grupa wsparcia dla rozwiedzionych -czyli życie po i tych co sa przed

Pomysł wątku jak najbardziej dobry...
Każda kobieta zapewne przechodzi to inaczej. Zależy od przyczyny..

Teoretycznie się nie rozwodziłam, ale moi rodzice owszem. mija trzeci rok, odkąd nie są razem. moja matka wyjechała daleko, założyła sobie nową rodzinę: ma faceta i swojego nowego dzidziusia(bo po co jej tam w nowym, szczesliwym zyciu dwojka dorastajacych dzieci?).
moj ojciec się rozpił. pije, żeby zapomnieć. Jest coraz gorzej..
ja - dziecko tego małżeństwa już nieistniejącego wciąż nie umiem się pozbierać! Czuję się skrzywdzona i nigdy tego matce nie wybaczę. nigdy. urwałam z nią kontakt, z ojcem zrobię podobnie.
Uważam bowiem, że zniszczyli mi życie, zostawiając tak właściwie samą... bo każde z nich ma teraz swój świat, a ja - mimo mieszkania z ojcem - jestem gdzie obok... i to boli...

KAżda kobieta, każdy mężczyzna decydujący się na rozwód powinien dobrze się zastanowić... by nie żałować niczego...

dziekuje  Wam za  odzew -dobrze ze  bedziemy  mogły  tu  p[orozmawiac  o swoich  bolaczkach i  nadziejach -fakt ja  bardzo sie  zastanawiałam  nad  decyzja -kilka  lat -ale  po  prostu  on nie nadawał  sie  do zycia  ,nie  chciał  zmienic  nie  chciał  sie  leczyc ....duzo by  pisac  o  tym  jak  to  było  ze  sie  rozpadło ....
Piegusek -Twoja  historia  jest bardzo tragiczna -daje do  myslenia -nigdy  nie  zrozumiem kobiety  która  porzuca  swoje  dzieci -bo  tak  to  zrozumiałam ze  zostałas  sama ze swoimi  problemami ja  nigdy  swoich  dzieci  nie  zostawie -ja  musiałam  odejsc zeby  je  chronic przed  toksycznym pijacym  tatusiem który  ostatnimi czasy mnie  nie  nazywał  inaczej  jak ty k.....
A historia  Pluum jest  taka  podobna  do  mojej -dobrze  ze  odeszłaś -beda  jeszcze  lepsze  dni ...
U mnie  hustawka nastroi tez  jest ...ostatnio  uświadomiłam  sobie  ze  straciłam  wszystkich  dawnych  wspólnych  znajomych -niby  sa  (wyprowadziłam  sie przecież)ale  tak  na  dystans -okazało sie ze  maja  chyba  do  mnie  zal ze  go  zostawiłam -teraz on pozuje  na  biednego  opuszczonego  tatusia ktoremu  zabrałam  dzieci ,jest  biedniutki  ,zaniedbany ,niedokarmiony ...pozostawiony  na  pastwe  losu ....jak  ja  mogłam ...taka  egoistyczna  zła żona......?
a  jak  zareagowali  Wasi  znajomi?
pozdrawiam

witam
czy zadna  z  Was nie chce  sie  powspierac ?...ja mam takie  hustawki nastrojów jak  nigdy .Pozew  nie dokonczony ...nie mam siły ...na wzmianke  o męzu robi  mi sie  gęsia  skórka ....Jakos  odwlekam  to od siebie i sama nie wiem czemu co sie ze mna  dzieje ...wiem ze  to koniec   i tylko jakos  sie  boje  tego niezananego ..nie wiem co  mnie  czeka ...

witaj Yuki dziekuje za wspaniały dodajacy  energi  post i  witam w  naszej jak na razie niewielkiej grupie  rozwodniczek ...własnie tego mi brakowało potwierdzenia ze po rozwodzie mozna  byc  szczesliwa .Tak  bym  chciała  aby mnie ktos  kopnał w ....zebym sie  ruszyła  z tymi  papierami ...w duszy sie czuje wolna  juz  tylko te papierzyska ...brrrrr

