Co zrobic gdy nic się nie chce?

"Była Dziewczyna" mam wrażenie, jakbyś pisała o mnie sprzed kilku miesięcy. Po prostu mogłabym sobie przykleić Twoją historię i opisać jako swoją. Zawsze szukałam swojej pasji. Zazdrościłam wszystkim hobbystom, którzy mają swój cel, swoje pasje. Wiedzą co chcą osiągnąć i do czego dążą. A ja? Miałam 27 lat i nie miałam nic. Kochałam książki, więc czytałam je masowo. Myślę, że one były moją tarczą ochronną. Zawsze mogłam powiedzieć, że moją pasją są książki i koniec. Żyłam historiami postaci z książek, zamiast żyć własnym życiem - w końcu tak jest bezpieczniej.
Na koniec 2013 roku w święta podjęłam decyzję, że chcę zrealizować swoje marzenie o wyjeździe na Islandię. To był mój taki pierwszy zryw powstańczy To zawsze było niedoścignione marzenie, nigdy nie wierzyłam, że się spełni. Głównie ze względu na koszty. Postanowiłam, więc znaleźć ludzi, którzy jechaliby w tamte rejony na wyprawę i spróbować zabrać się z nimi. I teraz powinno byc pięknie i powinnam napisać, że spędziłam wspaniałe wakacje w Islandii Niestety tak nie było, bo nie mieli miejsca, ja byłam w rezerwacji jakby ktoś zrezygnował. Nawiązałam jednak kontakt z tymi ludźmi, w końcu jeżdżą na różne wyprawy i mogłoby się trafić coś ciekawego. I tak ostatecznie wylądowałam kilka razy na Słowacji i na urlopie w Norwegii. Zarazili mnie też zamiłowaniem do gór
W każdym razie poznałam ludzi, którzy stali się dla mnie inspiracją, wzorem, kimś na kim postanowiłam się wzorować. Trochę zarazili mnie postawą, że mogę osiągnąć wszystko co chcę. Potem idąc ich przykładem wzięłam udział w szkoleniu motywacyjnym spam, potem w kolejnym - takie małe pozytywne pranie mózgu. Nigdy nie wierzyłam w takie szkolenia, podśmiewałam się z takich akcji. W międzyczasie zmieniłam pracę na zupełnie z innej bajki, która teraz daje mi masę satysfakcji. Dodatkowo teraz zamierzam otworzyć coś własnego. Wiem, że będzie wymagało to wiele pracy, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że mam małe fundusze i nie chcę rezygnować z pracy na etacie bo wiele się tam uczę. Ale warto, w końcu to moje życie i muszę w końcu o nie zawalczyć. Bo jak ja tego nie zrobię, to kto?

Będziesz potrzebowała nieco zainwestować w siebie dla określenia swoich potrzeb. Mam na myśli wydatki w celu dokonywania różnych prób zajęcia się różnymi rzeczami, które uważasz za ciekawe. Po pewnym czasie, może to zając kilka miesięcy, zobaczysz że któraś z tych rzeczy będzie pasją. Tak więc zapisz się na różne kursy, warsztaty, poczynając od najtańszych, i tak stopniowo określisz, jakie masz potrzeby.