cię tutaj nie obrażał, najwyżej przedstawiał swoje wątpliwości na temat przedstawionej przez Ciebie opowieści.
Ty natomiast zachowujesz się niegrzecznie i agresywnie, co jeszcze bardziej utwierdza mnie  w podejrzeniach, że wcale nie jesteś niewiniątkiem.

I wiesz, podobnie jak Ty, mam gdzieś to co piszesz i myślisz.

Nie kłóćcie się kobiety bo zrobiło się mało sympatycznie.

Mamo Gucia ja Cb rozumiem bardzo, Twoje emocje związane z tą sprawą i to jak się bronisz. Wiem, że nic nie jest tylko czarne albo białe a wina wcale nie zawsze leży po środku.
Niektórzy potrafią być naprawdę okrutni, nieprzyjemni i noszą w sobie niechęć do innych. Nie wyobrażam sobie sytuacji o jakiej napisała Emilia, że jeździ do rodziny swojego partnera tylko dlatego iż on o to prosi, natomiast na miejscu ludzie są jej niechętni. Szczerze - ja bym nie pojechała, nie jeźdżę tam, gdzie mnie nie chcą.

Szwagierka powiedziała kiedyś do drugiej bratowej (tak, wszystkie bratowe beznadziejne...) że odwiedziłaby ją i tešciową Z PRZYZWOITOŚCI.
Jak dla mnie to zalatuje totalną obłudą.

główną przyczyną zerwania kontaktów była kilkugodzinna awantura, którą teściowie zrobili mi, kiedy dowiedzieli się, że jestem w pierwszej ciąży. Jakie zarzuty padły? Że śmiałam zajść w ciążę przed siostrą męża, która nota bene nie była wtedy mężatką, a o ślubie nawet nie myślała i nie miała z kim tych dzieci mieć. My byliśmy po ślubie, pracowaliśmy, mieszkaliśmy już od nich bardzo daleko. Dlaczego to był problem teściowej? Bo siostra chciała pierwsza i to jej dziecko miało być pierwsze w rodzinie. Padło naprawdę wiele podłych słów, z których teściowie się nie wycofali i powtarzają je jak mantrę do dziś. Awantura była zrobiona tylko mi, bo ja ŚMIAŁAM zajść w ciążę. SAMA. A on stał obok mnie jak słup soli i nie odezwał się słowem przez cały czas. Zajęło mu następne dwa lata, żeby jakkolwiek zareagować, ale chodził tam już sam. Po porodzie zaczęłam brać leki, bo pojawiły się u mnie objawy silnej nerwicy. Jak więc widzicie - to czy ktoś na mnie patrzył przy sałatce u teściowej nie zaważyło na moich kontaktach z tymi ludźmi.

/.../ Albo inne akcje w stylu prezentu dla męża w postaci pojedynczego kompletu ręczników, kompletu pościeli (też pojedynczej ), tekstów: 'ciasteczka dla ciebie upiekłam i zawsze będę ci piekła co zechcesz synu, jak twoja żona nie zechce' itd.. Wtedy bawiło mnie to do łez i było wdzięcznym tematem do żartowania z męża . Śmiejemy się z tego wspólnie nawet do teraz ./.../

mamaGutka napisał/a:

główną przyczyną zerwania kontaktów była kilkugodzinna awantura, którą teściowie zrobili mi, kiedy dowiedzieli się, że jestem w pierwszej ciąży. Jakie zarzuty padły? Że śmiałam zajść w ciążę przed siostrą męża, która nota bene nie była wtedy mężatką, a o ślubie nawet nie myślała i nie miała z kim tych dzieci mieć. My byliśmy po ślubie, pracowaliśmy, mieszkaliśmy już od nich bardzo daleko. Dlaczego to był problem teściowej? Bo siostra chciała pierwsza i to jej dziecko miało być pierwsze w rodzinie. Padło naprawdę wiele podłych słów, z których teściowie się nie wycofali i powtarzają je jak mantrę do dziś. Awantura była zrobiona tylko mi, bo ja ŚMIAŁAM zajść w ciążę. SAMA. A on stał obok mnie jak słup soli i nie odezwał się słowem przez cały czas. Zajęło mu następne dwa lata, żeby jakkolwiek zareagować, ale chodził tam już sam. Po porodzie zaczęłam brać leki, bo pojawiły się u mnie objawy silnej nerwicy. Jak więc widzicie - to czy ktoś na mnie patrzył przy sałatce u teściowej nie zaważyło na moich kontaktach z tymi ludźmi.

Zupełnie nie rozumiem czemu żałujesz, że nie masz kontaktów z nimi bądź kimkolwiek kto otarł się o ich wpływ. Uważam, że Twój mąż to gość, który opanował "wyższą szkołę jazdy" jeśli samodzielnie wyzwolił się z takiej toksyny. Nie można żądać, że od razu będzie wiedział jak się zachować po praniu mózgu od małego.

