Brak kobiecej figury, jak to zaakceptować?

Pupa nie ma tu nic do rzeczy - uwierz mi, styl ubierania się i makijaż potrafi zdziałać cuda..
Jak się ubierasz na co dzień?

Miałam koleżankę, która nie miała kompleksów, a jej krzywe nogi zwabiały mnóstwo chłopców, aż jej zazdrościłyśmy.
Było nas cztery przyjaciółki, trzymające się długo razem.
My zgrabne, powabne, a ona koślawa a brana jak księżniczka.
Nie wykorzystywała tego, bo miała rozum na miejscu.
Umiała z siebie żartować, była w ogóle roześmiana, czysta, zawsze ładnie uczesana, delikatny makijaż i ubranie na jakie ją było stać, ale zawsze dłuższą spódnicę, by krzywizny zasłonić.
Żartowała sobie, że każda potwora znajdzie swojego amatora i tak w istocie było, bo wyszła za mąż za przystojnego chłopaka,
który świata poza nią nie widział.
Byli bardzo dobraną parą i żyli sobie jak niejedna z nas marzyła.

Zastanawiam się dlaczego tak sobie dowalasz, skoro masz chłopca, któremu nic w Tobie nie przeszkadza.
Niskie poczucie własnej wartości i kompleksy trzeba leczyć, by sobie i innym nie zatruwać życia.

Jeżeli nie masz wcięcia to w talii, to pewnie masz figurę jabłko jak ja. Słuchaj, moim zdaniem, każda figura ma mankamenty. Mnie też czasem jest smutno, że nie mam wcięcia w talii itp Jednakże, nie uważam, bym z tego względu wyglądała jak facet. Owszem, ta sylwetka jest czasem nazywa chłopięcą, ale kurczę, jesteśmy kobietami, nie da nas się chyba z chłopem pomylić, zwłaszcza jak zadbamy o siebie U mnie z racji tej figury najwięcej odkłada się w brzuchu, dlatego staram się ćwiczyć tę partię ciała, ale za to nogi mam szczupłe I co z tego, że brak talli jak mogę odsłonić fajne nogi Tak, strojem też można wiele zatuszować. A piersi nie wyglądają jak doszyte. Musisz sobie uświadomić, że te myślenie tkwi w Twojej głowie i pozytywnym nastawieniem możesz wiele zdziałać. Ćwiczenia, fajne ubrania- samo to w pewnym stopniu może poprawić nastrój. No i przestać się porównywać, bo to nic nie daje. Aktorki, piosenkarki też nie są idealne, a nierzadko są obiektem westchnień Dużo kobiet po prostu zaakceptowały to co w nich im się nie podoba, a eksponują swoje fajne strony, przez co inni nie zauważają nawet tych 'defektów'

Co do ćwiczeń to raczej nie pomagają. Od kilku lat chodzę na fitness dlatego też napisałam, że nie chodzi o to, że jestem gruba czy coś, a o proporcje. Nie zmieniło to braku wcięcia i pupy w ogóle. Troszkę poprawiło jędrność i tyle. Spódniczki dobieram do sylwetki, a co do figury a' la jabłko to i tak super, bo moją figurę to chyba trzeba określić jako "kloc":) Owłosienie niestety jest ciężkie do wyleczenia z powody dość skomplikowanej genetyki mojej osoby. Są to rzeczy, których zmienić nie mogę i dlatego to tak boli, bo choćbym ćwiczyła jeszcze więcej, ubierała się jeszcze bardziej kobieco niż teraz to i tak niewiele wskóram. Co do chłopca tak jak napisałam, jest, ale nie dlatego, że byłam spełnieniem jego marzeń, po prostu chciał mieć już w końcu jakaś partnerkę. Podejrzewam, że dla czytającego brzmi to jak użalanie się nad sobą i to też mnie wkurza, że jestem taka beznadziejną osobą....wrrr.....Zamiast w końcu to zaakceptować to ja płaczę i rozbijam lustra.

Ale co można podkreślić mając wąskie biodra (87cm), mały biust (75A) stosunkowo duży brzuch do tego (68cm), krótkie, krzywe nogi? Nawet stóp nie mogę wyeksponować, bo mam wykrzywione kości u palucha do tego są szerokie. Nawet włosów nie da się podkreślić. Co można zrobić z rudymi, krótkimi włosami? W sumie to miałam już prawie wszystkie kolory włosów na głowie i to właśnie ten wygląda w miarę, choć nie powala z nóg.

Nie nie, te palce tak od małego, to rodzinne zdaje się. Palce wykrzywiają się od połowy prawie o 90 stopni. Co do spódnic to te asymetrycznie nie wyglądają dobrze, bo mam za wąskie biodra. Noszę raczej ołówkowe bądź bombki, bo tak mi doradzali inni. Uwierz mi, że gdyby można cokolwiek zmienić już dawno bym to zrobiła. Nie mam czego eksponować, nawet oczy mam małe takie szpareczki. Jedyne co mam w miarę to uszy. I to najbardziej bolesne. Biust nie jest aż takim problemem, bo jak wiadomo talia i biodra czynią kobietę.

