Błędy w związku: wyzwiska, kłamstwa, kłótnie

Czytajac Twoj post... Z niedowierzaniem stwierdzilem ze czytam o sobie
Moja sytuacja wygladala podobnie, tylko nie bylo imprezy jak Twoja....
Mnie tez skrzywdzila poprzednia partnerka, gdy teraz trafil mi sie SKARB to musialem to schrzanic napoczatku jej ufalem, wiedzialem ze nic zlego nie zrobi ale... Nigdzie nie wychodzila, szkola, dom, ja... Nic wiecej wiec nie zdawalem sobie sprawy ze tak bede reagowal na jej wypady gdzies, nawet nocowanie u przyjaciolki powodowalo zazdrosc
Teraz doszedl taki moment ze zdalem sobie sprawe jak bardzo ja Kocham i sam mozna powiedzisc zmusilem sie zeby jej zaufac (ona wyprowadzila sie na studia do miasta) tylko ze sytuacja z nami jest mozna powiedziec tragiczna za duo bledow popelnilem niestety, zajmie to troche czasu zanim ona ulozy sobie wszystko i zaufa mi znowu, jak napoczatku...

ja też popełniłem wiele błędów i potrafiłem się do tego przyznać, nie wiem czy nie jest za późno na to, aby mi wybaczyła? Chodzę zestresowany i nic nie jem tylko pale jak smok, obawiam się, że mnie zostawi i nie wybaczy mi tego... Wiem, że byłem toksycznym partnerem i jej nie słuchałem. Nie można trzymać kogoś na smyczy a ja to robiłem nie raz i nie dwa. Kazałem jej wybierać pomiędzy mną a przyjaciółkami a tak nie wolno. Przecież byśmy się zabili nawzajem... Czasem trzeba odetchnąć od związku i się pobawić samotnie ze znajomymi, ale ja nie potrafiłem tego pojąć. Ja traktowałem ją jak niewolnicę i fakt, że napisała mi, że mnie kocha był czymś dla mnie nie do zrozumienia. Dopiero rano uświadomiłem sobie jakim draniem, jakim egoistom i bydlakiem byłem, żeby dać odejść i puścić wolno SKARB, który chodzi po tej ziemi i jaki mógł mi się trafić. Jest mi źle, że ją tak potraktowałem i wiem, że nie jeden napisze, że nie zasługuję na nią . Straciłem pewność siebie, swoją miłość tylko dlatego, że nie potrafiłem okazać uczuć miłości i zrobić jakiegoś głupiego gestu, że ją kocham. Zamiast poczuć się bezpiecznie przy mnie czuła się jak szmata... Wiem, że to jest do naprawienia, bo nie można z dnia na dzień w kimś się odkochać tym bardziej, że ja z nią zerwałem .

Nawet sto paczek papierosów wypalonych pod rząd, nie rozwiąże problemu. Niejedzenie i brak snu również. Może weźmiesz się więc w garść, pojedziesz do niej te "parę kilometrów" (chyba w końcu jakieś połączenia są) i powiesz jej to co tutaj napisałeś? Obiecaj pracę nad sobą, (jeśli to konieczne podjęcie terapii) a przede wszystkim wciel obietnice w życie, nie pozostaw jej jedynie pustymi słowami. Zacznij od jutra a najlepiej od dzisiaj. Ułóż sobie w głowie plan i go realizuj. Bez użalania się nad sobą.

I tego się trzymaj! Jesteś świadomy swoich problemów a to już połowa sukcesu. Druga połowa to praca nad sobą.
I pamiętaj o tym, że nawet jeśli mielibyście już nie być razem, jeśli by się nie udało, to i tak warto podjąć starania aby zmienić się na lepsze.
Problem nie znika bowiem wraz ze skończonym związkiem, sam widzisz że przechodził z jednej dziewczyny na drugą.
Rozwiąż go raz na zawsze.
Myślę też, że naprawić można niemalże wszystko. Potrzebna jest tylko chęć z obu stron. Jeśli ona też zechce to dacie radę.

Leejunfun, dobra dobra, wystarczy już tego linczowania się. Od dzisiaj jesteś TEN DOBRY i tego się trzymaj!
Walcz o dziewczynę i samego siebie. Pamiętaj, że innym możesz nie ufać ale zaufanie do własnej dziewczyny, to podstawa związku. Bez tego ani rusz.

,,po czasie wyszło tak, że miałem już dosyć tego, że moja dziewczyna łamie zasady jakie sobie ustaliliśmy i częściej wybierała przyjaciółki niż moją osobę i tutaj dochodzi do kolejnej sytuacji, że staje się pospolitym chamem, świnią i zacząłem ją obrażać od kurew, dziwek i s...,,zejdziecie sie, znow cie zdenerwuje i bedziesz znow ja wyzywać?

