nie mogę tego w nim zaakceptować, co robić?

Ciężki temat.. Myślę, że nie masz się co samobiczować, że liczy się dla ciebie fizyczność - to naturalne.

Nie jesteś "zła" przez to, że masz pewne opory przed zbliżeniem z kimś kto nie do końca Ci wizualnie odpowiada. Nie zawsze pewne kwestie da się przeskoczyć, jeśli dana cecha nas odrzuca.

A to jedyny warunek by do seksu doszło - nie musi to być Adonis, ważne, by nic nie odrzucało, choć nie wszystko musi być idealne.

W drugą stronę to działa przecież tak samo. Mężczyźni odrzucają na tych samych zasadach, bo jakaś część ciała partnerki im od początku na tyle nie odpowiada, że nie potrafią się przemóc.
Co możesz zrobić?
Normalnie mogłabyś się pospotykać i bez ciśnienia zobaczyć co z tego wyjdzie, tyle że jeśli na tym etapie Ty już chcesz się z nim spotykać za dnia żeby nie musieć na niego patrzeć.. to jest kaplica.

A rozmowa n/t operacji, co do której on nie ma przekonania i ma do tego prawo byłaby przekroczeniem pewnej granicy.
Operacje mógłby zrobić ,ale nie pod presją tego, że będziesz z nim lub go z tego powodu zostawisz.

On zaakceptował tego zeza, czy udaje, że go nie ma ? To kluczowa różnica.
Jeżeli rzeczywiście przez długi czas walczył o samoakceptację, to zrozumie Twoje stanowisko.
Jeżeli zaś udaje, że wszystko jest w porządku, to czas uświadomić mu rzeczywistość.
Lepiej żebyś zrobiła to Ty, osoba zaufana, którą darzy sympatią, niż potem obcy ludzie, gdy stanie się osobą rozpoznawalną.

On wie, że jest zez, ale twierdzi że chyba inni tego nie widza, skoro nikt mu nic nie mówi. Nie dziwię się że nikt nie mówi, wiadomo że ludzie nie chcą być świniami. Może myśli że jest to tylko delikatny zez i ludzie nie zwracają na to uwagi. Szczerze mówiąc nie rozmawiamy o tym. On kilka razy poruszył tę kwestię, a ja praktycznie wtedy milczałam, bo bałam się go skrzywdzić nieodpowiednim słowem. Prawdopodobnie on moje milczenie odebrał tak, że ja tego zeza nie widzę.
Prawda jest taka że widać to bardzo, właśnie jak na tym zdjęciu, mi to przypomina jakiś widok z horroru (przepraszam że tak piszę, ale chcę nakreślić jaki to problem dla mnie).

To jest naprawdę świetny facet, nie ma już takich w dzisiejszym świecie. Gdyby nie ta wada, nie wahałabym się nawet chwili.

Skoro to u nas temat tabu, to jeśli nagle zacznę delikatnie badać czy on planuje operację, to będzie wiadome że nie akceptuję tego.

Dodam, że on zauważył że jestem na spotkaniach dość chłodna, unikam kontaktu wzrokowego, dotyku itd. On jednak tak to sobie wytłumaczył, że zachowuję się tak ze stresu, myślę że nie rozważa nawet tego, że chodzi o zeza - skoro widziałam zdjęcia a zdecydowałam się spotkać. Ale na żywo odbiór tego jest zupełnie inny, o wiele gorszy, dla mnie to było szokujące.

Elle - naprawdę nie zdradzisz jaką wadę miał "Twój" facet?

Jak to nie wiesz gzdie ktoś z zezem patrzy? Trzeba się było zapytać które oko u niego dominuje i na to oko zwracać uwagę - wtedy problem przynajmniej w połowie znika, bo wiesz gdzie ktoś patrzy.

