Znowu mi nie poszczęściło. Miałem okazję spotkać pewną dziewczynę, która mi się podoba, ALE z przyczyn losowych, moje roztargnienie, może zwykły pech nie pozwoliły na to. No właśnie w czym tkwi problem bo .hmm... raz byłem tylko zakochany, czułem tą "chemię" i to było strasznie bardzo dawno, od tamtej pory nic do nikogo nie czułem, może do jednej koleżanki z którą się zżyłem na studiach. I kompletnie nic! Zastanawiam się i myślę, w czym problem? Są ludzie, tak jak tu na forum którzy są od zawsze sami. W czym tkwi problem?
Niektóre osoby potrafią przejść z jednego związku do drugiego jak w sztafecie, jeden kończy bieg to drugi już pędzie dalej. A są i tacy którzy biegną i biegną sami aż do końca. Dlaczego tak jest?
Czy to brak feromonów? Są nieatrakcyjni? Aseksualni?
Czy nieśmiali, zamknięci w sobie, zakompleksieni, wysyłający fale: "nie podchodź bo porażę prądem"?
Czy zwykły pech, los, przypadek, lub opaczność sił wyższych - jak kto woli i mu pasuje. 10 skoczków skacze z trampoliny, jednemu się noga podwinęła i walną brzuchem o tafle wody - czysta statystyka?
Może znalazło by się parę osób które mogły by powiedzieć jak to było u nich?
***
Może też jest tak że takie osoby czekają na uderzenie pioruna? Nie dają szansy poznać się bliżej, pogłębić znajomość, pozwolić kwiatu zakwitnąć i wydać owoce.