Rodzina męża - mój nowy nabytek :)

Hmm... u mnie poszło jakoś tak naturalnie i "bezboleśnie". Z mężem przez jakiś czas byłam na stopie koleżeńskiej, więc znałam jego rodziców i rodzeństwo "z widzenia", oni mnie też, tym bardziej, że oboje pochodzimy z jednego małego miasteczka. Z związku z tym ominęły mnie zapoznawcze kolacje i stres z tym związany. Bardziej oficjalnie poznałam jego babcię, ciocię, wujka i kuzynów - przy zapraszaniu na ślub. Wszyscy od początku bardzo sympatyczni.
Zdecydowanie najcieplej zostałam przyjęta przez teścia , z teściową musiałyśmy trochę się "dotrzec" (wystarczyło trochę czasu), z jednym szwagrem jestem zaprzyjaźniona (poznaliśmy się jeszcze za czasów mojego i męża koleżeństwa), z resztą mam takie zwyczajne sympatyczne relacje.
Mieszkamy kilkaset kilometrów od naszej rodziny i nie jesteśmy z nią jakoś bradzo zżyci, więc widujemy sie dosyc rzadko i myślę, że też dzięki temu nasze relacje są dobre, a spotkania zawsze miłe.

No tak, rodzinne tradycje, zwłaszcza te co do obchodzenia różnych uroczystości faktycznie mogą"szokować" nierzadko   A czy rodzina próbowała Wam coś narzucać, pokazywać, że ich tradycje, myślenie, jest lepsze? Ja się z tym na szczęście nie spotkałam.

Hm, nie każdy ma jakąś silną potrzebę, więzi rodzinne. My np. z mężem w tym roku wyjeżdżamy, nie będziemy uczestniczyć w rodzinnych świętach. Mój mąż ma dużą rodzinę, ale nie trzymają się wszyscy razem, tylko ta najbliższa, więc nie mam takie poczucia że weszłam do jakiejś zamkniętej kliki,. wręcz przeciwnie.

Inne zwyczaje. Oczywiście czasem wyczuwa się jawną impertynencję, nietolerancję, prostactwo.

Ze mną i rodziną męża było dziwnie, niby się cieszyli, niby byli mili ale....
Kiedy przychodziłam do ich domu - przed ślubem ruszyła już budowa, przyjeżdżałam po męża na nią i zanim wróciliśmy do naszego mieszkania, mąż wpadał wziąć prysznic do rodziców - często było tak, że ich nie było i byliśmy sami z moim przyszłym wówczas szwagrem, mąż wchodził do łazienki a szwagier wychodził z pokoju, siedziałam sama i jakoś głupio mi było.......jestem nauczona, że jako domownik powinnam zająć się gościem, zagadać a tutaj nic....dezercja. Szwagier wracał dopiero jak mąż wychodził z pod prysznica i wracaliśmy do domu:P Dziwnie...
Teściowa info o naszym ślubie trzymała w wielkiej tajemnicy, ma kobieta zacięcie bo wiedziała na 9 miesięcy przed, kiedy ślub będzie, nie powiedziała o nim swojemu rodzonemu rodzeństwu, przyjaciółce, pomimo że spotykała się z nimi kilka razy w tygodniu, często do nich jeździła, a teść dowiedział się od niej dopiero na dwa miesiące przed i tutaj niestety dałam się wciagnąć i na jej prośbę też nic nie mówiłam choć bywałam tam przynajmniej raz w tygodniu - też było to dla mnie dziwne ale nie wnikałam....
Mogłabym tak do jutra wliczać .........przykro mi .......
Po ślubie często zapraszalismy szwagra z żoną na kawkę, grilla ale nigdy nie przyjechali, zastanawiali się kilka dni i efekt był zawsze ten sam, przykro mi ale moja (imię szwagierki) nie przyjdzie - a dlaczego? - no wiesz.... wiesz jaka ona jest....
Prawda jest taka, że mnie nie trawi więc miała mocno w d*pie moje starania, szkoda bo mogłoby być miło, zawsze jak podjeżdżali ona zostawała w aucie, kilka razy wychodziłam zapraszałam, wynosiłam ciasto, jakieś smakołyki, ale po roku odpuściłam.....dużo tego było......

