Kocham a jednak go zdradzilam- co mam zrobic.

Kochasz swojego męża?

Kurcze nie doczytałam ;D a więc kochasz go? A tamten "drugi''? Przecież on też ma żonę i co?

Nie mów.To nic nie da."Czego oczy nie widza tego sercu nei żal".Z czasem wyrzuty miną.Czasem tak sie zdaza nie jestesmy ze stali postepujemy przeroznie zaskakując samych siebie.Jezeli to byl tylko raz i to w dodatku takie chwilowe zacmenie ja bym nikomu nie mowila.Zepsujesz zwiazek zdrady sie wybacza ale nie zapomina.

Przy takich historiach zastanawiam się, dlaczego ludzie tak lubią komplikować sobie życie. A  opisu wynika, że było poukładane.

ja też, jak powtarzam - nie denerwują mnie tyle ludzkie świnie, co ludzkie osły...

Nie powinnas, absolutnie nie powinnas mu o tym mowic. Sama nabroilas to sama zbieraj kopniaki za to.
Powiesz mu liczac na co? Na rozgrzeszenie i pokute w postaci 2 ojcze nasz i 3 zdrowac mario??
On ma cierpiec, bo Ty masz moralnego kaca?

Cierp za to co sie stalo w samotnosci, borykaj sie z wyrzutami sumienia i juz nigdy, przenigdy nie dopusc sie zdrady. Badz dla niego dobra, od teraz wierna na zawsze i nigdy nie daj mu odczuc, ze w ogole jakakolwiek zdrada miala miejsce.

edit :Powodzenia.

Musisz się dobrze,na spokojnie zastanowić czy ty aby napewno kochasz meża???
bo moze ci się tlyko tak wydaje,ze kochasz,albo sobie tłumaczysz,że skoro mąz to napewno kochasz......................
wsłuchaj się w siebie i zastanów...................
jesli kochasz naprawdę,chcesz dalej z nim być,to nie mów mu,będzie cię to gryzło w środku,ale uważam ze nie warto,z czasem pogodzisz się z tym,i wyrzuty sumienia umilkną.........dasz radę,ale podejmując tę deczyję muszisz być świadoma,że więcej pokusie nie ulegniesz,że chcesz naprawić to co zepsułas............
i uwierz mi ze jesli mu powiesz,poczujesz chwilowa ulgę,ale jak zobaczysz zal i ból w jego oczach,zaczniesz załowac....

natomiast może być tak miłość wasza gdzies zanika,i szukasz czegoś innego............wtedy warto szczerze porozmawiać z męzem.................
chyba jest co tu jeszcze ratowac.
pozdrawiam

Powtórzę przysłowie czego oczy nie widzą tego sercu nie żal nie ryzykuj i nie mów jeśli kochasz,jesteś kochaną i chcesz być nadal kochana to nie ryzykuj a Tobie to przejdzie jeśli będzie Cię to strasznie męczyć idź do spowiedzi może pomoże,a męża szanuj i to co masz,z kolegą najlepiej zostań tylko i wyłącznie na stopie koleżeńskiej w PRACY i nic poza tym.

Taak, teraz nie powiesz, to wyobraź sobie co będzie, jak za 5-10 lat prawda wyjdzie na jaw...
Jak? Nie wiem... Po pierwsze kłamstwo na krótkie nogi, po drugie możesz tego nie wytrzymać psychicznie (tego ciągłego ukrywania tajemnicy) i sama się przyznasz... Możesz powiedzieć nieświadomie (nie wiem, upijesz się czy coś...), prawda może wyjść od tamtego... Jest wiele możliwości...
To nie ma znaczenia. Co będzie jak Twój mąż się dowie tego za ileś lat?... Jak połączą was dzieci, wspólny kredyt itd.? Po pierwsze będzie miał żal za to, że mu nie powiedziałaś wtedy... Że ukrywałaś to przed nim... A może on nie chce być z osobą, która mu coś takiego wyrządziła?!

Teksty typu "skoro cię kocha, to nie mów mu" są jak dla mnie maksymalnie EGOISTYCZNE!!! Tak, bo to nie polega na tym, że mówiąc mu zrzucisz ciężar z serca na jego barki... Nie - bo Ty widząc go płaczącego, zdenerwowanego, rozbitego będziesz wiedziała, ŻE TO TWOJA WINA!!! I wcale nie uważam, że Tobie będzie łatwiej... Ale jeśli masz choć trochę szacunku do mężą, to przyznaj się i proś o wybaczenie... Zawsze to wygląda inaczej.

