Mam 22 lata i dalej jestem dziewicą.

Zgadzam się z Tobą, rodzice w tym nie pomagają dzieciom. No i często namawiają, żeby koniecznie całowały daleką ciotką, którą ledwo znają i widać przecież, że nie ma ochoty. Moim czasem nie zdawali sobie sprawy, że to nie jest dobre i też czasem to robili, zgroza No albo też niektórzy mówili jak byłam mała, co taka nieśmiała, a ja po prostu jak kogoś mało znałam to nie chciałam się z tą osobą spoufalać, a niektórzy chyba błędnie myślą, że dziecko nie powinno się wstydzić i z każdym chętnie witać, jakby go znało od zawsze. A przecież dziecko tutaj podobnie jak dorosły może nie mieć ochoty z każdym mieć jakiś kontakt większy, zwłaszcza jak słabo zna. A zmuszanie, namawianie na siłę, to bez sensu

Nie przejmuj się , ja mam 32 lata i jestem prawiczkiem. Potraktuj to jako przeznaczenie i pogódź się z samotnością.  Szkoda zdrowia na złe emocje.

Ja mam 20 lat i nie miałam jeszcze pierwszego razu i się tym nie przejmuje. uważam, ze mam na to czas i się nie spieszę. Również doskwiera mi samotność ale moje hobby pozwala mi skupić myśli na czymś innym niż szukania chłopaka na siłę.
Pozdrawiam.

Tak, to bardziej trzeba nazywać "jestem singlem/singielką", a nie samotnym/ą.

To nie do końca prawda z tymi bardziej i mniej urodziwymi. Wszystko jest kwestią indywidualną. Znam dziewczyny, które mimo iż ładne nie są(co ukrywają pod makijażem, ubraniami etc.) potrafią mieć szalenie wygórowane oczekiwania, do tego są chamskie etc etc. Są również mądre, ładne i miłe dziewczyny do których nie podchodzą nawet średnio atrakcyjni i nie grzeszący inteligencją ludzie(pomijając jakieś chamskie podrywy i tym podobne). Naprawdę różnie bywa.

Nie wiem czy to prawda ale jeśli tak, to martwi mnie to

Autorko nic na siłę. Nie warto ulegać presji otoczenia, później można tego bardzo żałować. Seks to bardzo delikatna sfera i pierwszy raz powinien być wspaniałym momentem, z osobą do której mamy zaufanie, nie z kimś przypadkowym. Zwłaszcza jeśli chcesz zrobić to z miłości. Nie radzę też szukania na siłę, byle się zakochać i to zrobić. Cierpliwości, a z czasem poznasz kogoś przy kim poczujesz się bezpiecznie i kochana Powodzenia!
Pozdrawiam

Też uważam że mniej urodziwe kobiety to lepszy materiał na żonę i nie zdradzą choćby z tego względu że nie będą się cieszyć dużym powodzeniem ale nie zgadzam się z tym że nie będą szukać pokus i nowych emocji u innego, to też kobieta a jak będzie się miało za sobą kilkanaście lat małżeństwa to emocje i chemia opadną, wkradnie się monotonia i nuda i wówczas kobieta będzie szukać okazji do zdrady, często nie zdając sobie z tego sprawy, no ale skoro będzie mniej atrakcyjna to szanse że zdradzi znacznie się zmniejszają, dlatego gorzej mają ładne dziewczyny bo je się traktuje jako panny na nockę i jeśli chodzi o mnie to nie chciałbym aby moja żona była miss polonią bo wielu facetów by do niej lgnęło jak muchy do kupy więc w tym przypadku szanse zdrady po x latach małżeństwa są spore.
Reasumując lepiej wybrać mniej urodziwą żonę, przynajmniej mniejsza szansa ze skrzywdzi.

Trochę się u mnie zmieniło, poznałem trochę dziewczyn ale jestem ciągle tam gdzie byłem, trafiam na same puste lale, no cóż życie.
I nie chcę już pisać o tym w moim temacie, po co nabijać kolejne kilkanaście stron i przy tym irytować innych użytkowników?

Pustymi lalami są kobiety które same nie wiedzą czego chcą, mają pustkę w głowie, zero zainteresowań i pasji itd.
Dużo by tu wymieniać, tak czy siak ja na takie trafiałem, a to jedna krytykowała moje pasje a sama żadnych nie miała, druga po kliku rozmowach mówi że jestem za młody choć dobrze wiedziała ile mam lat więc po pisała, trzecia popełniała byki w każdym zdaniu, i tak dalej i tak dalej, nie ma sensu abym wymieniał wszystkie przypadki bo nie o tym jest wątek.