Wiesz co, jak się mają poobrażac, to zrobią to i po świętach i w czerwcu Ja się tym przestałam przejmować, robimy tak, jak uważamy, okazujemy rodzicom szacunek ale nie możemy żyć tak, jak oni by tego chcieli. Zresztą... nie narzucają nam niczego- mimo że mieszkamy razem wszyscy.

Wiesz...wy wyjeżdżacie, to co innego. My mieszkając kilka domów od odbywającej się wigilii... noo... trochę głupio robić oddzielna i odmówić przyjścia...
Szlag mnie trafia... ale co zrobić...
Gdyby nie teść, to może bym olała szwagra i jego żonkę, ale tak... jakoś zawsze mam wątpliwości ...
W tym roku jeszcze nie mam pojęcia co będzie i jak spędzimy święta. Mam nadzieje, że szwagier pojedzie do swojej teściowej i będziemy mieli spokój

Temat mojego szwagra...to historia "rzeka"... pisałam o tym w wątku o "teściowych" tak przy okazji

Ja jeszcze co prawda nie stałam się pełnoprawną częścią rodziny, ale też mogę się wypowiedzieć.

Z tatą nie złapałam od razu kontaktu, gdyż jest małomówny tak, jak i mój chłopak, ale po czasie widzę, że synowa chyba mu przypadła do gustu.
Bracia? Hmm...z najmłodszym mam świetny kontakt, mimo różnicy 7 lat. To jest nastolatek, ale ma podobne zainteresowania do moich i widzę, że mnie bardzo lubi, ale ten średni- dziwny. Przez trzy lata zamieniłam z Nim cztery słowa, tzn. "cześć" i nic poza tym. Chyba jest co do mnie uprzedzony, ale ignoruję Go.
Z mamą od początku paplamy o wszystkim i niczym, ale wiem, że ma pretensję do mnie, że nie chodzę do kościoła.

Tak samo, jak u mnie- moja cała rodzina to razem ok. 30 osób, a u Niego na weselach ze strony Jego rodziny trzeba zawsze liczyć prawie stówę gości, o ile nie więcej.
Ale z kuzynostwem, które jest w różnym wieku, złapałam nić porozumienia. Fajni ludzie. Ogólnie obraz Jego rodziny jest pozytywny, wszyscy trzymają się razem. I nie ma jakiś zatargów, a to jest ważne.

Ja mam nadzieję, że z tym średnim kiedyś złapię kontakt, a z młodym cały czas będzie tak samo, czyli bardzo dobra relacja.

10 lat związku, 5 lat narzeczeństwa z czego 5 lat mieszkania razem:

Przyszli teściowie wizyty u nich -  max 10 razy mnie u siebie widzieli
Rodzeństwo :z bratem widziałam się może 15 razy , siostra z 8 razy ;D
z dziadkami jednymi widzę się regularnie 1/2 razy na miesiąc
z 2 dziadkami widziałam się 2 razy
Ciotki i wujki albo z 2 razy albo wcale
kuzynostwo czy jak kto woli cioteczne rodzeństwo z 2 razy albo wcale zależy z którymi.
Za to mój N z moimi rodzicami z 3 razy w tygodniu się widzi, z dziadkami jednymi jak żyli 1 na miesiąc z 2 dziadkami 1/2 do roku
z ciotkami i wujkami z 1 na miesiąc ale bardzo się lubią ze sobą ;-)

Dodam wszyscy mieszkamy w 1 mieście ;D poza dziadkami z mojej strony i jednymi ze strony N ;-)

niuneczka szkoda.... że rodzina widzi problem tam, gdzie Wy, dorośli i świadomi ludzie widzicie błogosławieństwo. Ale cóż; głową muru nie przebijesz.

A jak wyglądają konflikty w Waszej nowej rodzinie? Czy prowadzi się jawną wojnę, czy raczej podjazdową?;)

A jakie macie zastrzeżenia do siebie?Ja np. wiem, ze mało czasu spędzam z rodziną męża, tam, gdzie wszyscy jadą gdzieś razem, ja zostaję w domu. Wiem, że można to dziwnie odebrać, ale nikt mi nic złego na ten temat nie powiedział.

zielonooka_szatynka a jakie masz kontakty z tą "córunią" ?

