Zona zastanawia sie czy odejsc... Prosba o porade..

Ja bym się nie wyprowadzał.

Janku, bądź twardy i przygotuj się na najgorsze. Zapraszam Cię do posta MAJA_, która opisuje sytuację (niemalże identyczną) z perspektywy twojej żony. Odsyłam Cię do tego posta, żeby otworzyć Ci oczy na to jakie podejście do sprawy może mieć Twoja żona, może coś poradzisz Majce? : http://www.netkobiety.pl/t67750.html

Takie zauroczenie, to ja dżwięk dzwonu. Musi wybrzmieć i zatrzymać się tego nie da. Żona będzie wykorzystywana i będzie karmić się złudzeniami.
To co mówi teraz Twoja żona nie jest racjonalne, bo jej stan na to nie pozwala. Dlatego radziłem, żeby tej rozmowy nie odbywać. Ona teraz nie odróżnia prawdy od fałszu.
No smutne to jest, co ludzie sobie i swoim bliskim robią. A robią to tylko dla swoich złudzeń.

No nie bardzo w to wierzę.

Chyba jednak tylko moje przekonanie.
Niestety po mojej rozmowie z kolega z dawnych lat, ktory przeszedl podobna sytuacje dochodze do wniosku, ze to wszystko gra.
Przestaje wierzyc i ufac mojej zonie, juz zadne slowa nie maja praktycznie dla mnie znaczenia...
Zaraz po naszej rozmowie spotkala sie z "przyjaciolka", ktora delikatnie mowiac ma srednia moralnosc i wiem o tym, ze pomagala jej kombinowac itp. Mysle, ze moja zona pogubila sie na tyle, ze slucha juz wylacznie rad ludzi, ktorzy popieraja jej dzialania wzgledem "przyjaciela" i doradzaja jej jak kombinowac...
Nie wierze w to, ze zerwie kontakt z "przyjacielem".
Kiedy opisalem moja sytuacje koledze stwierdzil, ze jesli chce odzyskac zone moge zrobic tylko jedno.
Stoicki spokoj, 34 zasady (http://www.netkobiety.pl/t63892.html - post #4) i dopuszczenie do siebie mysli, ze istnieje mozliwosc, ze zona bedzie chciala sprobowac czegos z nowym "przyjacielem". Powiedzal, ze takie podejscie w wiekszosc przypadkow konczy sie tym, ze kobieta wraca z "podkulonym ogonem" po tym jak przekonuje sie, ze "przyjaciel" wcale nie jest taki cudowny... nie wiem co o tym myslec... Nie wiem czy potrafie tak podejsc do sprawy. Jak zniesc mysl, ze zona spotyka sie z innym, wraca do domu i kladzie sie ze mna do lozka? Zueplenie nie wiem co o tym wszystkim myslec... Wiem , ze przez najblizsze kilka dni na pewno nie bedzie miala okazji sie spotkac z "przyjacielem", jednak co potem ? Czy mam jej to uniemozliwiac, czy dac kompleny luz i puscic wolno bez zadnej kontroli... To troche tak, jakbym zgodzil sie na romans...

@Secondo1 - moja zona jest baaaardzo uczuciowa. Kazde wydarzenie przezywa bardzo mocno, mysle ze nasza rozmowa i fakt, ze sie wydalo moglo podzialac na nia bardzo mocno., Martwi mnie jednak, ze po tej rozmowie po porady udala sie do "przyjaciolki" ktora raczej bedzie jej doradzala kontynuowanie "romansu"...

ty zawiniłeś owszem, ale to było... teraz jest inaczej. Starasz się, stajesz na głowie żeby było lepiej itd.
Nie możesz pozwalać sobie na takie traktowanie, chcesz przymrużyć oko na romans? jak to? jak ty to zniesiesz.. ?
po nim przyjdzie do ciebie jak gdyby nigdy nic i się do ciebie przytuli, zacznie się kochać...
to że kiedyś miała ciężko z tobą nie usprawiedliwia jej w teraźniejszym działaniu,
nie możesz obwiniać wciąż siebie, a ją przy tym usprawiedliwiać,
robi ci świństwo
i taka jest prawda.

