netkobietyWszystkie działy
Związek na odległość, miłość przez internet

Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

16 odpowiedzi6 451 wyświetleńzałożony przez niezdecydowana0, 23.11.2014

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » ZWIĄZEK NA ODLEGŁOŚĆ, MIŁOŚĆ PRZEZ INTERNET » Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 17 ]

1 Ostatnio edytowany przez niezdecydowana0 (2014-11-23 22:30:18)

Temat: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Witam,

Dołączyłam do forum, ponieważ chciałabym się troszkę wygadać. Mam przyjaciółki,znajomych itp, ale nie chcę nikomu mówić o moich wątpliwościach. Od roku z kawałkiem jestem w związku na odległość. Znamy się jakieś 1,5 roku, a kontakt nawiązaliśmy przez portal internetowy, całkiem przypadkiem, efekt nudy. Na początku nie traktowałam go serio, myślałam,że to kolejny bajerant, z którym można się tylko pośmiać,sypnie miłym tekstem i tyle. Nie chciałam się angażować w związek, a zwłaszcza na odległość. Okazało się jednak, że jemu faktycznie zależy. Rozmawialiśmy coraz więcej, w końcu coś we mnie drgnęło. Nie wyobrażałam sobie dnia bez jego uśmiechu czy żartów. Pierwsze spotkanie dopiero po 2-3 miesiącach, nie było innej możliwości. Później mniej więcej co miesiąc, czasem krócej. Dość szybko zdecydowaliśmy się na związek, ale seks dopiero po jakimś czasie. Wszystko było świetnie, troskliwy,dowcipny, przystojny, wiem,że mnie kocha, tęskni,ale trochę bałaganiarz i śpioch. Może głupio to zabrzmi ale z obawy przed przyszłym wspolnym życiem, przyjęłam taktykę"wytresowania" , nie mam zamiaru sprzatać po kimś,siedzieć w garach i mieć wszystkiego na mojej głowie. Wprowadziłam podział obowiązków, dla niego bez problemu, jak jest ze mną wszystko gra, ale pewnie przed moimi przyjazdami w jego mieszkaniu może być kiepsko;p. Ale to akurat mnie średnio obchodzi, ważne żebym później jak zamieszkamy razem, nie sprzątała jego porozrzucanych skarpetek. Czasem ciężko gdziekolwiek go wyciągnąć, zdarza mu się spać nawet po 12 godzin, co dla mnie jest niewyobrażalne. Dobra tutaj można też osiągnąć jakiś kompromis, ale najgorsze jest to, że mam odczucie,że jest nieodpowiedzialny, że w ważnych sytuacjach jednak muszę zachować czujność, choćby prosta rzecz: wczesny wyjazd gdzieś razem, boję się,że jak nie dopilnuję to spóźnimy się na pociąg. Jest studentem tak jak i ja, nie pracuje, bo musi się uczyć więc nie ma na nic czasu, a w efekcie robi wszystko na ostatnią chwilę, co prawda z nie tak złym rezultatem,lecz sam fakt tej totalnej dezorganizacji jest niekiedy przybijający. Ok sama miewam z tym problemy,  wszystkim się to zdarza, ale może"czepiam się" bo jakoś tutaj nie czuję takiego oparcia, filaru, boję się jak to będzie w rodzinnym życiu. Lubię jego towarzystwo, świetnie się dogadujemy, zdarzają się wielkie awantury,scedy zazdrości, jak wszędzie.Lecz najgorsze jest niestety to,że w ogóle nie mam ochoty na seks, bywa tak,że nawet podczas dłuższych spotkań, wyjazdów dochodzi do zbliżeń parę razy na 6 tygodni, czy po ostatnim razie, spotykamy się dwukrotnie, a ja dalej nic...wiem,że go to frustruje, choć mówi,że rozumie i nie będize mnie zmuszać. Wiem,że sprawiam mu przykrość, ale nie chce mi się...tak jakby mnie nie pociągał. I teraz klasyczne pytanie: Nie wiem, to ze mną jest coś nie tak czy co? Nie odpowiada mi ta sytuacja, i ze względu na niego i na samą siebie. Nie chcę całe życie czuć się tak jak teraz...Wcześniej uwielbiałam to, a teraz jakbym odczuwała wstręt do seksu. Nie mam pojęcia co tu począć.

