powtarzający się schemat

Kochana...

Z moich " randkowych" doswiadczen...nic nie robisz zle.
Oni oczekuja twojej inicjatywy po spotkaniu.

Jesli sie spotkalas, zobaczylas, bylo milo, to masz " chemie", rozmyslasz o nim na okraglo, tesknisz i nie mozesz sie powstrzymac, zeby sie nie skontaktowac.
Jesli sie nie kontaktujesz, znaczy chemii nie nasz, jestes ksiezniczka z wymaganiami, i nalezy cie odpuscic bo jest ryzyko FZ.

Nie wiem, ile masz lat, i z jakimi panami sie spotykasz- ale z moich obserwacji prawie wszyscy oczekuja, ze bedziesz ich podrywac, a oni beda " dawac ci szanse/lub nie.

Na potwierdzenie mojej tezy:
Poumawiaj sie czesciej- zaczniesz dostawac esemesy
" i co sie nie odzywasz?"
" co? Nie tesknisz??"
" cos zamilklas, olewasz mnie?"

Ja umawiam się z chłopakami 20+ (nie ze studentami, tylko takimi z pracą), a jeszcze się nie spotkałam z tym, że gdy mówię, że za siebie zapłacę, to facet mi odmawia. Ostatnio nawet on zapłacił, a potem było rozliczanie z paragonem w ręku (ty wzięłaś to, ja wziąłem tamto, ty płacisz tyle, a ja tyle). Przynajmniej na tych pierwszych randkach. Bo potem jak się z 25latkiem spotykałam 2 mies. to miał gest i nawet za mnie czasem płacił, ale na początku nawet za papierosa chciał, żebym mu oddawała( niby w żarcie).

A ja tez nie doczytałam o tych esach hahaha. Może w takim razie zbyt chłodna jesteś? Za bardzo niedostępna? No nie wiem. Albo po prostu zaproś ich Ty i nie czekaj na ich krok. Co Ci szkodzi?

mam ten sam problem co autorka.
myslisz, ze to jest wlasni eto? ze po spotkaniu facet nie zadzowni bo czeka na mój krok? a co jesli to ja piszę, zagaduję o spotkanie a on się zgadza ale się wycofuje? o co chodzi?
i tak jest kilka razy a pozniej zaczyna byc niemiły, agresywny w tosunku do mnie przy znajomych . jakbym mu cos zrobiła o.O nie wiem o co chodzi.

kilka razy mialam tak, ze pisalam do facetow nawet po kilku tygodniach i byli 'mili' zbyt mili i nie odpowiadali mi rzeczowo na to co chcialam sie dowiedziec.
tak jakbym nadszarpnela ich ego, jakbym ja np nie zaczela za nimi latać o.O

wiecie o co chodzi.

nadal uwazam ze jak facetowi zalezy to bedzie wszystko robil aby zdobyc kobiete. wiem, ze jednak kobieta jest szyja ale nie rozumiem tego ze po moich smsach i checi spotkan oni milkna o.O

dajcie spokój, co za problem jak każdy za siebie zapłaci;p teraz to niektórzy tak lecą na pieniądze, że nie warto być za dobrym nieraz się o tym przekonałam