Uwierz mi - naprawde sie staram.
kilka dni temu wierzylem we wszystko co mowi zona, ufalem jej bezgranicznie i zylem zludzeniami.
Teraz nie wierze juz prawie w nic, jednak we wszystkich slowach i czynach dostrzegam promyk nadziei - zludzenia ? Zapewne tak, walka z tymi zludzeniami jest naprawde ciezka...
To co sugerujesz, to "reset" wizerunku mojej zony, ktory jest gleboko we mnie i traktowanie jej jak nowo poznanej osoby, do ktorej mam bardzo ograniczone zaufanie... To trudne, ale to rozumiem.

Wiesz czego nie znosze w takich sytuacjach?  Wpędzania siebie samego w poczucie winy do granic możliwosci..
Żle zrobiłem wiec teraz musze to wszystko znosić..
Wiesz co ja bym zrobiła ?

Doprowadziła do kolejnej poważnej rozmowy, posadziła zone na tyłku i powiedziała...
Słuchaj stało sie tak jak stało, nawaliłem, olałem,zaniedbałem, wiem i czuje sie winny
Masz romans i tez wiem o tym, kłamiesz mnie, oszukujesz,ukradkiem spotykasz sie z nim
Wiem i nawet nie zaprzeczaj..
Są 2 wyjścia z tej sytuacji, albo definitywnie kończysz znajomosć z przyjacielem i nie ze za chwile itd
a my próbujemy odbudować to wszystko RAZEM
albo pakujesz manatki i idziesz do niego i zyjesz sobie po swojemu
Ale jeśli zdecydujesz sie na ratowanie naszego małzenstwa a ja choc raz przyłapie cie na kontaktowaniu sie z nim, spakuje cie w ciągu 5 minut, a syn zostanie ze mną.

Janek konkretnie i na temat
Dac jej dzien do namysłu,nie dłuzej

Bo do jasnej pogody nie widzisz ,że im dłużej to trwa tym bedzie gorzej ? Powiedziec jej jasno i na temat, bez prania brudów..

Pożar chwilowo ugaszony, mężulo zadowolony.Można na spokojnie bawić się dalej, tylko ostrożniej.
No...tak to widzę:)

Coz, sprawa nie wyglada najlepiej.
Nie mam zamiaru kontrolowac zony - stracilem do niej spora dawke zaufania, jednak mysle, ze nie tedy droga. jestesmy dorosli i wiemy jakie sa konsekwencje naszych decyzji.
Odbylismy szereg  rozmow podczas Swiat i mysle, ze sprawy midzy nami zostaly postawione dosc jasno.
Zona zerwie znajomosc (sama przyznaje , ze nie wie czy da rade wytrzymac bez kontaktu z "przyjacielem") i "pozyjemy" kilka tygodni... Pozniej podejmiemy decyzje co dalej....
Z mojej strony postawilem sprawe jasno, jakikolwiek kontakt ze znajomym z jej strony uwazam za podjecie przez nia decyzji o rozejsciu....

Dowiedzialem sie wielu rzeczy, ktore naprawde mnie zabolaly. W tej chwili jestem praktycznie ostatnia rzecza, ktora bierze pod uwage przed podjeciem ostatecznej dezycji o odejsciu.
Kwestie materialne, moja rodzina, jej rodzina, reakcje ludzi, dziecko, rozne inne obawy na koncu ja i moje uczucia, - to wszystko jest wazniejsze. Mnie w zasadzie nie ma - mowi mi wprost, ze w tej chwili do mnie nic nie czuje. Najbardziej denerwuje ja moja przemiana i to , ze namieszalem jej ja w glowie - gdybym sie nie zmienil, nie mialaby zadnych problemow z podjeciem decyzji... Mowi, ze wiele osob powiedzialo jej, ze to typowa reakcja meza, ktory boi sie straty zony.... Wedlug niej, teraz trzyma nas razem wylacznie dziecko... Biore pod uwage fakt, ze mowi to wszystko pod wplywem emocji, jednak coraz czesciej zastanawiam sie czy warto to dalej ciagnac... Wydaje mi sie, ze caly czas prowokuje moja reakcje, mysle, ze nie ma na tyle sily i odwagi, zeby podjac ostateczna decyzje i chce to zrzucic na moje barki... Kiedy zapytalem sie, czy lepiej by jej bylo, gdybym to ja podjal decyzje o odejsciu, odpowiedziala, ze najlatwiej by jej bylo, gdybym znalazl sobie jakas kobiete.....
Mi jednak zalezy na niej, na nas.... Co dalej ?  Czy warto walczyc ? - czy jest mozliwosc, ze zona znow bedzie chciala byc ze mna ? Nie ze wzgledu na dziecko, mieszkanie , tylko dlatego - ze bedzie czula chec spedzenia ze mna reszty zycia ? Teraz odpuszczam i mam zamiar po prostu czekac, mysle, ze nas wspolny wyjazd z dzieckiem na zabieg wiele wyjasni...

