Wielodzietne rodziny na zasiłkach i podobne sytuacje

Jak by trzeba było to bym i tą 6 wychowała na ludzi.

Wiesz, kiedyś szczególnie na wioskach , duza ilośc dzieci była koniecznością a nie przyjemnością.

Agda sorry ale Ty nie wiesz po co moi dziadkowie zdecydowali sie na 6 dzieci

tu problem nie polega na tym czy mieć dzieci,ale taki ile ich mieć

mam 2 i jestem w stanie zapewnić im wyprawke do szkoły,wypady do kina,teatru na wczasy
czy zapewnisz to 6 dzieci? a mieć dzieci tyle i tylko zapewnić im wyzywienie nic więcej to dopiero nazywa się EGOIZM

Wychowywanie jedynaka rozpuszczonego do granic możliwości też nie jest korzystne. Ja uważam że jak jest rodzenstwo dzieci chowają sie lepiej , nie są rozpuszczone. Trzeba uczyć od małego co w życiu jest ważne a co nie i ż enie można miec wszystkiego czego sie chce.

Czy mój starszy syn bedzie chciał miec komórke ? markowe ciuchy? wątpie. Nie przywiązuje do tego wagi, on chce miec kolegów którzy zaakceptują go takim jakim jest a nie za to co posiada.

Szczęscia dziecka i każdego człowieka nie mozna przekładać na dobra materialne.

Sorry za moje prymitywne myśleniE ALE niektóre wartości w życiu są ,, ponadczasowe,,. I to jest CLOU całego tematu.

Markowe ciuchy były tylko przykładem, agdo.

Co nie zmienia faktu, ze dzieci nie maja takiego myślenia, jak dorośli - teraz Twój syn może nie przywiązuje wagi do swojego wyglądu, ale na Boga, ma dopiero 12 lat, nie będzie wiecznie chodził w bluzie z myszka Miki z lumpeksu...

Naprawdę myślisz, ze syn za parę lat nie będzie miał komórki? Ze o nią nie poprosi? Co chciał dostać od Mikołaja w zeszłym roku? Klocki lego? Bez przesady. Nie macie komputera? Syn na nim nie gra?

I nie rób ze mnie materialistki, bo nia nie jestem - dla mojego malucha kupiłam sporo ciuszków używanych, wcale nie będzie miał TYLKO markowych.

Odnieś się, proszę, do postu Leny - bo całkowicie ignorujesz argumenty, które są kwintesencja w tej dyskusji.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Gdzie jest napisane, ze jedynak zawsze musi byc rozpieszczony? Bo co? Na jakiej podstawie tak twierdzisz?

Powiem Ci cos na wlasnym przykladzie - u mnie w domu zawsze byla bieda, najpierw dlatego, ze ojciec pil, a potem dlatego, ze mama zwiazala sie z nieodpowiednim facetem po rozwodzie.

Ciezko przychodzilo jej zapewnienie mi podstawowych rzeczy - nie mowie tu o komorkach, bo jeszcze wtedy nie bylo czegos takiego, o markowych ciuchach slyszalo sie tylko w telewizji. Wiecznie czegos brakowalo - ubran, ksiazek do szkoly, flamastrow, kredek, smakolykow. Inne dzieci jadly na drugie sniadanie bulke z szynka i salata, a na deser batona - ja mialam kanapki z czerstwego chleba ze smalcem albo rzepa ;-)

Potem nastapila wpadka i urodzila sie moja siostra. Nie wiem, czy jestes w stanie sobie wyobrazic, jak nam bylo ciezko. Chodzilam w za malych butach i ubraniach, bo niemowle potrzebowalo pieluch, kaszek, etc. Mamy nie bylo na nic stac. Bylam nieszczesliwa nastolatka - nie mialam kosmetykow, ladnych ubran, kieszonkowego. Na domiar zlego, mama przestala mnie dostrzegac, byla zbyt pochlonieta mala siostra i walka o lepsze jutro. Co bylo pozniej? Dyskryminowanie w szkole. Potem wyjazd za granice, gdzie troche odzylam.