2 Ostatnio edytowany przez lizardking (2014-11-29 00:34:23)

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Też miałam coś takiego - ale nie uprawiałam z gościem seksu. Na początku znajomości czułam pociąg fizyczny, rzuciłabym się na niego (ale byłam wtedy trochę pijana a alkohol pobudza kobiece libido). Potem kompletnie mnie nie pociągał, był mega wysoki (mój fetysz), ale nie uprawiał sportu, jakieś mięśnie miał, ale jakby lekko otłuszczone (nie był gruby, nawet nadwagi nie miał, twarz miał przystojną całłkiem) - nie pociągał mnie.
To chyba przez to, że wcześniej spotykałam się z fanatykiem sportu i niedość, że był wysoki to ciało miał zarąbiście twarde (twarz bez zarzutu), nigdy nie czułam takiego pociągu fizycznego jak do niego (i wszystko na trzeźwo;), ale z nim też nie uprawiałam seksu...momentami żałuję, ale nie byłam gotowa.

Cóż, nie wiem co Ci doradzić, ale ja sobie tego pierwszego kolegę odpuściłam, właśnie ze względu na to, że nie czułam pożądania, gdybym z nim poszła do łóżka, czułabym się sztucznie, jakbym robiła to tylko ze względu na niego. Chociaż kompanem do rozmów i zabaw był całkiem dobrym, nadawaliśmy na zbliżonych falach, ale niestety tylko mentalnych, jak dla mnie.

Aktualnie szukam połączenia fizjonomii drugiego i mentalności pierwszego, można powiedzieć ^^

3

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Uśmiejesz się, gdy spotkasz swój ideał fizyczny, a mimo to nie będziesz czuła do niego nic wielkiego. Zobaczysz wtedy jak duże to ma znaczenie wink Myslisz, ze kobiety w czasach prehistorycznych wybierały mezczyzn po wyglądzie i dzięki temu czuły pożądanie? Hehe, no moze po owłosieniu na plecach wink

4

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Dzięki za odpowiedzi:) szczerze to widząc ilośc wyświetleń mojego postu i braku odzewu po paru dniach zwątpiłam.

lizardking:

Od momentu napisania postu poważnie zastanawiam się nad zerwaniem, ale nie umiem tego zrobić...wiem, że będzie go to bardzo bolało, w następnym roku planował załatwić jakiś staż w moim mieście, dla mnie zaczął gotować czego do tej pory nigdy nie robił, widzę, że cały czas mu zależy na mnie...Właśnie szkoda mi tej relacji ze względu na to, że jest szczery, dobry, pomimo małych nieporozumień świetnie się rozumiemy. Ale niestety, spotkaliśmy się tydzień temu, 3 dni razem, a ja nic. Myślałam, żeby może spróbować, ale po chwili rezygnowałam. Hmm, zanim doszło do pierwszego seksu, pociągał mnie, od stycznia tamtego roku zaczęło słabnąć, aż niemal zniknęło. Jeżeli chodzi o wygląd to jest przystojny, dobrze zbudowany,szeroki, nie jakiś mięśniak, po prostu dobra budowa,trochę ćwiczeń. Ma dużo włosów, trochę na plecach tongue I wyda się to głupie ale chyba troszeczkę mi to przeszkadza. Wzrost średni jak na faceta, ja ogólnie jestem niska więc ok, chociaż zawsze gustowałam w gościach >185 cm, lecz w tym przypadku przymknęłam na to oko bo było warto. Jeżeli chodzi o charakter to po tym roku z kawałkiem razem irytuje mnie jego pewnien rodzaj niedojrzałości, jak już pisałam wcześniej boję się, że to ja będę musiała stać " na straży" wszystkiego.

thepass:

Wiem co masz na myśli. Zdarzyło mi się coś takiego raz. Kompletne zaprzeczenie moich upodobań, zanim go poznałam byłam pewna, że nigdy by mnie nie ruszył taki facet. A jednak było niesamowicie, totalnie ześwirowałam, jak się całowaliśmy odpływałam, seksu nie było, z jednej strony szkoda, ale z drugiej się ciesze, bo później okazało się ,że to DUPEK.

5

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Jak dla mnie to jest klasyczne babskie schrzanienie sprawy wink

Pociągają Cię chłopcy w wieku wczesnoszkolnym? Nie, prawda? A takiego właśnie chłopczyka zrobiłaś ze swojego partnera. Dopiero 1,5 roku związku, i to na odległość, nie mieszkacie razem, a Ty mu już matkujesz i ustawiasz go (nawet jeśli tego wszystkiego mu nie mówisz, wystarczy, że tak o nim myślisz): "Nie śpij tyle! Co się wylegujesz, leniu?! Masz bałagan w pokoju! Dlaczego nie odrobiłeś jeszcze lekcji?! Mamusia nastawi sobie budzik na 5, bo beze mnie, syneczku, na pewno nie umiesz sam wstać." Itepe, itede.