Cóż, dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane - chciałaś dobrze - wyszło do dupy. Najwidoczniej nie masz wśród bliskich osób nikogo z żadnym defektem urody i dlatego to było dla ciebie takim szokiem. Wbrew pozorom do czegoś takiego łatwo się przyzwyczaić, warto też takiej osobie wytłumaczyć, że na początku się czuje zmieszanym, bo nie się nie wie jak ta druga strona odbiera nasze gapienie, albo wprost przeciwnie - unikanie spoglądania na newralgiczną część ciała.

Tysię tego wystraszyłaś tak bardzo, że już sobie wkręcasz widoki jak to będziesz mu spoglądać w oczy w łóżku A może pomyśl o tym, że możesz zamknąć oczy?

Tak, można zamknąć oczy - nauczyć się ignorować to, czego nie można zmienić, a co jest zupełnie w człowieku nieistotne. Tak jak faceci uczą się przymykać oczy na biust, który jest trochę obwisły, albo na sflaczały tyłek.

Mam kumpla, który nie ma ręki - stracił po wypadku samochodowym.  Znaliśmy go wszyscy lata, a mimo to jak się pojawił bez ręki to nas psychicznie usztywniło. Ale z czasem przywykliśmy.
Przywykliśmy do tego stopnia, że na którejś imprezie ktoś mu kazał pomidory do sałatki pokroić...

Mam koleżankę z zezem tego typu. Na początku też mnie to szokowało i było mi głupio na nią patrzeć, ale byłam wtedy bardzo dziecinna, więc to też częściowo dlatego. W każdym razie z biegiem czasu jakoś mi się to "opatrzyło" i teraz już nie zwracam na to uwagi, podobnie jak z kumplem Iceni. Nie wiem jak jest z tego typu operacjami, ale np. moja koleżanka nie mogła takiej mieć, więc może on też był się dowiedzieć, ale były jakieś przeciwwskazania albo jakieś ryzyko, którego on nie chciałby podejmować.

Ale zez nie jest czymś, co obrzydza (tzn. nie wiem jak to jest u autorki, ale właśnie podejrzewam, ze nie miała kontaktu z ludźmi z jakąś widoczną wadą i to bardziej jest szok i zmieszanie niż obrzydzenie). Do takich rzeczy człowiek naprawdę się przyzwyczaja po właśnie tym pierwszym szoku.

Oczywiście może być i tak, że to dla autorki stanie się jednak problemem nie do przeskoczenia, ale myślę, ze za szybko odpuściła. Nie chodzi mi o to, żeby z jakiejś litości z nim próbowała na siłę być - raczej chodzi mi o to, że z błahego powodu może stracić okazję na fajny związek. Owszem, będzie miała faceta z defektem, ale do tego naprawdę można się przyzwyczaić i przestać to zauważać.

Znacznie trudniej jest się przyzwyczaić do głupich uwag na temat wyglądu danej osoby rzucanych przez jakieś przypadkowe osoby na ulicy

Nie, miałam koleżankę z zezem rozbieżnym i rozmowa z nią zawsze była dla mnie trudna. Nie byłam pewna gdzie patrzy albo do kogo mówi. Wiem że inni mieli tak samo, bo mówili o tym lub oficjalnie się niej naśmiewali (nieładnie, no ale tak było).
Przyzwyczaiłam się do jej oczu "tyle o ile", że mogłam z nią rozmawiać, ale to nie znaczy że akceptowałabym tę wadę u życiowego partnera, który przecież powinien mnie pociągać, a nie przerażać.

Jeśli to jest bardzo duża wada , to może faktycznie przeraża, bo to zdjęcie jak zobaczyłem, to też się wystraszyłem. Bo jeszcze wytrzeszcz oczu był, jak mi się zdaje.
Ogólnie zez można zoperować. W niektórych przypadkach jest to nie możliwe.
Oczywiście to musi stwierdzić okulista.
Operacja przebiega najpierw na jednym oku, później przystępują do drugiego.
Jam mam podobną wadę wzroku a mój syn jej nie ma. Więc, nie wiem czego ty sie doszukujesz. Chyba, że rzeczywiście ta wada jest taka duża, że rzuca się w oczy.

