beznadziejnie samotna

hej, dzieki za odpowiedz. Problem w tym, ze ja tak naprawde nie mam juz przyjaciol. Wszystko sie pokonczylo. Moze mam cos w sobie, co ludzi ode mnie odpycha? Nie wiem... Poza tym co to za przyjaznie, ze ja nie moge powiedziec, ze bylam u fryzjera, ze kupilam telewizor czy cos innego, bo jest zazdrosc. Mam być męczennikiem, wszystkiego sobie odmawiać tylko dlatego, żeby inni byli zadowoleni, ze mi gorzej się wiedzie niz im? Ile w dzisiejszych czasach dorosli ludzie spotykaja sie ze swoimi znajomymi, jak czesto gdzies wychodzą? co jest normą? 3 razy w tyg? 1 raz? a moze raz w miesiacu lub rzadziej?

No właśnie, ile trwały te związki i co to znaczy, że były płytkie?

Co do wychodzenia ze znajomymi, to ja się spotykam ze swoimi, którzy mieszkają w tym samym mieście jakoś raz w miesiącu, nie licząc tych spotkań przelotnych.
Natomiast z tymi, którzy wyjechali po studiach z mojego miasta to może ze 2 razy w roku i też nie jestem do końca zadowolona z jakości tych spotkań,
bo zwykle jest to jakaś większa impreza i nawet nie da się spokojnie pogadać o życiu. A tak w zwykłe dni, to też nikt się przecież nie będzie rozpisywać co u niego słychać, bo nie ma czasu.
Ale zauważyłam, że najlepszym sposobem na takie smutki jest właśnie udzielanie się gdzieś społecznie lub zapisanie się do jakiejś grupy, by wspólnie coś robić, np. biegać. Dużo tego jest teraz.

Wybaczcie, że się wtrącę do waszego lamentu i ubolewania nad rzeczywistością.
Ale może dla odmiany coś z tym zrobić jak na przykład nie wiem... Tu zorganizować spotkanie?
Wiem, że to dla was nie do pomyślenia co wykracza poza formę rozumowania, ale może jednak coś zrobić coś w tym kierunku poza użalaniem się.

Przepraszam za ten sarkastyczny ton, ale coś mnie drze w środku, jak widzę te grupy 10-20 osobową, którzy zamiast coś zorganizować spoglądają na siebie nawzajem by się żalić bez końca.

Pozdrawiam.

jest wiele przyczyn ktore sklaniaja do samotnosci . 
Niesmiałosc .
Czy tak jak ja mieszkam na wsi gdzie niema zadnych grup
Czy tak jak ja jestem uwiazana na wsi bo niemam auta aby z tad sie gdziekolwiek ruszyc .
Do koła gospodyn własnie po to sie zapisałam aby cos robic , czy tez czegos sama sie nauczyc .
Ale niestety niedokonca spełnia moje oczekiwania bo plotek nie lubie i nie lubie sie spotykac tam gdzie sa plotki . .
a tez pani powiedziała ze takie rozwotki jak ja samotni rodzice to nie sa mile widziani .
Bo one maja mezow
Wiec naprawde jest lepiej siedziec w domu i niebyc zawada komus

Inny pogląd niż kto? Bo chyba coś źle zinterpretowałeś moje wypowiedzi.

Takie czasy. Wygodnictwo i egoizm. Niektórym inni ludzie są potrzebni tylko do zaspokajania własnych braków i tylko wtedy, gdy im pasuje. Nie ma mowy o poświęceniu, ba, nawet pomyśleniu o drugiej osobie.
Klaudia, mam dokładnie tak samo. Znajomości bliższe dalsze pokończyły się w momencie, gdy przestałam akceptować ten egoizm i jednostronność relacji. Mam 3letnią córkę, którą wychowuję sama i to z nią głównie spędzam czas. Przestałam tracić czas na płytkie i nieszczere znajomości. Gdy rozstałam się z ex kupiłam auto, by móc wszędzie z Małą pojechać, wozic ją do przedszkola etc ( mieszkamy w dużym mieście). Od mojej bliskiej wówczas koleżanki usłyszałam, że to zbędny wydatek. Także wiem o czym piszesz. Masakra co się z ludźmi porobiło.
Martwi mnie, że się tak zamknęłam, że niestety już nikogo nie poznam. A to jednak nie służy ani mnie, ani mojemu dziecku.

