Feministka

Od twierdzenia, że "się jest" a bycia taką jest długa droga... To, iż uważa się za feministkę nic nie znaczy - ważne są tu jej poglądy na elementarne sprawy. Może wydawać się jej, ze ową feministką jest, a tak naprawdę nie mieć pojęcia o całym zjawisku Podobnie mogłaby też twierdzić, że nie ma nic wspólnego z feministycznym podejściem, a być jednocześnie nacechowaną (wypaczoną?) i przesiąkniętą tym. Znałem też i taką
Opisz, na czym polega ten jej "feminizm" skoro za taką się uważa? Jest jakąś ...wojującą?
Myślę, że warto jednak bliżej poznać jej poglądy i zachowania, bo może faktycznie okazać się, że szkoda Twojego czasu...

Akurat księżnikczko służby nigdy nie miałem w domu. Niegdy nie wymagałem od partnerki, aby mi usługiwała.

Albo nie znasz znaczenia słów "feminizm" i "równouprawnienie" i dlatego masz jakieś irracjonalne lęki, albo faktycznie wymagasz od kobiety, żeby ci prała, sprzątała, gotowała, a więc szukasz służby.

Innego wyjścia nie ma.

No to w czym problem, bo nie rozumiem?

A to wiedząc jakie poglądy mogą (ludzie mają tendencję do subiektywnej interpretacji różnych postulatów) mieć feministki nie można być z Nimi w związku. Dość dziwne...

Ty się tego boisz ?

Przepraszam, ale czy ja dobrze zrozumiałam, że Ty ZINTERPRETOWAŁEŚ WOLNOŚĆ, jako brak chęci do związków!? Chodziło o wolność wyboru: czy chcą, czy nie. Powinieneś dobrze wiedzieć, że kiedyś kobieta niezamężna (do tego stara panna) była nie do pomyślenia w "porządnej rodzinie" .

masz na tym punkcie jakas obsesje, kompleksy ?
bylas kiedys sprowadzona do takiej roli i teraz wojujesz ?
czy moze stroisz focha jak masz cos ugotowac dla mezczyzny, wolisz lezec i pachniec ?
zachowujesz sie jak jakas pokrzywdzona przez los

mam , jestem jej bratnia duszo

facet ktory pierze gotuje i wychowuje dzieci to wiekszosc oferm (cechy kobiece ktore nie pociagaja kobiet), ktore nie osiagaja wysokiej pozycji zawodowej, nie zarabiaja duzo, nie maja pasji, sa nudni, malo przystojni i zwykle maja doprawiane rogi jak jakims cudem wejda w zwiazek
o czym mowie ?
poznaje kobiety ktore partnerstwem nazywaja pelne poddanstwo i mus bezgranicznego ich uwielbienienia
i to jest odp na to tych polakow co szukaja sprzataczek

Definicje nie nadążają za tym, na jak różne sposoby ten feminizm może być uprawiany. Dlatego zamiast zastanawiać się, co stoi za taką autoprezentacją "jestem feministką", lepiej się dobrze przyjrzeć, jakie przekonania i czyny za tym stoją.

No to Ty się boisz tej wolności i równouprawnienia, czy nie?

Myślę, że cała wynikła tu dyskusja typu: "bać się związku z feministką" wywodzi się z różnic w pojmowaniu tego specyficznego światopoglądu
Normalny człowiek (tu mężczyzna) podstawowe założenia i idee feminizmu traktuje jak oczywistość, jak postulat, ze kobiety też mają prawo oddychać tym samym powietrzem. I chyba tylko szowinista może się tu zjeżyć...
Obstawiam, że dylematy Autora oraz paulo71 dotyczą czegoś innego...
Zarzuty Księżniczki są dość przewrotne i spłycające problem do męskiego pojmowania kobiety jako "garkotłuka"... Moim zdaniem wątpliwości dotyczą tu głębszego problemu, którego nie umiem nazwać inaczej jak zjawiska mylnie nazywanego feminizmem, a stojącego na przeciwnym biegunie męskiego szowinizmu. Trywializując: taka rzekoma feministka reprezentuje postawę analogiczną do szowinistów, z tą różnicą, że to mężczyźni są upośledzeni umysłowo, ograniczeni i wymagający "kierowania" i wskazówek, by dało się z nimi żyć. Tego typu poglądy świadczą o typie kobiety, z którą innego, jak toksyczny - jedynie w roli ofiary - normalny mężczyzna nie stworzy związku opartego na równoprawnych zasadach. I chyba tego podświadomie obawia się Autor...