Najlepsze, co mi sie przytrafilo, to wyprowadzka od mamy w wieku lat 18. Znalazlam mieszkanie, prace, zdalam mature. Poszlam na studia i dostalam stypendium. Wrocilam do kraju, wyszlam za maz, spodziewam sie dziecka. Chce dla niego normalnego dziecinstwa. Nie bitwy o kawalek chleba czy ciaglego wstydu. NORMALNEGO ZYCIA.

Jesli chodzi o wsparcie ze strony państwa to są różne formy pomocy nie tylko materialnej takiej jak zasiłek na dziecko w wieku  do lat 4 ok 64 zł i dziecko pow. 4 lat ok. 98 zł. / miesiecznie - czy to az tak wiele?
Ponadto- można starac się o bezpłatne przedszkola, bezpłatne opiekunki do dziecka. Centrum praw kobiet zorganizowało punkty opieki nad dziecmi od roku życia za stawkę ok. 3 zł/ godzinę.

Poza tym jest tzw program ,, rodzina 3plus,, i obejmuje on bezpłatny wstep do zoo, bilety w cenie 1 zł na wszystkie kąpieliska miejskie  zniżka na bilety do kina i wiele innych. Można starać sie również o bilety akredytowane ok. 70 gr. na przejazdy komunikacją miejską .i wiele wiele innych. To wszystko również pokrywa budżet państwa . Czy jesteś temu przeciwna i widzisz coś w tym złego ze gro ludzi z tego korzysta?

Dokładnie...z pustego i Salomon nie naleje!

"Gro ludzi z tego KORZYSTA", czyli z tych ludzi z 'poza'?

Agda17 moja babcia była na robotach, uwierz, ale ostatnią rzeczą o jakiej tam myślano to seks. Zresztą powtórzę za nią: gdy jest wojna i głód nie powinno się myślec o gżeniu. Dziadkowie mieli dwoje dzieci.

Teraz złe wieści dotyczące podwyżek. Planowane jest uwolnienie cen prądu, jego cena może wzrosnąc o 40%. Oczywiście bedą dodatki dla najuboższych, ale tylko tych, którym przysługuje dodatek mieszkaniowy. Czyli najbardziej to uderzy w rodziny z małymi dziecmi. Wiadomo, że i pierze się wówczas często, grzeje, i świeci nocami.
Następnym krokiem lobby energetycznego ma byc wprowadzenie najnowocześniejszych liczników (czułe diabelstwa) przekazujacych odczyt drogą zdalną. Jak myślicie, ile osób trafi na bruk? Mogłabym tak jeszcze wymieniac te plany, ale takich jak Agda nie przestraszę.

Agda17 a co na tych planach posiadania tylu dzieci uważa mąż? Wie o nich? Godzi się na dożywotnią byc może rolę jedynego żywiciela rodziny?

W mojej miejscowości są rodziny wielodzietne i muszę przyznac, że sprytne bestie z tych rodziców. Na pytanie jak mają zamiar zadbac o przyszlośc dzieci, można otrzymac odpowiedź: niech se szukają takich żon/mężów co to dorobieni już som.

Mam już po dziurki w nosie niezbyt rozgarniętych rodziców, którzy marzą o życiu na cudzy koszt. Ileż można.

Agda17 wyjaśnij mi dlaczego mam współfinasowac akurat Twoje rozmnażanie się (przepraszam za taką dosadnosc)? Nie uważasz, że inni rodzice mogą wydac na świat "lepsze" potomstwo, może to ich należałoby wspierac.

Pieniądze nie mnożą się w jakiś cudowny sposób. Będziemy finansowac zdrowe rodziny wielodzietne, to dla tych np. po wypadkach zabraknie. Dlaczego rodzice potrzebujący na leki, rehabilitację, nie otrzymają wsparcia? Dlaczego ten mieszkający daleko od miasta, ale myślący, rozgarnięty, posiadający jedno dziecko, nie może otrzymac zwrotu kosztów dojazdu do pracy?

