Czy w zaistniałej sytuacji powinnam dać facetowi drugą szansę?

Witam, jestem Justyna i mam 22lata, moj chłopak jest o dwa lata starszy.  Jesteśmy ze sobą dwa lata i miał być to poważny związek (z nieoficjalnych źródeł wiem ze planował zaręczyny). Jak to w związku raz było idealnie raz była kłótnia ale zawsze wychodzilismy na prostą. Mój chłopak jest osobą trochę nerwową ale widzę ze stara się coś z tym robić i jak najbardziej mu to wychodzi.  Jednak ostatnio wydarzyły się sytuacje które stanowczo dały mi do myślenia.  Były imieniny jego wujka który zaprosił na imprezę również mnie, bardzo się ucieszyłam. Mialo to wyglądać tak ze ja przyjadę do domu chłopaka i razem z jego rodzicami i bratem pojedziemy wszyscy do wujka. Jego ojciec bardzo mnie lubi natomiast matka jest neutralna ale darzy mnie sympatią, pyta się chłopaka co u mnie słychać i widać ze ja interesuje. Nigdy wcześniej nie obchodziło mnie to co ona o mnie myśli, zawsze starałam się być miła i naturalna. Zauważyłam że jego mama ma charakter przywódcy w domu i niestety mąż i synowie są jej podporządkowani.

Kiedy weszłam do domu chłopaka zauważyłam że jest już coś nie tak, był lekko zdenerwowany, pytałam co się dzieje ale on uważał ze jest ok. Na imieninach siedział i nic się nie odzywal... Juz po wszystkim przyjechaliśmy do mnie i zapytałam raz jeszcze co się takiego stało, okazało się ze jego mamusia zrobiła mu "awanture" przed moim przyjazdem, że jak to się stało ze ja jadę a on wcześniej nic jej o tym nie powiedział (czy to by coś zmieniło? Nie sadzę ), że my nawet nie jesteśmy zaręczeni a ja już jeżdżę do ich rodziny ze to za wcześnie. Na imieninach zrobiłam na wszystkich podobno bardzo dobre wrażenie.  Ja oczywiście przymknelam oko na ta sytuacje.

Chwilę później jego mama usłyszała od kogoś coś na temat mojej rodziny, moj chłopak zapytał mnie grzecznie czy to prawda, ja powiedziałam ze nie i temat się zakończył. Kolejnego dnia na Facebooku rano otrzymałam litanie ze jego mama twierdzi ze to prawda (sprawa nie dotyczyła mnie osobiście lecz plotka tyczyla się moich rodziców ) ze skoro jesteśmy tyle ze sobą a ja jemu nie powiedziałam tego tzn ze mogę go oklamywac w innych kwestiach, stwierdził że nie ufa mi, nie jest mnie pewny i nie wie czy będzie do mnie w ogóle przyjeżdżał. Zaczęłam go uspokajać ze ktoś powiedział jakaś plotkę, że sprawa nie dotyczy mnie osobiście. Ten stwierdził że to koniec. Nie mogłam uwierzyć i zaczęłam płakać. Kiedy powiedziałam o tym moim rodzicom zaczęli się śmiać i powiedzieli ze jego mama mogła się wcześniej zastanowić czy warto mu mówić plotki słyszane od osób trzecich. W efekcie powiedział na mnie same najgorsze rzeczy, potem okazało się ze się nakręcił i wcale tak nie myśli tylko po prostu uwierzył mamie.

Od tego minęło już sporo czasu, on przyjeżdża z kwiatami i błaga na kolanach ze takie coś się nie powtórzy ze jego mama bardzo żałuję że to powiedziała i przez taką głupotę związek się rozpadł,że ona nie ma zamiaru się wtracac a on mnie kocha nad życie i będzie o mnie walczył. Teraz ja zaczynam siebie obwiniać ze może ja go nakręciłam bo tez byłam zdenerwowana tym wszystkim. Chłopak mnie kochał i dużo dla mnie robił ale boję się że takie coś się będzie powtarzać.  Powiedzcie mi obiektywnie czy warto dać szansę czy skończyć to raz na zawsze?

Czas przeciąć pępowinę między synkiem i matką. Inaczej sytuacja znów się powtórzy- mogę się założyć.