Ja bym obstawiała powiedzenie prawdy. Tak jak napisałam, facet i tak pewnie się domyśli prawdy bez względu na to co powiesz.
Ważniejsze jest raczej JAK to powiesz.

A mi się wydaje że się nie domyśli. On uważa, że ja byłam wycofana/oschła z powodu stresu. On zawsze jest ze mną szczery, więc gdyby uważał że to przez zeza, spytałby o to.
Naprawdę, jemu to do głowy nie przychodzi. Uważa że skoro widziałam na zdjęciach a mimo to spotkałam się, to ten problem jest "za nami". Temat zeza nie pojawia się w naszych rozmowach od bardzo długiego czasu. Myślę, że on uznał, że skoro milczałam podczas rozmów to tego nie widzę, nawet kwitował to tym, że jemu się tylko długi czas wydawało że ludzie zwracają na to uwagę, ale tak nie jest.

...i ja mam naprawdę mu to zabrać?
Czy naprawdę idea szczerości jest tego warta?
To wspaniały facet, może nie powinnam mu zabierać wiary w siebie? Może spotka dziewczynę która to zaakceptuje? A ja swoją brutalną szczerością wszystko zepsuję, znów zamknie się w sobie.

Mój przyjaciel ma lekkiego zeza rozbieżnego, ale takiego, że prawie nie widać. Operację się robi, tak, on się do niej przymierza, tyle że się boi, bo ma fobię związaną z oczami ogólnie.

Ciężko mi doradzić. Jeśli dałoby się zrobić operację, to można zasugerować, gorzej, jeśli on się rzeczywiście dowiadywał i istnieją jakieś przeciwwskazania. Nie możesz jakimś podstępem? Tylko trochę bardziej przebiegle niż "mój znajomy ma mieć operację, a się boi, nie wiem, co mu powiedzieć". Z drugiej strony, czy uważasz, że to przyniesie jakikolwiek skutek? Tzn. chciałabyś być z facetem, który by Ci zasugerował, że np. będzie z Tobą dopiero jak sobie odessiesz tłuszcz z nóg albo usuniesz rozstępy z tyłka? ;p

Czyli nie zaakceptował go. Po prostu udaje, że problemu nie ma (czasem dzieje się tak, że kłamstwo wielokrotnie powtarzane sprawia, że zaczynamy je brać za prawdę ).

Aisza, napisałaś że Twój kolega niebawem stanie się osobą publiczną, rozpoznawalną, a ludzie bywają naprawdę okrutni.
Darzysz tego człowieka ogromną sympatią i zaufaniem, więc Twoja szczerość ubrana w subtelne słowa sprawi, że w delikatny sposób przypomnisz mu, że ten zez nie zniknął, wciąż jest zauważalnym problemem i dla niektórych osób - w tym również dla Ciebie - niestety nie do przeskoczenia... To lepsza opcja niż wiadro pomyj, które mogą na niego masowo wylać... Po Twoich słowach jego pewność i wiara w siebie na pewno ulegną zachwianiu, ale może właśnie to skłoni go do pracy nad sobą. Pójdzie na konsultację do okulisty, zorientuje się w możliwości przeprowadzenia operacji, a nawet jeżeli nie będzie ona możliwa, popracuje nad prawdziwą samoakceptacją, która pomoże mu w życiu.
Reakcja ludu na jego wygląd może być na tyle antyhumanitarna, że zamiast zmobilizować chłopaka do działania, zamknie go w domu, odbierze ambicje, zabije marzenia...

Myślę, że niewiele dorosłych, dojrzałych, gotowych na stały związek kobiet oczekuje, aby ich facet przypominał uosobienie męskości kreowane przez media...
Wystarczy, aby oboje z potencjalnym partnerem wzajemnie pociągali się i przyciągali. To żadne ograniczenie, tylko normalna kolej rzeczy, która prowadzi do szczęśliwego związku.