Słowo daję, film "Idiokracja" powraca jak zły sen.

Akurat ja nie zaliczam sie do osób które nie żyją na koszt państwa ponieważ - po pierwsze z tego nie da sie żyć a po drugie od kiedy skonczyłam studia poszłam do pracy. Pracuje już 12 lat w naszym kraju , teraz nie mam pracy wieć korzystam z tego co mi panstwo oferuje.
cO DO MĘŻA chciał zakładać rodzine wiec ją utrzymuje z usmiechem na ustach. Ja niebawem tez dołącze do niego , poniewaz wizja dozywotniego siedzenia na utrzymaniu męza nie jest dla mnie.
A to ze mnie osobiście to nie przeszkadza, ze ludzi rodza dzieci i siedza na zasiłakch to już inna sprawa. Bardziej mnie razi to że ministrowie kupoują sobie kolejne limuzyny i zatrudniaja kolejnych kierowców niż to ze kotś bierze zasiłek na dzieci.

Jeszcze jak pracowałam , wysłano nas na szkolenie 3 dniowe. Spalismy w hotelu 5 gwiazdkowym gdzie za trzy dni pobytu zapłącono za mnie samą ok. 900 zł . Pieniadze poszły z budżetu państwa.
Wypasione śniadanie, basen, sauna i nne atrakcje z pieniedzy podatników.

Najlepsze jest chaber to że ty nie masz nic do gadania w sprawie współfinanasowania czegokolwiek w tym państwie. Jeśli ci sie coś nie podoba to zgłos problem do ustawodawcy ale mysle że nikt cie nawet nie bedzie chciał wysłuchać

Żałosne. Chaber nie  ma nic do gadania, a Ty masz? Oczywiste dla większości jest to, że temat służy do dyskusji, więc jakby wszyscy mieli Twoje podejście, to nic by tutaj nie powstało. Ty napisałaś, że rażą Cię wydatki ministrów, a wiesz co? Przepraszam za obcesowość, na dobrą sprawę to... Ty też nie masz nic do gadania. Albo nie, nie przepraszam, po prostu odpisałam w Twoim stylu, chociaż mimo wszystko mi głupio zniżać się do pewnego poziomu dyskusji.

Dalej - napisałaś w jednym poście, że nie żyjesz na koszt państwa, po czym w następnym zdaniu, że nie masz pracy i korzystasz z tego, co państwo oferuje. Delikatnie sprzeczne, chyba że chodzi o korzystanie z autostrad .

KAŻDY ma prawo wypowiadać się na interesujący go temat, a jeśli na ten konkretny ktoś ma większe od innych, to ten, co właśnie te podatki płaci - bo dyskutuje o pieniądzach, które sam zarobił. To trochę tak, jakby jakaś kobieta decydowała o rozdysponowaniu pensji koleżanki. Śmieszne, prawda?

ale problem polega głównie na tym że rodziny wielodzietne,patologiczne korzystają z pomocy Mops,dobrze niech korzystają -wiadomo ze to kasa z podatków
ale do cholery nie dawajmy tym ludziom całej ręki!!!
można pomóc przez miesiąc,dwa czy rok ale nie całe życie,a właśnie dużo jest takich co całe życie siedzą w opiece bo im się należy
a potem jak opieka wszystkie świadczenia zabiera,bo taki pan domu nie chciał iść robić za 600 zł interwencyjnie na wiosce bo to przecież praca poniżej jego godności ,to jest płacz i lament

Marena, zgadzam się z Tobą. I a propos KRUS-u: http://www.netkobiety.pl/t52981.html .

