Samotność od strony technicznej

Ale nie postępują, więc...

Z drugiej strony nie wiemy co tak naprawde jest dla czlowieka naturalne
Nie myslalas o tym ze kulura jest dla czlowieka czyms naturalnym?

Tak, ale jednostka zawsze zyje w jakiejs grupie, a w grupie zawsze powstaje jakas kultura. Przy czym do rozwoju jednostki jest potrzebna zarowno grupa jak i kultura, inaczej bez nich powstaje dziwoląg coś w stylu dzikich dzieci, ktore wychowywaly sie wsord zwierzat bez kontaktu z innymi ludzmi

Z tym, że nie masz pewności, co stoi za tym, abyś się przekonała, czy lepiej jest Ci samej, czy z partnerem u boku.

U ludzi działa to właśnie na zbliżonych zasadach. Z tym, że człowiek przez lata ewolucji przestał być stworzeniem typowo stadnym, stąd też i walka o samice wygląda inaczej. Obecnie walka ta polega na eliminacji konkurentów, ale nie poprzez obicie im facjaty, a pokazanie, że jest się lepszym i bardziej wartościowym od nich. I ostatecznym rozrachunku kobieta jako samica oddaje się temu, który wykazał się najlepszym partnerem ze wszystkich mężczyzn, jakich dotychczas znała i którzy się o nią starali.

No niestety mozna wynuc taki wniosek bo ile mozna starac sie w kolko a te bajeczki kobiet wyzej nie sa prawdziwe dla kazdego, gosc co ma szanse u wielu nie robi wlasciwie zbyt wiele uwodzac i niejedna jest juz jego bo tylko dla formalnosci zaczepi jakas, nieistniejace zalety zas dodaja mu te zauroczone nim i same sie tez dalej postaraja o niego:/

Inni nas nastroili by dazyc do zwiazku to ludzie jak nie moga trafic cierpia z tego powodu a nie musza, byle nie zakochac sie idiotycznie, od czasu do czasu zaszalec i po co komu zobowiazania, dzieci oraz podziw (+zazdrosc innych) rodzinki?
Myslimy dosc prozaicznie wiec szczescie kojarzy nam sie z tym co maja inni, ktos tak powiedzial, brzmi banalnie ale pokazuje  ze sami nie mamy pomyslu na zycie, goniac dlugo za marzeniem ktore podsuwa otoczenie..

Oczywiscie ze nie mowie w ten sposob, ale jej obowiazkiem jest tez zachecenie mnie, abym ja zachecal do sexu...
Nie mowie o tym, ze po podrywie kobieta ma być moja wlasnocia, ale ona tez musi sie starac
Poza tym jeżeli podrywa sie kobieta, to jezeli jej sie podobasz, to ona tez musi byc zainteresowana toba... Ale wiekszosc kobiet udaje ze nie jest... To sie nazywa fałszywosc

A ja zawsze sądziłam, że jak facet jest prawdziwym mężczyzną i potrafi obchodzić się z kobietami, to nie potrzebuje narzucać partnerce obowiązków, bo dla niej zachęcanie go do seksu z sobą to przyjemność.

Nie. To się nazywa "Komunikat: Niech on się bardziej postara, bo jak na razie to niczym mi nie imponuje".

To po co w ogóle zaczynał się o nią starać? Niech idzie sobie poszukać ładniejszej, wyświadczy jej tym tylko przysługę.

Każda kobieta ma trochę inny obraz starającego się mężczyzny, ale ogólnie rzecz biorąc wiele cech jest uniwersalnych:
- zaprasza na spotkanie (a nie czeka na zaproszenie jak święta krowa);
- sam organizuje spotkanie (nie ma niczego gorszego, niż pytanie: "A co byś chciała na randce robić?");
- płaci za kobietę na randce;
- przychodzi na spotkanie elegancko ubrany (no chyba, że randka odbywa się na skałce wspinaczkowej ), uczesany, wyperfumowany;
- przynosi kobiecie kwiaty;
- zabawia kobietę na randce rozmową, przejmuje inicjatywę i nie pozwala, aby się nudziła;
- odwozi/odprowadza ją po randce do domu;
- nie daje głupich i niejednoznacznych sygnałów, nie łapie za kolano, nie zmusza do pocałunku i nie pyta: "Idziemy do mnie czy do ciebie?";
- sprawia, że kobieta czuje się przy nim bezpiecznie i ma wrażenie, że to ona o wszystkim decyduje i ma nad wszystkim kontrolę;
- jest kulturalny, miły, nie przeklina;
- mądrze komplementuje (żadnych oklepanych zwrotów typu: "Masz oczy jak dwa jeziora" wypowiedziane do brunetki);
- wykazuje umiarkowane zainteresowanie (zamiast wydzwaniać i wypisywać co chwilę ogranicza się do jednego telefonu raz na dzień lub dwa);
- nie daje już na początku drogich prezentów, żeby kobieta nie czuła się "kupowana";
- interesuje się jej życiem, chce poznać jej plany, poglądy itp.;
- dziękuje za spotkanie (to BARDZO działa na kobiety!).