Dziękuję za dodanie mi natchnienia i dodawanie pozytywnego myślenia. Bardzo mi tego brakowało a tym bardziej, że narozrabiałem okropnie i muszę teraz się nieźle nastarać, żeby to naprawić. Już dzisiaj miałem zwątpienia i ciągle mnie atakują te chore myśli, że ona mnie oszukuje, że to ja to ona zawiniła itd. Musze się nabrać pewnego dystansu do siebie i do świata, bo faktycznie to nie jest normalne, że tak traktuje osobe którą kocham a później cierpię, bo się strasznie nakręciłem negatywnie na osobę czy jej przeżycia. Powinienem ją wspierać i oddać jej siebie i być zawsze. Wiadomo, że noga mi się potknie ale nie robi ten błędów, który nic nie popełnia. Jeśli będzie trzeba to pójdę na terapie, bo zrobiłem się strasznie agresywny i władają mną często emocje a ja niestety nim ulegam. Cieszę się, że mogę czytać słowa, które dodają mi otuchy i nadzieję, że mogę się zmienić. Brakuje mi luzu i dużo narozrabiałem. Jest mi ciężko a w dodatku straciłem pewność siebie.. Ona zaczyna więcej koncentrować się na znajomych i coraz rzadziej mi odpisuje... I zastanawiam się czy ona chce nabrać dystansu i zapomnieć czy też mnie zostawić?

Coraz rzadziej Ci odpisuje w sensie? Daj jej trochę przestrzeni, wycierpiała przez Ciebie, nie będzie wszystko od razu dobrze. Zaproś ją któregoś dnia gdzieś, spędźcie miło czas, to lepsze niż pisanie. No i nie analizuj przesadnie kiedy odpisuje, bo to naprawdę niepotrzebne raczej w tej sytuacji, nie możesz oczekiwać, że będzie co chwilę odpisywać, dała Ci szansę, nie zadręczaj się.

Oczywiście wiem, że to mój problem i powinienem sobie radzić teraz z tą zazdrością, bo nasze relacje stały się tak kruche, że jeden wybuch i mogę zniszczyć wszystko a na tym mi nie zależy. Chce się znowu zdystansować do siebie i nabrać pewności siebie, bo nie możemy się wzajemnie ograniczać. Pierwszy mój problem to to, że mam huśtawki nastroju przez tą zazdrość a już jeden mój związek przez to spier***łem. Więc jak macie jakieś świetne rady to proszę o pomoc. Póki co jest mi ciężko, ale tez nikt nie powiedział, że będzie łatwo. Fakt trochę się nacierpiała, często płakała i zadawała mi pytanie: "Dlaczego się takim zrobiłem?"

Właśnie w którymś momencie pogubiłem się ze wszystkim a często ulegałem emocjom. Straciłem dystans do siebie i do niej. Zamiast krytyczną sytuację obracać w żart to wręcz przeciwnie zacząłem się bardziej nakręcać.... Zależy mi, ale wiadomo, że nie mogę ubezwłasnowolnić się we własnym umyśle, sam zrobiłem więzienie dla siebie i teraz próbuję z tego się wymknąć.... To prawda, że nie da się nikogo upilnować, że jak ma to zrobić to zrobi to i przekonałem się o tym jak zacząłem jej na wiele rzeczy nie pozwalać a rzeczy zakazane najlepiej smakują i kuszą.... Małymi kroczkami do przodu, ale nadal potrzebuję waszych rad i wsparcia!

Widzisz, sam sobie z tym nie radzisz jak piszesz, więc ja bym radziła Ci pójść do psychologa. Taka rozmowa z kimś obiektywnym może Ci pomóc, pokaże Ci błędy w tym myśleniu najlepiej. Uważam, że zdecydowanie to może być wina Twoich tekstów, od razu jak się spotka z kolegą, to rzucasz taki tekst, to jest bardzo niemiłe, nie masz teraz do niej zaufania, trzeba się z tym uporać. Teraz po prostu chyba nawet nie umiałbyś z nią mile spędzić czasu, bo masz ciągłe podejrzenia. Dlatego polecam psychologa i nie myśl, że jesteś gorszy, że do niego pójdziesz, bo to żaden wstyd.

Wcale nie uważam, że konsultacja z psychologiem to coś złego. W końcu to taki sam lekarz jak inni tylko ten zajmuje się higieną naszego umysłu... Przemyślę sobie nad wizytą u psychologa, może to jednak jakaś droga z zerwaniem z tymi wybuchami zazdrości i nie przemyślanych słów... W którymś momencie swojego życia w związku się pogubiłem i się tylko niepotrzebnie nakręcam... Może to jest faktycznie spowodowane tym, że kiedyś się na kimś zawiodłem i boję się tego samego a agresją wyżywam się na mojej dziewczynie...