Jak ładnie zachowałeś się tutaj pitagorasie. Jak kobieta, wciskając znaczenie słów, które nie zostały wypowiedziane
Przecież mniej urodziwa, nie znaczy że jemu nie będzie sie podobała. A może będzie wiedział, że jest mniej urodziwa dla 99% społeczeństwa, a dla niego będzie najpiękniejsza.

No właśnie.
Widzisz- tobie nie chodzi o to, że masz 22 lata i jesteś dziewicą, tylko że masz 22 lata i nie masz przy boku swojego jedynego. Na to przyjdzie czas. Nie patrz na siebie z takiej perspektywy jak to ujęłaś w temacie, bo to nic dobrego nie daje.

A czy ja napisałem że moja przyszła żona będzie osobą która kompletnie nie będzie mi się podobać?
Otóż nie, kobieta musi mi się podobać przynajmniej w stopniu akceptowalnym, dla mnie będzie ok ale dla reszty społeczeństwa przeciętna o to mi chodziło, i szansa zdrady po x latach będzie mniejsza.

Rozumiem o co Ci chodzi, ale to czy kobieta po x latach zacznie szukać wrażeń, czy coś nie zależy od tego czy jest ładna czy brzydka. Przynajmniej takie jest moje zdanie. Poza tym jest jeszcze(całe szczęście) takie coś jak wartości moralne, które ma dużo kobiet bez względu na to czy są urodziwe czy nie. To nie jest kwestia urody czy tam jej braku a tego jakim się jest człowiekiem.
Emocji każdy poszukuje, niektóre są dobre, ale jeśli chodzi Ci konkretnie o romans to nie uważam, by każda mężatka tego potrzebowała.

Tak samo może być z ładną
Widzicie, moim zdaniem to nie jest kwestia wyglądu, tlyko zasad. Przyznaję, nie jestem zbyt ładna, wielu facetów zanim miałam obecnego faceta tak stwierdzało i np odrzucało mnie po jednym zdjęciu. Nie miałam nigdy powodzenia, nie byłam proszona o numer, jak często zdarza się, że ładna dziewczyna choć raz w życiu jest poproszona- ja nigdy. Nie przejmuję się już jednak tak tym, bo na wygląd tak wpływu do końca nie mamy, mogę go poprawić i to się staram, ale pewnych rzeczy nie przeskoczę, więc nigdy pewnie olśniewać nie będę, może będę przeciętna i tyle. No, ale to nic, to nie jest teraz dla mnie najważniejsze, skoro taka się urodziłam, taka jestem i taką siebie zaakceptowałam. Jakby było, jakbym zaczęła mieć nagle powodzenie? To by było miłe, ale wiem, że wtedy też bym była wierna. Dlatego owszem, nie mam okazji do zdrady pod tym kątem, nie jestem podrywana, raczej nie podobam się wielu facetom, ale kocham swojego, on mnie, zobaczył we mnie fajne cechy, a wielu się nie podobam, ale jemu się spodobałam- wiadomo, każdy ma inny gust, więc mimo że jestem niezbyt ładna, to czasem, choć rzadziej , mogę się spodobać.

No i nie mam okazji takich jak ładne osoby do zdrady, ale nie zdradzam, bo nie mam okazji, ale dlatego, że takie mam zasady, więc uważam, że gdybym miała większe powodzenie, to by tego nie zmieniło. Popatrzcie, wiele brzydszych ludzi zdradza, ja też bym mogła, kto chce, to znajdzie okazję, nawet na siłę, sam będzie szukał, ale znajdzie. Ja nie chcę, nie zdradzam, więc to moim zdaniem bardziej kwestia zasad. Jakbym jakiś cudem stała się super ładna, to naprawdę to co w głowie, by zostało, więc ja po prostu bym nadal miała te zasady i komplementy, by tego nie zmieniły. Zdradza ten kto chce zdradzić, a nie tylko ten kto ładny, brzydsi, przeciętni też, jak ktoś jest świnią, zdradza, to jak pisałam okazję sam znajdzie, może nie będzie miał ich tyle co ładna czy piękna osoba, ale też znajdzie. A ja nie potrzebuję, nie szukam, nie zdradzam, ale nie jest to zasługa, że nie jestem zbyt ładna i nie mam powodzenia, tylko charakteru właśnie. No bo jak też pisałam, gdyby powodzenie było, to byłoby tak samo. Ładne osoby też mogą być wierne, jest wiele takich. No więc wiem, że ja wtedy też taka bym była jak teraz