A jak czuła się ta kobieta po ściągnięciu tego ubrania? Czy jej mężczyzna nie widział, że kocha się praktycznie z..... drugim mężczyzną? Mi osobiście nie poprawia to nastroju w ogóle gdy jestem nawet ładnie ubrana, bo ciągle pamiętam, że chyba tak naprawdę ktoś u góry dobrze się zabawił i, że powinnam być tak naprawdę mężczyzną. Przecież w gruncie rzeczy gdy się ładnie ubiorę to jestem tą samą niezgrabną osobą, karykaturą bez kobiecych kształtów. Jak sobie  tym poradzić?

Chwileczke, Olinka czy Ty właśnie napisałaś że kobiety patrzą podczas kochania się bardziej lubują się w zakompleksionych przystojniakach pod kołdrą niż w pewnych siebie mniej zgrabnych mężczyznach?! Czy może chodzi o inny sposób postrzegania kobieta-kobieta? Mężczyzni owszem nie postrzegają urody ale to u innych mężczyzn, a nie kobiet. Różnicę definiuje opisywany/a nie opisujący/a.
Co do mężczyzn to zależy kto, na PEWNO najbardziej patrzą na twarz, na figurę dopiero później, twarz jest bardziej ważna dla mężczyzn niz kobiet i ma to pokrycie, jest z reszta naukowo potwierdzone. Jeśli chodzi o mnie to chyba potrafie widzieć więcej niż sama kobieta, ale to chyba przez zainteresowania tematem wzorca piękna i odstępstwami od niego. Aha, no i niestety ale wolimy ładniejsze xD Nie mówimy tu o miłości, ale o równym postrzeganiu uczuciowym dwóch obiektów porównywanych - wygra ładniejsza i tyle.

Vman ma rację, że zawsze wygra ładniejsza. Może dlatego mój mężczyzna podbijał do mnie, bo wiedział, że nie ma szans u innej. Patrząc na krąg moich znajomych to większość z nich patrzy na figurę i to uznają za wyznacznik kobiecej urody. Przeciętna, ale z piekną krągłą pupą i duuuużym wcięciem. Nie raz śmiali się z tego, że wyglądam jak mężczyzna i żadne sukienki mi nie pomogą. Może dlatego też siedzi to tak głęboko w mojej psychice. I raczej w  życiu się nie pogodzę, że wyglądam jak facet. A charakter? Jest jaki jest. Facet nie narzeka, bo twierdzi, że mam dobre serce i za to mnie lubi.

No i w 100% zgadzam sie teraz z Olinką. Powiem więcej, uzaleznienie które nazywamy miłością, od substancji takich jak dopamina, oksytocyna, PEA, noradrenalina itd powoduje nastepujące efekty; wszystko co jest ok, widzimy jako super zalety jedyne w swoim rodzaju (mój idealny mężczyzna/kobieta), wady zaś jako cechy wyróżniające, charakterystyczne. Widzimy tę osobę w tak subiektywnie pozytywny sposób, że wydaje nam się być najlepsza do tego szukamy do tego logicznych usprawiedliwien, a każda wada jest mniej znacząca, inaczej zmieniamy swój system wartości w pewien sposób. Było badanie które wykazało daną prawidłowość. Kobieta naturalnie opisujac cechy idealnego mężczyzna wymienia cechy A, B, C, D, następnie zakochuje sie w mężczyźnie z cechami E, F, G, H zapytana następnie o cechy idealnego mężczyzny nieświadomie wymienia E,F,G,H, po czym po jakimś czasie po odkochaniu wraca do pierwotnego wzorca. Wiem to też po sobie, raz lubiłem spokojne, zrównoważone dziewczyny, później zaś żartobliwe, szalone, energiczne - bezpośrednio skojarzone z sympatią (nie wybierane świadomie, po prostu takie były). Jeśli więc wziąc wpływ uczucia na właściwy gust, który daje nam również nagrodę w mózgu jeśli obchodzimy się z pięknem, piękno obiektywne staje się mniej ważne, bo zostaje zastąpione subiektywnym. Stąd też większy rozrzut gustów, panowie lubią swoje pulchne panie i vice versa. Miłość dosłownie zaślepia, można mówić komuś logiczne oczywistości, ale nawet logika, jeśli tylko będzie dotyczyc kochanej osoby, nie bedzie dzialac prawidłowo.
Co do kitki, owszem, o figurze się mówi, bo łatwo jest ją opisać prostymi słowami, natomiast twarz, jej proporcje bardzo trudno. W towarzystwie więc częściej mowi sie o figurze niż o twarzy którą zazwyczaj opisuje się ogólnie. Działa jednak znacząco mocniej, wręcz czaruje, figura powoduje bardziej seksualny pociąg, piękna twarz jakiś taki miłosny ;p Raz miałem taką sytuację, że twarz dziewczyny wydała mi się zbyt niewinna i słodka aby od razu ją chociazby pocałować, no cuteness level over 9000 dosłownie, niesamowite wrażenie, podczas gdy niektóre pupy, figury nie robiły takiego wrażenia miłosnego, działały bardziej hmm fizycznie xD Na pewno zachęcały do natychmiastowego kontaktu. A cóż, co do faceta Twojego, ludzie dobierają się zazwyczaj gdy mają równe potencjały, przy czym najpierw dobieraja sie ci z najwyzszym, a reszta juz z tego co zostało, koncząc na 1kach.

