Całe życie samotny - grupa wsparcia

Dzięki, dzięki!

ej, ej, czemu tak napisałaś? Pierwsze co mi przyszło do głowy, to, że masz już jakiegoś księcia z bajki i jesteś zajęta, ale potem doczytałam wcześniejsze posty. Więc w sumie też nie rozumiem

U mnie też bez zmian w tych sprawach, ale jakoś w ogóle nie jest mi źle z tego powodu. Nawet się cieszę z tego

Dario - jaka to cecha charakteru? Tudzież cechy?

No to widzę masz powodzenie - znaczy oni lgną do Ciebie albo Ty sobie ciekawe okazy wyłowiłaś. I dlaczego nie wyszło? Czyżby pierwsze wrażenie okazało się mylne?

Miłość i związki na odległość? Hm ... powiem tak. Śmiem stwierdzić dwie rzeczy. Pierwszą oprę o znany mi przypadek - tak, taki związek ( i to szczęśliwy, nawet bardzo ) znam i da się takowy stworzyć, one istnieją. Kwestia numer dwa - tym razem oparta o moje przeczucia ale nie tylko na podstawie 'widzimisiowania' - myślę, że w sprzyjających warunkach każdy teoretycznie mógłby przynajmniej spróbować zacząć taki związek. W praktyce myślę że nie każdy bo i nie dla każdego jest to coś wymarzonego. ALE - takie związki prędzej czy później nabierają tempa i jedna osoba mieszka tam gdzie ta druga albo przynajmniej stara się zbliżyć bo rozłąka była jak najmniejsza. I śmiem już tak na koniec twierdzić że o wiele ważniejsze jest uczucie, obustronne chęci, zaangażowanie niż to czy to jest 50 km, 150 czy 350 ...

Kandydat na chłopaka musi posiadać pewne  cechy charakteru, bez nich nie będę mogła zbudować związku. W sposobie pisania maili i treści tych cech nie widziałam.
Miłość na odległość jest możliwa, ale na pewno dużo trudniejsza. Ale sama przekreślałam z kimś znajomość bo za daleko mieszkał ale teraz patrzę trochę inaczej. Nawet nie znajomość bo wymiana kilku maili tym nie jest.  Jestem w takim punkcie swojego życia, że za 10miesięcy będę mogła nawet zamieszkać w innym regionie kraju jeśli będę miała powody.

Nowych wieści to raczej nie ma. Urodziny? Ja zazwyczaj nie dostaję ani życzeń ani też nie świętuję tak 'tradycyjnie'. Takie czasy, tacy ludzie ... A jeśli już dostaję życzenia to właściwie tylko od osób, które poznałem w sieci.

Także Dario, wszystkiego naj naj czego tylko byś sobie zapragnęła i nie tylko pod względem uczuciowym. Szczerze i z serca. :*

Miłego dnia. Chociaż może ktoś tu dziś zajrzy?

Jakich? Dziwnych. Rodzina? Z rodziną to się najlepiej wychodzi na zdjęciu, czasami pamiętają. Z naciskiem na czasami ale i wtedy nie są to takie jakby to powiedzieć ... 'normalne' i z serca życzenia. Znajomi? Znajomych mam tylko w sieci lub takich, których poznałem w sieci i z częścią mam kontakt czasami realny / telefoniczny etc. I od nich jeśli już to otrzymuję życzenia.

Albo znajomości nie było albo zostały całkowicie zerwane. Czasami zdarza mi się kogoś 'spotkać' albo minąć gdzieś na ulicy czy w autobusie ale patrzymy po sobie i jesteśmy dla siebie obcy. W sumie zawsze byliśmy, mnie tam to odpowiada, z różnych względów nie są to ludzie z którymi chciałbym się trzymać. A na studia się wybierałem ale się nie dostałem. A w pracy? Taka sama chu...bida z 'nyndzom' pod tym względem.