Jestem z moim chłopakiem 5 i pół roku, nie mieszkamy jeszcze razem, więc nie mogę jeszcze powiedzieć jak u nas będzie jak zamieszkamy razem, po 10 latach bycia razem np. Jednak, to co najważniejsze dla mnie wiem i oczywiście to co opisujesz Tom94, czyli mężatki, które zdradzają we mnie też budzi sprzeciw i tego nie rozumiem. Oczywiście w związkach są problemy, czasem można chcieć to wszystko rzucić, ale jednak to kto jest dla nas najważniejszy powinno być w tym wyżej. Ja codziennie pielęgnuję więź z moim chłopakiem, zamierzam dalej to robić, nikt z nas nie może być niczego pewny, ale jedno wiem: on jest dla mnie najważniejszy i będę starała się by był zawsze, nie przestanę wraz z moim facetem pracować nad naszym związkiem. Myślę, że mam rozsądne podejście, więc nawet już dlatego dla mnie bez sensu byłoby niszczyć relację, która trwa od dawna. No bo dla mnie nie ma nic ważniejszego niż relacja z facetem czy też z przyjaciółmi, która trwa już długo, jesteśmy dla siebie bardzo ważni- ja z przyjaciółką też i dla mnie lojalność jest bardzo ważna. Dlatego uważam, że mam dużą szansę, by dzięki temu rozsądkowi i lojalnemu podejściu nadal być wierną, cokolwiek by się działo, niezależnie od tego czy bym miała powodzenie czy nie Taka już jestem i staram się każdego dnia być jeszcze lepszą.

Pozdrawiam

Wiem, dlatego napisałam, że po prostu się staram, ale wiem też, że nie nigdy nic nie jest pewne, żebyście nie pomyśleli, że jestem przemądrzała, bo doskonale zdaję sobie sprawę, że jeszcze to nie jest 10 lat i mieszkanie razem.
Te komplementy to był skrót myślowy, wiadomo, że może być to tak jak piszesz, ale i rozsądna kobieta może moim zdaniem takiemu facetowi odmówić, nie ma reguły. Mnie by się po prostu od razu włączyła czerwona lampka i od razu niespecjalnie wierzyłabym, że facet podchodzi i tak, chce tylko rozmowy, gdy mówimy o barze czy takim miejscu, gdzie raczej od razu wchodzi w grę wygląd. Chwilę pogadać można, ale do obcego gościa, bym nie poszła. Co z tego, że fajnie się gada, skoro go nie znasz, a może zgwałcić? To jest trochę inny przykład, ale jako 13 latkę poznałam koleżankę, gadamy, gadamy, bawimy się fajnie i ona tego pierwszego dnia poznania się chciała mnie zaprosić do siebie. Odmówiłam, bo już wtedy wiedziałam, że pójście do nieznajomej osoby może skończyć się źle. To niby była tylko rówieśniczka, ale sam rozumiesz, i tak wolałam dmuchać na zimne. Potem kolegowałyśmy się jeszcze sporo lat, ale widzisz, ja tutaj też od zawsze miałam takie rozsądne podejście. A co dopiero iść do obcego faceta : Może miło się gadać, ale obcy to obcy dla mnie.

Tak samo jak randkowałam, to nie chodziłam tak do domu na tym samym początku, chociaż akurat w większości trafiałam na takich, co by nawet tego nie proponowali. Sama też te pierwsze randki nie zapraszałam do domu, wiadomo, najpierw lepiej poznać się na neutralnym gruncie, a ja gościa nie znam, to dziwnie bym się czuła wręcz zapraszając go do domu, mimo że często są moi rodzice, więc teoretycznie pewnie nawet jakby chciał, to by nic mi nie zrobił. No, ale i tak nie zapraszałam na początku. Ostrożność w tej kwestii nie zaszkodzi, a po co miałabym czuć się skrępowana, że ledwo się znamy, a on u mnie w domu i słabo go znam, więc względy ostrożności wtedy tak samo jak pisałam. Co do tego, że się nie wyda, to widzisz na mnie by to nie działało, bo jestem osobą, która nie potrafi takich rzeczy zatajać, już w mniejszym rzeczach nie potrafię kłamać, a co dopiero w takich. Mnie wtedy od razu je sumienie, dlatego od małego nie potrafię kłamać nawet rodzicom To myślę kolejny punkt, który świadczy, że można mi ufać. Po prostu taka jestem, a nawet jakbym jednak nie była, to nawet jakby miało się nie wydać, a nie byłabym aż taka szczera jak jestem, to i tak nie, bo to nielojalność wobec partnera, a chcę i chciałabym i tak być fair, bo go kocham i dla mnie to oczywiste. Czy ja pisałam, że nigdy? Piszę tylko, że jestem taka, że myślę, że będzie łatwiej mi, ale nie mówię, że nigdy. Nie chcę być przemądrzała i tak pisać. Wierzę, że nigdy i będę się starała, po prostu. Teraz nie muszę się starać w tym względzie, to dla mnie oczywiste, taka jestem, więc przychodzi mi to łatwiej, ale jak będzie trudniej, to będę się bardziej starać, bo po prostu mój facet jest dla mnie najważniejszy, więc ogólnie dbam, by być w porządku. Rozumiem, że wiele kobiet zostaje zmanipulowanych, dlatego trzeba uważać, pamiętać o swoich granicach. Nie mówię Ci nigdy, mówię Ci po prostu, że to zależy od charakteru, nie wyglądu jak wcześniej pisałam i że pewności takiej nie mam owszem, ale, że mam pewne podstawy, które mogą mi pomóc później też mi być wierną.