Yuki -naprawde ...jakie  to sa  koszty ?Na  co mam  byc  przygotowana ?
A ostatnio on  znów  mnie  namawia  na  powrót ...boje sie  zebym sie nie złamała -ostanio zadawałam sobie  pytanie czy ja przypadkiem nadal cos  do niego  czuję ?Dobrze mi  bez  niego ale  jakby  jednak czegos  mi  brakowało w  zyciu -tyle ze on raczej mi  tego  i  tak nie da ...bezpieczeństwa i miłości ...

witaj  -ja Twoja  suytacje znam dosc  dobrze bo sledziłam Twój watek ...Masz bardzo trudna  sytuacje i wiesz zastanawiałam sie kiedys jak Ty nadal mozesz  go kochac po tym wszystkim co Ci zrobił i teraz  chyba  juz wiem bo i mnie  znów  dopadły watpliwosci -mam nadzieje ze chwilowe bo wiem ze rozwód to jednyna dobra droga i ze on sie nie  zmieni  mimo ze pragnełabym tego najbardziej na swiecie .
J a Ciebie naprawde  podziwiam za Twoja  siłe  i  odwagę -i tak ostatnio przyszła mi taka myśl do głowy-jak łatwo wziąść slub no nie ? a  pozniej jak  trudno jest sie  uwolnic   jak  tyle  łaczy -dzieci ,dom ,wspomnienia ,lata zycia ....
Dlaczego ludzie musza  sobie  tak wszystko komplikowac ...ech
-ale po to załozyłam ten wątek zebysmy sobie dały siłe kiedy juz wiadomo ze nic sie nie da zrobić ze zrobiłysmy juz  wszystko aby cos  ratować ..zeby podniesc sie  z  doła
Zeby zobaczyc ze mozna  miec inne   lepsze zycie -jak ma Yuki naprzykład a nie tkwic w  toksycznych układach .

Cześć, dziewczyny! Przepraszam, że mnie długo nie było, ale miałam egzaminy, a do tego się rozchorowałam.
  Niezależna, jeżeli chodzi o koszty, to w moim sądzie policzyli mi 600 zł wpisowych (za to, że łaskawie przyjmą pozew), później jeszcze doszły koszty sądowe, w sumie zapłaciłam 1200 zł. Teoretycznie ex-mąż miał mi zwrócić połowe, bo rozwód był za porozumieniem stron, ale mu się nie spieszy. Możesz złożyć wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, ale szansa, że zwolnią jest marna, u mnie na przykład stwierdzili, że co prawda zarabiam mało, ale nie wpadłam na ten pomysł nagle, więc mogłam uzbierć sobie na rozwód... :-/
  Fenix, jesteś młodziutka, całe życie przed tobą, musisz być silna!!! Trzymaj się, kochana!!!

czesc
mnie  tez  nie  było chyba  z  tydzień ...musze  nadrobic  zaległosci w  czytaniu  co  tu  słychać nowego  na  forum
ale  niezle  te  koszta  sadowe -bede pisac o  zwolnienie z  kosztów  a  co  mi  szkodzi -moze sie uda ...?
ale  mój ten mąz ( ostatnio  robi jakies  podchody ...ciekawe  co  kombinuje  jakis  zrobił  sie  słodki  zajmuje sie dziecmi albo chce zebym  wróciła  albo  cos  knuje ) a  ja  wiem ze  mi  bez  niego jest  dobrze ...zobaczymy co bedzie  dalej  ale  nadal  trzymam cały  czas  odpowiedni  dystans
A wiesz Fenix zastanawiam sie  tak czy  Ty musisz  z nim  mieszkac ? to Wasz  wspolny  dom  co? I napisz  jak  sprawy urzedowe  zaczeło sie  cos  dziać ? Ja  mysle ze  powinniscie  mieszkac oddzielnie  wtedy  Ci bedzie łatwiej niz  go  widzuec  codzien
pozdrawiam Was wszystkie  dziewczyny i  piszcie ...:)