Hej, dziekuje za odpowiedzi. Jesli chodzi o wyglad to chyba nie odstraszam, bo gdyby tak bylo, to nawet te pierwsze spotkania nie doszłyby do skutku. Aby lepiej zobrazować dręczący mnie problem przestawię trzy stuacje, które miały miejsce w ostatnim czasie:
1)    Spotkanie z kolegą ze studiów. Zobaczyliśmy się w autobusie, pogadaliśmy, wymieniliśmy kontaktem. Odezwał się po tygodniu, popisaliśmy trochę, zaproponował kino. Film mi nie odpowiadał, więc odmówiłam. Popisaliśmy znów trochę, zaproponował kawę, zgodziłam się, spotkaliśmy się. Rozmawialiśmy o studiach, pracy, zainteresowaniach. Byliśmy na kawie i na spacerze. W kawiarni chciałam za siebie zapłacić, lecz stanowczo odmówił.  Po spotkaniu napisał z samego rana na drugi dzień. Podziękował za mile spędzony czas. Ja również podziękowałam. Potem była dalsza wymiana smsów, zapytał jak było na imprezie jak którą się wybierałam, ja zapytałam jak tam w pracy i mniej więcej wokół tego oscylowała nasza rozmowa. Potem kontakt się urwał, by po dwóch tygodniach znów się odnowił. Napisał pozdrowienia z gór i zapytał o pracę (chciałam zmienić). Odpisałam mało konkretnie, bo też tak wygląda sytuacja na tamten dzień. I cisza.
2)    Spotkanie ze znajomym z internetu. Pisaliśmy ponad miesiąc. Od początku znajomości przewijał się temat spotkania na żywo, okazało się, że mieszkamy całkiem blisko siebie. Umówiliśmy się na konkretny dzień, ale ja odwołałam spotkanie. Nie miałam ochoty się z nim spotkać. Potem znów się umówiliśmy. Spotkaliśmy się. Z wyglądu całkiem ok, ale na zdjęciu prezentował się lepiej. Odrzuciły mnie trochę jego buty – sandały w stylu japonek. Od początku spotkania przekomarzaliśmy się. Wszystko w zabawnej atmosferze. Miał poczucie humoru podobne do mojego. Zapytał czy tak go sobie wyobrażałam. Zgodnie z prawdą powiedziałam, że myślałam, iż jest trochę wyższy. Ogólnie rozmawialiśmy o pracy, zainteresowaniach. Spotkaliśmy się z mojej miejscowości, on nie znał za bardzo tych terenów. Kierowaliśmy się w stronę mojego domu, w pewnym momencie zapytał czy może zawrócić w stronę miejsca, gdzie się spotkaliśmy, ja natomiast nie bardzo chciałam się wracać, bo nie miałam zbyt dużo czasu. Poszliśmy w moją stronę, pożegnaliśmy się na przystanku, ja wsiadałam do autobusu, on poszedł w swoją stronę. Byłam pewna, że na po spotkaniu odezwie się, jednak nic takiego nie nastąpiło. Kolejnego dnia postanowiłam napisać. Zrobiłam to, bo miałam trochę wyrzuty sumienia. Na spotkaniu czułam wręcz, że go „zmiażdżyłam”, on czasem nie potrafił odpowiedzieć na to co mówiłam, drażnił mnie też brak umiejętności poprawnego wysławiania się. Twierdził, że jest pewny siebie i lubi pewne siebie kobiety, jednak nie odczułam tego. Ja czułam się bardzo pewna siebie. Napisałam do niego z zapytaniem jak tam w pracy, miał mieć stresujący dzień. Odpisał do kilkunastu minutach, potem podziękował za mile spędzony czas, ja również podziękowałam. Dalsza wymiana smsów dotyczyła pracy, miałam ważny dzień w pracy, życzył powodzenia. Potem cisza. Po dwóch tygodniach napisał. Odpisałam, że w weekend będę w domu, napisał, że gdybym się nudziła, to, żebym dała znać. Nie nudziłam się, więc się nie odezwałam. Pod koniec weekendu zapytał jak minął czas, odpisałam, zapytałam co u niego, dostałam odpowiedź. I cisza.
3)    Spotkanie z kolegą, którego znam już dość długo. Generalnie czas spędzamy razem z innymi znajomymi. Od początku podobał mi się, ale nie zauważałam oznak zainteresowania z jego strony. Za to nasi znajomi owszem. Dostałam sygnały, że zachowuje się tak jakbym mu się podobała. Od jakiegoś czasu zapraszał nas do siebie do mieszkania na posiadówkę, tak się składało, że niestety za każdym razem coś mi wypadało i nie mogłam przybyć. Pewnego do po spotkaniu ze znajomymi, wracaliśmy razem autobusem, powiedział, że jeszcze nie byłam u niego i  że muszę to nadrobić. Nie pozwolił mi wysiąść z autobusu na moim przystanku (trochę mu w tym pomogłam). Poszliśmy do niego do mieszkania. Od razu zaznaczę, że nie było mowy o kontekście seksualnym. Przez całą noc siedzieliśmy przy dużym stole, on po jednej stronie, ja po drugiej. Rozmawialiśmy, przygotowywał nam drinki. Rozmowa toczyła się wokół rodziny, przyszłości, marzeń, relacji, związków itp. Nad ranem chciałam iść już do domu. Powiedziałam, żeby mnie odprowadził, a on na to, żebym jeszcze poczekała to pojadę autobusem. Ale chciałam, żeby mnie odprowadził. Przez całą drogę było zabawnie, śmialiśmy się. Ogólnie miałam pozytywne wrażenia po spotkaniu. Myliłam się. Po spotkaniu wyraźnie się do mnie zdystansował, unika mnie, nawet nasi znajomi to zauważyli.
Ewidentnie w którymś miejscu robię błąd. Coś robię nie tak. Tylko nie wiem co. Może Wam po przeczytaniu powyższych opisów nasuwa się co mogę robić źle?