Jestem zalamany, jednak zdaje sobie coraz bardziej sprawe z tego, ze byc moze w najblizszej przyszlosci czeka mnie zycie samotnika - staram sie juz do tego przygotowac, choc jest to niewatpliwie bardzo trudne... Jak jednoczesnie kochac druga osobe i myslec o tym, jak zyc bez niej ??? ....

Ona sama nie wie, czego chce.
Zreszta tutaj tak naprawde juz nie chodzi o tego goscia, a o to, ze moja zona mnie nie kocha - nie kochala nawet przed poznaniem "przyjaciela" i wtedy chciala odejsc, jednak nie miala odwagi na podjecie tej decyzji. Kiedy poznala "przyjaciela" i sie w koncu zdecydowala, ja juz bylem w trakcie zmian.... Teraz jest miedzy mlotem a kowadlem. Z jednej storny czuje cos do innego, z drugiej strony ja sie zmienilem (mimo tego nic do mnie nie czuje), kolejny aspekt sprawy to dobro dziecka. Obojgu nam na tym zalezy najbardziej....

Czuje, ze w tej sytuacji nie ma dobrego wyjscia.. Kazde rozwiazanie niesie za soba konsekwencje dla dziecka, dla nas...
Ja czuje sie juz kompletnie zagubiony...

Mysle, ze zadalas niewlasciwe pytania...

Nie wiem na ile moge teraz ufac mojej zonie, jednak z jakichs powodow powodow mysle, ze jest juz ze mna szczera, chyba zrozumiala ze nie ma sensu nic ukrywac. Rozmawia teraz ze mna iotwrcie, gdyby tak nie bylo - chyba nie uslyszalbym tych wszystkich przykrych rzeczy...

Sprawa wyglada tak, ze ona jest zauroczona. Jej przyjaciel nie naciskal pozostawiajac decyzje w jej rekach (czy sie w to angazowac - czy nie). O wyprowadzeniu sie do niego nie ma/ nie bylo mowy. Powiedziala, ze nie ma zamiaru sie z nikim wiazac, boi sie tej znajomosci, jednak wiadomo jak to jest. Pojawily sie w niej uczucia, ktore sa dla niej niejako nowe. Przez wiele cala milosc przelewala na dziecko, ja ja zaniedbalem... Pojawil sie ktos, do kogo cos poczula. Jest tym zafascynowana. Tym bardziej, ze stalo sie to w momencie jak mnie nienawidzila (to sa jej slowa) - bylo jej tym latwiej z tym zyc. Powiedziala, ze zerwie kontakt i ja jej w to wierze (co mam do stracenia ?)...
Teraz wszystko sie zmienilo, twierdzi, ze jestem fantastycznym ojcem i mezem, jednak ma w sobie skrajne uczucia. Z jedej strony widzi , ze moje relacje z dzieckiem sie poprawily, widzi , ze mi zalezy, mowi , ze nigdy nie czula takiego wsparcia, a z drugiej strony ma do mnie zal - ze zmiana przyszla tak pozno, ze przez moja zmiane jej zycie sie skomplikowalo i cierpi teraz jak nigdy. Musi w koncu podjac decyzje (tu juz naprawde nie chodzi o jej romans) czy chce dac nam szanse, czy nie... Mysle, ze to ja strasznie przytlacza.

Wiem, ze dla wielu z Was moja postawa jest dziwna, jedna kwydaje mi sie, ze nasza sytuacja jest rowniez specyficzna. Znam swoaj zone, wiem ze zbladzila i jej wybaczylem. Wybaczylem - bo ja kocham.

Odpowiadajac na Twoje pytania - wyjscia sa trzy.

1. Zrywa kontakt ze znajomym, dajemy sobie czas na podjecie decyzji co dalej z nami .
a) Pracujemy nad odbudowa zwiazku, uczuc, zaufania...
b) Decydujemy sie na rozejscie
2. Nie zrywa kontaktu lub mowi, ze zrywa i dalej mnie oszukuje - wtedy rozchodzimy sie natychmiast.