dziękuję za wszystkie odpowiedzi od razu mi lepiej
dziękuję!

wiem, ze sa wolontariaty, kursy i szukam od jakiegos miesiaca czegos co by mnie zainteresowało.
Nie muszę mieć 1000znajomych, stawiam raczej na jakość nie ilość w każdej dziedzinie.
Jakoś czuję taką pustkę, bo mam wrażenie, że tak naprawdę nigdy nie miałam przyjaciół, bo w moim słowniku przyjaciel to osoba, która życzy dobrze, która jest na dobre i złe, która wspiera, cieszy się z sukcesów itd. Dlaczego ludzie mają problem, żeby cieszyć się z cudzego szczescia, sukcesów? Dlaczego jak mowię, że dostalam podwyzkę to psuję komuś humor? to jest przyjaciel? nie. I przez to czuję się osamotniona, otoczona ludzmi, dla których nic nie znaczę, z którymi spotkam się raz na jakiś czas i się nie pytają co u mnie, bo ich to nie interesuje tylko opowiadają o sobie.

trochę złapałam doła, bo sobie uświadomilam, ze sylwester w tym roku moze byc samotny. Przygnębiające. Większosc juz ma mężów, dzieci albo przynajmniej narzeczonych, a ja...wiecznie szukająca.

Moje związki były kilku letnie, najkrótszy trwał rok. Ale okazywało się za kazdym razem, ze czegos innego oczekujemy od zycia i stwierdzilam, ze szkoda czasu na cos, co nie ma przyszlosci. I oto jestem sama teraz kolejny rok. Chociaz z dwojga złego chyba lepiej byc sama i czuc sie samotnie niz byc w zwiazku i sie tak czuc, bo w moim ostatnim sie wlasnie tak czulam.

Widzisz tak jest że większość ludzi chciała by mieć więcej od innych być lepszymi bogatszymi itd zapominając o tym co w życiu jest ważne. pieniądze to nie wszystko, nie wszystko można kupić tym bardziej szczerej przyjaźni ale dla części społeczeństwa priorytetem sa właśnie pieniądze. Masz racje że lepiej czasem być samotną niż być z kimś i czuć się samotnie bo to nie ma większego sensu, być żeby rodzina przyjaciele widzieli ze się nie jest samotnym? oni często nie wiedzą co w nas siedzi co odczuwamy i czego potrzebujemy nie o wszystkich uczuciach się wszystkim mówi. Mimo otaczającej nas coraz większej ilości ludzi których mijamy bądź znamy ze szkoły pracy my ludzie coraz częściej odczuwamy właśnie tą samotność i tak chyba będzie pomimo tego że mamy coraz wiecej narzędzi które powinny nas zbliżać jak internet telefony itd coraz bardziej się od siebie oddalamy.

tak to prawda ze trzeba wychodzic tez do ludzi . i tez dac cos od siebie .
ale tak jak ja mieszkam na małej wsi i z dala od miasta i niema zadnych wolontariatow  .
a jak to na wsi jest sterotyp samotna matka to cos gorszego a tez jestem tu przybyszem i tez z pietnem obcego .
a nie mam auta ani prawka . mam tylko rowerek ktorym pokonuje droge do pobliskiego miasteczka po zakupy czy urzedu raz w miesiacu .
wiec znalezienie sobie kolezanki nie jest łatwo

Ale my tu jestesmy , i chociaz na taka wirtualna znajomosc mozna liczyc

To co mówisz jest dla mnie deko zastanawiające. Ja tam doła z tego powodu nie mam. Może dlatego, że przy mnie prawie zawsze "ktoś" jest. Ooo właśnie przed chwilką wróciłem do domu z małego spotkania. Myślałem, że dzisiaj nic nie bedzie się działo a tu proszę - telefon i: "wychodź podjeżdżamy".  Okazało się że wypadliśmy na bilarda i pizzę&browarek . Nie wiem jakie można mieć nieszczęście aby nawet jakichś normalnych znajomych nie móc sobie ogarnąć. Dla mnie to jest jakaś chora akcja, że trafia sie ktoś co zazdrości komuś sukcesów. Sam mam koleżkę co dooobrze zarabia ale tu nie ma czegoś takiego jak opisujesz, ja mu życzę zawsze jak najlepiej. Cieszę się z jego sukcesów, podróży i nowych zakupów, 0 zawiści. Już nawet mamy plany na  wtorek i wypad na miasto w trójkę albo może i więcej, środa święto i do pracy się nie idzie.