Moim zdaniem Polacy po prostu boją się kobiet niezależnych, myślących i niechcących brać na siebie wszystkich obowiązków związanych z utrzymaniem domu i wychowaniem dzieci.

Obecnie jestem na stypendium za granicą i nie widzę tu tego problemu.
W małżeństwie mężczyźni pomagają  kobietom, zajmują się swoimi dziećmi. I nie uważam, tak jak tu sugerują panowie, że zabiera im to męskość i sa nieszanowani przez żony. Wręcz przeciwnie. Jednak mężczyźni tutaj są pozbawieni kompleksów i nie potrzebują, w przeciwieństwie do naszych panów, na każdym kroku czegoś udowadniać. Kobiety szanują mężczyzn, ponieważ sa empatyczni i pomocni. Jak widzą, że żona jest smutna albo zmęczona po całym dniu pracy, to sami sięgają po mopa i zajmują się dziećmi (albo nawet, jak zona nie jest zmęczona czy w złym humorze i sama mogłaby to zrobić...) i nie czekają, aż ona sama wszystko zrobi, by w ten sposób pokazać, kto jest "facetem", a kto służbą.

Problem polskich mężczyzn polega na tym, że mają głębokie kompleksy związane z męskością, i dlatego też koniecznie chcą ją udowodnić poprzez nie wykonywanie czynności uznawanych przez siebie za "babskie" (dodajmy do tego jeszcze zaniedbywanie wyglądu, by nie być "zniewieściałym i inne tego typu rzeczy, ale to osobny wątek...).
Jednak w praktyce sprowadza się to do hołdowania własnemu żałosnemu męskiemu ego i  kompleksom kosztem zapracowanej, zaharowanej i nieszczęśliwiej żony. U polskiego mężczyzny najpierw jest jego wielkie ego, a potem żona i reszta świata.

Dlatego panowie- pozbyć się kompleksów związanych z męskością, a dzięki temu przestaniecie zamęczać swoje żony i bać się silnych kobiet.
I zapewniam, że kobiety będą was bardziej szanować, bo niestety teraz tego nie widzę.

Szczera prawda!

Z innego tematu: http://www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=657

Przed mężczyznami są stawiane wymagania nie do spełnienia,nie są akceptowani jacy są,nie są kobietom potrzebni jacy są.Muszą się wciąż dostosowywać,by nadal być nazywanymi męskimi.Z jednej strony czują kpienie z macho,utrzymującego kobietę,z drugiej z romantyka,który przynosi kwiaty z którego kobiety tak naprawdę śmieją się w towarzystwie koleżanek.Zabrania się im pokazywania uczuć,posiadania uczuć(nie licząc tych ogromnych do kobiety,która ich nie szanuje),jednocześnie pragnąc by byli wrażliwi na potrzeby tej kobiety.
Im kobieta silniejsza tym jeszcze wiecęj wymaga,robotów,
Wpedzają ich w kompleksy, w bezwartościowość
stoją nad głową z wałkiem to są kobiety jędze, matrony
Są bardzo nieprzyjemne,co przekłada się na to,że mężczyzna jest ciągle stawiany w roli służącego,który jest nieustannie krytykowany.
Kobieta tutaj ma prawo wymagać i to osiągania szczytów,ale jeśli mężczyzna czegoś wymaga(tu sprzątanie,gotowanie) to ma kompleksy,jest obrażany na wszelkie sposoby,kobieta skarży się na niego swojej rodzinie,koleżankom,kolegom,w prasie,traci tożsamość we własnym gniazdku.Musi godzić się z rolą pantoflarza,jeśli chce pozostać w związku.Seks jest tylko na zarządzenie kobiety i tylko wtedy,gdy sprawia jej największą przyjemność wiele razy pod rząd.Ten sam który dużo zarabia,dużo pracuje,rozwija pasję,jest ciekawy i ma tyle siły,by jeszcze z kobietą odgrywać sceny rodem z komedii romantycznych oraz najbardziej pikantnych filmów erotycznych.Mężczyzna staje się kimś od wszystkiego,a kobieta od niczego.
Nadchodzi moment,w którym mężczyzna chce czegoś od samej kobiety,to dostanie wiązankę,a nie to czego chcę.
Jak mężczyzna ma poczuć się męski,gdy jest niepotrzebny?Może być męski sam dla siebie,ale w związku ludzie wyrównują i kontrolują wartością drugiej.W analogicznej sytuacji kobieta dostałaby multum wsparcia od otoczenia,że jej mężczyzna jest dla niej katem.Mężczyzna nawet nie może na głos tego powiedzieć.Ten artykuł omawia to wszystko.Mężczyzna nie ma co zaoferować kobiecie,która jest silna,atrakcyjna fizycznie,karierowiczka i to ona może dyktować co będzie robiła,a czego nie.
To kobiety pokazują że stoją nad mezczycznami i jedynym wyjściem z takiej sytuacji jest nie wiązac się z kobietą.Wiele mężczyzn zaczyna to rozumieć,wycofuje się
Nic dziwnego że meżczyzni szukają tylko seksu,bo związek jest problemem w którym mężczyzna jest zawsze tym niedobrym,lub dobrym,ale wyśmiewanym i odtrącanym.
Kobiety się dowartościowują przybierając role męskie,
Szacunek?Kobiety nie mają go do siebie,innych kobiet,to czemu miałyby do mężczyzn,którzy je adorują,a nie stoją nad nimi wyżej hierarchii?
kow-nor postawił dobrą diagnozę.Kobiety takimi wpisami pokazują,że mężczyzn nie traktują jak ludzi i może to napędzać wątpliwości.Co nie zrobisz to i tak wg tej matrony będzie źle.Pozdrawiam.