Tak na szybko. Akurat w Krus wiele się zmieniło, Bodajże od 2008 zaostrzono zasady, a od 2017 nie ma uproś. Trzydzieści lat składkowych dla kobiet i wiek do przechodzenia taki jak w ZUS, dla mężczyzn co najmniej 35 lat plus wiek. Pozostają emerytury częściowe, czyli kwartalne grosze. Tutaj zrobiono porządek, bo gdyby tak policzyc ile lat naprawdę będzie płacił składkę taki "dziedzic", to wyjdzie całkiem sporo latek. Nie wiem jak jest z bambrami, czyli posiadaczami ogromnych gospodarstw. Ci to dopiero koszą kasę. Reszcie nie zrobili nic, mundurowka śpi spokojnie, cos tam z lekka pogrzebali, ale krzywdy im nie zrobią. Pozostają też moje ulubione trzynastki oraz nagrody, na ktore rocznie idzie prawie tyle co na KRUS.

Poprawcie mnie w danych jeśli się mylę, ale wiem jedno, coś tutaj ruszyło.

Kiedy przed dwudziestu laty budowaliśmy tutaj dom, urząd gminy liczył 17 pracowników, a rolników było z 50-ciu. W tej chwili trzypiętrowy budynek jest za mały dla ponad 200 ludzi, a rolnicy wyginęli w promieniu iluś tam kilometrów. Jeśli już ktoś jest tutaj rolnikiem, znaczy się pseudo rolnikiem, to ten z miasta. Serio piszę, jak nie taksówkarze, to np. fotograf i kamerzysta ślubny. Kupili gdzieś na zadupiu hektar ziemi, mieszkają w mieście i cicho sza. Marena wkurzy się na sąsiadkę, a ona chociaż na tym polu tyrała. Te cwaniaczki wykoszą trawę ( często jak ich gmina pogoni) raz w roku i wielce zadowoleni. Zapomniałam jeszcze napisac o tych co pracują za granicą na czarno. Ci też dobrze kombinują, jak by coś ubezpieczenie jest, kawałek ziemi na Mazurach albo i Bieszczadach jest, oni sobie w bloku mieszkają, rączek nie brudzą.

Szkoła liczyła 12 nauczycieli i 120 uczniów. W tej chwili uczniów ( po podziale na gimnazjum) jest 300, a nauczycieli ponad 50 osób. Ja nie wiem jak to się dzieje, ale w cudowny sposób namnożyła się budżetówka, o policji nie wspomnę ( kiedyś jeden, teraz cały posterunek plus ta cała straż miejsko-wiejska z fotoradarami).

80% kasy w budżecie wypracowują małe i średnie firmy. Dojone są jak widac niemiłosiernie. Obciąża się gminy wszelakimi możliwymi kosztami, w tym właśnie pomocą najuboższym. Z drugiej strony gminy są najlepszymi pracodawcami, wciąz zatrudnienie wzrasta. Ustawa śmieciowa i mamy nowe buźki w urzędzie. W firmie prywatnej dodano by komuś obowiązków, rozdzielono pomiędzy kilkoma pracownikami i gra gitara.

Niesprawiedliwosc? A jest i to ogromna. Ileż to można byłoby stworzyc miejsc pracy, gdzieś w sferze produkcyjnej i ulżyc już tam zatrudnionym, wystarczyłoby przeznaczyc na to nagrody. Nikt nie jest w stanie oszacowac do końca ile na to idzie pieniędzy, jest to tajemnica skrzętnie skrywana. Żeby odwrócic od siebie uwagę, rzuca się tematem KRUS albo górników, aborcją też można i my łykamy.

Pracuje w banku, często przychodziły do oddziału paniusie - tak paniusie - bo inaczej tego nazwać nie można było, obładowane nie tyle dzieciakami - ale także kilogramem makijażu, kolorowymi ciuchami, tipsami, sztucznymi rzęsami.
I pytały o przelew z Urzędu Miasta, rodzinne, MOPS-y i inne takie. Masakra.

cały sęk w tym że pracownicy Mops-u np. nie są w stanie tak naprawde zweryfikować wiarygodności dokumentów na podstawie których okresla sie uprawnienia do zasiłków bądź nie.
Oczywiście takie dokumenty jak oświadczenia z ZUS, Urzedu skarbowego  są odzwierciedleniem tego ile ludzie odprowadzają skłądek w ciągu danego roku a fakt że czesto nie ma to odzwieciedlenia w rzeczywistości i tak naprawde zarabiają wiecej niz to widnieej na papierze- to już inna para kaloszy.

