Kryzys wieku średniego samotnej kobiety przed 50-tką

Ja chętnie podyskutuję z każdym, wnoszącym coś na temat, merytorycznego i istotnego do rozmowy.

A jak to będzie dermatolog?

Pozwolę sobie dodać, ze już abstrahując od mocno nie na miejscu określenia ’osoba wybrakowana’, jest mnóstwo osób, które tkwią w wybrakowanych związkach.

Szeptem, nie wiem, jak widza Cię na forum inni, ale gdy czytam/czytałam Twoje wypowiedzi w różnych wątkach dotyczących związków widzę/widziałam w nich zgorzkniałość i pesymizm. Pisze o tym, żebyś rozważyła, czy w życiu oby na pewno to także z Ciebie aż nadto nie emanuje. Podobnie jak brak akceptacji wyglądu i upływu czasu to nie przyciągnie do Ciebie mężczyzn.

Ja tez.
Nawet chyba coś pisała parę miesięcy temu, że postanowiła korzystać z życia i romansowała sobie zcjakims mezczyzna, chyba, że pomyliłam nicki.

Nie, to na pewno nie ja pisałąm Rossanko.

Dzięki za interesujące uwagi Olinko, Elu i inni. Muszę coś dopowiedzieć, dziewczyny. Jak byśmy się spotkały na żywo, nie powiedziałybyście, sądzę, że jestem sfrustrowaną życiem starzejącą się pesymistką Lubię się śmiać, mam fajne poczucie humoru, ale takie bardziej sytuacyjne bo dowcipami nie sypię. No na pewno nie jestem typem wesołka, ale wiecznie naburmuszoną osobą również nie. Jednocześnie podejrzewam, że rozmaite ciężkie przeżycia odbiły się niestety na moim wyglądzie, twarzy. Chyba zgasła jakaś iskra w moich oczach... Stąd te mało optymistyczne komentarze na forum, no ale z 2 strony są to tematy najczęściej trudne, często smutne więc inaczej pisać się nie da.

To może pomyliłam Cię z innym użytkownikiem.
Na żywo wiadomo, że jest inaczej. Poznałam poza forum (parę osób na żywo, resztę w kontaktach prywatnych) i  jest rozdźwięk z tym, co prezentowały na forum, w znaczeniu, że na forum był tylko wycinek danej osoby, poza całość.

Szeptem
Radość daje nie zawsze partner, ale zawsze pasja, Czas spędzony w towarzystwie ludzi z dobrą energią, muzyka, taniec. Nauka czegoś  nowego, albo powrót do czegoś na co wcześniej, przy partnerze zabrakło czasu.
Mimo że widzisz,, same pary" obok są kobiety których dzieci wylecialy z gniazda, odszedł partner  I wydaje mi się że problemy  zmarszczek, samotności, przydatności biorą się z njezagospodarowania czasu pod siebie. Również w związkach. Mało robimy dla siebie/ co widać po innych postach/bo nie ma czasu, a kiedy czas jest nje ma pomysłu.
Człowiek spełniony, uśmiechnięty, pozytywny/ kolorowy☺/ przyciąga innych.

Jeżeli kobietom po 40 r.ż. zaczynają siwieć włosy (same to przyznałyście) to warto również wspomnieć, że po tym okresie panie zaczynają również wydobywać ze swoich ust różne nieprzyjemne zapaszki.
Jest to powiązane z menopauzą i to jest nic wstydliwego.

Rossanka

,, Ale Szeptem jej pasję nie zastąpią związku. Co z tego, że pójdzie na taniec czy kurs malarstwa. Jako czas spędzony na hobby-bedzie zadowolona i spełniona. Ale na tęsknotę za związkiem to się nie przełoży, choćby codziennie po pracy biegała godzinę na jedne zajęcia a potem na drugie i wracała do domu o20tej.
Tam posmialaby się z ludźmi, pozartowała i wróciła do pustego domu."

Trudno mając dziecko codziennie wracać o 20tej i biegać od zajęcia do zajęcia. Raz, dwa, razy w tyg gdy dziecko ma swoje zajęcia i jest zaopiekowane.
Powtórzę, człowiek spełniony, pozytywnie nastawiony/ po to te zajęcia/ przyciąga ludzi dobrą energią i chce  tą energią zarażać. Taka osoba przyciągnie wzrok i słuch.

