Związek z borderką

Hej, razem z A poznaliśmy się w lipcu, a stwierdziliśmy, że chcemy być ze sobą w sierpniu. Dzieliła nas odległość 150km, więc był to związek w pocżatkowej fazie na dystans. W październiku wracając na studia do Poznania postanowiliśmy, że zamieszkamy razem. Pierwszy miesiąc mieszkania wspólnego kwitła miłość, radość i szczęście, dosłownie nie wychodziliśmy z łóżka, każdą chwile spędzaliśmy razem. I po miesiącu się zaczęło, że ona pracuje a ja tylko studiuje pretensje początkowe, ona musiała wziąć antybiotyk bo jak się okazało miała jakaś infekcję bakteryjną, przerwa w seksie miesięczna. Pamiętam jak do mnie zadzwoniła po wizycie u lekarza i powiedziała, że rozumie potrzeby faceta i jak ją będę przez ten miesiąc zdradzał tylko żebym później do niej wrócił. Ja oczywiście postanowiłem być wierny i nie zdradzałem bo uważam, że tak robi facet. No i przechodzimy do sedna po tej przerwie a raczej w jej trakcie zacząłem mieć wahania czy to jest to czy to jest miłość. Po przerwie przestało nam wychodzić w łóżku nie wychodziło nam do samego pierwszego rozstania. Oczywiście były awantury, że na pewno ją zdradzam, że jej nie kocham, że nic nie robię, że się zaniedbałem, że moja gra wstępna jest nudna, raz nawet w awanturze o nic pewnie wykrzyczała, że została przeze mnie zgwałcona bo była pijana i nie pamięta ( to było po imprezie akurat wtedy nam wyszło i to świetnie).
Więc po 3 miesiącach awantur postanowiłem koniec wyprowadzam się, A tylko przytaknęła, że tak będzie lepiej dla nas. Podczas wyprowadzki oczywiście nie obyło się bez incydentów najpierw przeprosiny, że się zmieni że będzie lepiej potem rzuciła się na mnie z nożem, chciała mnie wypchnąć przez otwarte okno, nie wspominając że popełni samobójstwo z przypiętą do koszulki kartą z napisem, że to przeze mnie.
Postanowiłem stanowczo to skończyć z jednej strony czułem ulgę, że już koniec życia gdzie dzień zaczyna się od awantury, z drugiej czułem uczucie do niej, lub może coś w rodzaju uzależnienia od toksyczności naszego związku.
Po tygodniu zaczęły się smsy, że kocha żebym wrócił że sobie nie poradzi, nachodzenie nękanie, dziwne historie. Ostatnią historią było, że musze jej pomóc bo potrąciła człowieka i uciekłą z miejsca wypadku i musi uciekać z kraju bo jak nie to pójdzie siedzieć.
Po 3 tygodniach nękania i nachodzenia mnie i obietnicach o zmianie, że pójdzie na terapię, że się zmieni, postanowiłem dać jej kolejną szansę. Fakt zachowuje się inaczej w łóżku znowu nam zaczęło wychodzić, jednak ja ciągle pamiętam przeszłość a z drugiej strony coś do niej czuje i sam nie wiem co zrobić. Czuję, że ona manewruje moimi uczuciami, wywiera na mnie presje szybkich decyzji, tylko po to żeby ze mną być.
Czy możecie mi coś poradzić, wiem że z jednej strony żyć w takim zakłamaniu z drugiej czuję się od niej uzależniony. POMOCY!!