Zapewne byłoby tych cech jeszcze więcej, ale te najprędzej przyszły mi do głowy .

A z ciekawości - co dokładnie robisz, żeby zainteresować sobą kobietę? Wyobraź sobie, że jesteś na imprezie w kulturalnym klubie (nie jakimś podrzędnym disco) i przy ladzie dostrzegasz kobietę w swoim guście. Co robisz?

Odpowiedz na moje pytanie. Chcę Ci pomóc.

Nie dziwię się, że z takim podejściem nie możesz sobie nikogo znaleźć.

"Ktoś chce mi pomóc, ale ja i tak nie dam sobie pomóc, bo będę beznadziejny i będę mógł żalić się na forum, że żadna mnie nie chce"

A faceci mają wobec kobiet wymagania jak z filmów porno. Wyrównuje się/

Wilczyca odpuść, z gadki widzę chyba że autor utożsamił Cię już z wizerunkiem kobiety która wzbudza w nim największą niecheć kojarząc się mu z typową samicą z górnej półki o ogromnych jak na "jego możliwości" wymaganiach

He he słuchaj to Ty sam decydujesz czy chcesz związać się z pięknym pustakiem który tylko leży i pachnie (czy ją może tylko puknąć bo związywać się z kimś takim by się raczej nie chciało - o ile wogóle można by nazwać taką znajomość "związkiem") czy z kimś kto i wpadł Ci w oko i spowodował że po prostu chcesz być bliżej niej bo tak na Ciebie oddziałuje że czujesz się w pełni sobą, swobodny, akceptowany, fajnie z nią czas spędzasz przy różnych czynnościach itp...

Zrównywanie ludzi na poziomie tańca godowego zwierząt to największa głupota jaką można zrobić i najbardziej żałosna rzecz na jaką kiedykolwiek się natknąłem studiując sobie dodatkowo ten temat - nie naczytaj się żadnych "ewolucji pożądania" czy innych tego typu gówien bo zrobisz sobie na Twoim podstawowym modelu postrzegania relacji damsko męskich dodatkową krzywdę tylko.

Sam stwierdziłeś na początku że masz koleżanki - moja rada, zacznij od pogadania z nimi jakie cechy cenią najbardziej w swoich facetach i w  jaki sposób ich poznały.
A gdyby świat się składał tylko i wyłącznie z kobiet o podejściu Wilczycy (ten który się przebije przez cały tłum adorujących i najbardziej będzie mi pasował - domyślam się że chodziło Ci po prostu o zwykłą selekcję opartą na doświadczeniach nie o jakieś grupowo-klubikowe podbijanki i inne kretyńskie konkursy piękności) i jakby cały świat składał się tylko i wyłącznie z wymagających "niewiadomo czego" kobiet i nie byłoby dzisiaj żadnego faceta który miał by takie opory jakie Ty masz, damskich, bokserów, nieudaczników, lumpów i innych złamasów - po prostu odwalili by kitę bezpotomnie wykończeni przez ewolucję.

Niobe, jesteś z Warszawy? czuję w Tobie bratnią duszę

ale kto kogo do tworzenia związków zmusza? nie rozumiem. nie chcesz to nie.

