Hej, jestem po 20, atrakcyjna, inteligentna, chyba dość lubiana. Jednak także i dość naiwna, przez co wiele razy dostawalam kopa w dupę od facetow lub po prostu przejeżdżałam sie na nich z moja dobrocią. Tak, mam cos zaburzone. Nie wiem czym to moze byc spowodowane, kiedy sie zaczęło- moze od śmierci mojego taty? Nie wiem...
Aktualnie od kilku miesiecy spotykam sie ze świetnym facetem. Mamy juz plany na przyszły rok, poważne. Kochamy sie i jestem szczesliwa w tym zwiazku. Jednak pozostaje nieufna... Nie mam powodów sadzić, ze on mnie zdradza. Nie jestem kobieta bluszczem, co nawet chłopak mi wytknął, ze czasem zdaje mu sie, ze mi na nim nie zalezy. Jednakże wystarczy, ze chłopak zrobi cos nie po mojej mysli i ja sie denerwuje w środku. Ale to tylko do samej siebie. Wcześniej bywałam egoistką i staram sie dla niego z tym walczyć. Widze postępy. On ma niestety zawód dość wymagający... Ja sie boje po prostu olania. Tak jak wczoraj...
Po uczelni mieliśmy jechać za miasto odebrać autem moja ciocie, bo dzisiaj ma samolot, a z pksem to bardzo słabe połączenie. Od kilku dni było "tak, na pewno". No to czekam, czekam i sie nie doczekałam. Zero kontaktu cały dzien. Ja zaczęłam sie denerwować, jak tak chamsko mozna olać i ciocie i mnie. Gadalam z przyjaciolka, obie oburzone. Zaczęłam jej mowić, ze mam dość plakania przez niego, ze znowu kolejny dupek i z nim zrywam i oddaje mu jego rzeczy. Byłam świecie przekonana, ze jak nie odbiera moich telefonów, a odebrał z innego numeru (oboje głucho), wszedł na fb na chwile- to wszystko z nim w porzadku. Olał mnie i tyle!
A po polnocy dostaje od niego smsa, ze miał wypadek samochodowy i był w szpitalu... Jest na szczescie poobijany, jednakże z autem kiepsko. Pijany nie był, wszystko zdarzyło sie z nie jego winy, gdy wracał z uczelni.
Widzicie? To nie jego wina, a ja głupia zamiast ufać, ze cos sie stało, to juz naskakuje i gadam przyjaciółce, ze z nim zrywam i w ogole jest najgorszy. Bardzo mi wstyd... Dobrze, ze milczałam pod tym wzgledem i nie pisałam mu żadnych rzeczy.
Pomóżcie 
ewidentnie mam ze soba problem...
Podobne tematy
- maniek_z_maniek
- Net-facet
- Nieaktywny
Dam Ci tylko jedna rade. Wszelkie sytuacje zawsze najpierw wyjasniaj z chlopakiem.
Nie popadaj w paranoje faktycznie mogłaś się trochę zdenerwować gdy nie odbierał telefonu. Z tego co piszesz facet jest w porządku kocha cie, więc zaufaj mu. Ciężko jest zbudować związek bez zaufania, sparzyłaś się kiedyś teraz nie czujesz się pewnie. Dobrze by było pogadać z nim otwarcie powiedzieć o swoich obawach i lękach i razem popracować nad tym zaufaniem. Na świecie niestety są padalce oszukujący, zdradzający itp. ale i są fajni szczerzy faceci którzy zasługują na zaufanie i chyba na takiego trafiłaś 
i postaraj się oceniać sytuację bardziej na chłodno
Ehh te dzisiejsze 20tki są mentalnie na poziomie niegdysiejszych wczesnych nastolatek.
I bardzo dobrze, że nie ufasz.Zaufanie jest coś warte, gdy się je wypracuje, sprawdzi i ma na czym oprzeć.
Obdarzanie zaufaniem kogoś niesprawdzonego w imię zasady ''zaufanie to podstawa sratatata, jest głupotą zwykłą.