Jakby mnie pytali o zalecane postępowanie to odpowiedziałbym:
Pieczenie mu ulubionych ciasteczek + duża dawka miłości  ;-))))

mamaGutka napisał/a:

/.../ Albo inne akcje w stylu prezentu dla męża w postaci pojedynczego kompletu ręczników, kompletu pościeli (też pojedynczej ), tekstów: 'ciasteczka dla ciebie upiekłam i zawsze będę ci piekła co zechcesz synu, jak twoja żona nie zechce' itd.. Wtedy bawiło mnie to do łez i było wdzięcznym tematem do żartowania z męża . Śmiejemy się z tego wspólnie nawet do teraz ./.../

HA, HA, HA :-)
O mój boże. Ona na poziomie podświadomym nie przyswoiła myśli, że już się ożenił. :-) Jak twój mąż wygrzebał się z tego - to jego słodka tajemnica. Weź go za to nie dobijaj. Nie ma jak z tym walczyć. Nie masz chyba pojęcia jakie to szczęście, że mieszkacie daleko od teściowej :-))))

/.../Z tym odłączaniem od matki to było tak, że ona sama go odepchnęła od siebie, wtedy po tej aferze o ciążę, więc jakby nie miał wyboru. Bo nie stanął po jej stronie. Długo się nie odzywała do niego, on czasami dzwonił, ona nie odbierała... W końcu tam pojechał po swoje rzeczy i od tamtej pory bywa u nich, kiedy ma ochotę (nieczęsto ją ma, teściowie też na to nie nalegają..).

Do Cynicznahipo,
Dziękuję Ci za zrozumienie i przykro mi,że masz taką syt.,wydaje mi się,podkreślam-wydaje-bo nigdy nie byłam w takiej sytuacji(moja mama była wspaniała,tylko,że odeszła jak miałam 19 lat)że chyba łatwiej zagryżć zęby,jeśli chodzi o własnego rodzica.Tym najbliższym jesteśmy w stanie wybaczyć więcej,a może się mylę?T o są trudne sprawy.

Pozdrawiam.

Natomiast tutaj mieszane uczucia budzi styl odpowiedzi. Te niesprawiedliwie potraktowane synowe są wyszczekane, umieją się odciąć. Jeśli tak samo zachowują się wśród rodziny, nie dziwi brak sympatii oraz niechęć do utrzymywania kontaktów z nimi. Dużą rolę odgrywa urażona duma i to po obydwu stronach. Mnie teściowej/synowej nie lubić, nie akceptować - skandal.

Teraz lubicie dziewczyny synów. Poczekamy, zobaczymy co będzie za ileś lat. Będziecie samotne, ponieważ olałyście rodzinę męża, pozostanie tylko wasza (o ile jakaś była) i skupicie się na dzieciach. Solą w oku będzie wszystko co dzieci robią ze współmałżonkami, a nie spędzają czasu z wami. Będą pretensje o wnuki, że za mało, że synowa ogranicza. Ja wiem jedno - złe wraca i to zwielokrotnione.

Natomiast z braku kontaktu z toksycznymi teściowymi/synowymi należy się cieszyć.

Niesamowite! Zamiast być szczęśliwymi z powodu nieposiadania kontaktów z toksycznymi teściami/teściowymi, to mamy zakamuflowane żale o brak akceptacji. Zastanówcie się kobiety czego wy oczekujcie. Cudów?

Następna rzecz: tak jak wy kogoś nie polubicie, tak was nie muszą. Normalna sprawa. Teściowa nie zapałała do was sympatią i tyle. Natomiast z resztą rodziny można żyć w dobrych stosunkach. Nie uwierzę, że wszyscy żyją pod dyktando jakiejś toksycznej baby. Po prostu w pewnym momencie popełniłyście błąd - zachowałyście się wobec reszty dokładnie tak, jak "przepowiedziała" teściowa. Dalsza rodzina obserwowała z dystansem, a wy wzięłyście to za niechęć. Trzeba było ten argument z ręki wytrącić i same zacieśniać stosunki. Ale nie, oczekiwałyście od wszystkich akceptacji i polubienia na dzień dobry, zamiast samej wykazać inicjatywę i zadbać o wizerunek.

Bardzo często jest tak, że rodzice chcą utrzymywać stosunki z dziećmi, ale gdy wyczują, że synowa chętnie by ich odcięła, to mamy takie właśnie akcje.
Najlepiej mężowi nie przeszkadzać, niech on sam sobie radzi ze swoją rodziną. Wiem też, że im bardziej teściowa najeżdża na synową, która takich kontaktów nie utrudnia, tym większa obrona po stronie męża. Tak samo w druga stronę - im bardziej pojedziemy po teściach, tym bardziej mąż, a ich syn weźmie ich w obronę.
Co do wnucząt - niech widują dziadków i same wyrobią sobie zdanie na ich temat. Nie wiem dlaczego, ale często starszemu pokoleniu wydaje się, iż młode = głupie, i że wszystko kupi.

zulka66 napisał/a:

Znam wiele kobiet,które są wspaniałymi teściowymi i ich synowe mówią,że mają drugą mamę.
Pewnie są i synowe z którymi nie da się dogadać,ale nie''fajne'' teściowe też się zdarzają,mnie się taka trafiła,dlatego wyraziłam tu moją opinię.Historia autorki przypomina moją,dlatego ją rozumiem,nie rozumiem natomiast osób,które stoją murem za teściową autorki,jakby ją znały.Uwierzcie mi,że istnieją takie teściowe,a rady typu''żeby autorka wyniosła z tej historii coś konstruktywnego i do przemyśleń'',moim zdaniem są nie na miejscu.