ale  czy tesciowie   nie  widza  ze  wasze  małzenstwo  juz  nie  istenieje od  dawna?
Ja to słyszałam ze  dopiero piekiełko zacznie sie  jak  zacznie sie  rozwód...trzeba sie  szykowac na  najgorsze-w  ogóle  to rozwód jest  porównywalny do  stresu jaki mamy  kiedy przezywamy  smierc  bliskiej osoby.
A na  drzwi nie pozwól mu -on w  ogole  powienien sie  wyniesc i tak  bedzie zobaczysz  jak go  nie  bedziesz  ogladac to bedzie  Ci  lzej .Trzeba liczyc  na przychylnosc  sadu.
A ja  znów  odłozyłam  sprawe swoja z  tym pozwem sie  miotam  jak  głupia -ciagle  praca i brak czasu i cóz  postanowiłam ze jak przyjdzie odpowiedni moment  to te  papiery stana sie sprawa priorytetowa i czasam sie  znajdzie -widocznie jeszcze nie  pora ...

wiesz troche Cie rozumiem ...ja jak odpoczełam od swojego to tez inaczej zaczełam na niego patrzeć ale wiem ze to nie ma sensu że  pózniej będzie jeszcze gorzej -że trzeba przeciać to żeby sie uwolnic

Cześć Dziewczyny ............poczytałam wasze forum i tak sobie myślę, że i ja coś napiszę...Moja historia będzie nieco inna ale myślę że zakończenie podobne.
Ja wyszłam za maż mając 20 lat  i przez ten okres cały czas byłam zamknięta w domu, poniżana i bita, przerobiona na bezmózgiego robota .....służbę. W końcu nie wytrzymałam ...poszłam na policję i zgłosiłam znęcanie się fizyczne i psychiczne. Policja go zabrała na przesłuchanie i do tej pory jest w areszcie.........nie widziałam go już pół roku, teraz zmierzam do rozwodu....tylko fakt ...to strasznie drogi interes.
Mion to powiem wam jedno moje życie bez lęku stało sie cudowne i mimo to, że wciąż mam pod górkę....brak pieniędzy ....różne reakcje otoczenia...to oddycham z ulgą i pełną piersią. Ja i moje dziecko możemy normalnie żyć !

Aga, kiedyś sobie kogoś znajdziesz i ułożysz życie, wówczas "rura" mu zmięknie. Mam nadzieję, że złożyłaś pozew z orzeczeniem o winie....Zbieraj dowody, miej świadków jego obecnego zachowania. To on jest odpowiedzialny za rozkład waszego pożycia.....Przyjdzie czas, że wyrwiesz się z macek tej toksycznej miłości, potem już będzie z górki.......Jesteś mądrą , ambitną dziewczyną, dasz sobie radę. Kiedyś poczujesz co znaczy być kochaną i będziesz zachodziła w głowę ,jak mogłaś mieć coś wspólnego z obecnym mężem który cię poniewiera i niszczy psychicznie.

Ach, kiedyś sobie kogoś znajdziesz i ułożysz życie, wówczas "rura" mu zmięknie. Mam nadzieję, że złożyłaś pozew z orzeczeniem o winie....Zbieraj dowody, miej świadków jego obecnego zachowania. To on jest odpowiedzialny za rozkład waszego pożycia.....Przyjdzie czas, że wyrwiesz się z macek tej toksycznej miłości, potem już będzie z górki.......Jesteś mądrą , ambitną dziewczyną, dasz sobie radę. Kiedyś poczujesz co znaczy być kochaną i będziesz zachodziła w głowę ,jak mogłaś mieć coś wspólnego z obecnym mężem który cię poniewiera i niszczy psychicznie.
Zbysiu widać że jesteś inteligentny,oczytany itp. uwielbiam Twoje odpowiedzi.Mam prosbę.Napisz mi proszę w jaki sposób odczuwa się że jest się naprwdę kochaną.Przepraszam za śmiałość ale bardzo mi na tym zależy.