edit. Zapewiam że powiem inaczej Wraz ze spadkiem testosteronu, kiedy pociąg spadnie, będą dzieci które trzeba bedzie wychować, pracę ktora bedzie trzeba wykonac, zgoda, spokój to wszystko będzie związane z charakterem. Potrzeby się zmieniają, jednak ktoś kto już przeżył to życie i jest w tym miejscu gdzie wygląd się nie liczy nie powinien mowić że wygląd sie nie liczy bla bla bla, bo tak na prawde to charakter itd itp. Gdyby jednak dać mu strzał z testosteronu nagle jego myslenie uległoby zmianie. Potrzeby się zmieniają, a my NIE JESTEŚMY swiadomi jakie potrzeby są prawidłowe, bo dla każdego stanu jest inna potrzeba. Czy narkotyk jest ważny dla kogoś nieuzależnionego? Nie. Dla kogoś uzależnionego? -jest całym światem. Swietne podejście do sprawy i to rozróżnienie wieku

A najgorsze, że wszystkie trzy siostry nie mogły się odgonić od mężczyzn, a mnie tylko jeden chciał...

Nie pisz, proszę, postów jeden pod drugim, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi 12 punkt regulaminu forum.
Dziękuję za dostosowanie się do prośby i pozdrawiam, Mod. Olinka

Ciemna chodziło mi tu bardziej o nadmiar owłosienia. Naprawdę nie ma we mnie żadnego atutu. Mimo wszystko dziękuję Olinko za słowa wsparcia!

Hmmm. Moja relacja z tym mężczyzną też tak naprawdę jest bardzo...niecodzienna? On mówi mi ciepłe słowa gdy tak naprawdę stawiam go już pod ścianą. Nie jest to wielka miłość, może po prostu brak drugiej osoby tak w jego jak i w moim przypadku. Coraz częściej też zastanawiam się czy to ten, ale też nie mam pewności, że ktoś inny zniesie moje ciągłe płacze z powodu braku talii i pupy. Jejku, jak to czytam to jest tak żałosne, żeby stara baba tak użalała się nad sobą  A jednak ma to miejsce. Może też zostało to wyniesione z domu, bo siostry zawsze chwalono, że są piękne, a kwestie mojej urody bagatelizowano. Mimo wszystko chciałabym życ i jakoś się od tego uwolnić, bo nie wyobrażam sobie kolejnych 10 lat w takiej formie. To nie życie, to wegetacja, a sama sobie nie potrafię pomóc.