Ja też dużo pracuję, ale staram się żeby chata była ogarnięta na tyle ile jest to możliwe przy małym zoo , aby ciuchy były na bieżąco prane i prasowane, obiad ugotowany, mimo że mieszkam sama i mogłabym wykupić sobie obiady w jakimś barze... Są czynności, których nie lubię, ale dobrze wiem, że nikt ich za mnie nie zrobi, i zamiast zasłaniać się pracą, zaciskam zęby i ogarniam. Trzeba jakoś przetrwać, a jeśli się czegoś nie umie, to trzeba się tego nauczyć.
Tak jest w życiu nie tylko moim - na obecną chwilę singielki i feministki - ale też wielu innych kobiet, o tym samym lub innym statusie.

Daj znać co odpowiedziała.

obalicmity Obalam te mity

Ha ha ha
Wychodzi więc na to, że tego typu "feministki" to nic innego jak dwie lewe ręce sprzężone z lenistwem. Ale, żeby tego po imieniu nie nazywać - dorabiają, tudzież przysposabiają na swój użytek do tego ideologię jako uzasadnienie, że to żadna nieudolność a świadomy wybór - nazywa się to więc takim specyficznym feminizmem I dla takiej "feministki" jakakolwiek sugestia ze strony mężczyzny, by raz na jakiś czas może coś ugotowała, czy zrobiła (by odciążyć "zniewieściałego" mężczyznę, który to zazwyczaj robił prócz swojej pracy) będzie powodem do wybuchu wściekłości i zarzutów, że jest męskim szowinistą i chce z niej zrobić służącą
Prawda Księżniczko?
Cóż, akurat spotkałem w swoim życiu taką feministkę - i chyba doskonale poznałem to zagadnienie

Dziwnym trafem praktycznie zawsze ta kobieca "niezależność" to zazwyczaj głównie rozwydrzenie i opryskliwość... Po co komu kobieta, która potrzebuje bardziej ojca do pilnowania niż męża?

Klasyczny model malzenstwa wyglada tak, ze kobieta pracuje, dba o dom, dba o meza, zajmuje sie dziecmi, a w wolnych chwilach musi wygladac seksownie, i miec swietny humor.
Maz ma tylko prace, czasem jakies hobby, i bywa znudzony zona...

Kobiety tez czasem nie chca zwiazku, albo stawiaja wymagania.

A to feministki są nienormalne? Albo Twoja kobieta jest nienormalna? Wydaje jej się, że coś myśli, że kimś jest, a tak naprawdę biedaczka nie wie, że jej się wydaje... Ty rycerzu jej udowodnisz i pokażesz, co dla niej dobre i kim ona naprawdę jest...

Nie znasz żadnych feministek? Uważasz, że wszystkie feministki to stare panny, zgorzkniałe? Brzydkie? Powiem Ci tak: nie masz pojęcia, czym jest feminizm i obawiasz się jego stereotypowego oblicza. Dowiedz się. Dokształć.

Niechęć do posiadania dzieci nie ma nic wspólnego z feminizmem...