Widocznie w naszym kraju słabo działają takie służby jak Państwowa Inspekcja Pracy, która nie weryfikuje jak nalezy tego czy pracownik który zatrudniony jest na 1/16 etatu i ma umowe na 700 zł brutto, faktycznie tyle zarabia.
Wszyscy wiedzą ze to ściema, ale kto się przyzna pracownik? a moze pracodawca ?:))

Jak to mówią Polak potrafi..

niki ja czepiam sie osób które pracują na czarno np.za granicą ,zarabiają po przynajmniej 4-5 tysięcy,a w Polsce siedzą w Mops i udają biednych
nie czepiam się tych co pracują na czarno i nawet najniższej krajowej z tego nie mają
wiadomo że różne są sytuacje,każdego może spotkać taki los że w Mopsie wyląduje,ale tu problem jest taki że są takie rodziny co tej pomocy po prostu nadużywają,cały czas od takich słyszę że im sie po prostu należy,
dlatego mówię dać palec ,nie całą rękę
nie może być tak że całymi latami sie takim rodzinom pomaga

Dokładnie tak! Merredithhh ujęła to lepiej ode mnie, choc sama o tym wspominałam. Też mam dzieci z początku lat 90-tych, ale w drugiej dekadzie już się zaczęło na dobre psuc. Po 2000 było ociupinkę lepiej, tak gdzieś do 2008 brano kredyty na potęgę i rodzono, ach rodzono.

Jeszcze raz może przypomnę: podobno trzeba nam dzieci, ale ja się pytam po co? Żeby musiały wegetowac, bo nadal pracy dla wszystkich nie będzie? Ilu macie znajomych, których trafia, po zostali zwolnieni po 40-tce? Ja do diabła i ciup, sama drżę, biorę urlop i potajemnie po lekarzach biegam. Przyznac się w dziesiejszych czasach, że cię coś boli, albo na coś chorujesz, to prosta droga do znalezienia się na "smutnej liście prezesa". U nas park maszynowy sukcesywnie jest zwiększany, unowocześniany, zatrudnienie zmniejszane.

Pomyślicie, ze jestem czarnowidzem, ale tylko budżetówka oraz niewielu innych, ma gdzie wracac po macierzyńskim. Czemu ich prawa rynku nie dotyczą? Tam premie i nagrody lecą jak z rękawa, nikt nie oszczędza. A jaki blady strach padł na naszych gminnych urzędników! Już druga wiocha zostanie przyłączona do miasta, ło laboga, biegali po chałupach jak wariaci z tymi ulotkami o proteście. Teraz cisza, bo wójt nikogo nie zwolni. Czyli nas mieszkańców ubywa, biurokracja rośnie, a pieniędzy na miejsca pracy nie ma, są na idiotyczne szkolenia.

Mam dosc, wysiadam. Tylko tutaj, na tym forum, dwie młode dziewczyny napisały, że nie mają gdzie się podziac, nie mają wsparcia rodziców, tego materialnego też.

Urodzic, wykopac, bo nie ma z nich pożytku, a za kilka lat zwrócic się do dzieci po alimenty. Żebyście słyszały jak klnę!

chaber, akurat co się tyczy młodych dziewczyn, takich po 20-tce, to uważam, ze są na tyle dorosłe, ze powinny mieć już jakieś zajecie i choć troszkę dokładać się do rachunków, jeśli chcą mieszkać u rodziców.

Bo niestety, napatrzyłam się na młodych ludzi - pasożytów, z lenistwa żyjących na garnuszkach rodziców, mających w dupie to, ze jedzenie nie spada z nieba.