Co na to poradzić już starałem się zawrzeć w poście #7. Jak to jest? Zdaje się że większość kobiet jest w jakiś sposób 'wzięta' w jakimś okresie czasu swego życia. Jeśli nie chce jej chłopak '8mka' to weźmie ją 7mka bądz 6tka. Wg mnie należałoby zapytać za jakimi kobietami się oglądają, o jakich marzą, ale najwłaściwszym pytaniem jest jak reagują na poszczególne typy kobiet. Oczywiście marzą o tych najładniejszych, najmądrzejszych i ogólnie im wyżej tym lepiej, choc istnieje pewna granica, gdzie kobieta wydaje sie zbyt ładna i jest to ewolucyjnie niebezpieczne, podobnie jak przechowywanie w domu 5mln $ Jest na taki towar wielu chętnych. Jeśli chodzi o reakcje... Dla mnie są takie dwa podstawowe, najbardziej rozróżnialne typy. Jeden to takie wyrośniecie kobiece, szeroka miednica, długie nogi, wciecie w talii, ostre rysy twarzy, smukłość, zgrabna pupa, ogólnie osa. Powiedzmy że np Megan Fox, czy Alessandra Ambrosio byłyby dobrym przykładem. Typ przy którym myśli się o jednym. Drugi to taka pewna 'drobność', duże oczy, delikatna uroda- młodzieńcza, też widać estrogen ale w bardziej słodki niż seksowny sposób, sprawia że chce się dany obiekt przytulić. Przykład to np. Anna Przybylska czy Mila Kunis, oczywiście nie tylko xD ale chodzi o ideę ;p
Zazwyczaj wszelkie obroty po przejściu, szturchnięcia kolegów, czy u niektórych gwizdy są spowodowane tym co wynika z seksowności- zwłaszcza typ pierwszy. Zauważylem że im kolega jest bliższy tym większa tendencja do wyrażania opinii co do słodkości - typ drugi, ale jest to spokojne, stonowane, jako że wywołuje spokojniejsze emocje niż seksapil. Im większe wyuzdanie w ubraniu, ruchach tym większe prawdopodobienstwo wszelkich efektów zwiazanych z pociągiem, jednak ma się to NIJAK do faktycznej chęci bycia z daną dziewczyną. Typ ten definiuje też relacje w jaką mężczyzna jest gotowy się zaangażować. Typ seksowny + wyuzdanie raczej skupia się na fizyczności i chęci natychmiastowego seksu, choc należy tutaj odróżnić też czy ktoś traktuje ją jako sexy kandydatkę na żonę czy też pustą dziewkę do 'pukniecia' (zwykle zależne od sytuacji, zachowania, wyuzdania lub jego braku). Słodka uroda bardziej skłania do dłuższych związków przez skupienie się na oczarowaniu, oksytocynie wyrzuconej w mózgu faceta niż pompowaniu krwi do wiadomych miejsc ;p
Wracając do meritum, dla mnie figura ma bardziej wydzwięk w seksapilu i o ile nie jest rażąca, nie jest pierwszorzędowa jeśli chodzi o związek. Twarz zdaje się być bardziej skomplikowana pod tym względem, bo może dostarczać różnych bodźców, słodkich i seksownych. Czystego seksu zazwyczaj nie rozpatruje się w kategoriach kandydatki na żonę... Choć właśnie jeśli chodzi o świadomość/logikę to łatwo się myśli o figurze i ją opisuje, jednak jeśli chodzi o emocjonalny bodziec to dla mnie osobiście nie jest najważniejsza przy wyborze materiału do bycia narzeczoną.
To "teoretycznie" opiera się na badaniach i jeśli wg tego zwracają uwagę na twarz to zwracają, o figurę jednak jest łatwiej zaczepić, łatwiej ja opisać no i dotyczy seksapilu więc jest żywiołowo komentowana - stąd może różnica w postrzeganiu znaczenia figury i twarzy.

edit. że tak sie wtrącę... Jak można mieć szparę między jedynkami parę (tzn conajmniej 2) cm?

No można, pokazywać nie będę, ale mam tak od małego, prawdopodobnie od ssania kciuka. Mama i siostra kiedyś też miały, lecz dużo mniejsze. Kiedyś i moja mniejsza była, ale z tego co widzę niestety się powiększyła.

Aaa, nie, przepraszam, sprawdziłam. Pisałam na oko, ale to jednak - pół centymetra przerwy (5mm) . Ale i tak dużo.

Pozdrawiam

Właśnie mój facet potrafi powiedzieć mi niekiedy niby przypadkiem " co z tego, że masz ciało jak u faceta skoro nie wygląd się liczy". Ciężko wtedy poczuć się seksowną. Zresztą gdyby przed zakochanym nawet mężczyzną stanęła o niebo piękniejsza kobieta od jego obecnej wybranki, ale o równie słodkim charakterze to swoją partnerkę by zostawił. Tak to działa. A znam mnóstwo cudownych kobiet o równie cudownych charakterach. Dlatego ciężko się z sobą pogodzić. A i olać nie potrafię. Jak mam to zrobić? Myślenia nie zmienię raczej.

Mój mówił mi to samo, czułam się z tym źle a w piątek mi się oświadczył - więc chyba aż taka szpetna nie jestem jak chce mnie rbac za zonę. Też mi mówi że nie wygląd się liczy. Wiem że ogląda sexy laski na necie i wiem że ja nigdy taka nie będę bo nie odczuwam takiej potrzeby. Wychodze z załozenia że niech albo mnie akceptuje taką jaka jestem albo niech szuka lepszej - jak mu tak powiedziałam  to w odpowiedzi usłyszałam że jest dumny że mam to w dupie co kto myśli na temat mojego wygladu a wygladam tak jak wokalistka z zespołu La Roux, ubieram się w podobne rzeczy, kocham taki styl i jak to moj facet powiedział "fajnie że jestes taka inna".
Wiem że się ogląda za plastikami, ale ich są miliony a kobiet wyróżniających się z tłumu bardzo mało. Doceń swoją oryginalność! Poza tym rude wlosy sa sexy i jest grupa facetów którym się podobają kobiety o malych pupach/piersiach. Zaakceptuj siebie!

Zapewniam Cie ze cialo mozna wycwiczyc ,ale to trwa ,jak wszystko
Afrykanki maja to w genach zreszta maja wysunieta kosc dolengo odcinka kregolsupa,ale m,aja straszne scisniete uda ,ktore daja ksztalt x.
Jesli nogi wydaja sie kolsawe prosze napisz ma maila przesle ci kilka cwiczen.
Nie wolno sie tu na forum reklamowac.
Glowa do gory ,rudowlose kobiety to jedne z piekniejszych takze nie daj sie zwariowac,mediami i internetem nabierz do tego dystansu bo to czesto nieprawdziwe obrazy dotykaja nas najmocniej.