Ale dodam że NIGDY nie podważałam braku wiedzy jej córki czy braku jakichś zdolności, zawsze starałam się widzieć jakieś pozytywy w tym co robi. To ta kobieta ma jakiś kompleks niższości z tego powodu chyba, co mnie dziwi bo sama jest wykształconą kobietą.

Na piwo owszem, ja nic do niej nie mam, mamy inne zainteresowana po prostu, ale rozmawiamy normalnie, (ona nawet za dawnych lat śledziła swojego brata żeby mnie zobaczyć jak wyglądam). Pieniędzy nie pożyczam nikomu najwyżej rodzicom ale traktuje to jak pożyczkę na wieczne oddaj.

Własny brat by jej pieniędzy nie pożyczył ;-)

Razem nie mieszkamy z nimi, mieszkamy oddzielnie, prezenty owszem kupujemy zwłaszcza gwiazdkowe ( i to ja kupuję najczęściej mimo ze na święta zapraszana nie jestem do teściowej ;-) ) jeżeli jest kwestia zrzutki na jakiś większy prezent dla kogoś to oczywiście dokładamy się bez żadnych problemów, ale nawet mój N pieniędzy im nie pożycza.

.....dlatego też zapytałam zielonooka_szatynka jakie ma relację z "córunią" bo wyczuwam mimo wszystko niechęć;)

zielonooka_szatynka nie gniewaj sie, to po prostu zabrzmiało trochę"wrogo", ale też rozumiem dlaczego: Człowiek podświadomie broni się gdy jest mimowolnie porównywany i nie atakuje porównywacza, ale właśnie tego, do kogo jest porównywany.

Mnie właśnie przyszło na myśl, że te lody można przełamać- chociażby w taki sposób, że spędzasz czas, przyjaźnisz się z "córunią":) Zobaczysz, jak wtedy teściowa będzie podchodzić do tego:)

Nie no może aż przyjaźnią tego bym nie nazwała, ale tak jak napisałam mamy poprawne kontakty bez cienia wrogości ( na pewno z mojej strony, a z jej nie odczułam więc też mi się wydaje że go nie ma ). Nie wiem czy ona jest taka chętna na spędzanie czasu ze mną czy z bratem, raczej woli go spędzać z siostrami ciotecznymi i ich rodzinami (maja dzieci które ona uwielbia).

zielonooka_szatynka jeszcze uwaga techniczna: nie pisz posta pod postem. Korzystaj z funkcji "Edytuj" jeśli chcesz coś dodać do poprzedniej wypowiedzi bo Moderatorka Cię zjedzie:)