Do autorki tematu ... Rozumiem Cię w 100%. Czytam to co piszesz i mogłabym o sobie napisać podobnie. Ja przekonałam się co to znaczy samotność jak odszedł ode mnie mój prawie mąż ( uwielbiałam robić z nim wszystko i do dzisiaj strasznie tęsknię pomimo tego co mi zrobił). Zawsze to ja dzwoniłam do znajomych z propozycją wyjścia kino , impreza, spacer , koncert , kawa , obiad , zapraszałam do siebie, robiłam kolację ( co sprawiało mi frajdę, bo lubię urządzać takie spotkania i gotować).Zazwyczaj nikt nie miał czasu, ktoś już miał inne plany , komuś się nie chciało itd. Doszłam do wniosku, że to zawsze ja pierwsza wychodzę z inicjatywą. Poczułam się głupio, że się narzucam , że ludzie mnie olewają. Chciałabym robić tyle rzeczy , ale nie sama , chcę się dzielić z kimś radością odkrywania czegoś. I tak zaczęłam przesiadywać w pracy dłużej , żeby nie wracać do pustego domu. Nienawidzę takiego życia , łapię częstsze doły, moje życie od roku przypomina jakąś wegetację. Oczywiście miałam momenty wielkiej euforii , ale to było chwilowe.

On-WuWuA-83, zastanawiam się w jakim celu wrzuciłeś tutaj ten post, bo jeżeli po to, żeby pocieszyć autorkę oraz innych posiadających ten sam problem, to trochę chyba Ci nie wyszło. Zupełnie jakbyś stał przed głodnym zajadając się wielkim pączkiem. Fajnie, że przy Tobie zawsze "ktoś" jest, ale czy musisz chwalić się tym w wątku dla samotnych?
Zgadzam się co do wolontariatów, czy kół zainteresowań. Tam można spotkać naprawdę świetnych ludzi.
Skąd w ogóle jesteście?

Ale dziewczynę dobiliście. Prawda jest taka.  że coraz więcej młodych ludzi nie ma znajomych. Jakoś tak to życie im ucieka. Może zbyt dużo oczekują od życia.
Kurczę wszyscy proponują sport, a ja osobiście go nie znoszę. Chyba bym zwariowała gdybym miała tam chodzić. Ale można wyjść nawet na kawę i gazetę do Macdonalda. Wiem że głupe, ale wiecie ile znajomości tak zawarłam. I one trwają do dzisiaj. Oczywiście niektóre.
Będzie dobrze dziecko Kochane

Aktywność fizyczna sama w sobie poprawia kondycję fizyczną i psychiczną. Od siebie dodam, że mimo wszystko dużo lepiej się patrzy na osoby aktywne, które chodzą na siłownie, biegają itd. i dla mnie są one po prostu atrakcyjniejsze i to nie tylko z racji ciała, ale również i ducha, bo w końcu same chcą coś osiągnąć, mają cel i pracują nad sobą, żeby ten cel zrealizować (często owa praca łączy się z wyrzeczeniami).

A kwestie znajomości moim zdaniem niszczy internet. Teraz Facebooki, wcześniej nasza klasa itd. powoduje, że spotkania mają obecnie inny charakter niż kiedyś.
Sam chwalę sobie towarzystwo lokalnego klubu tradycyjnych gier towarzyskich, bo co piątek/sobotę wieczorkiem osoby w różnym wieku się spotykają i w zasadzie rozmawiają o wszystkim podczas gry. Dodam, że tak naprawdę poza mną reszta ma rodziny, więc to nie jest młode grono

Czesc Wszystkim Samotna tutaj tez mozesz poznac fajnych ludzi i wogole,nawiazac przyjazn.Kiedys poznalem tu pewna dziewczyne i do dzis dnia mam z nia kontakt,moge na nia liczyc a ona na mnie i sadze ze to juz bedzie dozgonna przyjazn..Chcesz sie spotkac ? zabierzemy Cie na kawe,do kina lub co tam wolisz