Kiedy wchodziłam na salę przed moimi lekcjami w szkole tańca, to swoje zajęcia kończyła właśnie grupa z niższego stopnia. Była w tej grupie dziewczyna, która figurę miała w sumie nieciekawą - baaardzo szerokie biodra, masywne uda, płaską pupę, ale za to zawsze była bardzo zadbana i dobrze (właściwie do swojej figury) ubrana, przede wszystkim jednak miała ładne, rude (!) włosy i pięknie się uśmiechała, a w swoim sposobie bycia miała coś tak ujmującego, że po prostu nie można było od niej oczu oderwać. Właśnie do mnie dotarło, że ona była... piękna.

Co Wy macie z tymi rudymi włosami, przecież to tylko kolor farby, odczulem jakoby niektóre sądziły że to naturalny kolor włosów kitki. Kolor jak kolor, jak każdy inny, atrakcyjność nie zmienia się wraz ze zmianą koloru włosów, zadbanie, fryzura to już co innego...
Co do tezy kitki, zakochany mężczyzna i obok równie słodka ale piekniejsza kobieta. Jeśli jest zakochany, to wybierze obiekt uczuć, najzwyczajniej wtedy zmienia się odczucie piękna na stronę ukochanej. Obce kobiety wydają się mniej atrakcyjne, no a nasza wiadomo -ideał. Nawet pomimo tego efektu gdyby różnica byla na korzyść tej obcej, nadal pozostałby przy swojej (zalezy od relacji z obcą, bo jak sie coś zacznie to będzie inaczej), bo uczucie zakochania jest silniejsze niż odczucie nagrody przy obchodzeniu się z pięknem. Jeśli facet mówi wam że wygląd sie nie liczy, to jest zakochany/nie chce żeby było wam przykro. Niestety ale taka jest prawda, chodzi o to że facet który was kocha darzy was uczuciem, a to jest coś więcej niż tylko logiczny wybór między kobietami. To jest neuronowe, hormonalne uzależnienie od konkretnej z was, facet jest świadomy że są piękniejsze od was (chyba że jesteście z górnej półki i jest zakochany, to mozecie byc No. 1), ale nie dba o to, kocha was i już. Czy ktokolwiek kocha swoją mamę za jej piękno? Siostrę, brata, przyjaciela? Świadomy wybór was, bo to wy w danej chwili zapewniacie mu odpowiedz w ośrodku nagrody w mózgu, inaczej dajecie mu szczęscie. Mogłybyście ograniczyć te hipokrytyczne wypowiedzi o tym jak to jedna cecha jest taka fajna jak np wypowiedzi o rudych włosach, oryginalności wyglądu, rozrzucie gustów co do proporcji ciała dalej pisząc że wygląd sie nie liczy. Skoro się nie liczy tak na prawdę to o czym mowa? Dlaczego nikt nie mówi o umiejętności smażenia naleśników, która podobnie jak wygląd tak właściwie sie nie liczy? Otóż wygląd się liczy, ale przy dobieraniu się w pary, analizie potencjalnych kandydatek, gdy miłość już zaistnieje wygląd faktycznie jest drugorzędny, jednak skoro wygląd jako całość, to wszelkie wasze zalety też właściwie tracą swoją moc, nieprawdaż?
Każda w Was może być kochana! Nie każda przez przystojnego, inteligentnego milionera. Tak to mniej więcej wygląda, jeśli nie jesteście w sytuacji że zadowala was tylko związek z Johnym Deppem, to nie ma powodu do smutku.
Należy zaakceptować się taką jaką jest, dbać o siebie i być pewną siebie znając inne swoje zalety, poza tym co do samego wyglądu to figura jest IMO sprawą drugorzędną.

Ależ szerokie biodra z szerszymi udami POWINNY sie podobać, oczywiście chodzi o proporcje do reszty a nie 80cm w udzie. To są atrybuty kobiecości, szeroka miednica to objawa braku testosteronu, a obecności estrogenu, co do szerokości ud to nie moga byc zbyt szerokie, ale to wlasnie estrogen sprawia że tłuszcz odadza się na tyłku i udach zamiast w okolicach brzucha jak u facetów. To właśnie osadzający się tam tłuszcz daje taki kobiecy tyłek. U kitki terapia, czy jak to tam nazwać, endokrynologiczna powinna pomóc, na owłosienie, umiejscowienie tłuszczu a więc tyłek i piersi i pewnie inne. Dokładnie tak samo jak zmienia się ciało przy hormonalnych zmianiach płci (shemale). To jest jedna sprawa, która faktycznie mogłaby pomóc fizycznie. Co do psychiki kitki to oczywiście powinna nabrać pewności siebie, ale ok jeśli mówimy o zaletach innych, czy o całej dynamice, o braku istotności danej wady no ale jak można pisać że to masz fajne i to ok w wyglądzie a następnie pisać że wygląd sie nie liczy. OBA sposoby mają wpłynąc na pewność siebie kitki, no ale niestety sobie wzajemnie przeczą. Na to chcialem zwrócic uwagę.