ych, szczerze - połowa z powyższych by mnie odrzuciła. ale ja mam mózg mężczyzny

wg mnie jest tyle gustów, ile kobiet i naprawdę przeciętniak dla jednej może się okazać mega przystojny dla drugiej. poza tym, czemu może przystojniak sobie pozwolić na więcej? jeśli potrafi sobie facet radzić również z odrzuceniem lub nawet wyśmianiem, to nie musi się ograniczać. mam na myśli chociażby spontaniczne podejście do kobiety na ulicy - jeśli nie spina się i nie oczekuje niczego tylko ma ochotę zaczepic i to robi to super. jak napotka opór - bywa, jeśli nie - fajnie. ale czemu ma się ograniczać i np. nie podejść do kobiety jeśli ma na to ochotę - tylko przez "gorszy" wygląd? bez sensu. kwestia radzenia sobie z ew. odrzuceniem i nie traktowania tego jak porażki tylko raczej pomyślenia sobie: o kurde, ale udało mi się do niej podejść i zagadać - jestem zajebisty że się odważyłem. pochwalić siebie i do przodu. nie ta to inna. a przecież mogła mieć zły humor, być przed okresem, mieć stresujący dzien itd - jej decyzja nie musiała  zależeć od wyglądu/sposobu mówienia itd

a z księżniczkami i pięknościami się trochę zgodzę choć znam kilka naprawdę ślicznych dziewczyn, które mogłyby być księżniczkami, ale nie są -są normalnymi, fajnymi kobietami - ale to już niemalże ideały chyba

Nie zgadzam się z tym. Jedne wolą brunetów, inne blondynów. Jedne niskich, inne wysokich. Jedne szczupłych, drugie "miśków". Przy czym żaden z tych mężczyzn nie musi odpowiadać współczesnym kanonom piękna.

Ja lubię facetów wyższych o co najmniej 30 cm. Czy to już dewiacja?

Oj, zdziwiłbyś się, jak wiele jest takich kobiet. Moja dobra znajoma ogląda się tylko i wyłącznie za bardzo szczupłymi (chudymi wręcz) mężczyznami, inna z kolei ma słabość do "miśków". Spójrz na przechadzające się po ulicach pary, a zobaczysz, jak różny gust mają ludzie.

Wybacz, ale lubienie kogoś pomimo tego, że nie pociąga nas fizycznie to przyjaźń. Jeżeli z kimś jesteśmy, to między innymi dlatego, że jego fizyczność nas pociąga. Najwidoczniej taka kobieta albo lubi otyłych, albo jej tusza mężczyzny nie przeszkadza.

No ja powiem, ze z tego co wiem to dziewczynan mają bardziej roznorodne gusta, anizeli mężczyzni

Tak naprawde wszystko sie liczy i co dyskutowac, wyglad zastapi wiele zalet i zagluszy wady, nie mam zludzen.
A jak wspomnialem ze nie warto zakochiwac sie itp to z rezygnacji ze zwiazku bo o ile uda sie byc razem to dluzsza przyszlosc malo kiedy jest mozliwa:/

Radzę przestać czytać głupie książki, bo wolę nie znaleźć się w skórze kobiety, której będziesz sprzedawał podobne dyrdymały.

Ja tam wolę wszystko w jednym pakiecie. Mężczyzna musi być dobrym mężem, ojcem i kochankiem. Jeżeli nie, to oznacza, że egzemplarz jest wadliwy, a wadliwy egzemplarz trzeba wymienić.

Oczywiście. Seks jest dla mnie ważny. Jeśli mężczyzna nie będzie potrafił zrobić mi dobrze, to mi nie będzie chciało się z nim kochać.

Nie wymagam od swojego mężczyzny spełniania moich najskrytszych fantazji, ale zaspokajać mnie musi i powinien robić to perfekcyjnie.

Zapewniam cię wilczyco, ze tylko nieliczne prostytutki potrafia perfekcyjnie spelniac zachcianki facetow///
Dalej nie wnikam

Kobieto, przestań w końcu spamować w każdym temacie...