Akurat przykłady rodem z UK, czy innego "szerokiego świata" mało tu są przekonywujące, bo równie małe wrażenie wywierają inne poglądy i postawy (ekstremum, czyli modny ostatnio tzw. "muzułmanizm" i poglądy, że niewiernym należy odżynać głowy - również każdy traktował dotychczas jak osobliwe, ale tolerowane poglądy ) To zupełnie inna rzeczywistość... Nie mniej - skoro dajesz taki przykład na tą okoliczność - to przyznaj jednocześnie, że w ślad za takimi pozytywnymi postawami idą też i mniej budujące jak egoizm i brak empatii - swego rodzaju odczłowieczenie, życie dla siebie, bez zwracania na potrzeby innych. Generalizuję? Owszem, ale to, co sama napisałaś to też generalizowanie i wrzucanie wszystkich polskich mężczyzn do jednego wora: zakompleksionych macho uzurpujących sobie wyższą, a bezpodstawna pozycję.
Na podstawie przykładu z kobiecymi magazynami - odpowiem przykładem ze swego życia. Ja w analogicznej sytuacji (zakładając, że kobieta mnie nie zna i się pyta "czy może" ) wziąłbym oba plus jeszcze jakieś i bez szemrania zapłacił. Bo to dla mnie normalne. Niestety tak postępując (nie tylko w kwestii pism...) sam ze strony tej samej kobiety spotykałem się z krytyką, gdy samodzielnie chciałem coś analogicznego sobie kupić Nim się z taką "feministką" związałem - parę lat zupełnie samodzielnie funkcjonowałem gotując, sprzątając, piorąc i wykonując inne takie "babskie" prace. Jednak okazało się, że robię wszystko źle, bo ...inaczej niż ona. No fakt, mężczyzna to nieudolne i marne stworzenie, niekumate, które przetrwać zdolne jeno pod kuratelą doskonałej kobiety-feministki
Jak widzisz, spotkałem się z tego typu "okazem" feministki i chyba "trybię" w czym cały problem Autora...

Niczego się nie boję. A czy nogi golii czy nie, i co jeszcze , to skąd moge wiedzieć. Jeszcze się fizycznie z nią nie spotkałem. Na razie piszę, pewnie spotkam się w następnym tygodniu.

I przez właśnie takie panie feministki są postrzegane jako zołzowate babony, których interesuje wyłącznie czub własnego nosa, a facetów traktują jak podgatunek.
Jednak wystarczyłoby jedynie zapoznać się z definicją, historią oraz ideą feminizmu, poglądami i dążeniami feministek, żeby oddzielić ziarno od plew...

Dziś mężczyzna też musi mieć silny charakter, być zaradnym, niezależnym finansowo, ale to już nie wystarczy do pełni szczęścia, bo dziś trzeba kobiecie zaimponować.
Współczesna kobieta nie jest szarą myszką obserwującą świat zza kuchenki, przy której na pięciu palnikach gotuje obiad dla całej rodziny. Jest wykształcona, pracująca, przedsiębiorcza i stać ją na niezależność, a co za tym idzie, może pozwolić sobie na większe wymagania wobec mężczyzny, z którym ma spędzić życie.
Facet musi mieć pasje, ciekawe hobby, przebojową osobowość, chłonny umysł, musi być otwarty na potrzeby emocjonalne swojej partnerki, co wcześniej nie stanowiło jakoś priorytetu... Musi umieć dotrzymać jej kroku w życiu. I nie wiem skąd w Twoim poście ta nutka żalu i tęsknoty, bo mam wielu znajomych płci męskiej i wciąż to grono poszerzam o nowe kontakty, i muszę stwierdzić, że ogarniacie sytuację.

Człowiek to nie sprzęt RTV, że traci na wartości wraz z upływającym czasem. Ewentualnie może zyskać, dzięki doświadczeniom, które zbiera po drodze.

Są kobiety, które łapią byle łachudrę, zakładają z nim rodzinę, żeby wszyscy wokół byli zadowoleni, a same nocami płaczą w poduszkę...
Ale są też takie, które czekają na prawdziwe uczucie i dopasowanie. Nie każdej jest to dane, niestety, ale o wiele lepiej być samym (a nie koniecznie samotnym) i żyć pełną piersią, niż tworzyć namiastkę  związku z pierwszym lepszym na zasadzie "byle był" i każdego dnia pluć sobie za to w brodę.

Szowinistyczna wypowiedź, choć parę zdań wcześniej pisałeś o partnerstwie, współpracy...
Jeżeli oboje pracują, powinni podzielić się obowiązkami, ale nie na zasadzie grupowania płci, a na zasadzie: "mieszkamy razem i razem musimy zadbać o nasze gniazdo".