No wiesz ... miłe to na pewno nie jest ale jakoś trzeba żyć dalej. Najgorsze urodziny to takie gdzie NIKT, absolutnie nikt o tym nie pamiętał, nikt nie napisał, nikt się nie odezwał. Nawet własna matka. A zresztą ... jakie to ma znaczenie.

Dario, również wszystkiego naljepszego z okazji urodzin, niech Ci się spełnią Twe najskrytsze marzenia!

U mnie nic nowego w temacie, ale dobrze mi z tym. Ostatnio bardzo często nachodzą mnie myśli, że nie wiem czy ja w ogóle chcę z kimś być... Aż się sama sobie dziwię. Nie mam pojęcia skąd się to wzięło.

Ja również zaczęłam ostatni rok studiów, przeprowadziłam się już do miasta w którym studiuję, siedzę sobie w akademiku i jest fajnie:) Sąsiedzi poszli pić  gdzieś piwko, więc jest cisza, to tu się rzadko zdarza szczególnie o tej porze

Chyba dopada mnie jesienna deprecha. Bardzo nie lubię jesieni, działa na mnie bardzo przygnębiająco... Niby wszsytko jest ok, ale jednak nie dokońca...

Daria, też mnie takie rzeczy dołują... I w ogóle dołuje mnie, że ktoś kocha swoje studia, że są jego pasją. Ja niestety nie mogę tego powiedzieć.

Można dołączyć, można no cięzko o samotność w akademiku, ciągle kogoś słychać

Hej. Może tym razem uda się na nieco dłużej podbić temat. Ludzie, co u was? Co porabiacie? Wydarzyło się coś ciekawego, nawet niekoniecznie związanego z samotnością, związkami czy miłością, hm?

Ale tak generalnie to jest bardziej 'dobrze' czy bardziej 'niedobrze'?

Dario ale dziś jest piątek a nie poniedziałek. W zasadzie to mamy początek weekendu. No dobra, już jest sobota.

A co u nas? To w zasadzie widać po tym wątku i osobach, które się tu udzielają z mniejszym lub większym zaangażowaniem. U mnie jest średnio, bardzo chciałbym zmienić pracę ale patrząc na to jak się mają sprawy niezbyt wiem gdzie i w co uderzać. A wszystko wskazuje na to, że bez zmiany pracy nic mi się nie powiedzie na polu nazwijmy to 'prywatnym', czy mowa o związkach czy jakichkolwiek normalnych znajomych z 'reala'.

Wiesz co - w zasadzie każda praca pomijając jakieś skrajnie nisko płatne / cholernie męczące fizycznie by mi pasowała, po prostu wychodzi na to, że muszę się wyrwać z obecnego miejsca za wszelką cenę ...

To znaczy ... pewnie nie do końca jasno napisałem. To skomplikowane ... Z jednej strony są moje marzenia, wyobrażenia, chęci do tego czy innego zajęcia, moje wymagania co do nowej pracy a z drugiej realia, taka a nie inna sytuacja na rynku, z moim wykształceniem, doświadczeniem etc a na wszystko przychodzi jeszcze zwykła - wręcz podstawowa prawie że konieczność zmiany obecnej pracy bo ... no zwyczajnie muszę się wyrwać z obecnego miejsca ( nie chcę się zbytnio rozwodzić nad tym co, czemu i po co ). Najgorsze jest chyba w tym wszystkim to, że na dzień dzisiejszy nie wiem co innego mógłbym robić tu i teraz.