Niestety sprawy potoczyły się inaczej niż bym chciała będzie ostra walka na noże on pozbierał jakieś bzdurne dowody na to że zaniedbałam dom i takie tam i chce sprzedac dom i się podzielic a ja domu nie sprzedam chocbym miała stanąc na głowie co potem dam dziecku gdzie z nim zamieszkam on myśli tylko o sobie nie bede sponsorowac jego kochankom mieszkanka. Najgorsze jest to że nie moge więcej popełniac błędów bo on tylko na to czeka cały czas żyłam nadzieją że się opamięta a on w tym czasie czekał aż popełnie błąd dziś znów pojechał do panienki, w piątek wyjeżdza a ja musiałam iśc na urlop bo nie mam co z dzieckiem zrobic porażka.

mam dwuch świadków a teściowie u których byli rodzice tej panny powiedzieli że nie będa zeznawac a to oni są najbardziej wiarygodni.
Problem w tym ze jak sprzedam spłace kredyt to nie starczy na kupno nawet kawalerkia nie mam zdolności na zaciągnięcie nowego kredytu, sprzedac dom wart 350 tys. i dostac 50 to żaden interes.

to  i  ja  dodam  ze  ten  moj  własnie  skonczył  okres  bycia  miłym i znów  niemiły  telefon -patrzac   na  fenix  to mysle ze on  tez  probował  zebrac  dowody  na  mnie  ze  to  moja  wina ze ja  odeszłam i  zastanawiam sie ile  naszych  rozmów  zostało  nagranych -ale  raczej starałam sie  nie  mówic  nic  co  by miu  pomogło w  rozwodzie ale  czuje  ze  bedzie  jeszcze  gorzej niz  u  fenix a  tak  apropos  to  masz  chyba  dowody  z  gg czy  poczty ? ze on  miał  panienki  co?jego listy  czy  rozmowy?

Yuki  ciesze  sie  ze  miałas  udane  wakacje -i pewnie jak nie chce  kasy oddac to  komornik -
ja  bym  tez  chciała  miec  tyle  samozaparcia  co  Wy  dziewczyny -moze  jednak  nie  powinnam  zwlekac ? trace  alimenty  i  nalezne  mi  pieniadze bo on  nic  nie  dokłada ani  złotówki od  kilku  lat

witajcie  kobiety
długo  mnie  tu  nie było  ale  praca  w  delegacji  i  bez  netu.Ciekawa  jestem co  tam  słychac  u  Was ?
Jak tam  sprawy  Fenix?

witajcie:)
super pomysl- mam nadzieje, ze tu wlasnie znajde wsparcie, spokoj i tego czego szukam, choc sama chyba nie wiem jeszcze czego...