Ha ! Przykład żywcem wyjęty z mojego ex związku.

Posprzątałam całe WC raz, drugi, trzeci... Aż w końcu wkurzyłam się i oznajmiłam, że przekazuję mu berło i teraz jego panowania.
On uznał, że go to obrzydza... Za to ja muszę być robotem pozbawionym węchu, który z uśmiechem umyje zasrane ścianki ? Trzeba było go czym prędzej z błędu wyprowadzić !
Umyłam ten kibel i czekałam, aż będzie chciał pójść za potrzebą... Wtedy zagrodziłam mu drogę i rzekłam:
- Tak się składa, że mycie toalety nie dostarcza mi przedniej rozrywki i wyjątkowych bodźców, więc jeśli mam się już męczyć, to z własnymi odchodami.
Niedługo potem rozstaliśmy się. Sprzątanie toalety nie było kluczowe, to raczej taka wisienka na torcie.

Uważam,że się wywyższasz i dlatego nikogo takiego nie znajdziesz.Zostaje ci narzekanie i atak na mężczyzn.
Podział na męskie i kobiece role powiadacie.Upranie gaci przez faceta,a przez kobietę wniesienie szafy.
Widzę jak ochoczo to robicie.

Nie pocieszę Cię... W każdym kraju, o każdej narodowości, można spotkać takich ancymonków. Częściej, rzadziej, ale zawsze istnieje ryzyko.

Ponad roku temu, gdy się przeprowadzałam, sama wnosiłam sobie meble.
Może nie ochoczo , ale panowie stojący w klatce obok przy papierosku też się jakoś nie palili do tego, żeby tak po ludzku mi pomóc...

Bo człowiek, który jest pozbawiony szacunku do samego siebie, nigdy interesujący nie będzie.
Chyba że dla psychoanalityka.

Nie wiem która i jak bardzo Cię skrzywdziła, że masz tak podłą opinię o kobietach, ale żadna z nas tu nie zamierza obrywać za to, że ex żona Piotra była toksyczna, a on nie miał w sobie na tyle godności, że dał się traktować jak szmata.

Teraz przekomarzanka kto ma gorzej . Dla mnie nikt nie ma gorzej, ani lepiej jeśli chodzi o wymagania wobec obu płci. Jeśli jest Pan, który ma przeświadczenie, że kobieta nie powinna dotykać instalacji elektrycznej i zawsze gotować oraz sprzątać to podziękuję, bo nie potrzebuję takiego związku.
PRL się skończył, a ludzie zaczynają świadomie szukać związku (partnerów/partnerek), który będzie pasował do nich (światopoglądu, trybu życia, aspiracji życiowych itp.), a nie do "ustalonych norm" przez tam kogoś. Nie wiem jak już dogłębniej to wytłumaczyć, chyba tylko egocentryk tego nie zrozumie. Szukam kogoś kto będzie moim partnerem, a nie wykonywał OKREŚLONĄ rolę w związku. Bo na tym polegały kiedyś małżeństwa "rób to co POWINNA/POWINIEN (według niepisanych norm) robić żona/mąż". Przecież to absurd.

Ale ta kobieta nie pytała nieznajomego faceta, tylko swojego chłopaka, co on chce, by ona czytała. Dla mnie absurd. Nie chodziło też o to by za nią płacił, bo takie drobne to każdy jeszcze ma. Żaden wyczyn zapłacić za to.
A co do robienia wszystkiego źle - to też nie ma nic wspólnego z feminizmem. Po prostu niektóre babki tak mają, że uważają, że najlepiej zrobią same, jeśli chodzi o sprawy domowe.

To, co pisze Szpileczka, to własnie ideologia gender, której Polacy boją się jak diabeł święconej wody. Na sam dźwięk słowa "gender" wymachują krzyżami jakby się wściekli. I co, moi panowie seksiści, rodem z epoki kamienia łupanego, jest ta ideologia taka straszna? Naprawdę, lepiej odstawcie te krzyże na ich miejsce!

Z tym się zgadzam. Ale wychodzę tez z założenia, że człowiek ma rozum i wolną wolę i nie musi na siłę tkwić w ramach, do których został wtłoczony.

Księżniczka , nawet nie wiedziałam, że to idelogia gender. Mało czytam informacje gdzieś od roku, więc jestem do tyłu. W każdym razie uważam, że każdy myślący człowiek zdaje sobie sprawę, że 99% zależy od wychowania. 1% to genetyka. Choć ja to nawet bym się spierała, że 100% zależy od wychowania, ale zostawię to dla siebie.