Zajrzałem na pewien portal i przeglądam oferty z mojego regionu, jestem gdzieś w okolicach 10 strony i ... wnioski są zatrważające. Większość ofert to jacyś specjaliści/kierownicy/manedżerzy/przedstawiciele handlowi i tym podobne cuda. Do tego takich hmm ... nazwijmy to 'normalnych' ofert jest stosunkowo mało. Cholernie często są wymagania wręcz śmieszne - o ile mogę zrozumieć np: rok czy dwa doświadczenia na takim a nie innym stanowisku to jak brać na poważnie oferty gdzie w samej ofercie a nierzadko w jej tytule jest BYK ortograficzny? Jak brać na poważnie oferty gdzie wymaga się jednocześnie wykształcenia, doświadczenia, wieku, prawa jazdy, książeczki sanepidowskiej a mile widziane jest posiadanie np: własnego samochodu ( przy pracy na zlecenie/dorywczej! ) lub własnego obuwia ochronnego (!)? Chamstwo i prymitywizm niektórych pracodawców nie zna granic ...

Cóż ... kiedyś tak, obecnie niezbyt mam możliwość wynieść się gdzieś dalej. Co będzie za czas jakiś - nie wiem. A wracając do ofert była jedna względnie normalna. Chociaż nie wiem czy normalną można nazwać ofertę gdzie ma się być kurierem ( jednej ze znanych firm ) i wymogiem koniecznym jest posiadanie własnej działalności gospodarczej (!) i własnego samochodu i to jeszcze dostawczego (!). Ja się pytam - o co chodzi?

Metyl, może zamiast zmieniać pracę powinieneś pomyśleć o urozmaiceniu życia prywatnego.. hę?
Rozwijanie pasji pomaga na jesienną chandrę..

Cóż - od dzisiaj mam oficjalnie 26 lat. Więc i mnie też możecie złożyć życzenia, jak chcecie. Chyba że nie chcecie.

Bardzo Ci dziękuję. :*

Również dziękuję.

Również dziękuję. No i witamy przy okazji nowe osoby w topicu, może to będzie taka dawka świeżości i aktywności.

To może ja się doczepię

Jestem teraz na 3 roku studiów, i przez te lata nie udało mi się nawiązać z żadną dziewczyną kontaktu... Chyba za bardzo skupiłam się na chłopaku, a jak to się rozpadło to zostałam sama

No i dziś się z nim widziałam - on teraz pojechał na Rynek do nich, a ja znów sama w pokoju siedzę

Znośnie. I nie imprezowo. Zwłaszcza nie imprezowo w rytmie umpa umpa bo to nie dla mnie. Ale jakaś miła knajpka z normalnymi ludźmi, czemu nie.

Heh. A jakie to były dziewczyny? I jakie kluby? Umca umca czy takie bardziej hmm ... klimatyczne miejscówki?

Więc dlaczego nie ma Cię tam dzisiaj?

A ja nie imprezowo ale z sluchawkami na uszach troszke dziwne bo przewaznie ani nie slucham muzyki ani radia w domu, chyba potrzebowalam sie psychicznie wylaczyc podczas przegladania raportow zwiazku polskiego leasingu
wybaczcie, ze bez polskich znakow

Daria, nie słuchasz muzyki wcale? Czy tylko w domu? I nie chcę wiedzieć co to za raporty ale ... chodzi o studia?

Hehe ... niezły sposób na motywowanie się. A jak Twoje jutrzejsze ... dzisiejsze plany? I tak w ogóle to śpimy godzinę dłużej.

Dobranoc Dario.

U mnie weekend niestety nieimprezowy... A z chęcia bym gdzieś wyskoczyła potańczyć niestety moje towarzystwo jest nie bardzo taneczne. Dobrze, że chociaż spędziłam wczorajszy dzień z bliską mi osobą, a potem jeszcze wyskoczyłam na spacerek. Ale jakoś tak trochę samotnie się dziś poczułam...

Dzięki Metyl za buziaka
Hah, na imprezę jestem chętna, tylko obawiam się, że dzieli nas odległość

U mnie teraz wieczorkiem jakoś się samotnie zrobiło, miałam iśc jutro z koleżanką do fajnego klubu, ale ona zapomniała, że jednak jutro pracuje... A cieszyłam się, że fajnie spędzę wieczór... No i nic z tego.

To może zorganizujemy jakieś spotkanko?