Okres początkowej fascynacji i zakochania, no bo ile zdążyliście się naspotykać przez te 1,5 roku średnio raz na miesiąc - kilkanaście razy? - własnoręcznie zarżnęłaś, nie dałaś mężczyźnie pokazać, że nim jest, i pozbawiłaś go możliwości wykazania się i zaimponowania Tobie.

Urwałaś facetowi jaja przy samej dupie i dziwisz się, że przestał Cię pociągać?

6

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

BabaOsiadła była ostra, ale w pewnym sensie się z nią zgadzam. Nie nazwałabym tego urwaniem jaj, bo leniwy facet przesypiający związek nie należy raczej do tych z jajami, ale zdecydowanie martwi mnie to, że po półtora roku już martwisz się o przyszłość. Może po prostu do siebie nie pasujecie, skoro już teraz wiesz, jak mogłoby to wszystko wyglądać za parę lat? Jeśli już teraz wiesz, że Ci nie odpowiada, że nie pociąga, przemyśl na poważnie to, czy powinnaś robić mu nadzieję na coś stałego.

Szczerze mówiąc, brak pożądania w związku jest dla mnie czymś strasznym, nie wyobrażam sobie bycia z kimś na stałe i nie kochać się. To oczywiście nie jest priorytetem, ale jest dla mnie ważne, bo dodaje tej prywatności, tej wyjątkowości, romansu. Jeśli nie czujesz do niego zarówno pociągu fizycznego, jak i uważasz, że nie odpowiada Ci charakterem, daj sobie czas na przemyślenie.

7

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

BabaOsiadła
Powiedzmy, że jest w tym trochę racji, ale nie da się inaczej. Jeżeli chodzi o to wstawanie to nie wstaję specjalnie za każdym razem kiedy się widzimy, żeby zrobić mu śniadanko do łózia i obudzić. Mam na myśli wyjątkowe sytuacje typu wyjazd, że musimy wstać i koniec bo bilet przepadnie albo coś.  Nie wpadłoby mi to nigdy do głowy jeżeli nie byłoby sytuacji świadczących o tym, że nie mogę polegać na nim w tej kwestii. Wielokrotnie zdarza mu się zaspać, nie słyszeć budzika, wyłączyć itp gdy jesteśmy razem czy też nie. Po prostu wewnętrznie jakoś tak czuję jak ja nie nastawię budzika i zdam się na niego to będzie klapa. A na ogół jeżeli wstaję wcześniej to robię to co mam do zrobienia, a jak on wstanie to wstanie. Kwestia w tym, że ja mu jaj nie urwałam, on po prostu taki jest i taki był, tylko po jakimś czasie to zaczęło wychodzić i może wtedy zaczęło denerwować. W poprzednich związkach nikogo nie ustawiałam... Gdyby chciał i pokazał mi, że jest mężczyzną nie śmiałabym w nic ingerować. Wolałabym, żeby facet przejął stery.

Leliana

Na 100% nie wiem jak to będzie kiedyś, ale mam obawy, że skoro teraz tak jest i zanim mnie spotkał taki był to bardzo ciężko będzie mu się zmienić, jeżeli to w ogóle nastąpi( muszę przyznać, że jakieś próby podejmował ) Wiem też, że nie na tym polega związek,żeby kogoś zmieniać na siłę, ale trzeba przyznać, że czy ze mną czy bez wyszło by mu to na dobre. Zgodzę się z Tobą, że seks jest ważny lecz nie najważniejszy. Gdy pojawiły się problemy myślałam, że to tylko przejściowe bo przez 3-4 miesiące brałam hormony, ale to było tak dawno, że teraz nie mogę już zwalić na to winy. Co do charakteru to jeżeli z seksem, pociągiem fizycznym byłoby wszystko ok to byłabym cierpliwa i trochę przymrużyła oko na te jego lenistwo. A w zaistniałej sytuacji zaczyna mi to przeszkadzać. Nie myślę tylko o sobie, bo wiem, że dla niego to musi być jeszcze gorsze...Zobaczę jak będzie następnym razem, jak się będzie zachowywał, postaram się żeby do czegoś doszło. Może powinnam jakoś zmienić nastawienie i powalczyć.