Teraz pewnie to pierwsza taka sprawa. Zapewne mu przebaczysz, ułoży się między wami. Ale jeśli chłopak nie będzie myślał swoją głową, to napewno raz jeszcze, za jakiś czas, wypłynie kolejna taka rzecz. Jesteście młodzi, ale on już dawno powinien sam się ogarniać a nie słuchać jakiś durnych plotek. Ty jako jego dziewczyna powinnać mu wytłumaczyć wszystko (tak jak jest, a nie tak jak chciałabyś żeby było). Rzeczą raczej normalną jest, żeby on uwierzył TOBIE a nie matce.

Co do imienin matka miała rację. Zdecydowanie wypadałoby rodziców poinformować, a co do samego faceta drogi są dwie. Jeśli bardzo Ci zależy to trzeba podjąć radykalne kroki, ale to będzie trudne do przeprowadzenia, wymagało poświęceń a nie ma gwarancji sukcesu albo dać spokój i znaleźć mężczyznę a nie mamisynka.

"Wyobrażasz sobie np. ślub po takiej akcji?"

A dlaczego nie? Ludzie czesto nie chowaja urazy co do glupot

Chlopakowi mozna wybaczyc ale jest problem wplywu matki. Takie rzeczy zanikaja z dlugim czasem i ten problem wplywu tej kobiety zawsze bedzie sie pojawial. Ludzie maja rozne problemy i mniejsze i wieksze a wy wlasnie taki. Samo zycie.

Odpowiedz sobie sama na pytanie czy dasz rade żyć w trójkącie... Ty, Chłopak i Jego Mamusia, bo tak będzie wyglądało wasze życie.
Skoro gość ma 24 lata i to mama była dla niego ważniejsza niż Ty, to wątpię by to się zmieniło.
A po ostatnim Twoim wpisie widać że chłopakowi strasznie musi zależeć na Tobie, skoro sam mówi wprost, że on o Ciebie walczyć nie będzie.
Radze otworzyć oczy...

Chciałabym odnowić ten wątek, nie wiem kompletnie co robić. Dzisiaj spotkał się ze mną chłopak i poprosił żebym konkretnie się określiła czy dalej mamy zamiar być razem czy to definitywny koniec, bo on nie potrafi kochać i tak czekać w nieskończoność, że chciałaby po prostu pocałować mnie, przytulic, porozmawiać normalnie a czuje z mojej strony taki ogromny dystans, że jest mu strasznie źle z ta sytuacja powiedział też ze on sam o ten związek nie będzie walczył bo to nic nie da.
Co byście zrobili na moim miejscu?

Przykro mi, ale IMO 24 lata, zwłaszcza jeśli facet mieszka w domu z rodzicami, to wcale nie tak dużo, jeśli chodzi o "rozwój społeczny", dlatego jestem sobie w stanie wyobrazić sytuację, w której Twój facet się nakręcił, nie umie z Tobą porozmawiać, a za to wybucha jak bomba i zrzuca na Ciebie swoją frustrację i to przez fb. Nie piszesz natomiast, co to były za plotki. Bo dla mnie to też by miało znaczenie, w  co mój facet jest gotów uwierzyć znając mnie i moją rodzinę dwa lata...

Dla mnie w Waszej sytuacji to można iść w jednym i drugim kierunku.
Albo chłopak dostał nauczkę, żeby na przyszłość samodzielnie myśleć i będzie się pilnował. Sugerowana jak najszybsza ewakuacja z rodzinnego domu.
Albo faktycznie jest to sygnał, że nie jest gotów na odcięcie pępowiny i emocjonalnie nie jest na Twoim poziomie i nawet jak się zejdziecie, to będziesz się męczyć z tym, że on jeszcze potrzebuje czasu na dorośnięcie.

Jeśli chciałabyś wrócić do niego, bo jest naprawdę świetnym facetem i możesz poczekać, aż on trochę jeszcze wydorośleje  - daj mu szansę.
Jeśli chcesz wrócić, bo ona tak prosi i tak mu zależy, ale czujesz, że nic z tego i tak nie będzie, bo już nie odbudujesz zaufania - odpuść.

(Które posty czytasz z większą sympatią, te prawdopodobnie są bliższe Twojemu stanowisku )

Przeczytaj od początku mój wpis, napisałam co to była za plotka dokładnie, dotyczyła moich rodziców. Którzy po tym wszystkim patrzą na chłopaka nieco krzywo

Ja uważam że jak jestem  z kimś w zwiazku to nie interesuje mnie prywatne życie rodziców chłopaka tzn kto z kim spał, ile jego tata miał dziewczyn wcześniej bo ze tak powiem g***o mnie to interesuje.