Hmm troszkę Drogie Panie napisałyście, tak więc po kolei 
NiobeXXX napisał/a:Ale dziś zrobiłam coś naprawde głupiego ( w moim odczuciu), napisałam do chłopaka do którego przyrzekałam sobie , że nie napisze dopóki on nie napisze pierwszy, a teraz mam wrażenie, ze mu sie narzucam i myśle, ze on uważa mnie za zdespreowaną idiotke (to było b.długie zdanie). Teraz obiecuje sobie, ze to był naprawde ostatni raz, bo w końcu biedny chłopina wystąpi o sądowy zakaz kontaktowania sie.
Ja mam tak samo jeśli chodzi o moich znajomych. Bo ile można samemu proponować spotkania, czy zagadywać jako pierwszy? Ale postanowiłem, że z tym koniec. Jest ciężko, ale daję radę.
Aga30 napisał/a:Szukam tego poprzez histeryczną potrzebę akceptacji u innych.
No niestety, część z Nas w tym także ja tak mamy. Niestety jest to problem z którym sam nie potrafię do końca się zmierzyć.
alaclaudie napisał/a:Grupa wsparcia.. izolujecie się czy czasem czujecie się odtrącani? Na jaką szczerość sobie pozwalacie? Macie z kim porozmawiać tak od serca?
Ja nie izoluję się od ludzi. Ja po prostu boję się ich odtrącenia, bo najzwyczajniej w świecie działo się to już wiele razy. Szczerość? Hmm, trochę to jest sprzeczne z moim postanowieniem o marudzeniu
Ja w relacjach z ludźmi zawsze jestem szczery, chociaż trudno mówić mi o moich odczuciach. Zresztą ja mam ogólnie dziwny charakter - bo zawsze wydawało mi się, że pomaganie innym jest najważniejsze, a jak widać zaniedbałem swoje potrzeby i teraz mam problem. Z rozmawianiem, cóż, ja rodziny nie zamartwiam swoimi problemami, bo po prostu mają dosyć swoich. Przyjaciół takich od serca też nie mam - więc jest z tym problem.
Julia82 napisał/a:I w moim przypadku zrozumialam ze swojej wartości nie można budować na opinii innych ludzi. Każdy człowiek o nas ma inne zdanie, jednemu się spodobamy innemu nie. Sama napisałaś że jak ktoś na Ciebie krzywo spojrzy to juz po Tobie. A skąd wiesz o czym on myśli ? Może coś go zabolało i tak dziwnie spojrzał na Ciebie. A krytyczne komentarze - czasem po prostu zwykła zazdrość, że się dobrze wygląda, do czegoś doszło itd. Ja żeby uzmysłowić sobie że jestem fajna wyliczam wszystkie swoje zalety i umiejętności. Omijam wady (każdy je ma). A jak ktoś powie mi komplement to nie zaprzeczam już, nie myślę, że mówi to po to by mnie podnieść na duchu albo, że drwi. Staram się uwierzyć, że tak jest i zaraz szybko popieram to w myślach przykładami. A jak zapominam o tym, że jestem fajna i zaczynam się wkręcać, że jestem beznadziejna. To po jakiejś chwili zaczynam przywołwać w pamięci wszystkie swoje osiągnięcia i zdanie o mnie mojej rodziny albo z testów u psychologa. To mi pomaga.
Chyba muszę zacząć coś robić w tym kierunku, postaram się w każdym razie. Twoje rady są niezwykle cenne 
Szczurunia napisał/a:Pewnych rzeczy nie zrozumie nawet przyjaciel, choćby dlatego, że nigdy nie był w takiej sytuacji. A jaki sens ma zadręczanie innych swoimi problemami?
Nie izoluję się, kiedy ktoś mnie gdzieś zaprasza, chętnie idę. Raczej pokonałam swoją nieśmiałość. Jednak nie można cały czas komuś truć tyłka, żeby z tobą wychodził, prawda?
Dokładnie, ile można? Raz? Dwa? W końcu każdy ma swoją cierpliwość. My także. Ja mam już dosyć rad "Wyjdź do ludzi" bo one nic nie wnoszą. Ja się pytam: "Jak? Skoro jestem sam. Zero znajomych, zero przyjaciół. Wiesz jakie to trudne?". I wtedy zapada cisza lub następuje zmiana tematu rozmowy. Proponowanie wyjść - temat rzeka. Ja w każdym razie przestałem prosić o cokolwiek. Nie zamierzam skamleć o niczyją uwagę, bo bycie zignorowanym za bardzo boli.
Szczurunia napisał/a:Bo jak samotność może zrozumieć ktoś kto od 5 lat (czyli od 16 r. ż.) jest w związku? Jak kompleks brzydoty może zrozumieć osoba, która jest śliczna i ma powodzenie?
Jak problemy egzystencjalne ma zrozumieć osoba, która ma zupełnie inne cele życiowe?
Kiedy smucę się, że nikt mnie nie chce słyszę - "no kiedyś zechce" (za 40 lat?), kiedy smucę się, bo nie jestem ładna - "wygląd to nie wszystko" (niestety, ale dla mężczyzn to 90%, jeśli nie 100%). Oklepane frazesy, które mówi się, bo coś trzeba, nic nie zmienią. Jak się człowiek urodzi brzydkim, a do tego jest niegłupi i ma swoje zdanie, to ma całkiem przekichane u płci przeciwnej.
Potwierdza się tylko przysłowie - "Syty głodnego nie zrozumie". Ale nie jest tak źle, bo przecież w końcu trafiliśmy na to forum. W miejsce, gdzie jest więcej osób nam podobnych i gdzie możemy się wyżalić, poradzić i na pewno znajdzie się ktoś kto nas zrozumie
A ostatnie zdanie sobie zanotuję na boczku 
Aga30, nie tracisz czasu, po prostu wykazujesz dużą potrzebę bliskości z drugą osobą. Może zamiast myśleć o tym przeczytaj ciekawą książkę lub obejrzyj film?
czekoladka7, widzisz, dajesz radę. Dziękuję za odrobinkę optymizmu
Nawet nie wiesz jak dużo szczęścia masz, że posiadasz taką przyjaciółkę 
Pozdrawiam 