No to pozostaje Ci tylko kwestia psychiki, aby rozbudować pewność siebie i zaakceptować się taką jaką się jest. A widzialem pewnych siebie ludzi z nie takimi tylko problemami w wyglądzie, co jak wyglądali to było ich ciało, nie oni sami, oni roztaczali zupełnie inną aurę wokół siebie - w taki sposób, że ktoś inny zapominał kim oni są, jak wyglądają bo psychologicznie byli innymi ludzmi. Jeśli będziesz się załamywać i mówić o tym jakie to masz wady i cała dyskusja będzie opierać się na tych założeniach, to chłopak będzie powtarzał założenia, ale argumentował na swój sposób. Jednak jeśli o tym mówisz to automatycznie staje się tematem rozmowy, nie kwestią do poruszenia. Tak samo jak w tym temacie tutaj, mówisz o wadach więc są tematem, gdybyśmy się spotykali na żywo a nie na forum, a poruszany byłby inny temat to nikt by nie mówił o Twoich wadach. NIGDY nie powinno się mówić otwarcie o swoich wadach w tym kontekscie, bo to jest przyznanie się, cos co się staje bardziej realne niż było gdy tego nie mówiłaś. Coś co w kłótni zawsze może przyjśc komuś do głowy, podczas gdy inni ludzie pełni wad którzy nie mówią o tym w otwartym temacie nie usłyszą tego. To dla nich jest zbyt mało ważne zeby o tym mowic. Najlepiej byłoby gdybyś przeczytała jakąś książkę o tworzeniu pewności siebie. Tam jest to ładnie rozpisane, nie jakaś namiastka którą można otrzymac na forum. Wedle takiego schematu 'jestem do niczego - nie jesteś - jestem! - ok, widocznie jesteś, w koncu sama znasz siebie lepiej" postępuje właśnie obniżenie Twojego statusu w oczach innych. Człowiek z wieloma zaletami który nie bedzie pewny siebie jest odbierany jako małowartościowy w koncu ma tyle zalet, a nie jest pewny siebie więc musi byc coś co sprawia że taki właśnie jest. Człowiek pewny siebie chocby wyglądał bardzo słabo będzie odbierany jako człowiek bardzo wartościowy zamknięty w niekoniecznie ładnym ciele, jednak wartościowy, bo musi miec coś w sobie, skoro pomimo wyglądu jest taki pewny siebie.
Potężny efekt który powoduje własnie pewnosc siebie mozemy zobaczyc w filmach. Aktorzy którzy grają pewne siebie role są odbierani za ogólnie przystojnych, ten sam poziom fizyczny grając kogoś. Podobnie aktorki; Emma Stone w 'Służących' mówi o tym jak inni mówili o niej, że jest brzydka, nie zaprosili ją na imprezę i inne (związane z fabułą filmu) co pomimo tego co widziałem własnymi oczami biło na jej całokształt, wydawała mi się ładna, ale psychologia grupy, że innym wydawała się inna i sama nie jest pewna siebie działały silnie, pomimo że to tylko film i tylko opinie w samym filmie. W 'Kocha, lubi, szanuje' jest już postacią zupełnie inną, pomimo takiego samego wyglądu jest uznawana jako piękna dziewczyna.
Przy czym psychologia grupy i pewność siebie wraz z entuzjazmem i poczuciem humoru są ściśle sprzężone. Jeśli chcesz możesz też zobaczyć film pt. 'The Halo Effect - Science of Attraction' na Youtube. Jest tam doskonały przykład tego samego wyglądu, tych samych nawet słow ale powiedzianych w inny sposób, który różnił się tylko energią i entuzjazmem. Możesz posłuchać wytłumaczeń, ale sama odkryjesz że słucha się tego zupełnie inaczej w dwóch różnych przypadkach. Można też stwierdzić że bardziej rozentuzjazmowana wersja będzie odebrana za śmieszniejszą, pewniejszą siebie, inteligentniejszą. Choć tekst jest DOKŁADNIE ten sam, a więc logicznie rzecz biorąc te odczucia będą złudzeniem (podobnie jak złudzenia o Waszych partnerach moje drogie ). Pozdrawiam

To ja powiem jeszcze inaczej - znam mężczyzn, którzy uwielbiają kobiety szczupłe, znam takich, którzy uwielbiają kobiety pulchne, ale znam i takich, dla których kobieta powinna być... chuda jak wieszak. Podobnie znam takich, którzy szaleją za sporymi biustami, jak i takich, którym podobają się biusty mieszczące się w miseczkę A. O gustach się nie dyskutuje, a to co jednym może się bardzo podobać, innych zwyczajnie zniechęca. Dokładnie tak samo jest z kobiecą i tzw. chłopięcą (u kobiety) sylwetką - są amatorzy jednych i drugich. Mam zresztą koleżankę, w której jej obecny mąż zakochał się właśnie dlatego, że była, jak sam to określił, chłopięca (krótkie włosy, brak wcięcia w talii, mały biust, płaska pupa - dokładnie jak Ty, Kitka ), a dla niego... piękna, bo inna. Facet jest zresztą po dziś dzień szaleńczo w niej zakochany, a dodam, że sam jest całkiem, całkiem .