Wlasnie zaczale czytac ksiazkę klechy Johna Powella " Dlaczego nie mogę się zakochać"... Snuje o tym, ze trzeba myslec o tej drugiej osobie, a nie o sobie i inne altruistyczne pierdy... No i w sumie ma rację, jeżeli chodzi o to, ze dla innej osoby trzeba poświęcić swój czas -- hmmm no tak --> niektóre osoby mają po prostu tak ułożoną psychikę, że nie chcą coś robić dla kogoś... Można by powiedzieć, że jeżeli X się zakocha w Y to wtedy nagle zechce sie jemu poświęcać dla Y i zmieni sie on nagle nie do poznania> Ale nie każdy X jest taki sam... X1 bedzie chcial wejsc w zwiazek z osoba, w ktorej sie zabujał, a X2 pomimo motylkow w brzuchu nie bedzie chcial sie wozic z Y...
Poza tym irytuje mnie, ze nie ma wypracowanego spojnego modelu relacji damsko-meskichi psyhcologii milosci... W zasadzie filozofow w tej kwestii mozna podzielic na antropologow i humanistow/// Antropolodzy skupiaja sie na ewolucyjnych uwarunkowaniach czlowieka, technikach uwodzenia kobiet, oszukiwania partnera, poza tym czesto zgodnie z tym podejsciem, aby spowodowac stan zakochania w naszym obiekcie, trzeba okazac jemu chlod, brak zainteresowania Humanisci zas patrza na zwiazki damsko-meskie pod lupa milosci platonicznej, bezinteresownej, chrzescijanskiej, w ktorej nie ma zandych zapedow zwierzecych, a X musi myslec o Y...
Otoz, moim zdaniem , dopoki nie pojawi sie w koncu jakis psycholog, psychoterapeuta, psychiatra, ktory uwzgledni w swojej teorii jednoczesnie te dwa aspekty dopoty nie powstanie spojny model psychoterpaeutyczny dla ludzi, majacych problemy w milosci...

Tego komentować nie trzeba, wielkie księżne uważają się za ideały, moralnie tez to są same, mało kogo dopuszcza do siebie to żadnego wyboru partnera, zresztą co się oszukiwać tak naprawdę mało jest zarazem ciekawych i ponętnych ludzi, jak nie głupi, nadpobudliwy, upierdliwy to ma inne wady, jednych drażni to ze ktoś jest twardy a pozostałych przesadne słodzenie i czasem nie wiesz co gorsze

Specjalnie cytowałem by było wiadomo do kogo nawiązuję w poście.
Poza tym to rada dla tej opisywanej przez krzywdewka. Takie jest moje zdanie jeśli jej koleżance nie wiedzie się i myśli czemu.
Ja nigdy nie chwaliłem się ani nie ubarwiałem samotności bo ma (za) dużo wad, człowiek mimo że lubi spokój to chce żyć w grupie nawet jeśli mała - jak rodzina. Wiem że ciągle rozczarowuje tu ludzi bo nie idę za dziwną modą co każe udawać jak to "super" być singlem, wielu chętnie przyznałoby do tego co ja jak im ten stan nie odpowiada i świetnie to rozumiem.

Trudno się nie zgodzić z taką wypowiedzią. Z taką "modą" to się nie spotkałem. W ogóle - od kiedy dobrze jest być singlem? Jedyna zaleta to taka, że nikt się nie wtrąca w życie i można sobie pozwolić na szaleństwa. Tylko jakim kosztem. Żyjąc teraźniejszością a nie patrząc w przyszłość - taka samotność jest dobra. Jednak kiedy spojrzy się w przyszłość - obraz szczęśliwego singla pryska, rozbija się jak okręt o skały czy szyba o beton. Stwierdzamy wtedy, że coś jest na rzeczy skoro ludzie się łączą w związki...

yoghurt no jasne. Wczesna pobudka chyba przyćmiła mi na chwilę myślenie. Ale i tak samotność dobra nie jest . I basta!

Czyli zgodnie z Twoją definicją nie jestem osobą samotną ani singlem. Tak fifty/fifty.

Bycie singlem to wolność od czyichś oczekiwań, pełna swoboda i... życie od kaprysu do kaprysu w czasie wyłącznie teraźniejszym. Wstajesz rano i czasem nie wiesz po co właściwie, szczególnie na niezorganizowanym urlopie. W piątki po skończeniu tygodnia czasem dobija bo posiedziałbyś sobie z kimś bliskim, zaplanował weekend. Wyjazdy na wczasy z kolegami grupą znajomych - z tego też się z czasem wyrasta podobnie jak z imprez, clubbingów itp... bo wyjechałbyś chętnie z NIĄ we dwójkę gdzieś.
Poza tym brak jakiegoś punktu zwrotnego w życiu, większego planu - takie w sumie puste życie w którym dodatkowo nie jesteś spełniony jako facet.

Ma sporo dobrych cech, ale ogólnie nie pasuje mi raczej, szczególnie w ciągu ostatnich paru lat.

Samotni są ci co nie znaleźli w życiu swoich ludzi - obojętnie czy przyjaciół czy partnera ale brak im jakiegoś zrozumienia ze strony ludzi i znajomości "na dobre i na złe"

To dość łatwo znaleźć ale nie o to tak naprawdę chodzi - to jeden z wielu wymiarów i na ogół nie o tym się myśli jak masz zjazdy nastroju czasem.