Rozmawialismy bardzo wiele na temat tego, jak ewentualnie moze sie wszystko potoczyc.
Zona nie bedzie na pewno w stanie utrzymac sie sama z dzieckiem. Nie ma mowy o kredycie. Samo rozejscie (nawet w wariancie wspolnej decyzji) na pewno bylby dla niej ogromnym problemem. Ze wzgledu na dziecko, na pewno pomoglbym jej w pewnym stopniu i nie robil pod gore, jednak mimo wszystko nie byloby jej latwo. Z drugiej strony, nie chce zeby byla ze mna wylacznie dlatego, ze jest ode mnie uzalezniona finansowo...

Właściwie potwierdziłeś to co sobie myślałem (czytam wątek od jego powstania), że Twoja zmiana jakby wymusiła/przyśpieszyła na żonie przyznanie się do zdrady. Jakbyś nie zmienił się prawdopodobnie to oszukaństwo ciągnęłoby się jeszcze długi czas bez Twojej wiedzy. Moim zdaniem na nią mają ogromny wpływ "prawdziwi koledzy" (banda rozwodników i singli luzaków) z pracy i nie zdziwiłbym się, że ta zdrada tak długo trwała jak ona pracuje. Sam mówiłeś, że jej znajomym nie przeszkadzało wchodzić z butami w wasz związek, a do tego ją jeszcze usprawiedliwiają, że to jest normalna reakcja męża i na pewno ich zdaniem nic się nie stało. Aczkolwiek moim zdaniem całą winę i tak ponosi Twoja żona, bo mądra osoba dystansuje się od takich ludzi i zachowań, kontroluje siebie i umie stawić priorytety (rodzina). Żadna z osób w związku nie jest zabezpieczona od zauroczenia, co wcale nie znaczy, że każda biegnie za emocjami, zapominając o przysiędze. Niestety wygląda, że Twoja żona tęskni za wolnym życiem bez granic do namiętności itd. i jej nie przeszkadza, że ma już zbudowaną rodzinę. W ogóle to jej się dziwie, że potrafiła ciągnąć przez ten czas pozory dobrego ogniska rodzinnego i dalej to zamierza robić. Do tego chce żebyś to Ty podjął decyzję o rozwodzie.

Szczerze podziwiam Ciebie, bo ja nie wiem czy byłbym w stanie walczyć o osobę, która zdradziła, a w "szczerej" rozmowie zainicjowaną przez nią dalej kłamie. Nie umiałby łożyć się obok bliskiej kobiety (i na pewno coś więcej), która jest fałszywa, wiedząc że ja obmacywał i całował jakiś obcy facet - brzydziłbym się takiej babki (mało powiedziane). Do tego, która nie czuje skrupułów i myśli tylko o sobie - tak jest egoistką bo już funduje swojemu dziecku "niezłe dzieciństwo".

Co mógłbym doradzić ze swojej strony? Radziłbym aby ona wyprowadziła się do innego pokoju - nie Ty, miej poczucie honoru, bo to nie Ty zaprowadziłeś kochankę. Na Twoim miejscu zaproponowałbym jej separację i dalej obserwowałbym na jej zachowania ale starałbym się jednak nie wnikać w szczegóły. Oficjalnie ogłosiłbym o waszej separacji, aby dostała kubeł zimnej wody od rodziny - podejrzewam, że teściowie jeszcze nie wiedzą o zdradzie córki, stąd jej strach przed wyprowadzką. Sam bym nie szukał na Twoim miejscu dowodów jej zdrady ale ewentualnie wynająłbym do tego odpowiednią osobę i zgromadziłbym inne dowody, aby rozwód bo jego jak sam przyznajesz nie można wykluczać, był z jej winy.