Tutaj masz dobre rady:
https://www.youtube.com/watch?v=xHRqgxA … &t=49s

No ale elle, tutaj mamy trochę inną sytuację - autorka jest drętwa jakby magnezu przez rok nie widziała. Chłopaki coś tam byli zainteresowani (bez przesady, na głowie nie stawali, ale może coś tam by i chcieli) ale autorka wysyłała im sygnały, że jest nimi tak zainteresowana jak Grupa Wyszehradzka imigrantami. Ja rozumiem, że żaden (może z lekkim wyjątkiem trójki) nie zrobił na dziewczynie jakiegoś szczególnego wrażenia i nie poczuła potrzeby dania czegoś od siebie, ale skoro pyta co robi źle - to odpowiadam: wyluzować i nawet jak coś nie jest w 100% po jej myśli (gatunek filmu, kierunek spaceru etc) to się zgodzić albo wyjaśnić/zaproponować coś innego a nie "nie bo nie".

No ale jeśli ja dobrze zrozumiałem intencje autorki, to ona nie chciała dać im kosza. Być może chciała podświadomie, no ale skoro pyta się i roztrząsa dlaczego nie wyszło, dlaczego się nie odezwali, to wyjaśniam - no właśnie dlatego, że odebrali to tak a nie inaczej. Jakbym ja zaproponował jakiejś lasce pójście na film, a ona powiedziałaby mi, że nie, bo nie lubi dajmy na to kina akcji i nic poza tym by nie powiedziała (inny film, inny dzień etc) to bym już więcej nic tej damie nie proponował, bo świat jest duży a czasu niewiele.

Zgadzam się w 100% z tobą, że jeśli nam się ktoś po prostu nie podoba, to nie ma sensu tracić energii na kolejne spotkania, ale to chyba nie jest ten temat

Z tego co ja pamietam to jak chciałem sie z kims spotkac to pisałem ze chce sie spotkac podajac 2 rozne terminy.
A jak nie chcialem sie spotkać to pisałem o pierdołach .
Ogolnie mysle ze ten post autorki to jakaś grubo ciosana kpina.

No ale w ktorym momencie tych radnek Ci panowie robili to na co mieli ochote bo ogólnie to piszesz ze robili co Ty chcialaś.
Tak wiec zostałaś z tym co chciałaś sama to akurat wydaje mnie sie dosyć logiczne.

No bo to z czasem się dochodzi/dorasta (?) do tego, że o wiele przyjemniej, a przez to sensowniej jest spotykać się po prostu ze wzajemnością i wówczas- spotykać się z takim kimś

Ale zanim się dojdzie do takich wniosków (a niektórzy nigdy nie dochodzą), to wydaje się, że celem spotkań jest napierdalanie za kimś, kto nas nie chce z jakiegoś powodu, albo chce ale nie wie (bo ma coś z głową np.), albo teraz nie chce, ale może kiedyś itd. itd. i tak miesiące, czasem lata całe.. a na końcu wszyscy biją Ci brawo i mówią: "Ty to musiałeś/-aś ją naprawdę kochać, Andrzej, że tak latałeś za nią."

No a życie jest proste tak naprawdę i woli jak spotykamy się z tymi, co to nas chcą i nie mają żadnych ale. Wtedy nawet jak coś się pierniczy, bo ktoś słabo ogarnia to mu się pomaga np. (byle nie do przesady, o której pisałam wyżej ).

Akurat w przypadku autorki to myślę, że ona nie była zainteresowana aż tak.. a nawet gdyby była to trafiała na kolesi, którzy - tak jak napisałeś , być może ćwiczyli to zaproszenie na film pół dnia i jak się spotkali z inną reakcja to była padaka i musieli długo dochodzić do siebie

Dlatego zawsze powiadam, Mężczyzna ma dążyć do zbliżenia z kobietą jak tur

Generalnie faceci są ciency w czytaniu niewerbalnych sygnałów,oznak zainteresowania (lub nie),
oczywiście nie wszyscy,są tacy którzy jakoś naturalnie potrafią się komunikować z gadzim mózgiem

Przyjęte oświadczyny są jak testament - liczą się tylko ostatnie Co robiłaś wcześniej i z kim się "oświadczałaś" nic a nic mnie nie interesuje. A z tymi "rozumami" to przecież Ameryki nie odkryłaś, mu jesteśmy prości i łatwi - trzeba tylko chcieć nas zrozumieć. Ty chcesz i rozumiesz mężczyzn i to jest zajebista zaleta, bo kobieta, która chce być dla mężczyzny prawdziwym partnerem a nie "kobietą, która jest ponad to", to to jest wyjątkowa cecha, uwierz mi.

I od jednej randki ma mu nie wiadomo jak zależeć?

Czyli facet wykonał ileś kroków, Ty żadnego. To po co ma na Ciebie czas marnować?

Ta sama sytuacja - facet robi ileś kroków, Ty go de facto spławiasz. Więc po co ma na Ciebie czas marnować?