W tym roku skoncze 40 lat. wlasciwie jestem jeszcze "przed" i jakbym miala powiedziec dzis to moje malzenstwo trwalo 18,5 roku. Nie bede rozpisywala sie jaki to moj maz nie byl, bo wlasciwie nie wiem co moglabym mu zarzucic.
Wiem tylko jedno, z milosci do niego, wyjechalam 3 lata temu za granice pozostawiac w Polsce stanowisko urzednika panstwowego, prace, ktora zapewialam mi byt "az do smierci". Ale czego nie robi sie dla milosci:):)
Po roku maz trafil na odwyk (alkocholizm). Udalo sie, nie pil. Pracowal, zarabial, bylam szczesliwa mimo klopotow- bo przeciez kazdy je ma. (Musze tu zaznaczyc, ze maz choc nigdy nie pamietal o waznych datach, kupowal mi kwiaty i to dosc czesto bez zadnej okazji, nie "zalowal" pieniedzy na moj stroj czy buty, bo chcial abym ladnie wygladala. Czasami za mnie namawial na kupno czegos co na poczatku nie zrobilo na mnie specjalnego wrazenia).Latem 2008 wyjechal do innego miasta na budowe, na 2 mce, ktore przedluzyly sie do pol roku. Na poczatku przyjezdzal raz na tydzien, potem raz na dwa. Potem raz na m-c, bo firma nie wyplacala wszystkich pieniedzy a odleglosc daleka wiec i koszty przejazdow drogie. Kiedy budowa sie skonczyla , okazalo sie ze Firma nie wyplaci peniedzy.
W naszym (dodam bardzo duzym miescie) maz nie umial znalezc pracy, popadalismy w coraz wieksze problemy finansowe (odcieli prad, gaz itd) i znow wyjechal do tego miasta. Znalazl prace i wszystko zaczelo sie od nowa tzn. zaczelo sie niby ukladac, ale tez zaczal popijac. Kiedy w sierpniu zeszlego roku poprosil mnie abym przyjechala do niego, bo nie moze przestac pic (pil ponad tydzien bez przerwy) rzucilam wszystko, pozyczylam pieniadze i pojechalam. I znow trafil na odwyk.
Nie chcialam sie rozpisywac, ale musialam naswietlic obraz sytuacji.
Wyszedl na poczatku wrzesnia, przestal pic. Do domu przyjechal w polowie pazdziernika. Ale byl juz inny. Na powitanie cmoknal mnie tylko w policzek. Mimo, ze upiekszylam sie (wizyta u fryzjera itp), nie zwrocil na to uwagi. Zachowywal sie jakbym wcale nie byla kobieta tylko... nie wiem sama, robotem, kolezanka? ...nie, dla kolezanki ma sie wiecej uczuc.
Kiedy wyjechal z powrotem, wrocil "do siebie", przez telefon powiedzialam mu, ze jesli ma kogos niech mi to uczciwie powie (cos w glebi serca czulam). Powiedzial, ze nie ma nikogo. Jakies 2 tygodnie pozniej dzwoni i mowi, ze juz mnie nie kocha a doslownie, ze jego uczucia do mnie wygasly, i co ja na to jaka decyzje podejme. Powiedzialam to synowi (moze zle zrobilam ale byla to najblizsza i jedyna w tym momencie osoba) o co "maz" mial ogromne pretensje do mnie. Wylam przez tydzien, nie bylam nic w stanie robic, po prostu lezalam w lozku i beznamietnie gapilam sie w TV. Dzieki Bogu mam syna 15 lat, ktory objal mnie i przytulil. Na poczatku syn wogole nie chcial z nim rozmawiac, ale czas goi rany a on (syn) go bardzo kocha, wiec jest juz dobrze.
Z pomoca kolezanki (jesli nie przyjaciolki) pozalatwialam wiele urzedowych spraw, pomoc socjalna, wymeldowanie meza...) Moj maz byl na Boze narodzenie, choc bardzo sie balam jakos udalo mi sie to wytrzymac (nie klocimy sie ale dalej nie przyznawal sie, ze kogos ma).
Kiedy przyjechal w styczniu powiedzalam, zeby oddal mi klucze od mieszkania, nie chcial, chcial miec mozliwosc w kazdej chwili wejsc jakby przyjechal do syna, no chyba, ze "kogos bym miala" jak to okreslil. Nikogo nie mam i nie chce miec, cos we mnie umarlo. ale on o tym nie musi wiedziec. Mimo, ze oddal w koncu klucze zamek i tak wymienilam.
W marcu zadzwonil do mnie znajomy, ktory mieszka niedaleko meza i pytal sie o niego, tak dyskretnie. Kiedy odpowiedzialam, ze nie wiem co sie z nim dzieje i nie interesuje mnie juz to, bo nie jestesmy razem okazalo sie, ze chodza plotki, ze "moj" maz ma zamiar zamieszkac wspolnie z pewna Pania (o dziwo wcale nie mlodsza ode mnie, z ktora zna sie juz 1,5 roku, a od roku niby sa para) Wszystkie sygnaly ostrzegawcze zaczely ukladac sie w logiczna ukladanke, ale przeciez ja mu ufalam, on o tym wiedzial, zawsze mogl na mnie polegac itd.
"Maz" chcial, zeby syn podczas ferii swiatecznych pojechal do niego i tak tez sie stalo. Zostalam sama na Swieta (przygarnela mnie przyjaciolka), ale nie moglam sie nie zgodzic, jak widzialam, jak dziecko cieszy sie, ze spedzi z tata tyle czasu, przeciez widzieli sie 2 m-ce temu. A ta Pani? Moze spotyka sie z nia ukradkiem, a moze pojechala na Swieta do Polski?
Zaluje, ze pojechalam do niego w tym sierpmniu, rzucajac wszystko...Bo gdybym to wszystko wiedziala...A moze nie powinnam zalowac? Zrobilam to co powinna zrobic zona, moze ...
Dzis jest kwiecien, jakos pozbieralam sie, wlasciwie jeszcze sklejam moje rozsypane w kawaleczki serduszko. Ale jest juz lepiej. Poszlam do szkoly na nauke jezyka, do pracy. Choc nie przelewa sie nam, a czasami brakuje pieniedzy, radze sobie i mam nadzieje, ze z kazdym kolejnym dniem, tygodniem bedzie lepiej. .
Najbardziej boli, kiedy znajomi mowia, jak maz zawsze mnie chwalil i mowil, ze takiej zony nie zamienilby nigdy na inna. A tak to niedawno bylo.
Kiedy przyjechal po syna aby zabrac go na ferie, nie moglam na niego patrzec, ale nie dlatego, ze go nienawidze, ze mnie skrzywdzil, oszukal. (choc moja mama pewnie w lyzce wody by go utopila) Ja go nadal kocham mimo tego wszystkiego ( i dlatego to tak boli) i choc przyjaciolka mowi mi, ze on wroci do mnie na kolanach, w tej chwili moja decyzja jest na NIE. I musze sie tego twardo trzymac. Do konca pazdzernika mam tu czas, aby wyjasnic nasza sytuacje, tzn. albo wracamy do siebie albo rozwod. Planuje zlozenie wniosku o rozwod latem tylko jeszcze nie wiem gdzie tu czy w Polsce, bo w obecnej chwili nie stac mnie na przyjazd do Polski, czy adwokata nie mowiac juz o kosztach procesu.
Koniec, skonczylo sie juz nasze malzenstwo, nie ja pierwsza i nie ostatnia:):) Trzeba sie jakos pocieszyc:)
Ale w tej chwili licze sie tylko ja i syn. Mam problemy zdrowotne i niedawno dowiedzialam sie, ze mam guzy (sprawy kobiece) i prawdopodobnie czeka mnie operacja. Wszystkiego powinnam sie dowiedziec juz za 16 dni podczas kolejnej wizyty. Ale nie chce aby sie dowiedzial, to juz moj problem, moje "nowe" zycie...