Dla przykładu - nie mogłam za cholerę dogadać się z matka, takie życie - skończyłam 18 lat, spakowałam się, wyprowadziłam, znalazłam robotę, mieszkanie na spółkę z kumplem; zdałam maturę i dostałam się na studia, przyznano mi stypendium, a to wszystko dodatkowo za granica. Poradziłam sobie, choć bywało ciężko. Ale mam świadomość, ze to, co osiągnęłam, zawdzięczam sobie, nikomu nie jestem nic winna, ta myśl mnie cieszy i jestem z siebie dumna.

Utrzymywanie dzieci? Tak, jak najbardziej. Ale w pewnym momencie dziecko przestaje być dzieckiem.

Niestety, toksyczni rodzice są jak zaraza. Moja matka np. potrafi do tej pory manipulować mną i wywoływać we mnie poczucie winy - mówi, ze nie ma pieniędzy na życie, na jedzenie; ja się przejmuje, robię paczki,  wysyłam pieniądze... A okazuje się, ze mama sobie robi regularne zakupy na allegro, np. fotele ogrodowe ;-). Opisałam to w jednym ze swoich wątków, nie róbmy tutaj off-topa.

Ja również trzymam kciuki za te dziewczyny, choć często jestem krytykowana, głównie może za dość brutalny przekaz... ale on wynika  z moich dotychczasowych doświadczeń, staram się hamować, no ale nie zawsze wychodzi.

Niki nie każda rodzina wielodzietna  i biedna to patologia przecież
masz tylko dwójkę dzieci,a zasiłek rodzinny że brałaś? dobrze,powinien sie należeć na każde dziecko niezależnie od dochodów
2 dziecko to nie katastrofa przecież,urodziałaś i na pewno nie żałujesz,katastrofą byłoby gdybyś sie uparła i wiedząc ze nadchodzą ciężkie czasy urodziła jeszcze przynajmniej z 2 dzieci

Możesz to wyjaśnić? Co to za konieczność kierowała ludźmi by sobie tyle dzieci zafundować? Rozpasanie męża w kwestii seksu i brak kasy na skuteczne zabezpieczenie? Czy może konieczność naprodukowania sobie darmowej (lub prawie darmowej) siły roboczej?

Dokładnie ta druga opcja.

Nie powiedziałam że ,, wszystkie jedynaki i jedynaczki,, są egoistami. To już dodawanie sobie rzeczy których nie ma.

Miałam na mysli że fajnie jest mieć rodzeństwo. Ja z sisotra tez tłukłysmy sie całe życie jako dzieci i przede wszystkim zabiegałyśmy o względy ojca, który faworyzował moją młodszą siostre.
Ale teraz mam w niej przyjaciela i zawsze moge na nią liczyć, ciesze sie ze ją mam.
Poza tym miałam przyjacółke która była jedynaczką i nie była żadną egoistką.

Ja osobiście nie znam jedynaka, który by powiedział ze cieszy sie z tego faktu że nie ma rodzeństwa.

Znam tez kupe rodzeństwa które sie nienawidzi i nie utrzymuje ze sobą kontaktów.

W ogóle odbiegamy od tematu.To że rodzeństwo ze sobą się kłóci czy rywalizuje to normalne.Wydaje mi się że to  pierwsza nauka kontaktów międzyludzkich.Przecież w dorosłym życiu też tak jest że nie zawsze wszystko dostajesz,czasem  trzeba coś komuś ustąpić.Jedynak ma trudniej pod tym względem i chyba rodzice więcej  tu mają do zrobienia.A oto żeby rodzeństwo było równo traktowane to rodzice nie muszą się starać? Dzieci są na to bardzo wyczulone.Najbardziej chyba jak jest spora różnica wieku ,tak od czterech lat wzwyż.Bo wtedy dziecko po latach bycia jedynakiem dostaje rodzeństwo i nagle trzeba się z nim dzielić uwagą rodziców.Chyba każdy kto ma minimum dwoje dzieci słyszał kiedyś tekst w stylu- a bo ty jego bardziej lubisz!