ja też co prawda jeszcze nie jestem pełnoprawną częścią rodziny mojego faceta, ale myśle że po ślubie i tak niewiele się zmieni. Mój facet ma 7 rodzeństwa z czego 6 to same siostry. Najstarsza ma już nastoletnich synów i 4 letnia córeczke. Niby jestem z moim m już przeszło 2 lata, ale oni wszyscy już od dawna traktują mnie jak część rodziny. Chociąż początki byly dziwne, a przynajmniej ja się dziwnie czulam, ale to może tez dlatego że 1.. nigdy nie bylam w powaznym zwiazku 2. mam problemy w nawiazywaniu kontaktow z nowymi osobami (choc w przypadku mojego faceta bylo zupelnie inaczej. Od pierwszej chwili gadalam z nim jakbysmy sie znali od zawsze). Jednak po czasie powoli zaczyna być tak jak powinno, chociaz z jedna jego siostra chcialabym miec bardziej kumpelskie relacje ale ona podobno i tak jest taka ze wszystkim potrafi dupe obrobic. I szczerze? to chyba najlepsze relacje mam z jedna jego siostra ktora mieszka blisko mnie (5 min na nogach) i dosc czesto chodze tam na kawe, gadamy, a jak moj jest w polsce to tez potrafimy tam przesiedziec do pozna. Z mężem tej siostry tez mam dobre relacje i moze tez dlatego, że robie się bardziej śmialsza w kontaktach z nimi. I oczywiscie jestem z nimi na ty, mimo że mogliby byc moimi rodzicami. Z kolejna siostra która mieszka jakies 20 min. od nas tez od początku czulam że mnie od razu zaakceptowała i jakos bez oporow moge z nia rozmawiac mimo że niestety rzadko się widujemy. Z reszta relacje są poprawne, ale i tak nie takie jakbym chciała. Jestem osoba która ze wszystkimi chciałaby mieć przynajmniej stosunki koleżańskie i żeby wszyscy też mnie tak traktowali. A i najwazniejsze. Z mamą mojego mężczyzny na poczatku nie wiedziałam o czym rozmawiać, bylo mi dziwnie jak przyjezdzala do domu (pracowala w Austrii 2 lata), jednak ona zawsze cieplo mnie witala i traktowala. Ostatnio jak bylam przez 1,5 miesiaca w USA i do nich dzwonilam to powiedziała mi że za mna teskni i że wszyscy tęsknia. Jednak ostatnio jest coraz lepiej. W piatek bylysmy odwiezc syna siostry mojego na trening a pozniej poszlysmy popatrzec na zabawki i do spozywczego. Stwierdzila że może kupimy sobie wino i wypijemy i tak tez bylo. Oczywiscie spalam tez u nich. Jednak nie wiem czy sama tez moze nie wie o czym ze mna gadac czy co bo jak przez ta godzine rozmawialysmy dosc duzo to do picia wina zawolala tez najmlodsza corke. Nie wiem moze mimo tego jej samej jest niezrecznie? Dodam że sama tez nie mialam wieczorkow zapoznawczych z dwiema jego siostrami i mama bo swojego czasu kumplowalam sie z jego bratem i raz ich mama mnie odwiozla do domu, a z ta najmlodsza siostra widywalam sie jak chodzilismy do baru w ktorym pracowala, z tą ktora mam suma sumarum najlepsze relacje widzialam się 2 razy. Na poczatku naszego zwiazku jak jego mama przyjechala na pare dni i moj m chcial zebym przyszla do nich (glownie to on chodzil do mnie) to powiedzialam ze raczej nie bo jest jego mama i moze chca sie nia nacieszyc w rodzinnym gronie, a poza tym mnie nie zapraszala (to juz byla za namowa babci) to on powiedzial mame zeby do mnie zadzwonila i mnie zaprosila i w koncu poszlam . Tata zmarł niecałe 5 lat temu (w kwietniu bedzie 5 lat). Także niestety go nie poznałam ale wszyscy mowia że złapalibyśmy wspólny kontakt szybko bo oboje mielismy bzika na punkcie koni . On sam mial idealne wyczucie do ludzi. Np. o bylej mojego powiedzial po ich zareczynach ze i tak go zostawi i od poczatku nie byl nia zachwycony i za nia nie przepadal. Niestety do slubu i tak doszlo, i jak sie okazalo to go zdradzila (szkoda ze dopiero po slubie, a on sam nie do konca chcial tego, ale ze byl glupi i myslal ze nie znajdzie juz nikogo to wyszlo jak wyszlo) ale nawet z nia mam mozna powiedziec dobre relacje (mają dziecko wiec i tak musimy sie widywac). Chrzestna mojego to tez osoba bardzo otwarta podobnie jak jej mąż. Oni od poczatku jak mnie poznali to zawsze mnie obcaluja na przywitanie i pożegnanie. Z jednym kuzynem widzialam sie raz, zaprosil nas na wesele ale z racji tego ze mojego nie bylo w polsce to i ja nie poszlam teraz troszke zaluje bo moglabym poznac ich rodzine. Rodzina mojego faceta tez nie ma jakis bliskich relacji ze wszystkimi. Jedynie kuzynki ktore mieszkaja dom dalej sie z nimi spotykaja dosc czesto. Reszty rodziny nie znam, przynajmniej na razie. Poznam pewnie na weselu jego najmlodszego brata w sierpniu. Troszke sie rozpisalam. A co do swiat to pierwsze nasze swieta spedzilismy u mojej rodziny, ostatnie w jego rodzinnym domu, a tegoroczne tez mamy spedzic u niego, ale tym razem w mniejszym gronie bo mama i siostra z synem jada do najstarszej siostry, a my dostalismy zaproszenie od tej najmlodszej z sióstr i spedzamy je z jej mężem ich synkiem i wlasnie z ich najmlodszym bratem i jego narzeczona. także bedzie nas tylko 7 . Mowie tylko bo rok temu było nas 14