Szkoda mi tego chłopaka, ale popychanie Aiszy do tworzenia związku z nim, a w konsekwencji do seksu, to jak przydzielenie jej głównej roli w horrorze.
Niestety, dziewczyna wielokrotnie podkreślała, że jego wygląd przeraża ją, i wcale mnie takie odczucia nie dziwią, bo mimo że sama widziałam ludzi z różnymi defektami i upośledzeniami, to tak jak zobaczyłam zalinkowane zdjęcie, sama załapałam karpia...

zapewne tak właśnie będzie. i dobrze- nie jesteś dla niego. I nie chodzi tu o umoralnianie ale o zwykły fakt. Pomyśl sobie  tak  uroda, atrakcyjność fizyczna przemija. U Nas kobiet jest to nawet bardziej zauważalne niż u facetów.  Ciąże rozstępy,nietrzymania moczu,. wiele "obrzydzających "defektów... Nie mówiąc juz o zyciowych wypadkach, chorobach które mogą zdażyc się w życiu. i wtedy co? Gdyby Twój facet teraz był przystojniaczkiem a w wypadku stracił rękę, nogę, możliwość poruszania się?? myślisz że  inaczej byś reagowała?? Nie, po prostu taka juz jesteś. Fizyczność liczy się dla Ciebie najbardziej. No ale nieszczęście może spotkać i Ciebie. Chciałabyś być z kimś kogo obrzydzałby brak Twojej piersi gdybyś musiałą mieć mastektomię? albo gdybyś dostała grzybicy skóry owłosionej i wyłysiała? No ale to zupełnie coś innego nieprawdaż?

powiedz mu o swoich uczuciach szczerze. i nie martw sie,ze zabierzesz mu swa cenną osobę. Znajdzie inna. bardziej dla Niego odpowiednią- taką dla której jego zez będzie drobnym defektem. A Ty poszukaj kogoś odpowiedniejszego dla Ciebie.

Jeżeli zależy Ci na tym człowieku, a przeszkadza Ci ta jego mała wada, to uważam, że powinnaś z nim porozmawiać o ewentualnej operacji. Porozmawiać jak przyjaciel, normalnie, swobodnie, tak po prostu. Myślę, że on Cię w pewnym stopniu testuje. To trochę sztuczne z Twojej strony, że nie poruszasz tego tematu. Możesz powiedzieć na początek, że nie spotkałaś nigdy osoby zmagającej sie z tym problemem. Możesz przygotowac się jakoś do rozmowy, szukając fachowych informacji na temat tej wady. Po prostu zacząć rozmawiać. Na razie tyle. I po drugie. Nie ma gwarancji, że nawet gdyby tego zeza nie miał, to mimo tych wszystkich zalet która ma i tak wasza znajomość na pewno przerodziłaby się w związek. Na razie spotykacie się i tak to zostaw.

Nie ma żadnego powodu zeby wiązac się z kimkolwiek  kto nas odrzuca.Absolutnie nie. Wyraźnie  zresztą napisałam  autorce ,ze powinna poszukać kogoś innego. Że uszczęśliwi tym i siebie i Jego.

I naprawdę  nie ma z tym nic wspólnego ,że jesli jej  przyszłego męża też zacznie kiedyś jej widok  obrzydzać też mu to doradzę. Wszak należy tylko podziwiać tych co się do tego przyznają

Więc niech szczerze powie Mu co myśli i wycofa się (radziłabym tylko nie dorabiać ideologi typu" mam mu to wszystko zabrać ?" od fałszywych przyjaciół strzeż nas Boże- z wrogami poradzimy sobie sami...)

o proszę - czyż nie należy gościa podziwiać?
http://www.netkobiety.pl/t80030.html

ja zawsze uważam że wszytko to co nas w naszym życiu nas spotyka , (wydarzenia dobre i te przykre)  dzieją się zawsze dla jakiegoś  powodu . czyli na zasadzie że nic przypadkiem sie nie dzieje   może dlatego los postawił właśnie Ciebie w takiej sytuacji. 
Po twoich wypowiedziach dochodzę do wniosku ze jesteś miłą  i ciepłą osobą,  nie wulgarną ktora może  mu w pewien sposób "otworzyć oczy" jeżeli tylko chcesz mu jakoś pomóc.