Ja myślę po prostu że Ty stawiasz związek ponad wszystko, masz swoje życie? Spotykasz się z kolegami? Ty i Twoja partnerka powinniście znaleźć także czas dla samych siebie

Bądź myślami o niej i tylko w głowie związek, związek i związek....

Okazesz sie najwiekszym ch**em za przeproszeniem jak ja teraz zostawisz z dzieckiem, jezeli sie okaze ze faktycznie jest...
Wiem jak Ci ciezko bo mam dokladnie taka sama sytuacje jak Ty... Odkad nie jest tak kolorowo to mimo wszystko pisalismy caly czas (zdarzaja sie przerwy takie jak u Ciebie albo nawet dluzsze do 1h-2h) a kiedys to tak jak mowisz, kilka minut i nabijalismy po 10 tys smsow miesiecznie, moze to glupie ale przywyklem do tego... Teraz od tyg, dwoch to chodzi na studia, wczoraj sie zdarzylo ze napisala dopiero o 14 jak wrocila z zajec, juz jej problem zrobilem o to jezeli moge Ci cos doradzic to lepiej czasami sie wylaczyc ochlonac i nic sie nie odzywac, pozniej spojrzysz na to z innej strony i pomyslisz ze fktycznie nie mogla pisac bo byla zajeta bardzo. Mowie Ci to dziala, ale moja robi dokladnie to samo, bardziej poswieca sie znajomym niz uwagi mnie, co kiedy bylo zupelna odwrotnoscia, co mnie baaardzo cieszylo bo ja tez jaka jedyna traktowalem tak samo... Teraz sie tlumaczy ze jej to pomaga i pozwala nie myslec negatywnie o zwiazku z nami, zobaczymy co z tego wyjdzie...
Ale wierze ze uda nam sie doprowadzic nasze zwiazku do normalnosci i zeby znow bylo wszystko dobrze, bedziemy sie wspierac chlopie

Nie mam zamiaru takiego, ale zastanawiam się czy to może.mieć wpływ na nią oprócz mojego zachowania? Często mówiła.mi, że chciałby, żebym się starał o nią jak o swoje poprzednie dziewczyny. Z tym, że teraz.działa to na mnie na odwrót... Kiedyś walczyłem a potem jak zostałem kopniety w dupę i popadalem w desperacje, apatie to przysięgłem sobie,  że juz nigdy więcej nie będę biegać za kobietą. Tylko, że ją pokochalem najbardziej i ciężko mi zakończyć nasz związek. Może i uda nam się przejść ten kryzys, ale jak będzie jak do tej pory to mi uczucia przejdą... na mnie działa to na odwrót. A nie chce jej stracić...

Apatia po scenach zazdrości jak najbardziej tak, czujesz że coś jest nie tak... bo wasz związek się od tego psuje! mówię to na własnej skórze. póki nie było u mnie zazdrości było super a jak się pojawiła od razu partner się zmienil, tzn nie od razu ale po iluś tam razach miał dosyć... dochodziło do wyzwisk, ,,nie chcę cię widzieć, jak cię zobaczę to chyba się porzygam itp itd'' był mniej kochający itp... jeśli nie umiesz nie byc zazdrosny to jej tego choć nie okazuj. ja byłam zazdrosna a jednocześnie wymagałam od niego żeby on był dla mnie potulny jak baranek ale to tak nie działa... nie wiem zajmij się czymś, płacz, byle jej tego nie pokazuj a przy najmniej nie w ten sposób, może rozmowa... zobaczysz kryzys minie a zwiazek będzie inny... od razu lepiej się poczujecie. z własnego doświadczenia wiem że zazdrość zatrzymuje związek, on się wtedy nie rozwija... stoi w miejscu... ile razy już mój związek wisiał na włosku ale w końcu się opamiętałam. także da sie.

Co do rozkazów to też stosowałam i to działa w odwrotną strąnę jeśli bęedziesz kochany nie robił kłótni to takim tylko sposobem będziesz ją mógł owinąć wokół palca oczywiście nie odbierz tego źle.

Tak samo z tymi sms na początku też tak to odebrałam bo jednak dziwnie, po prostu ty jesteś bardziej uczuciowy, tak jak ja niż twoja partnerka... to jest normalny objaw zobaczysz z czasem przywykniesz i ty będziesz tak robić, a może już robisz?? smile spójrz na to z jej strony np.