8

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.
niezdecydowana0 napisał/a:

BabaOsiadła
Powiedzmy, że jest w tym trochę racji, ale nie da się inaczej.

Da się, oczywiście, że się da, ale Twój przerośnięty instynkt macierzyński Ci na to nie pozwala big_smile

niezdecydowana0 napisał/a:

Jeżeli chodzi o to wstawanie to nie wstaję specjalnie za każdym razem kiedy się widzimy, żeby zrobić mu śniadanko do łózia i obudzić. Mam na myśli wyjątkowe sytuacje typu wyjazd, że musimy wstać i koniec bo bilet przepadnie albo coś.  Nie wpadłoby mi to nigdy do głowy jeżeli nie byłoby sytuacji świadczących o tym, że nie mogę polegać na nim w tej kwestii. Wielokrotnie zdarza mu się zaspać, nie słyszeć budzika, wyłączyć itp gdy jesteśmy razem czy też nie. Po prostu wewnętrznie jakoś tak czuję jak ja nie nastawię budzika i zdam się na niego to będzie klapa.

Sama doszłaś do takiego odczucia, czy pokazał Ci, że nie można na nim w tej kwestii polegać? Zamiast dać się wykazać dorosłemu facetowi, to Ty przejmujesz nad nim opiekę i martwisz się czy chłopiec nie wstanie. Przejmując za niego obowiązki dajesz mu do zrozumienia, że on o nic nie musi się martwić, bo mamusia i tak załatwi sprawę.

niezdecydowana0 napisał/a:

A na ogół jeżeli wstaję wcześniej to robię to co mam do zrobienia, a jak on wstanie to wstanie. Kwestia w tym, że ja mu jaj nie urwałam, on po prostu taki jest i taki był, tylko po jakimś czasie to zaczęło wychodzić i może wtedy zaczęło denerwować. W poprzednich związkach nikogo nie ustawiałam... Gdyby chciał i pokazał mi, że jest mężczyzną nie śmiałabym w nic ingerować. Wolałabym, żeby facet przejął stery.

Podkreśliłam Ci istotę sprawy. On jest jaki jest i się nie zmieni. Brałaś z dobrodziejstwem inwentarza. Skoro Ci nie pasuje, to po co z nim jesteś? Chcesz go ustawić tak, żeby Ci pasowało, tylko po co? On jest dorosły, chce spać do 12 to śpi. Chce robić bałagan w domu to robi. A to, że Ty robisz inaczej, to już Twój problem, bo to TY masz problem, a nie on.
Wolałabyś żeby przejął stery, a już od samego początku sama to zrobiłaś. Naprawdę myślisz, że ktoś z własnej woli pozbędzie się "odpowiedzialnej mamusi, która wszystko załatwi"?! Po co?! Na co?! Przecież sprawiłaś, że jego życie stało się o niebo lepsze, albowiem O NIC nie musi się już troszczyć i martwić. Raj! smile

niezdecydowana0 napisał/a:

Na 100% nie wiem jak to będzie kiedyś, ale mam obawy, że skoro teraz tak jest i zanim mnie spotkał taki był to bardzo ciężko będzie mu się zmienić, jeżeli to w ogóle nastąpi( muszę przyznać, że jakieś próby podejmował ) Wiem też, że nie na tym polega związek,żeby kogoś zmieniać na siłę, ale trzeba przyznać, że czy ze mną czy bez wyszło by mu to na dobre.

Och, przecież nie można nikogo zmieniać na siłę, ale przecież Ty to robisz dla jego dobra! Taka troskliwa duszyczka jesteś big_smile
Serio, spraw sobie dziecko, albo psa, a nie bierzesz się za wychowanie dorosłego człowieka. Skąd wiesz, co jest dla niego dobre, a co nie? Bo nie żyje i nie funkcjonuje tak jak Ty? Jakby mi ktoś próbował narzucić swój syt życia, a w to wchodziłoby wczesne wstawanie, to wylądował by za drzwiami bardzo szybko.

niezdecydowana0 napisał/a:

Zgodzę się z Tobą, że seks jest ważny lecz nie najważniejszy. Gdy pojawiły się problemy myślałam, że to tylko przejściowe bo przez 3-4 miesiące brałam hormony, ale to było tak dawno, że teraz nie mogę już zwalić na to winy. Co do charakteru to jeżeli z seksem, pociągiem fizycznym byłoby wszystko ok to byłabym cierpliwa i trochę przymrużyła oko na te jego lenistwo. A w zaistniałej sytuacji zaczyna mi to przeszkadzać. Nie myślę tylko o sobie, bo wiem, że dla niego to musi być jeszcze gorsze...Zobaczę jak będzie następnym razem, jak się będzie zachowywał, postaram się żeby do czegoś doszło. Może powinnam jakoś zmienić nastawienie i powalczyć.