Tyle że będziesz musiała jakiś wysiłek swój w to włożyć i rzeczywiście do tej rozmowy dokładnie sie przygotować - poczytać jakieś wiadomości o tej operacji i może znaleść wypowiedzi ludzi których już tą operację  przeszli i że są z niej zadowoleni. Bo z tego co pisałaś  powyżej on sie tym tematem prawie w ogóle nie interesował.

a może kto wie kiedyś ci podziękuje on za to ze go wspierałaś i bedzie wam ze sobą dobrze   Tak czy siak jeżeli ma sie stać "publiczną" osobą  to może niech od ciebie własnie dowie sie tych istotnych rzeczy a nie od jakiegoś  obcego ktory nie bedzie owijał w bawełnę tylko prosto z mostu mu bolącą prawde powie .   

Musisz zastanowić sie sama w ciszy co jest dla ciebie najważniejsze i  czy chcesz sie podjąć tego zadania łatwe to na pewno nie będzie ale może  poskutkuje czymś dobrym

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi. Porozmawiam z nim delikatnie o tym.

Ale po co?
Nie uważasz, że gdyby chciał się zoperować, to już dawno by to zrobił?

Nie odpowiada Ci jego zez, wiesz, że nigdy w życiu tego nie zaakceptujesz. Po prostu odpuść tego faceta, pozwól mu znaleźć kobietę, która go pokocha takiego, jakim on jest. Z zezem, czy bez.

Facet Cię odrzuca, a mimo to spotykasz się z nim dalej i dajesz mu nadzieję.
Nie przychodzi Ci do głowy, że już go świadomie krzywdzisz? Potwornie egoistyczna postawa.

Daj mu do przeczytania ten wątek - facet sam zrezygnuje ze znajomości z Tobą i będziesz miała kłopot z głowy..

A jaki wplyw na jakosc widzenia ma tak duzy zez? Czy on jezdzi autem? Albo rowerem? Albo na nartach? I wszystko dobrze widzi?
Przeciez z pewnoscia operacja poprawi mu jakosc zycia a nie tylko wyglad. Mozesz sie na tym skupic i doradzic mu operacje ze wzgledow medycznych a nie estetycznych. W trosce o niego oczywiscie, nie o siebie ...

Cześć.

Odzywam się po blisko roku, może kogoś interesuje jak dalej potoczyła się nasza historia.

Nie jesteśmy już razem. Zez był główną tego przyczyną. Wtedy, rok temu, porozmawiałam z nim o tym, choć było mi ciężko poruszyć ten temat. Najpierw odrzucał to od siebie, twierdził że przesadzam, bo przecież zeza nie widać. Uważał że powód mojej oschłości leży gdzie indziej. To wywołało we mnie właściwie tylko złość, ponieważ wierzył w kłamstwa ludzi (którzy z grzeczności mu nic nie mówili), a nie w moją szczerość. Rozmowa przebiegła więc dość dobitnie.
Tematem operacji nie zainteresował się szczególnie, powiedział że coś w tym kierunku zrobi, ale nic konkretnego nie robił. Wpadał za to na dziwne pomysły typu że będzie przy mnie nosił cały czas okulary przeciwsłoneczne. Nie zgodziłam się.

Nie mamy już kontaktu.
Myślałam że będę żałować swojej decyzji, ale nigdy nie żałowałam.
Mimo tego życzę mu jak najlepiej, mam nadzieję że poznał kogoś kto go kocha takiego jakim jest, mam nadzieję że jest szczęśliwy i nie czuje do mnie nienawiści.

Kornelia a mi zal Ciebie ze nie umiesz czytac ze zrozumieniem. Wez 3 wdechy i przeczytaj raz jeszcze co napisala Autorka nim zaczniesz  sie znowu bez sensu wytrzasac