Na pewno radzę Ci w tym czasie dużo inwestować w siebie (siłownia, basen, kręgle, spotkania z przyjaciółmi itd) oraz dziecko bez mamy(wyjście do cyrku, teatrów inne fajne ciekawe atrakcje dla dzieci). Takie wypady z dzieckiem organizowałbym najczęściej w momencie jej spotkań z "przyjaciółmi" aby ona nie wiedziałaby o waszych z dzieckiem planach, aby z rana dziecko jej chwaliło tatę ... . Pewnie za ostatnie zdanie zostanę oskarżony o manipulację na matce, ale ona zrobiła dużo gorsze rzeczy. BĄDŹ EGOISTĄ I POKOCHAJ PRZEDE WSZYSTKIM SIEBIE I TO ŁĄCZ Z PRZYJEMNOŚCIĄ WYCHOWANIA DZIECKA. Jak już coś straciłeś siłą nie odzyskasz, stąd pamiętaj o sobie.

Dużo wytrwałości życzę tobie ... .

Nie wiem, czy dobrze mnie rozumiecie. Mojej zonie chodzi o to, ze teraz ma ogromne wyrzuty sumienia - latwiej by jej bylo wszystk oskonczyc, gdybym zamiast zmieniac sie, poszedl do innej. W czasie przeszlym.. A byc moze i terazniejszym.... Powiedziala mi, ze nawet przed poznaniem "przyjaciela" nie mialaby nic przeciwko gdybym znalazl sobie kogos  i odszedl - wrecz przeciwnie - bylaby zadowolona... Mysle, ze musiala mnie nienawidzic bardzo mocno, skoro miala takie uczucia...

Mysle, ze zona mowi mi prawde, i ze nigdy z nim nie "spala". Po co mialaby teraz klamac ?
Zreszta nawet jesli by z nim spala, przebaczylbym jej.
Postanowilem zostawic cala przeszlosc za soba, nie mam zamiaru zyc wiecznie z poczuciem winy za swoje bledy, zaniedbania. Chce zyc terazniejszoscia i przyszloscia. Chce odbudowac zwiazek i przekonac zone do tego, ze jednak warto byc ze mna, ze moge dac jej to wszystko czego jej brakowalo. Czego szukala .... poza rodzina. Chce jednak, zeby to byla jej swiadoma decyzja, niewymuszona przez warunki materialne, przez szantaze emocjonalne czy inne osoby. To ma byc jej wybor...

Mysle, ze nie do konca rozumiesz nasz sytuacje. Tak naprawde moja zona zyla pogodzona juz z mysla, ze sie rozstajemy. Niektorym osobom powiedziala juz nawet, ze jestesmy w trakcie "procesu rozstawania sie". To bylo nawet zanim poznala "przyjaciela". Teraz bardzo ciezko jej zaakceptowac to, ze sie tak bardzo zmienilem - a zaminilem prawie wszystko i czuje sie z tym szczesliwy. Zmienilem moje nastawienie do zony, dziecka, pracy, rrodziny i siebie samego. Mysle, ze powoli staje sie lepszym czlowiekiem. Dobrze mi z tymi zmianami. Na poczatku robilem to dla zony, teraz robie to glownie dla siebie...
Teraz moja zona nie wie co robic, nie wie czy bedzie w stanie znow cos do mnie poczuc, boi sie tego co bedzie i ja ja rozumiem. Nie moze miec pewnosci, ze za kilka lat znow stane sie "skur......" ktorym wedlug niej (siebie zreszta tez) bylem przez ostatnie lata. Ja tez nie mam pewnosci co bedzie dalej.
Chcialbym to sprawdzic, w jakis sposob zweryfikowac, jednak wiem, ze to moze byc niemozliwe .jedynie czas i ewentualna decyzja o tym, ze probujemy ratowac zwiazek moze to pokazac. Problem w tym, ze nie wiem czy moja zona bedzie chciala "zaryzykowac". Czas pokaze....

Teraz pozostaje mi juz tylko ostro pracowac nad soba, dla siebie. I czekac...

Janku jedź. Zrób to dla siebie.

Czy ty nie pojechałeś za ostro po bandzie .
Ponadto uważam, że to forum nie jest na tego typu posty.
Dlatego jeżel coś masz do mnie to bardzo proszę, nie mam ukrytego prva.