Vman ma rację, ja zresztą już wcześniej usiłowałam Ci to samo powiedzieć - to w jaki sposób o sobie myślisz, przeważnie przekłada się na sposób postrzegania Cię przez innych.

Ciesze się Loud, że jesteś pogodzona ze sobą. Mnie wygląd mężczyzny nie cieszy wogóle, bo jak można o takiej kobiecie powiedzieć, że jest seksowna. Nie usłyszałam tego od swojego mężczyzny. Zresztą on powtarza, że po co kobiecie figura klepsydry, wcięcie talii i płaska pupa jak wtedy podobałaby się innym, a tak nikt poza nim mnie nie chce.

Rozmawiałam z nim i mówi, że akceptuje mój wygląd. Ale czy to są słowa, które chce się usłyszeć od ukochanego mężczyzny? Ze to po prostu akceptacja i tylko tyle? Ale wątpię, że nawet jego słowa mi nie pomogą. Problem siedzi w mojej głowie, we mnie. A raczej w tym, że wyglądam jak facet. Raczej nigdy nie pogodzę się z tym, bo to zbyt trudne. Zebym chociała miała coś innego, wyjątkowego. Mówi się, że jak kobieta jest ładna to pewnie pusta, ale znam większość takich, które powalają i intelektualnie i fizycznie. A ja nie mam nic. Ani specjalnie bystra ani piękna. A na pewno męska. I co z tego, że mam wrażliwe serce na cierpienie ludzi skoro każdy takie ma, ale każdy ma też inne atuty prócz tego. Jak mnie rozsadza w środku...Margolinko, a co będzie takim "dowodem miłości" ?

Kitka, nie chodzi o samą "akceptację", ale bez niej tez jest źle, więc dobrze być jej świadomym. Mówiąc o "dowodach" mam na myśli właśnie prawienie komplementów i zachowanie, które powoduje lepszy nastrój kobiety, to takie banalne ale potrzebne...
Na pewno masz mnóstwo zalet, tylko ich teraz nie dostrzegasz, ponieważ koncentrujesz się na tym czego nie znosisz...czyli na swojej figurze. Partner możliwe, że chce dobrze...ale nieudolnie mu to wychodzi. Z tymi butami, to pewnie podobnie... nie przejmowała bym się tym. Faceci po prostu czasami nie potrafią okazywać uczuć za bardzo, z doborem słów tez nierzadko maja kłopot. Rozmawiaj z nim, powiedz o tym że ci przykro ... może w końcu dojdzie do tego, że głupio robi...

Twarz ogolem brzydka. Pelna, niebieskie oczy. Taka twarz a'la angelina jolie tylko z mniejszymi ustami. Nic specjalnego.

Margolinko. Proba rozmowy nie przynosi efektów...

Niestety po raz kolejny muszę Cię prosić, żebyś nie pisała postów jeden pod drugim, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi 12 punkt regulaminu forum.
Dziękuję za dostosowanie się do prośby i pozdrawiam, Mod. Olinka

Kitko, a może warto byłoby zastosować odrobinę dyplomacji? Może to Ty zacznij od czasu do czasu komplementować swojego mężczyznę - mówić wprost za co go cenisz, co Ci się w nim podoba lub wprost, że... tak w ogóle, to całkiem niezłe jest z niego ciacho .
Albo wręcz odwrotnie - wyraź swój podziw w dokładnie taki sam sposób jak on to robi, czyli powiedz coś w stylu ,,o! w tych butach Twoja noga wygląda całkiem, całkiem" - kto wie, może zaskoczy, w końcu nic tak dobrze nas nie uczy jak własne doświadczenia, w tym przypadku znalezienie się dokładnie w takiej samej sytuacji jak ktoś, kogo mamy zrozumieć .

Witaj Kitko:):):)
Powtarzasz jak mantrę:piękna talia, krągła pupa i szerokie biodra.
Dlaczego nie chcesz zrozumieć, że to Ty jesteś najważniejsza, a nie Twoja figura.
Czy gdyby teraz stał się cud i dostała byś w prezencie taką figurę o jakiej marzysz, to zmieniła byś się wewnętrznie?
Czy myślisz, że te, co maja szerokie biodra i krągłe pupy, są zadowolone ze swojego wyglądu?
Przestań się zadręczać i pomyśl, ile mogła byś dać szczęścia swojemu menowi, gdybyś przestała skupiać się na swojej sylwetce.
Figura może ulec zupełnej zmianie po urodzeniu przez Ciebie dziecka.
Pomyśl, ile jest dziewczyn z taką figurą jak Ty sobie wymarzyłaś, a mimo to nie są szczęśliwe.
Bo szczęście budujemy w naszych sercach i umyśle, a nie kręcąc biodrami.
W szpitalach i hospicjach jest mnóstwo młodych, ślicznych dziewcząt, które mają piękne krągłe pupy, szerokie biodra i piersi, które jeszcze są jędrne, więc idź i zapytaj, czy któraś się z Tobą zamieni, odda Ci swoją figurę w zamian za tą, której Ty tak nie lubisz.
Każda z nich, zrobi to z wielką radością.
Pozdrawiam Cię i życzę, abyś nigdy nie miała większych problemów, niż Twoja figura.
Wiem, o czym piszę, bo też zawsze miałam coś do swojego wyglądu, gdy byłam w Twoim wieku.