Rumuński żołnierz
,, ust różne nieprzyjemne zapaszki.
Jest to powiązane z menopauzą i to jest nic wstydliweg"

Ale już niedouczenie a gwiazdorzenie powodem do wstydu być powinno.
Nieprzyjemny zapach z ust dotyczy obu płci jest związany z próchnicą, nieleczoną paradontozą ,złą higieną, lub problemami gastrycznymi.

Tego typu uwagi zaś powiązane są brakiem kultury.

Jest na forum dentysta. To może on coś na to poradzi?

Zgadzam się w pełni - pasje są bardzo ważne. Tyle że tak się składa, że wykonuję zawód który jest moją życiową pasją, więc jestem niejako w pracy non-stop - pasji mam po korek Praca twórcza daje mi masę satysfakcji i zadowolenia, kocham to co robię i tu nie narzekam, absolutnie. Na inne hobby nie mam po prostu czasu. Ale próbowałam, kilka lat temu zapisałam się na kurs tanga argentyńskiego. Tak, liczyłam że tędy kogoś poznam.... ale nie wyszło. Kurs zleciał, zaczęłam chadzać na milongi (czyli tańce) - a tam tradycyjnie: kilkanaście par (najczęściej małżeńskich), kilku wolnych starszych panów i ok. 30 samotnych dziewczyn.
Trzeba było się naczekać, żeby w ogóle zostać poproszoną do tańca (ale i to nie zawsze się zdarzało). Po kilku takich akcjach dałam spokój, wychodziłam tylko bardziej sfrustrowana.
No i jak już któraś z Was zauważyła - wychowując samotnie małe dziecko ciężko wygospodarować czas i energię na częste wyjścia. Więc jest, jak jest.

Zachodzę w głowę czemu ta niezbyt mądra uwaga miała służyć? Oczywiście poza kolejną próbą sprowokowania kobiet, by udowadniały, że nie są wielbłądami? Masz na to jakieś sensowne wyjaśnienie?

Oczywiście. Zawsze tak było, jest i przypuszczalnie będzie, że komfortowo czujemy się w towarzystwie osób, które co najmniej nie odbierają nam energii. I o ile ta zasada działa zupełnie inaczej, kiedy kogoś już dobrze znamy, o tyle na etapie początków znajomości tzw. wampiry energetyczne nie są w żadnej mierze atrakcyjne i raczej ich unikamy niż mamy ochotę wchodzić w bliższe relacje. Jeśli rzecz jasna ktoś nie ma w sobie misji zbawiania świata. Może to jest w pewien sposób egoistyczne, ale jakże życiowe.

Dziękuję, Tamiro, za miłe słowa. Oby tak było jak piszesz - że przejdę ten etap "cienia" jak najszybciej i pójdę z optymizmem dalej. Jak na razie jeszcze się męczę, nawet ostatnio poruszyłam ten temat na psychoterapii i pani psycholog uznała, że moje obawy to lęk przed śmiercią, ale ja się z tym nie zgadzam (wiadomo, że każdy jakośtam odejścia się obawia ale to naprawdę nie zaprząta moich myśli). Kazała mi stać, nawet nago, w domu przed lustrem i mówić sobie miłe rzeczy, komplementy i że się akceptuję, kocham itd - tyle, że ja to robię nie od dziś i za każdym razem czuję, że sama nie wierzę w to, co mówię
Ale może kiedyś uwierzę?
"A zawsze to lepiej pozostać singlem niż dusić się w niesatysfakcjonującym związku (znowu frazes, ale wart zapamiętania)" -- no wiadomo. Dlatego już 8-my rok bujam się sama, a nie z kimkolwiek, byleby był. I zakładam, że to może się już nie zmienić, pracuję nad pełną akceptacją tej myśli. Jednakże gdzieś, w głębi ducha chciałoby się jeszcze kiedyś przeżyć jakieś uniesienia miłosne i po prostu poczuć, że nie jestem sama...

Jedno muszę przyznać. Podziwiam Twoją cierpliwość

A jak sądzisz, mistrzu?

Znaczy sparowana

Gratuluję.
Nie zepsuj tego.

Warto dodać, że to jest dopiero początek znajomości.
Wszelkie smaczki i brudy wyjdą po miesiącu.