Do Cynicznahipo,
Dziękuję Ci za zrozumienie i przykro mi,że masz taką syt.,wydaje mi się,podkreślam-wydaje-bo nigdy nie byłam w takiej sytuacji(moja mama była wspaniała,tylko,że odeszła jak miałam 19 lat)że chyba łatwiej zagryżć zęby,jeśli chodzi o własnego rodzica.Tym najbliższym jesteśmy w stanie wybaczyć więcej,a może się mylę?T o są trudne sprawy.

Pozdrawiam.

Cyniczna ma dużo racji.
Ja bym jeszcze dodała, że dzieciom ciężko jest przyznać (nawet przed samym sobą), że ich rodzic na tle innych wypada koszmarnie. Następuje wyparcie oraz próby usprawiedliwiania, bagatelizowania.
Nie brakuje również przypadków idealizowania - "moja mamusia jest cacy, dba o mnie, a o resztę nie musi, zresztą co mnie to obchodzi".

Największe konflikty zdarzają się w przypadku zderzeń różnych stylów wychowania, mentalności, kultury. Coś w stylu: bo u mnie w domu to jest tak i tak, a moi rodzice... Zero zrozumienia, kompromisu, za to chęć przeszczepienia "swojego" przeogromna.
Lecz najbardziej iskrzy przy spotkaniu wrednej teściowej i takiej samej synowej. Wówczas wojna jest długotrwała i wyniszczająca, a koniec następuje jedynie w przypadku śmierci którejś ze stron.

Rozumiem potrzebę akceptacji, ale kobiety na litość - po kiego grzyba zabiegać o względy kogoś, kto ma was daleko. Po co ma się wysilać teściowa, skoro dano jej do zrozumienia, że mamusi synowej nie dorówna?

Trzeba było uzasadnić w tytule wątku, że wolno pisać tylko to i tamto, a reszta jest niemile widziana...
Krucjatą nazywasz swobodną dyskusję na temat, który zarzuciłaś.

To nie jest tylko moje zdanie na ten temat.

MamaGutka, teściowej nie zmienisz, ona ma swoje cele i je realizuje. Mężowi pozostaw sprawę kontaktów. Nie rób za barykadę, a sama zobaczysz, że się poprawi, bo on sam musi dojrzeć do decyzji co z tym zrobić.

Cynicznahipo napisał/a:

mamaGutka napisał/a:

A Ty już podobno wczoraj zakończyłaś rozmowę ze mną. Po co tu wracasz?

Dyskusję z Tobą zakończyłam, ale wątek dalej mnie interesuje, więc zamierzam się dalej wypowiadać.
Chyba mi nie zabronisz?

Wypowiadaj się, na zdrowie, tylko nie kieruj tych wypowiedzi do mnie, bo ja też już zakończyłam dyskusję z Tobą i uzasadnianie Ci czegokolwiek. Bo widzisz - różnimy się już na poziomie postrzegania niektórych pojęć.

Cynicznahipo napisał/a:

mamaGutka napisał/a:

Wypowiadaj się, na zdrowie, tylko nie kieruj tych wypowiedzi do mnie, bo ja też już zakończyłam dyskusję z Tobą i uzasadnianie Ci czegokolwiek. Bo widzisz - różnimy się już na poziomie postrzegania niektórych pojęć.

Daj ludziom wypowiadać się swobodnie - po tą są fora internetowe.

P.S Dla mnie komunikat tego typu NIE jest dyskusją.

Patrzę i nie wierzę. Zaczyna mnie to Twoje ostatnie pisanie nawet bawić. Coś się tak uwzięła? Wrzuć na luz kobieto i się tak nie spinaj.

Cynicznahipo napisał/a:

mamaGutka napisał/a:

Patrzę i nie wierzę. Zaczyna mnie to Twoje ostatnie pisanie nawet bawić. Coś się tak uwzięła? Wrzuć na luz kobieto i się tak nie spinaj.

Słuchaj, odczep się ode mnie, ok?
Przyczepiłaś się już na samym początku.
Daj żyć.

Rozumiem, nie podoba Ci się moja opinia, spoko.
Ale bez przesady.

Wchodzisz na mój wątek, wypowiadasz się - ok, ja się z tym nie zgadzam, ty strzelasz focha, masz sobie iść (albo ja mam wg Ciebie sobie iść... ktoś w każdym razie powinien gdzieś iść), ale jednak ciągle komentujesz mój wątek i to ja mam się odczepić. Dobre sobie... To może nie pisz w tym wątku, skoro Ci przeszkadzam? Ale ok - idę sobie i nie karmię trolla. Umówmy się, że to ja nie będę reagować na Twoje wpisy tutaj, ok? Tobie niereagowanie nie wychodzi, więc pisz sobie, co Ci do głowy przyjdzie. Mi się już ta zabawa znudziła.