Zielonooka--A masz rowniez dzieci? bo z tego co wyczytalam to chyba jeszcze nie?to wlasnie przy dzieciach da sie zauwazyc jak babcia moze podchodzisz do wnukow (czyli twoich dzieci) czy bedzie jakos wyrozniac i segregowac czy tez nie....oby nie
Chyba,ze dzieci miec zmiaru nie chcecie, wiec ta kwestia problemu babcinych odchylen was nie dotknie

kwestia ta nas nie dotknie ;-)
A tak na marginesie dodam bo może to mieć jakieś znaczenie choć nie wiem.
Teściowa jest bardzo hymmm chciwa? zachłanna? sama nie wiem jak to określić ale w każdym bądź razie uwielbia kasę, chłopaka O. wyróżniała bo to był jedynak z bardzo bogatej rodziny i rodzice mu nie szczędzili grosza dodam że miał wtedy z 25 lat i nie pracował. Ja od rodziców dostałam dobre wychowanie ;-) pomagają mi jak mogą to fakt ale nie są jakoś bardzo zamożni i na pewno nie będą we mnie "pompować" kasy.
Mój N. wyprowadził się z domu mając lat 18, pomagali mu dziadkowie i inni członkowie rodziny a najbardziej moi rodzice ;-)
Ja też widzę różnice w traktowaniu dzieci przez teściową na zasadzie na 1 miejscu zawsze jest córka potem młodszy ( swoją drogą fajny dzieciak, z niego i z nim można się zawsze pośmiać i mam z nim ok kontakt- zawsze chciałam mieć brata ;-)) no i na końcu syn marnotrawny czyli mój N.

Przykro to czytać, ale jak widzisz nawet w "porządnych" rodzinach bez alkoholu nie zawsze jest tak kolorowo jak by się chciało ;-) ale masz fajnego męża i jego się trzymaj razem stworzycie rodzinkę z bajki;-)
tak sobie myślę że ja bym mogła tyle sytuacji po przytaczać, i tak sobie dziś uświadomiłam pisząc tu i odpowiadając na posty, że tak naprawdę pewnie zachowania są poza mną, nigdy nie będę mieć fajnej teściowej tylko taką z dowcipów z brakiem chęci porozumienia, nie zmienię tego ale mogę wszystko przekształcać w żart, żal mi jej trochę nawet że potrafi się tak wrogo nastawić do kogoś kogo prawie nie zna dla zasady ;-).

Moja rodzina w porównaniu do mężowskiej niewielka, rozsypana po kraju i świecie. Teściów nie lubię, ze szczególnym wskazaniem na teścia. Pierwszy raz w życiu spotkałam taki okaz, który uważa że cały świat kręci się wokół niego i tylko dla niego. Z bracmi męża w miarę dobre stosunki, choc jednego nie trawię. Szwagierki są spoko, no może z jedną tak jakoś sztywno się rozmawia, ale źle nie jest. Gdybym miała szwagierki porownac do moich kuzynek, to wstyd mi za rodzinę.

Rodzina teściowej też jest w porządku. Szkoda, że durny teśc tak żonę od rodziny odseparował. Swoją preferuje, moim zdaniem tak samo zwichrowaną jak on. Chory człowiek z tymi swoimi maniami.