To nie ja pytałam, tylko Gojka ;-)
Ja się tylko do tego odniosłam.

Ja już opisałam, dlaczego nie podobał mi się fakt, ze miałam rodzeństwo - nie dlatego, ze byłam rozpieszczonym samolubem, tylko dlatego, ze młodsza siostra była faworyzowana. Poza tym, moja matka była w stanie zapewnić dobry byt tylko jednemu dziecku, niestety, nie padło na mnie.

Dlatego tez w ogóle się nie zastanawiam - dopóki nie będę pewna, ze dam rade utrzymać dwoje dzieci, pozostanę przy jednym.

Mam nadzieję, że się zmieni, bo ostatnio moja szwagierka, młoda dziewczyna 29lat zaprezentowała postawę, "któreś dziecko zostanie w domu", bo ona tak sama by zwariowała. Podyskutowałam z nią chwilę ale po pięciu minutach ręce mi opadły i se poszłam .

Wyjątkowo zgadzam się z chaber

To już znasz Zgłaszam się. Choć nadal nie osobiście, tylko z forum
Nigdy ani jako dziecko ani teraz jako dorosła osoba nie żałowałam i nie żałuję, że jestem jedynaczką.
Rzeczywiście jestem trochę typem samotnika i egoisty - ale przede wszystkim w takim dobrym myślę znaczeniu. W sensie, że potrafię o siebie zadbać, sama się ze sobą nie nudzę, znam swoją wartość. Nie potrzebuję ludzi wokół siebie, żeby czuć się dobrze...
Choć i parę wad wypływających z tego, że nie mam rodzeństwa też by się pewnie znalazło...
Mam świetnych przyjaciół i nie czuję braku czegokolwiek w moim życiu, jakiejś pustki czy czegoś takiego....

Sama mam na razie jedno dziecko (i to jeszcze w drodze ) i na decyzję o drugim - jeśli taką z Mężem kiedyś podejmiemy - raczej nie wpłynie to, by zapewnić starszemu dziecku towarzystwo, tylko myślę, że jeśli się zdecydujemy, to tylko dlatego, że my będziemy chcieli...

A jeśli chodzi o dorosłe rodzeństwa - widzę, że jest tak fifty fifty. Wiele rodzeństw się faktycznie lubi i kumpluje ze sobą, ale tak samo dużo ciągle ze sobą rywalizuje często podświadomie nawet (kto ma lepszą pracę, pozycję itp.) albo drze ze sobą koty. Przy rodzinnych obiadkach niby cacy, ale jak już się z kimś spotkać i pogadać face to face, to okazuje się, że brat/siostra jest taki śmaki i owaki i że niby to brak/siostra, ale tak w ogóle to kij mu w plecy i z rodziną to najlepiej na zdjęciu
Nie brakuje też i takich rodzeństw, co w dorosłym życiu widują się raz na rok i żeby jakoś tak strasznie czuły że mogą na siebie wzajemnie liczyć, to nie zauważyłam.

Jak dziś pamiętam z czasów dzieciństwa koleżankę mojej Mamy - tak samo jak i moja Mama, obie były samotnymi matkami.
Tylko że moja Mama ma mnie jedną, a tamta miała trójkę dzieci. I jak miała kryzys finansowy to kupowała jeden jogurt na trójkę dzieci i one się miały tym jogurtem podzielić. Wyobrażam sobie jak super muszą się czuć takie dzieci... Jasne, że to może nie decyduje o ich całym późniejszym życiu.... ale chyba coś w głowie z takich sytuacji domowych zostaje...