Czy Ty człowieku nie widzisz, że wszystko przebiega dokładnie wg. pierwotnego planu Twojej żony..?
Przeczytaj sobie TYLKO moje posty w tym wątku.Tam masz jak wół od samego początku rozpisany scenariusz, który właśnie jest realizowany.
A Ty się czepiasz jak pijany płotu, że żona będzie ''sprawdzać co do Ciebie czuje''.Ona doskonale wie co:g##o za przeproszeniem.
Myślisz że nie będzie jej pasowało żebyś ją sponsorował...Tu też się zdziwisz.Oczywiście wyjdzie tak, że ona ''nie chce'', a Ty będziesz nalegał żeby jednak się łaskawie zgodziła....
I ostatni, najlepszy dowcip- ona będzie żyć SAMOTNIE.
Pocieszny jesteś.Powinieneś założyć kabaret.Poważnie.I nazwij go ''jeleń''.

Konkretnie jak licealistka która idzie do łóżka z żonatym czterdziestolatkiem bo jej powiedział że kocha i chce z nią być tylko na razie nie może.

Gdyby nie miała niczego do ukrycia nie zmieniałaby hasła do komórki. Gdyby nie miała nic do ukrycia pokazałaby ci jej zawartość.
To ona wyszła z inicjatywą wyjazdu w góry?
pitagoras nie wiem o jakim scenariuszu piszesz. Mnie wydaje się, że teraz w tym odcinku żona będzie chciała zakosztować miłości z kochankiem, spróbować jak to jest z nim. A jak nie wyjdzie to zawsze w zapasie jest Janek wiernie czuwający i skomlący przy nodze. Czy twój scenariusz jest podobny do mojego?

Janku nie gniewaj się na mnie, ale dupa z ciebie a nie facet. Ona widzi, że może zrobić z tobą co tylko chce i przez to cię nie szanuje.

Z inicjatywa dotyczaca wyjazdu w gory wyszedlem ja - ona wyszla z inicjatywa separacji.
Jakos nie moge pogodzic sie z tym co piszesz - jesli to prawda i faktycznie jest tak jak napisalas, to bedzie rownoznaczne z dokonaniem przez nia wyboru, od ktorego nie bedzie juz odwrotu.

Wiem jedno - musze w koncu skoncentrowac sie w pelni na sobie, bo zyjac tylko zyciem mojej zony wypale sie calkowicie...

Wiem, ze zona sie miota - niestety zdaje sobie sprawe z tego, ze poprzez moje zachowanie i "postawe" tylko przyczyniam sie do tego, co moze nastapic miedzy nia a jej "przyjacielem". Jestem slaby i nie potrafie wygrac ze swoimi uczuciami i myslami, jednak widze, ze jesli sie nie wezme w koncu w garsc i tego nie zrobie skutecznie - przegram...
Jesli chodzi o szpiegowanie - mam juz tego dosyc, raczej nie jestem typem osoby ktora weszy, jak mawia przyslowie - okazja czyni zlodzieja, zobaczylem telefon i chcialem sprobowac... Wiecej nie zamierzam tego robic. Nawet nie jestem do konca pewnie czego szukalem ...

Postaram sie wziac w garsc, bo dluzej juz nie wytrzymam w takiego napiecia.

Przeczytalem dokladnie historie Zodiaka.
Musze, wyciagnac z niej wnioski...

Mysle, ze jesli zdecydujemy sie na separacje, to bede chcial zostac z dzieckiem, a zona bedzie musiala poszukac sobie gniazdka.

to nie Ty masz miec kłopot z tym, ze nie potrafisz zaufać ale zona.
To ona powinna Cie przekonać, ze znowu mozesz jej zaufać.

Nie, nie pogubiłeś się to normalne zachowanie po zdradzie.
Potrzebujesz dowodu, że możesz zaufać, więc go szukasz.

Dlatego żona powinna Ci go dostarczyć.
Zmiana hasła na komórce - to działanie przeciw Tobie.
Przeciw Twojej potrzebie zaufania jej.

niby jakie zaufanie zony możesz stracić ?
W jej zaufanie w to że Ty jej ufasz, wiedząc że Cie oszukała ?
Jeżeli już, to żona straci nadzieję ze jesteś misiem któremu można wcisnąć każdy kit.

Jeżeli zona chce odzyskac Twoje zaufanie, chce udowodnic ze to co mówiła o zerwaniu z kochankiem jest prawdą - to MUSI być transparentna.
Masz dostęp do jej komórki, komputera w każdej chwili.
To Ty ustalasz sposób jaki jest Ci potrzebny żeby uwierzyć w to co Ci powiedziała.
Tak, żebyś mógł odbudować swoje zaufanie do niej.
Pełna przejzroczystość zony - rozliczenie się z każdej minuty poza domem, z każdej rozmowy, sms, maila itd.