Piszesz, że tylko o mocnej psychice nie zdradzą, widzisz, w tym względzie raczej mam, ale czy tylko z mocną psychiką? Wiadomo, zdrad mało też nie jest, ale jest też sporo osób co nie zdradza, a nie sądzę, by każda z nich miała silną psychikę. Mogą mieć po prostu poukładane priorytety, a odrzucenie pokus nie sprawia im jakiejś większej trudności. Może to być raczej też oznaka silnej psychiki, ale wtedy by wyszło, że sporo osób ma silną psychikę, a pewnie nie tak dużo. No więc ja myślę, że z tych osób co nie zdradzają, to nie każdy ma silną psychikę, po prostu są tutaj inne czynniki jak ogólny rozsądek, umiejętność wyznaczenia granic itp- czy liważne, by ogólnie ta osoba była rozsądna, umiała wyznaczyć granice, myślę, że już te cechy nawet bez silnej psychiki mogą sprawić, że np ta osoba możliwe, że nie zdradzi. Tak że nie wiem czy to nie jest tutaj przecenione, nie wydaje mi się, że Ci co nie zdradzają muszą mieć silną psychikę, wydaje mi się, że wcale nie muszą.

Myślę, że jesteś w błędzie
Jeśli kobieta kocha swojego męża i ma mocny kręgosłup moralny, nie da się uwieść, takie jest moje zdanie

Dlatego właśnie uważam, że generalizowanie nie jest dobre, uroda to nie reguła do tego czy tamtego bo wszystko jest zależne. I to nie tylko od nas, ale też od ludzi jakich w życiu spotykamy. Są tacy, co po prostu nie potrafią nas docenić(trudno się mówi). Różnie się dzieje.
Podpisuję się pod słowami Twoimi i truskaweczki

Która kobieta jest szczęśliwa? Zawsze znajdą się chwile wątpliwości, a taki bajerant potrafi taki dzien wyhaczyć. Ba! Potrafi nagromadzic jej wątpliwosci co do jej związku, bo "pokaże" jak winno traktowac sie kobiete, co jej zapewniac. Bedzie czula sie bezpieczenie, wiec sie nie wystraszy, tylko szybko zaufa. Same nie znacie swojej psychiki chyba... spelnienie w zwiazku i szczesliwosc? Po okresie motylkow? Im dluzszy staz zwiazkowy tym czesciej moze miec złe dni, chocby po kłótni, ale tez samo zycie przysparza problemów. Taki bajerant pokazuje "lepsze zycie" - fakt, że na chwile, ale wlasnie tacy szukaja kochanek i wiedza jak je podejść. Ale rzeczywiscie, zdrada to kwestia charakteru. Jak ktos umie i chce sie oprzeć, to utnie to bardzo szybko, mimo że poczuje poczatkowe dreszcze.

Tak to jest być prawiczką.

Dokładnie, nie ma takiej opcji żeby przez kilkanaście lat być cały czas ze sobą szczęśliwi, na pewno będzie taki dzień kiedy kobieta będzie czuć się źle, i tak jak mówił Thepass, taki bajerant nagromadzi jej wątpliwości.
Mówiłem już, wy nie zdajecie sobie z tego sprawy, ten kto zna waszą psychikę i umie uderzyć w wasz czuły punkt ten wyrwie prawie każda, możecie mieć silne przekonania i zasady ale jak ktoś was umiejętnie zmanipuluje to zdradzicie, tylko jedna na dziesięć się oprze a reszta poleci, nawet byście nie zauważyły, kiedy się znalazłyście w łóżku innego kolesia.
Podstawowa rada dla chłopaków którzy mają dziewczyny lub żony- nigdy nie ufajcie w 100%, pewna doza nie ufności musi być.