Święta uwielbiałam, dopóki żyli dziadkowie. Te u teściów są koszmarne, jest tak sztucznie i sztywno. Mąż oczywiście spędza święta z rodzicami (Wigilia musowo), jednak nas czyli mnie i dzieci do tego nie zmusza. Od jakiegoś czasu odpuściliśmy świętowanie. To jest nawet niezłe, nic nie musiec, nic nie robic. Wybrac się gdzieś z mężem nie możemy. Teściowie odstawiliby taki cyrk, że lepiej sobie darowac, nie pytajcie o szczegóły. Często spędzaliśmy je osobno. Ja jechałam do swojej matki z dziecmi, a mąż zostawał. Za każdym razem jest uświadamiany, że to może jego ostatnie z rodzicami. Tymczasem to rodzice nas synowych odchodzą z tego świata, choc młodsi.

Relacje z rodziną męża mogłyby byc lepsze, tylko ten mój "ulubiony" teśc. Nadal on rządzi, już nie nachodzi nas, ale reszta daje sobą dyrygowac. Trudne jest życie z despotą w rodzinie, do tego nieopodal zamieszkującym.

Ja z mojego byłego rodziną tez miałam raczej fajny kontakt. Jak nie było go w kraju, jeździłam sobie do "teściów" odwiedzić ich, bardzo często mnie zapraszali. Byli mili i naprawdę się starali okazac mi swoją sympatię. Jak mieszkaliśmy juz razem, to na święta prezenty były już dla naszej dwójki. Jego siostra ma super umiejętności techniczne i talent do robienia różnych  fajnych rzeczy. I często bez okazji podrzucała mi te swoje wyroby, które były fantastyczne. To było bardzo miłe, jak siedziała cały wieczór żeby mi zrobić choinkowa bombkę, albo sok malinowy domowej roboty. Były ma także dwóch braci. Relacje były raczej fajne, z ich żonami też się dogadywaliśmy, z jedną słabszy kontakt, bo mieszkali daleko, z drugą fajna relacja. Byliśmy w nieformalnym związku, ale traktowali mnie jak swojego. A teściowa do niczego się nie wtrącała, jak potrzebowaliśmy porady, można się było zawsze zwrócić do niej i nigdy nie narzucała swojej woli. Fajna babka, która nawet jak nie przepadała ze wzajemnością za jedną z synowych to zawsze bardzo starała się być miła i sympatyczna dla dziewczyny, która jednak tyle taktu już nie miała.

heheh też mi się tak nasunęło że niestety były ;-)
Ale trzeba wziąć pod uwagę że z rodziną się nie wiążemy, trzeba ich przynajmniej tolerować, robić dobrą minę do złej gry i tyle;D a nuż się kogoś polubi ;-)

No to ja się z tym nie zgodzę, nie wiąże się z rodziną faceta tylko z facetem, jego rodzinę muszę (powinnam) szanować, w jakiś tam sposób "wchodzę" w tą rodzinę czy tego chcę czy tego nie chcę, ale w tym samym momencie tworzę też nową rodzinę NASZĄ rodzinę.
Rodzina męża czy partnera zawsze będzie dla mnie tylko lub aż rodziną męża bądź partnera a nie moją, moją to będą dla mnie rodzice itp +  mój partner i tak samo nie wymagam aby on jakoś wielbił moją rodzinę, ma ich po prostu szanować.
Jestem w stanie zrozumieć że są kobiety które chcą stworzyć jedna wielką mega rodzinę ;-)  z rodzicami teściami i wszystkimi którzy się napatoczą ;-). Ja do takich osób nie należę ;-) jakaś wybitnie rodzinna nie jestem, nie mam potrzeby bywania na wszystkich uroczystościach tak samo w mojej rodzinie jak i N.

No mój na szczęście już dawno pozbył się pępowiny ;-) i sam nie chodzi na niektóre spotkania
udajemy się zazwyczaj na :
- imieniny / urodziny seniorów rodu ;-)
- na imieniny / urodziny teściów nie bo oni zazwyczaj nie robią
wtedy imprez ale prezenty jak najbardziej chcą ;-D
- na śluby ale nie wszystkie
- urodziny typu 18 chodzi mój N ja nie.
ABSOLUTNIE I KATEGORYCZNIE NIE CHODZIMY NA :
- chrzciny
- komunie
- roczki , 2 latka 3 latka 5 latka itd... itd...