Kitko, napisałam Ci o kobietach, które są chore i nie maja szansy na przeżycie, mimo swoich powabnych kształtów, pięknych buź i czułych partnerów.
Każda oddała by wszystkie swoje atuty, aby móc żyć.
A Ty widząc ich cierpienie, zapomniała byś o swoim problemie, który jest dla Ciebie ważny, ale nie cenniejszy niż życie.
Pokochaj siebie, może tylko polub, a wtedy będzie Ci łatwiej.
Widzimy często na ulicach pary, które do siebie wizualnie wcale nie pasują, a jednak są szczęśliwe.
Nieraz dziwimy się, co on lub ona widzi w swoim partnerze, bo dla nas jest okropnie brzydki/a, a oni idą przytuleni, obok kroczą ich dzieci.
To jak odbierają nas inni, zależy w dużej mierze od nas samych.
Jak będziesz wszystkim mówiła, że masz chłopięcą figurę to faktycznie zaczną się Tobie przyglądać.
A co do Twojego partnera, to gdyby chodziło mu tylko o rozładowanie emocjonalne, to znalazł by sposób na to, aby się rozładować, są różne kobiety,które z chęcią zaspokoją spragnionego faceta, za kasę lub bez.
Wy nie wspieracie siebie wzajemnie, szukacie w sobie wad, zamiast cieszyć się, że tworzycie wspólnie związek.
Zamiast się zamartwiać i płakać, uśmiechaj się częściej.
Kitko, nie zabieram zbyt często głosu na forum, ale Ty zdopingowałaś mnie do tego.
Trzymam kciuki za to, abyś przezwyciężyła niechęć do swojego ciała:):):)

Kitko, naprawdę uważasz, że szczęście mężczyzny w związku opiera się na kształtnej pupie i wąskiej talii jego partnerki???
Coraz wyraźniej widzę, że jesteś tak skupiona na wadach swojej figury, że niemal wszystko co dzieje się wokół Ciebie spłycasz i sprowadzasz do tego jednego jedynego problemu, wręcz powtarzasz jak mantrę ,,jestem brzydka, jestem skazana na bycie nieszczęśliwą". Powiem więcej, Ty jesteś niesamowicie skupiona na sobie, a przez to życie przecieka Ci przez palce. Znam brzydkie kobiety, które się akceptują, a dzięki temu są radosne i szczęśliwe. Pewnie, że mają jakieś tam swoje kompleksy (któż ich nie ma), ale nie sprowadzają ich do najważniejszego punktu swojego istnienia, są tak fajnymi osobami, że z powodzeniem udało im się stworzyć udany związek, Ty natomiast zamiast o swój związek dbać, pracować nad nim, to siedzisz i przekonujesz swojego partnera, że Ciebie zwyczajnie nie da się kochać.

Kitko, naprawdę musisz solidnie nad sobą popracować. Figurę masz, jaką masz, prawdopodobnie już jej nie zmienisz, ale całe życie jest jeszcze przed Tobą, masz zamiar je przeżyć użalając się nad sobą? Szeroka talia i płaska pupa to naprawdę nie jest koniec świata, a w tym co napisała Babcia jest sporo racji - czasem warto przeżyć taką terapię szokową, żeby nabrać właściwego dystansu do własnych problemów - sprawdziłam na sobie i zapewniam, że działa.

Skąd masz pewność, że gdyby zdarzył się cud i otrzymała byś wszystko ,o czym w tej chwili marzysz, była byś szczęśliwa?
Sądy maja pełne ręce roboty, rozwiązując takie szczęśliwe związki, w których kobiety były piękne, dobre i kochające.
Życie zna takie pary, w których mąż odchodził od ślicznej, zgrabnej i zadbanej żony do kobiety, która była jej przeciwieństwem.
Dopóki nie zaakceptujesz siebie, takiej, jaka jesteś, nie będziesz szczęśliwa.
Żadne rady do Ciebie nie docierają, bo Ty sama siebie dołujesz.
Czy Ty naprawdę nie widziałaś brzydszych i mniej zgrabnych kobiet od Ciebie?
Ja od siebie widziałam mnóstwo brzydszych i mniej zgrabnych, a też nie nadaję się na miss pod żadnym względem.