Jesli partner powiedziałby mi że on nie wytrzyma w takim związku bo jest chłód to ja chyba bym pożałowała że wgl z nim byłam... to jest normalne i jak coś sie psuje to trzeba to naprawiać a nie uciekać.

Po za tym to ze ona nie odpisze ci w ciągu 2 - 4 min na sms to nie znaczy ze cie nie kocha tongue
Może ona właśnie w czynach ci miłość okazuje?? a nie w sms

Nie pisz, proszę, posta pod postem. Używaj odnośnika "edytuj" - masz go w dolnym rogu każdego swojego posta. Mod. Vinnga

Nie można bez przerwy poświęcać czasu swojemu partnerowi. Każdy z nas potrzebuje co jakiś czas odpocząć od drugiej połówki żeby się 'zregenerować'. To sprawia że jak się wraca do siebie po kilku dniach bez kontaktu to na nowo można się cieszyć tą osobą. Do tego szacunek i wyrozumiałość powinny dać receptę na doskonały związek

Jestem bardzo uczuciowy i przywiązuję uwagę do drobnostek, że mało pisze, jest mniej uścisków czy buziaków. Ale zobaczyłem, że ona jednak chce w jakimś stopniu zrobić mi na złość, bo pyta się często czy mnie boli to, że ona mnie olewa ja jej odpowiadam: "boli mnie to tak jak Ciebie" czy tęskniłeś za mną? Odpowiadam: "Tak Ty za mną" i ona wtedy się wkurza, bo nie chce jej do końca powiedzieć prawdy jak jest. I widać, że robi to z pełną premedytacją i w ten sposób bawi się moimi uczuciami... W ciąży na szczęście nie jest. Upewniliśmy się. Ale chce od niej odejść, bo jest mi źle... Brakuje mi jednak jej a gdy jej to raz powiedziałem to w dalszym ciągu przekłada spotkania, nie pisze... Chce od niej odejść, bo doszedłem do wniosku, że nie mogę być z kimś dla kogo są znajomi ważni i bardziej do nich przywiązuje uwagę niż do mnie i że mnie nie słucha. Nie chce być w takim związku, gdzie będzie ktoś się na mnie mścił, bo tak można to nazwać. Niektórzy z was nie rozumieją, że ja przez te zakazy chciałem ją uchronić przed tym, żeby nie cierpiała raz jeszcze, jak się obrażałem i nie pisałem to dlatego, że miałem dość takiego traktowania, że kłamała oszukiwała mnie praktycznie z czymś do czego mogła mi się przyznać. Będzie mi ciężko się pogodzić z tym, że znowu mi się nie udało w związku i boję się cierpieć i znosić ten ból. Postanowiłem do niej nie pisać, zablokowałem do niej połączenia, bo mam taką opcję, skasowałem Fejsa. Skoro ktoś był ze mną nieszczęśliwy to nie będę trzymać jej na smyczy, bo ja coś do niej czuję, skoro ona się mną nie interesuje i mnie olewa to z jakiej racji ma mi zależeć na niej? skoro ma mnie w dupie... Wielu z was się łatwiej pisze, ale wczujcie się w moją sytuację, pomyślcie cobyście zrobili jak kogoś kochacie a do niej na imprezie ktoś by się dobierał? najpierw się przyznała a potem mówiła, że kłamała i potem kłamstwo za kłamstwem, jakieś tajemnice... I ważniejsze koleżaneczki. Ona się uczy owszem, ale ma czas żeby odpisać skoro kręci się z siostrzyczkami po swojej miejscowości... Po prostu zacząłem się angażować za bardzo w tą laskę a wiem, że się starałem, może miałem inne podejście do tego, trochę radykalne, ale wiem, że nie chce być z kimś kto mnie olewa... Jak mi się coś stanie to też mnie ma olać, bo później w związku będzie się lepiej nam żyło??? Jest w tym związku zazdrość, ale ja tej zazdrości nie stworzyłem! To ona chciała, żebym był o nią zazdrosny! a prosiłem ją, żeby w takie gry się ze mną nie bawiła.... I wiecie co 1:0 dla niej, bo ona chce ze mną zerwać i robi to powoli i bardzo skutecznie, mniej smsów, mniej spotkań aż powie mi no słuchaj to koniec! Dlatego postanowiłem nie pisać do niej jak ona do mnie, przestać przychodzić na umówione spotkanie. Chce koleżanek to niech się zadaje, ja pójdę bawić się z kumplami. Chce ze mną zagrywać to też jej zagram... Po prostu nie chce być już z nią... Zmiana planu, więc co zrobić, żeby nie cierpieć po niej tak? Jak wrócić do życia jakie prowadziłem przed związkiem? Macie jakieś rady?