Miesiąc już minął.

Tak, Elu - chyba jednak warto - choć oczywiście nie chcę zapeszać, bo nie wiem co z tego wyjdzie. Ale jestem b. pozytywnie zaskoczona, druga strona również.

Szkoda :-(

Może i Rumun wykrakał - ale nigdy nie wiemy, na kogo trafimy czy to poznając go na portalu, czy w sklepie. Jak widać, każdy chce na początku wypaść jak najlepiej i pokazuje tylko swoje pozytywne strony, kamuflując te nieciekawe, niepożądane. Jednakże szydło i tak wyjdzie z worka... Cieszę się, że poznałam prawdę teraz a nie powiedzmy za pół roku. Absolutnie nigdy nie weszłabym świadomie w związek z alkoholikiem czy innym uzależnionym typem.

Atrakcyjność mija po 30 .. biologia..ostatni dzwonek na teoretycznie zdrową ciążę itp.

Kobiety w większości też w tym wieku spadają z karuzeli i zmniejszają wymagania.

A po 35 rż do max.40 to już tylko spekulacja, co mogę z tego mieć? Wygląda jak wygląda, dzieci z tego nie będzie..to może chociaż namiastka domu? W dwójkę żyje się łatwiej.

Tak to wygląda jeśli chodzi o atrakcyjność, trzydziestka to nie nowa dwudziestka..

Faceci są tak zaprogramowani że podobają im się młode (w domyśle, zdrowe i zdolne do rodzenia).

Wszyscy wiążący się z 35 i więcej nie robią tego bo mogliby by mieć łatwo dwudziestkę.

Piszcie o fit, vege srele..zadbanych 40 ... haha.. też mam min.40 letniego klasyka ale wyjeżdżam tym oldzikiem tylko w ładną niedzielę.

Kobiety nie są jak wino czy auta.

... nic innego jak chyba tylko szczere anonimowe podejscie czesci osobnikow plci meskiej do tematu..   dobrze ze tylko czesci...

To było w odniesieniu do sehniority Rossanki z pierwszej strony tego tematu. Pytała kiedy kończy się atrakcyjność.

Nie będę tego wklejał, bo to forum to istny chaos przez to wklejanie i powielanie tych samych treści.

LadyLoka - cóż.. żyj marzeniami.
Sam widzę dobrze, a niewiadomych znajomych nie mam, więc nie wiem jak oni nie rozpoznają 20 latki od 30 latki. Widzący to potrafią.
Niewidomym pewnie wystarczyło by 5 sekund przeznaczone na dotyk skóry twarzy.

Już Wam odpowiadam - tak, ten facet to aktywnie pijący alkoholik. Dowiedziałam się tego od niego - zadzwonił, bedąc pod wpływem (od razu po głosie to poznałam) i sam się przyznał do nalogowego picia. Wcześniej zaklinał się, ze z piciem nie ma nic wspólnego, a nawet się tego brzydzi. Jak widać, rzeczywistość okazała się zgoła inna.
I jak tu wierzyć w mężczyzn?...

Widać różnicę. To nie powinno podlegać dyskusji. Widać drogie Panie. Żadne ciuchy ani kosmetyki nie zretuszują starzejącej się skóry. Tyle z biologii.

------------------------------------------------------------------

@Szeptem..jak pijący to szkoda Twojego czasu, jedyny plus jeśli sam określa się alkoholikiem. Wie gdzie ma problem.

Pytanie co z setkami tysięcy kobiet i mężczyzn którym się wydaje że piją okazjonalnie.. choćby wino w obecności kota, regularnie tydzień w tydzień.

Życzę Ci jak najlepiej, jest tam ktoś, właśnie Tobie zapisany.

Nie ważne ile tych miłości każdy z nas zaznał..liczy się tylko ta ostatnia.

To znaczy jak wcześnie w kilka chwil ?

Ja problemy z alkoholem  u trzeźwych aktualnie ludzi poznaję po jakiejś takiej ledwo zauważalnej dekoncentracji. Chociaż to pewnie towarzyszy też innym nałogom.
Pewnie w pierwszych randkach łatwo to wziąć za zdenerwowanie,  tremę. .
A potem pretensje do kobiety, że nie daje szansy,  selekcjonuje ludzi, zadziera nosa.