Odnalazłam tę grupę, trochę chyba już zakurzoną, ale chciałabym ją odnowić. Temat pasuje do mnie idealnie. Szukam osób, które są w trakcie rozwodu lub zaraz po, które potrafią doradzić, wesprzeć i tak poprostu pogadać o tym co boli, bolało. Ja jestem przed rozwodem, pozew złożony. Jestem z Warszawy i już od jakiegoś czasu na tym forum.
Historia moja długa, ale opisana w innym dziale, ale nie o tym bym chciała pogadać. Chciałabym dowiedzieć się jak Wy radzicie sobie z nową sytuacją, z bólem, żalem z nowym życiem? Czekam na Wszystkich chętnych. Dołączcie....

cześć dziewczyny pozdrawiam was ,,zalamanax,pisalam już o zdradzie mojego meża ,on powiedział ze kto mi kazal zagladac w jego telefon,a wzielam z pracy wolne dwa dni żeby z nim pobyc,bo on tez dorywczo pracowal od rana do wieczora a i wracal pod wpływem alkoholu wybaczala bo zmeczenie i piwko wiadomo ale wtedy przyszedł tak pijany ze od razu zasnol islyszalam jak telefon burczał no i zajrzała i zobaczyłam SZOK,i to jeszcze kolezanka z naszej miejscowości i teraz przez kilka dni mijamy się on prubuje zagadywać ale ja nie jak go nie ma to poplacze ale jak on jest staram się udawac twardo teraz ja się zabawie,nie nie zdradzę go bo to nie mój styl caly czs go kocham szukałam mieszkania ale stwierdziłam ze nie teraz zobaczę jak to długo potrwa,chyba ze on jest typem maczo i musi mieć wyskoki najgorsze jest to ze robi to tak sprytnie,mi taz zagloda w notes a ja tam wszystko zapisuje nawet kiedy pijany wracal pozdrawiam

Witajcie. Ja jestem tuż przed rozwodem, zbieram się w sobie od dawna, żeby w końcu to zakończyć, od paru lat jest już bardzo źle i nie mam już pomysłu na poprawę sytuacji... Jest mi strasznie, niesamowicie ciężko i nie wiem, jak przez to wszystko przejść - w sensie jak psychicznie sobie poradzić, jak się nie rozklejać, jak znaleźć siłę, jak wierzyć, że mi będzie lepiej... Na razie jestem niezdatna do niczego, ku uciesze mojego ślubnego. Jakieś wsparcie by mi się przydało...