Zaufanie po zdradzie, to nie jest coś, nad czym ma pracować zdradzony ale zdradzający.

Żona łamie ustalenia, nie daje Ci szansy zaufać jej - czyli ma coś do ukrycia...

"Separacja bez udziału sądu"
czyli Ty się wyprowadzasz a żona zostaje z dzieckiem.
Interpretacja takiego zachowania, ale tym razem w sądzie :
- Ty - porzuciłeś rodzinę.
- żona, porzucona przez Ciebie  dzielnie walczy o właściwe wychowanie dziecka.
- po 6 miesiącach od porzucenia przez Ciebie rodziny - zostanie stwierdzone ustanie pożycia małżeńskiego - gospodarcze, emocjonalne i fizyczne - czyli podstawa do orzeczenia rozwodu.
Ty, zostaniesz uznany winnym rozpadu małżeństwa - bo porzuciłeś rodzinę i zostawiłeś samotną żonę z dzieckiem...
Żona dopnie swego - dziecko będzie wychowywała w przekonaniu ze Ty ich zostawiłeś a wtedy pojawił się ten wspaniały "wujek" który ich uratował i powinno jest jemu okazywać wdzięczność a Tobie pogardę za to co im zrobiłeś.
Żona, z powodu Twojej winy rozpadu małzeństwa, będzie miała prawo dochodzic alimentów nie tylko na dziecko, ale równiez na siebie - ponieważ jej stopa życiowa uległa pogorszeniu w wyniku rozwodu.
Dopóki ponownie nie wyjdzie za mąż, lub do 5 lat - będziesz musiał płacić zonie, ale w tym przypadku również finansowac jej kochanka...

To właśnie chcesz osiągnąć ?

Jeżeli nie - to nie wyprowadzaj się ale zbieraj dowody żeby móc się obronić w sądzie.

Janku moze jeszcze nie bierzesz pod uwage rozwodu ale poczytaj 5 razy jakie bedzie miała konsekwecja twoje wyprowadzka .
Wiem z doświadczenia ze jest ci strasznie ciężko.

W tym momencie zona powinna Ci udowadniać ze możesz jej zaufać i ze zakończyła znajomość z tamtym.

Powiem ci z własnego doświadczenia jak moj M. udowadniał. ( u mnie minał 1rok)

Miał tez kod na telefonie i laptopie, ale po wyjsciu zdrady na jaw . Udostepnił mi kod ,miałam i mam wgląd w każdej chwili do telefonu , laptopa , meila portali społecznosciowych itp.

Oznajmiał całęmu swiatu, mam zone , jestesmy razem , budujemy od nowa. Oznajmiał dosłownie. Poprzez chodzmy dołaczanie mnie ciagle na FB czy innych portalach do jego aktywności .Uczestniczyłam kilka krotnie w jakiś spotkaniach prywato - służbowych. Nie byłam tylko zona z nazwy ale on dazy wciaz abym w miare mozliwosci była zawsze obok niego.
  Niby to takie nic nie znaczące ale ........ 

Mogłabym wymieniac duzo przykładów jak on ciagle udowadnia ze moge mu zaufac i tak samo powinna zachowac sie twoja zona.

Ona musi udowodnic bo jej słowa już nic nie znaczą.

Myślę, że lepiej gdyby Twoje decyzje ograniczyły się do określania zasad, granic.

Decyzje każde z Was powinno podejmować za siebie.

Przekroczenie ustalonych granic - to decyzja tego kto je przekracza.
Decyzja podjęta z pełną wiedzą o jej konsekwencjach.

Ty masz być tylko konsekwentny.

Jednak..lepiej postaraj się o te dowody...:(

A jak ona Ci udowodni ze zerwała z nim kontakt ?? Zapewnienia słowne  ??

Jeżeli jest tak jak piszesz, to oznaczałoby że już zdecydowała.

Skoro nic nie musi udowadniać, bo nie zależy jej na związku....
to znaczy że nie decyduje się na naprawę związku i już.
I uważa, że to co zrobi z kochankiem - to wyłącznie sprawa jej i kochanka, ale nie Twoja.

Tym bardziej, że irytują ją Twoje obawy, brak zaufania - ewidentnie przeszkadzasz jej w zabawie.