Pominąwszy 3 przypadek, księżniczkujesz. Wcale mnie nie dziwi, że faceci nie chcą w to brnąć.

Wg mnie facet powinien zabiegać o kobietę, a nie ona za nim biegać. Wydaje mi się, że niektórzy faceci chcieliby aby rozmawiać o pracy i autach i innych bzdurach i aby dziewczyna musiała zrobić pierwszy krok, a sami się na żaden gest nie odważą, bo stracą honor, albo ona ich odrzuci. Innymi słowy boją się oporu ze strony kobiety, nie otwierają się, tylko w głowach kotłują myśli.

Dla mnie ten watek jest trochę bez sensu. Autorka pyta co zle robi..w sumie to nic bo z opisu randek wynika ze nie była kompletne zainteresowana zadnym z panow, oni w zwiazku z tym wyluzowali łydkę i zaniechali kontaktu. Gdzie tu wiec problem ?
Gdybym ja poczula chociazby lekką chemię w odniesieniu do kogos to na propozycję kina i filmu ktory mi nie odpowiada zareagowalabym w inny sposob... proponujac np inny film lub spedzenie czasu w jakis alternatywny  sposob a nie na zasadzie nie i koniec tematu.
Ktos to juz wczesniej gdzies napisał a ja się z tym zgodzę, ze gdy ktos nam się podoba i jest ta iskra to wtedy rozstrzyga się drobne wpadki i niedociagniecia na korzysc tej osoby, innymi słowy pomaga się jej subtelnie popchnac relację do przodu. Mam oczywiscie na mysli jakies delikatne mankamenty w interakcji na ktore mozna przymknac oko lub delikatnie zasugerowac wlasciwy bieg wydarzen  a nie dosłowne prowadzenie pana za raczke i mowienie jak krowie na rowie co i jak ma robic czy mowic. Autorka w moim odczuciu kompletnie nie czuła  potrzeby by pomoc szczesciu w relacji z ktorymkolwiek z wymienionych panow wiec chyba dobrze się stało ze się te znajomosci rozeszly po kosciach.

Ale skoro jej sie nie podobali to co miała na siłę się spotykać, żeby nie być odebrana jako "księżniczka"?

Zresztą, oni jej tak raczej nie odebrali skoro mieli wywalone.

Bo ma parcie na chłopa i związek, a nikt kto do niej startuje jej się nie podoba na tyle, więc czuje się winna 

Bo poszukiwanie związku na siłę jest zawsze bez sensu .

Nic nie musisz robić. Cierpisz na to co większość samotnych kobiet dzisiaj - pozorna potrzeba działania

Jak mężczyźnie zależy to nie zrazi się pod byle pretekstem. Każdy z obecnych panów Ci to powie, tylko nie każdy przyzna co było tym "głupim pretekstem" przy danej kobiecie, bo już pretekstem by nie było przy innej, na której nie zależało im wcale

Ohh, czyli tak naprawdę nikomu na mnie nie zależało... Przykre trochę, ale fakt, zawsze uważałam, że jeśli mężczyźnie naprawdę podoba się kobieta to nie zrazi się przeciwnościami, tylko będzie działał...

Już pytałem o to, nie odpowiedziałaś, to może jeszcze raz: Dlaczego ma facetowi zależeć na kobiecie, z którą był na jednej randce?

ooo, to to wlasnie...
(i to nie jest ksiezniczkowanie, bo nic na sile)

No wlasnie dwoch z nich podobało mi się, szczególnie pan nr 3... Tylko, że moje zachowanie powoduje, że ich odrzucam. Ale robię to podświadomie. Nie chcę tego. Chcę, żeby o mnie walczyli, a nie poddawali się na starcie. Co do pana nr 3 myślę, że ewidentnie coś złego powiedziałam podczas spotkania, gdyby tak nie było, nie wykazywałby totalnej ignorancji wobec mojej osoby.... Taka nagła zachowania nie bierze się bez przyczyny...

Ale jakim cudem mam wyjasnic mojej podswiadomosci, zeby nie zachowywala sie tak jak zachowuje? I co mam zrobic, zeby byc gotowa na blizszy zwiazek? Z jednej strony bardzo tego pragne, a z drugiej cos mnie blokuje....

Nie mówię o księżniczkowaniu, tylko byciu lekko na dystans po to by przekonać się, że facet jest spójny w gadce z czynami. To nie oznacza bycia zimną, ani nieokazywania uwagi i zainteresowania takiemu gościowi.
Mylisz dwie sprawy. I ewidentnie nie przeczytałeś mojego przedostatniego posta, inaczej nie wyjechałbyś z takim zarzutem do mnie