Co do roszczeniowości rodziców względem dzieci... hm, myślę, że to nie kwestia wieku... przynajmniej nie metrykalnego, tylko tego mentalnego jak już...
Moja Mama nie ma względem mnie oczekiwań na starość, niczego nie rości w ogóle to się nie czuje stara mimo że dobiega 60-tki.
Moja teściowa za to właśnie z tych, co uważają, że szacunek jej się należy za to, że jest i dzieci mają szanować rodziców "bo tak" (szanować, czyli nie sprzeciwiać się, wiecznie pomagać itp.)
A jak mój Mąż próbuje z nią rozmawiać, tłumaczy, na spokojnie próbuje powiedzieć jak on się z tym wszystkim czuje, co myśli, to pojawia się stały tekst "to Ty chyba nie szanujesz mnie i ojca"
A co ma brak szacunku wspólnego z próbą wyrażania własnego zdania i byciem asertywnym, pytam?
No i gadaj sobie do obrazu....
Myślę, że Ci rodzice, którzy wiedzą, że dzieci mają do nich szacunek, bo są fajnymi rodzicami, nie mają roszczeń i nie muszą wymagać tego szacunku walką o niego i przypominaniem, bo czują że dzieci się z nimi liczą tak czy tak. A jak ktoś ma jako rodzic kompleksy, to wtedy jedyne, co mu pozostaje, to roszczeniowość, aż taka histeryczna często i do przesady...

Ja ogólnie współczuję rodzinom wielodzietnym i biednym, ale... Nie zaprzeczalną prawdą jest to, że ci ludzie nie myślą o dobru swoich dzieci. niestety. Ja wiem co to bieda, a nawet nędza. Któraś tu się przechwalała, ciuchami od sąsiadek itd. i twierdziła że jej dziecku bieda nie przeszkadza. A ja napiszę tak dzieci nie lubią chodzić w ubraniach używanych nawet przez starsze rodzeństwo. Może i tego nie powiedzą matce i ojcu ale taka jest prawda i dzieciak trzyma to w sobie. I czuje się z tym gorszy. dzieci wstydzą się biedy, ale starają się o tym nie myśleć, jednak w psychice to zostaje. Nie powiedzą tego rodzicom z twóch przyczyn, albo nie chcą ranić rodziców albo nie chcą dostać ochrzanu od nich. Uważam, że pomoc powinna być ale nie cierpię roszczeniowego podejścia do życia. No i te nieszczęsne zapomogi. dlaczego mops nie wyśle tych ludzi którzy wciąż żebrzą, na jakiś staż, do psychologa, na kursy, czy terapie pomagające w wyjściu ze złego sposobu myślenia, z bezradności. a jak ktoś rodzi trzecie dziecko i przychodzi po zapomogę to skierować na jakiś kurs planowania rodziny i nie dawać pieniędzy. co z tego, że dadzą żywność, ubrania, parę złotych na miesiąc, czy węgiel, to prowadzi tylko do jeszcze większej bezradności i uzależnienia od mopsu. moja córka to najlepiej skwitowała. po moim rozwodzie stałam się samotną matką. opieka zaoferowała mojej córce obiady darmowe w szkole. córka powiedziała, że za żadne skarby nie będzie chodzić i nie ważne, czy inni by wiedzieli czy ja je opłacam czy nie. powiedziała: "mama mnie urodziła, więc to ona ma obowiązek mi dać jeść". właściwie wszyscy co to usłyszeli byli zbulwesowani i potraktowali to jako brak szacunku do mnie, a ja wam napiszę jedno. byłam w tym momencie ogromnie dumna z postawy mojej córki. Bo miała rację.
co do zasiłków rodzinnych nigdy nie zrozumiem dlaczego nie jest dostępny dla wszystkich, niezależnie od sytuacji finansowej. nigdy go nie traktowałam jako zapomogi.

Szpileczka zgadzam się z Tobą w 100 %

Ale co tu jest do rozumienia?
Abstrahując w tym momencie od wysokości zasiłku i kryterium dochodowego, dla mnie oczywiste jest, że dobrze sytuowane rodziny nie powinny dostawać zasiłku, bo po prostu nie są im potrzebne.