Zdaje się, że ona decyzję podjęła decyzję, ale chce uniknąć konsekwencji.....przynajmniej na razie.
Potrzebuje czasu, na to żeby kochaś się zdeklarował tak do końca...

albo dasz jej ten czas, albo nie.
Jeżeli - nie,
to wtedy okaże się na ile kochaś naprawdę chce ją przyjąć do siebie....

na razie żona poszukuje "trzeciej drogi" :
- niby z Tobą dla dziecka, ale to co robi to jej prywatność, bo jest poszukująca rozwiązania, nie nie co zrobić.

ewidentne łamanie ustaleń.
- zerwanie z kochankiem + wspólna praca nad naprawą związku.
Jeżeli chce zostać ale nie chce pracować nad naprawą związku...to jaki to ma sens ?

@Secondo1
Z tego co pamietam mniej wiecej opisalem sytuacje w pierwszym poscie.

Tak - zona juz zdecydowala - kilka miesiecy temu, ze chce odejsc. ja o tym nie wiedzialem (chociaz dawala sygnaly na ktore bylem gluchy i slepy), powiedziala mi dopiero jak wrocila z wyjazdu sluzbowego na ktorym poznala przyjaciela. Tutaj niestety spotkala ja "przykra niespodzianka" bo wrocila, a ja bylem  zupelnie odmieniony. Nienawidzila mnie przed wyjazdem, a kiedy wrocila zobaczyla zupelnie nowego goscia i pojawily sie u niej watpliwosci. Niemniej jednak uczucia do mnie w niej juz nie ma (przynajmniej tak twierdzi). Powiedziala mi wprost, ze przez moja zmiane pojawily sie u niej wyrzuty sumienia, watpliwosci i, ze kompletnie zepsulem jej szyki. Byla juz zdecydowana mnie zostawic, a tu nagle taka zmiana.
DOdatkowo pojawilo sie u niej uczucie do kogos innego, a jak mi powiedziala, nie spodziewala sie tego zupelnie, ze jest jeszcze w stanie cos, do kogos poczuc.
W zasadzie pokrywa sie to ze wszystkim tym, co opisala Olcia w poscie numer #62 - http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=63880&p=2 .
Moja zona boi sie podjac decyzje - jakakolwiek, ba - powiedziala mi nawet, ze jej sie nie chce podejmowac zadnej decyzji. Mowi, ze gdyby nie dziecko, to by sie spakowala i odeszla, w ogole nie liczac sie z konsekwencjami... 
jak rozmawiamy, caly czas podkresla, ze rozminelismy sie, ze swoimi zmianami. Ja stalem sie teraz bardziej rodzinny, a ona poczula sie wolna, nie obchodza ja opinie innych, rodziny itp. To do niej zupelnie niepodobne, i wydaje mi sie, ze czasowe. Zachlysniecie sie nowa praca, ludzmi - poznanie zupelnie nowego swiata - mialem tak samo jak zaczynalem pracowac, ale to bylo wiele lat temu...
Chodzi o to, zeby teraz te chwilowe zachlysniecie sie tym co opisalem powyzej, nie mialo wplywu na podjecie przez nia decyzji, ktorych bedzie zalowala do konca zycia...

@Ryba81 - Starszy o 10 lat rozwodnik z dwojka dzieci. Dobrze ustawiony (kierownicze stanowisko). Mam na niego wszystkie "namiary".

Odpisalem.
Pozdrawiam

Nie wydaje mi się. Ona jest teraz w niebie.

Też niestety uwazam ze stwierdzenie twojej żonie co do czasu jest jednie odwlekaniem wszystkiego..
Im wiecej ty jej dajesz czasu tym ona wszystko lepiej sobie układa...

Zdaje sobie z tego sprawe.
Musze poukladac sobie wszystko w glowie i podejsc do sprawy na chlodno - juz wystarczy, ze moja zona odplynela... nie chce zebysmy razem dzialali pod wplywem silnych emocji... To maja byc decyzje, ktore kompletnie odmienia nasze zycie/zycia i dodatkowo beda mialy wplyw na dziecko...

Mysle, ze "wyznaczenie" terminu na kilka dni po powrocie z dzieckiem ze szpitala bedzie dobrym rozwiazaniem.
edziemy mieli czas na przemyslenia i spedzimy troche czas urazem... Moze to pomoze podjac zonie decyzje...