Tomku, kobietom wystarczy bajerant, który wspomoże je w chwilach kryzysu, a mężczyznom ładna dupa. Nie wychodź z założenia, że męski gatunek to taki święty, a kobiety wredne zołzy zdradzają, żeby zrobić na złość. Choć ja osobiście wychodzę z założenia, że jeśli ktoś nie będzie chciał zdradzić, to nie zdradzi, niezależnie od płci.

Tomku, statystycznie ja I mój kot mamy po trzy kończyny dolne. Nie wierz tak bardzo statystykom, bo one badają tylko część, a nie całe społeczeństwo.

Tomku, a ja mam przewrotná naturę i jakby mój chłop mi nie ufał i bał się, że go zdradzę, to bym go zdradziła w imię samospełniającej się przepowiedni.

Aha, czyli nawet jeśli twój chłopak byłby zazdrosny ( no bo każdy kto kocha jest zazdrosny) i bał się że cię ktoś porwie to umyślnie byś tym bardziej to zrobiła?! Fajnie, widzie że już masz jakąś wymówkę na wypadek gdyby chłopak był zazdrosny.
Jeśli chodzi o mnie to ja bym miał po prostu zawsze  na oku dziewczynę, a u ciebie to za x lat jak nie będzie już tak jak na początku to znajdziesz wymówkę aby zdradzić, no bo skoro teraz już znalazłaś wymówkę to znajdziesz i innym razem.

Tomku, moj facet jest zadrośnikiem strasznym, ale dla mnie jest różnica między zazdrością, a między nieufnością do drugiej osoby I potrzebą kontrolowania jej na każdym kroku. Mój chłop pomimo zazdrości tego nie robi.

Tomku, SMS-ów mi nie czyta, poniewaz nie używam telefonu komórkowego. Maili też nie, ponieważ nie zna języka polskiego.

Tak, obcokrajowiec. I szczerze? Nie zauważyłam, żeby kontrolował mnie w jakikolwiek sposób. Gdy siedzę przy nim z włączonym laptopem to widzi, że gadam na Facebooku z innymi facetami I mu to nie przeszkadza. Nie ukrywam tego przed nim, bo nie mam nic na sumieniu. Przychodzą do mnie różne listy, paczki, nie zauważyłam, żeby były ruszane czy sprawdzane.

Zgadzam się z agnik Tom, z taką mentalnością, równie dobrze mógłbyś stracić obie nogi i pół twarzy po wpadnięciu pod tramwaj i wskazówka na liczniku poziomu twojej atrakcyjności dla kobiet by nawet nie drgnęła.

Otrząśnij się chłopaku, otrząśnij się, otrząśnij się

Padłam ze śmiechu, podpisuje się "ręcyma" i nogami pod tym tramwajem.

Haha
Normalnie to mi was żal, nie musicie się bać o moje powodzenie bo już poczyniłem pewne postępy o których głośno nie mówię i lada moment będę wyrywać bo już wiem co działa na kobiety, techniki uwodzenia które się uczyłem przynoszą efekty.

Żyjcie sobie z przekonaniem że świat jest taki kolorowy i cudowny tylko uważajcie aby życie wam przypadkiem nie zmieniło tych poglądów.
A z tym tramwajem to chyba wiem kogo on przejechał, was.

Żal a to czemu?

Nawet nie wiesz jak bym chciał, aby moja dziewczyna była dziewicą zanim się poznaliśmy, a tak zawsze będę tym drugim...

Tom, lubiłam Twoje posty, ale teraz zacząłeś pisać inaczej i nie jest to miłe co piszesz. To co piszemy to nie jest bajkowe, tylko wskazujemy na to, że można się temu oprzeć, że nie jest to niemożliwe. Nie piszemy przecież, że wszystkie kobiety są wierne, tylko, że nie każda zdradza i że nie zawsze kobiety postępują jak piszesz, nawet przy kimś kto umie uwodzić.  A Ty piszesz jakbyś naczytał teraz się o technikach uwodzenia, na których wielu gości zbija kasę i wmawia takie coś, że jak do nich przyjdziesz do poderwiesz każdą i takie.

Bo Twoje ego na tym cierpi?