Kariera, przeprowadzka a poznawanie kobiet, problemy z poznawaniem ich

Moim zdaniem przesadzasz w tym planowaniu i kalkulowaniu. Sztucznie tworzysz sobie problem. Na studiach poznaje się ludzi z różnych zakątków Polski. Po studiach ludzie znowu zmieniają miasta, wracają do rodzinnej miejscowości, wyjeżdżają za granicę itp. Nie da się przewidzieć w którym miejscu będzie żyła tak młoda osoba za 1-3 lata, bo plany na życie dopiero się kształtują. Kiedy poznałam mojego obecnego partnera, to najpierw dzieliła nas odległość 260 km, a potem ponad 400 km (w porywach do kilku tysięcy, bo wyjeżdżałam na wymiany) i tak przez kilka lat. Żadne z nas nie kalkulowało czy znajomość się opłaca, tylko po prostu lubiliśmy swoje towarzystwo i lubiliśmy ze sobą rozmawiać, nawet przez telefon na odległość. Wtedy jeszcze "tylko" się przyjaźniliśmy, więc teoretycznie motywacja do utrzymywania regularnego kontaktu powinna być mniejsza niż w przypadku związku, a nasza znajomość statystycznie nie powinna przetrwać miesiąca. Ale przetrwała, rozmawialiśmy codziennie po kilka godzin. Potem ja przeprowadziłam się do Warszawy, chociaż nigdy tego nie planowałam. Chodzi mi o to, że różnie w życiu bywa i nie warto tak wszystkiego kalkulować, bo to niezdrowe.

Nie wiem co będzie w przyszłości, ale to bardziej odwołuję do spraw uczuciowych. Zawodowo planowałem to co teraz osiągnąłem będąc w gimnazjum i liceum. Rozważałem też rozpoczęcie studiów doktoranckich, a z drugiej strony chciałem wyjechać do stolicy nie tylko z powodu pracy, a raczej dlatego, że bardzo lubię to miasto i mi się tam podoba, większa kultura, więcej ciekawych ludzi i przede wszystkich wiele możliwości kulturalnych.

Przecież traktując kogoś na poważnie nie można robić czegoś wbrew temu. Gdybym mieszkał z dziewczyną w mieście X i dostałbym dobrą propozycję w mieście Y oddalonym dość daleko a ona by nie chciała tam się przenieść to bym się nie przenosił.

Z tym Wrocławiem to od razu skojarzyła mi się pewna sprawa otóż ta dziewczyna w której się tak "zakochałem" tam się przenosi na studia w zasadzie do dziś mam z nią kontakt a jej związek stoi teraz pod znakiem zapytania, bo jej facet zostaje na miejscu. Akurat czasem tak sobie myślę, bo zawsze uważałem, że to przeznaczenie czy się nie spotkamy jakoś po studiach gdzieś (ona nawet podobny kierunek studiuje).

Często mam te uczucie, aby korzystać z każdych okazji tj. w tym wspomnianym sklepie, ale z drugiej strony wydaje mi się to sztuczne i mam pewność, że z dziewczyną z uczelni będzie mnie łączyło znacznie więcej.

Byłą dziewczynę poznałem szczerze mówiąc dzięki wykładowcy. Zmusił nas kartkówką by wybrać się na piątkowy ranny wykład. Przyjechałem specjalnie na niego, a przed nim zobaczyłem ją i od razu czułem coś co mi wręcz kazało coś zrobić - było wtedy blisko niej pełno ludzi i nic nie zrobiłem, ale później ją odszukałem.

A jeśli chodzi o tą najnowszą dziewczynę z internetu to ona też coś ma ciekawego i mi się podoba, chociaż ma jedno czarno-białe zdjęcie. Niby piszemy na takie niewinne tematy jak studia (jednocześnie ryzykowny jak polityka, bo każdy ma inne poglądy), ale w pewnym momencie wyjechała z pytaniem skąd jestem, zawsze zadaje pytanie, żeby jakby podtrzymać kontakt - na moje oko dobrze rokuje.

Jeśli już piszę w dziele "Miłość" to powiedzcie mi jak to jest tak przy okazji:

1. Czy dobrym rozważaniem jest zaproponowanie takiego spontanicznego spotkania na kawę po kilu wiadomościach, kiedy widzę, że dziewczyna wykazuje elementy zainteresowania. Czy lepiej poszukać prostego pretekstu później np. jak już wiem co lubi itp.?
2. Kiedyś dużo pisałem z taką studentką prawa - ona była tak inteligentna, że zwyczajnie mnie do niej ciągło (z wyglądu też była niezła i miała styl). Na początku szło mozolnie, bo jako kompletnie nieznajomy wysłałem jej zaproszenie i musiałem jakoś pokazać, że nie jestem jakimś nie wiem jak to powiedzieć - musiałem ją zainteresować sobą. Więc czasem "przypadkiem" wyszło coś co wiedziałem, że zaimponuje humanistce np. że piszę książki. Jest to dobre?
3. Tej studentce zaproponowałem bardzo szybko spotkanie nawet jakby będąc w amoku i ona strasznie się tłumaczyła, że na prawdę nie może wcześniej niż za 4 tygodnie i że wie, że to wygląda jak wymówka. Świetnie się dogadywaliśmy, ale dowiedziała się, że zaczepiłem jej koleżankę kiedyś przez Internet i definitywnie zerwała znajomość - wzięła mnie za jakieś ... - no wiecie. Pisałem jeszcze później kiedyś do niej i odpisała, ale jakoś już tak lakonicznie i odpuściłem. Jest jeszcze szansa, żeby się za nią zabrać?

Bardziej niż na tym swoim planowaniu skup się na obserwowaniu i wyciąganiu wniosków. Nie ma "przepisu" na każdą kobietę świata - każdą nalezy traktować indywidualnie. Żeby się tego nauczyć - trzeba z kolei dużo ćwiczyć

Generalnie jestem za tym, żeby wirtualne znajomości jak najszybciej przenosić do świata rzeczywistego.
Osobiście robiłam to np. tak: "wściekle mi się dzisiaj nudzi, nie masz przypadkiem ochoty ponudzic się ze mną przy jakimś piwie?"
Oczywiście spotykałam się tylko z tymi, którzy mnie zainteresowali wcześniej słowem pisanym. A żeby wiedzieć czy warto się z kimś spotkać zwykle wystarczy kilka zdań. Przynajmniej obdarzonej intuicją kobiecie.

Z każdą z tych "Twoich" dziewczyn warto podtrzymywac znajomość. Powody podałam we wcześniejszym poście. Utrzymywanie znajomości z dziewczynami wyłącznie pod kątem potencjalnego związku jest dziwne i sztuczne. A ponieważ podobne przyciąga podobne, więc trafiasz na takie, które się obrażają śmiertelnie, że kiedykolwiek śmiałeś do jakiejkolwiek innej napisać