Seks jest BARDZO ważny. Nie pociaga Cię, bo żadnej zdrowej kobiety, która jest matką nie pociąga własny syn. USYNOWIŁAŚ GO i dlatego nie chcesz z nim spać. NIE ODPOWIADA CI i dlatego nie chce z nim spać. NIE PASUJECIE DO SIEBIE i dlatego nie chcesz z nim spać.

Błagam Cię, przestań wychowywać dorosłego faceta, tylko znajdź sobie takiego, który Ci odpowiada.

9

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Sam pokazał...wcale nie chce i nie chciałam być jego mamusią. Nigdy by mi coś takiego nie przyszło do głowy, wcześniej tak nie robiłam. Wszystko wynika z jego zachowania. A przed związaniem się z nim nie wiedziałam, że jest aż tak leniwy, wyszło po paru sprawach, jaki był wcześniej okazało się po spotkaniach z pewnymi osobami. Bez przesady, nie robię za niego nic oprócz dopilnowania NASZYCH wspólnych wyjazdów. Jak przyjeżdżam do niego to jedynie czasem coś ugotuję, za to on zmywa i odwrotnie. NIE sprzątam, NIE piorę i nic z podobnych rzeczy,do reszty nie zgłupiałam. Jak chce mieć swój bałagan i spać do 13 ok, niech robi co chce, tylko sam później się wkurza, że coś przez to zawala albo zamiast sprzątać godzinę musi tracić więcej czasu. Dopóki nie mieszkamy razem ok, ale jak będzie zasypiał do pracy albo robił bajzel w NASZYM mieszkaniu to jak to będzie funkcjonować? Nie mam zamiaru mieć w przyszłości wszystkiego na mojej głowie, więc dlatego teraz chciałam mu dać do zrozumienia żeby się trochę ogarnął.

10

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

To nie jest parner dla Ciebie a w waszym zwiazku to Ty bedziesz ta toksyczna strona "czepiajaca sie wszystkiego". Dzis juz takie kwiatki wychodza a co bedzie za 10 lat? Moja rada nie niszcz zycia i jemu i sobie. Uwazasz sie np. za jego matke ze go wychowujesz az tak? Masz nadzieje ze sie zmieni na Twoje wyobrazenie i wymagania. Moze pomysl, ze milosc polega na akceptacji drugiego czlowieka a nie posiadaniu takiego co sie zachowuje dokladnie jak chcemy. Jesli tego nie rozumiesz to "bedziesz szczesliwa" tylko wtedy kiedy trafisz na "ulozonego pedanta" z ktorym zbudujesz zycie oparte na rzeczach a nie czlowieku. No ale ludzie sa rozni. Nie zarzucami Ci nieczego. Tylko badz uczciwa wobec tego chlopaka i daj mu szanse znalezienia sobie osoby, ktora bedzie szczesliwy, przy ktorej bedzie mogl sie budzic usmiecheniety i ktora bedzie prala jego brudne skarpetki.

11

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Wbrew pozorom nie jestem pedantką big_smile Nie mam potrzeby sprzątania codziennie na picuś glancuś, po prostu w miarę możliwości odkładać rzeczy na miejsce, żeby po podłodze nie walała się sterta ubrań itp.... czy zalegać pół dnia w łóżku, jest tyle fajnych miejsc do zobaczenia, rzeczy do zrobienia, szkoda życia na coś takiego. Wiem i nie chcę żeby to tak wyglądało, zła toksyczna matka trująca dupę o nie wiadomo co. Po prostu chciałabym żeby w naszym związku i przyszłym życiu był podział obowiązków czy to złe? Nie jesteśmy w średniowieczu, że kobieta ma sprzątać,gotować, prać, prasować, opiekowac się dziećmi, poświęcać się dla wszystkich do okoła, zajechać się żywcem i jeszcze do tego nie mieć prawa narzekać, uśmiech przyklejony do twarzy i rozszerzać nogi.

12

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Autorko. Wrzucasz wszystko do jednego worka i porzadki i seks. To nie jest dobre. Oczywiscie poza tym mozna polemizowac z tym np. czy bedziesz gotowac czy odgrzewac gotowce na mikrofali, rozne sa oczkiwania w zwiazku i rozny poziom bylejakosci w roznych rzeczach. Ale nie zauwazylas o co glownie chodzi. O to chodzi mianowicie ze juz na tym etapie wiele rzeczy, moim zdaniem zbyt wiele rzeczy ci nie odpowiada. Ponowie pytanie. Co bedzie za 10 lat, albo 7 lat po slubie kiedy pojawi sie pierwszy kryzys? Moze wiec lepie uwolnic chlopaka i dac mu szanse poznac kogos z kim bedzie szczesliwy, kto po 12h snie poda mu kawe albo herbate do lozka z usmiechem? Bedzie sie cieszyl ze wypoczywa. Moze tak bedzie po prostu uczciwiej.

13

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Tak rozumiem...To nie jest tak, że non stop się go czepiam, są sytuacje kiedy mnie to nadzwyczaj denerwuje bo mamy gdzieś wyjść itd. Problem opisałam ogólnie...Potrafimy normalnie rozmawiać, żartować, a nasze przebywanie razem nie kręci się tylko i wyłącznie w okół kłótni. Dużym problemem też jest seks, ale jak już kilka osób tutaj napisało, jedno wynika z drugiego. Ok, masz rację, na pewno są na tym świecie kobiety, które będą szczęśliwe z nim takim jaki jest i nie będą szukać dziury w całym. W takim razie czas pomyśleć nad sobą i może warto być bardziej tolerancyjną wobec drugiego człowieka...

14

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Tolerować, to można znajomego czy sąsiada. Partnera trzeba sobie dobra ODPOWIEDNIEGO do naszych oczekiwań i przyzwyczajeń.

Od samego początku tego związku zauważyłam dwie rzeczy:

1. Biją Ci ciągle dzwony weselne
2. Chcesz go koniecznie zmienić na swój wyimaginowany wzór, bo - patrz pkt.1.

On NIE jest odpowiedni dla Ciebie, a Ty nie jesteś odpowiednia dla niego. Oczekujesz wciąż, że on stanie się osobą, którą nie jest. Równie dobrze może zacząć od Ciebie wymagać i Ciebie wychowywać, abyś sama spała do 12, bałaganiła i podchodziła do życia bardziej na luzie. Czemu to ON ma się zmieniać dla Ciebie, a Ty nie możesz się całkowicie zmienić dla niego?

15

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.
Teo napisał/a:

Tolerować, to można znajomego czy sąsiada. Partnera trzeba sobie dobra ODPOWIEDNIEGO do naszych oczekiwań i przyzwyczajeń.

Albo - dobrać sobie nieodpowiedniego do naszych przywyczajeń i oczekiwań, ale go SZANOWAĆ. Nie myśleć o nim z taką - pogardą? politowaniem? - i nie snuć czarnych wizji, że skoro chłopak sypia do 12 i uczy się na ostatni moment, to na pewno będzie najgorszym mężem i ojcem na świecie. Przecież on może, owszem, bałaganić i mieć problemy z usłyszeniem budzika, ale za to być cudowny w ... - tu wstawić to, w czym Ty, Autorko, potrzebowałabyś pomocy we wspólnym życiu.

16

Odp: Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

To nie tak z tymi dzwonami, że mam jakieś parcie albo coś. Od początku widziałam, że mu zależy więc po pewnym czasie zaczęłam myśleć o tym na poważnie....On zresztą też np będąc na weselu mojej kuzynki żartowaliśmy sobie, padł temat ślubu ze śmiechem powiedziałam, że aż tak jak mojej kuzynce to mi się nie śpieszy po czym on się obruszył i zaczął marudzić. Jeżeli mowa o tolerancji chodziło mi o to, że powinnam trochę wyluzować, akceptować pewne cechy innego człowieka i nie mierzyć wszystkich jedną miarą...Teo masz rację, równie dobrze on mógłby tak ze mną postępować...

BabaOsiadła
Nie myślę o nim z pogardą....po prostu irytują mnie czasami te rzeczy i jego nieporadność...przez co nie czuję się przy nim jak kobieta. Ok za dużo od niego wymagam. Poza tym co napisałam jest wspaniały i widzę, że to we mnie jest problem.

Posty [ 17 ]

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » ZWIĄZEK NA ODLEGŁOŚĆ, MIŁOŚĆ PRZEZ INTERNET » Niby wszystko ok ale jednak czegoś brak.

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026