Popełniłaś błąd - zdarza się. Ale chociaż unieś konsekwencje tego postępowania. Być może facet będzie chciał układac sobie życie od nowa z kimś, komu zaufa. Nie odbieraj mu tej szansy... On nic Ci nie zrobił, więc jeśli faktycznie go kochasz, to bardziej skrzywdzisz ukrywaniem prawdy. CHYBA, ŻE UDA CI SIĘ TO UKRYWAĆ PRZEZ CAŁE ZYCIE... Ale wybacz, szanse są niewielkie...

pozdrawiam

Ciekawe, te same panie, które w innych wątkach bronią kobietę zdradzającą, a potępiają faceta, który odkuł się tym samym, tu znowu doradzają zdrajczyni., żeby się nie przyznawała..
Beata810, Mery Lu - to jakieś skrzywienie moralności, bo jak inaczej to nazwać... Musicie być bardzo zakłamanymi osobami.

A może po to, żeby mógł wybrać czy chce z takim kims dalej być? Bo ja bym nie chciał.
Albo np., żeby w ramach wyrównania rachunków też mógł się z kimś przespać. Czemu mu odbierać taką opcję? Może autorka sama powinna mu to zaproponować, np. "Zdradziłam Cię, jeśli mi wybaczysz, w ramach rekompensaty pozwalam Ci na zdradzanie mnie przez pół roku z kim chcesz".

nie kochasz, przyznaj sie i nie szanujesz ani męża ani kolegi ani jego rodziny i dzieci po prostu powiedz to sobie i nie uzalaj sie nad soba bo to chyba nie Ty jestes tu ofiara

Nie mów nic mężowi, chyba, że sama nie będziesz umiała sobie z tym problemem poradzić. Skoro zdecydowałaś się na taki krok, czegoś w Twoim związku brakuje i myślałaś, że poprzez nawet jednorazową zdradę odkryjesz co to jest. Nie szukaj daleko tego co możesz mieć blisko siebie. Łatwo jest dawać takie rady, ale każda sytuacja jest indywidualna, inne przesłanki. Może potrzebujesz jakiś podniet, porozmawiaj o tym z mężem. Jak określiłabyś swój związek po zdradzie? Uczciwie, chcesz nadal być z mężem? Czego brakuje Ci w związku z nim? Chcesz poszukiwać dalej? Szukaj z mężem, a jeśli nie umiesz powiedz o wszystkim.

Teraz to przykozaczyłaś.. urządzasz jakąś terapię?, próbujesz zrobić  psychoanalizę czy co? Zdradziła, dlaczego doszukujesz się problemów aby usprawiedliwić jej postępek?  Napisała wyraźnie, że jej małżeństwo jest/było szczęśliwe.  Ponadto zdradziła swojego męża w perfidny sposób i takiego zachowania nie da się usprawiedliwić.

Mysle, ze prawda powinna ujrzec swiatlo dzienne i zapewne tak sie stanie wczesniej czy pozniej. I lepiej, zeby wyszla od Ciebie wczesniej niz od kogos obcego pozniej, bo niezaleznie od czasu bol bedzie taki sam. Twoj ma prawo wiedziec, jak slaby masz charakter i zdecdowac, czy wezmie na siebie brzemie bycia z Toba mimo takiego balastu. Rownie dobrze moze dojsc do wniosku, ze to, co bylo Twoja porazka, da Ci sile, nawet wielokrotnie wieksza niz ta co mialas, zeby wiecej nie popelnic takiego bledu i przy okazji wielu innych. A ty nie masz prawa, czy moze raczej nie powinnas, budowac zwiazku na klamstwie, bo bedzie on bardzo kruchy i nie bedzie mial zbyt silnych fundamentow, zeby przetrwac. Klamstwa beda sie nawarstwiac, jedno bedzie pociagac za soba drugi, potem bedzie juz z gorki, az w koncu okaze sie, ze zyjecie obok siebie, kazde w innym swiecie.

Zgadzam sie - wydaje sie ze nic juz teraz nie jest "na serio"... Byle zauroczenie czy fascynacje seksualna podciaga sie pod termin "milosc".
A to przeciez takie nic. Zwykle hormony czy zainteresowanie kims atrakcyjnym fizycznie.
Kicha.

jakie macie prawo do tego żeby kogokolwiek oceniać po przeczytaniu jednego posta... kobieta chce porady.. wie, że popełnia błąd... każdy z nas błądzi... każdy z nas ma w życiu moment, w którym zastanawia się czy idzie dobrą drogą, czy takie życie jakie ma mu odpowiada... Ona twierdzi, że kocha męża.. i wierzę w to... pobłądziła nie da się ukryć... popełniła być może największy błąd w swoim życiu ale trudno..stało się. czasu nie cofnie ... ciężko powiedzieć czy ma o tym powiedzieć mężowi czy do końca życia się z tym męczyć... nie wiem co ja bym zrobiła... i myślę , że tu nie znajdziesz odpowiedzi dlaczego Ty to zrobiłaś...jeśli postanowisz powiedzieć mężowi to życzę ci abyś ułożyła sobie życie, żebyś wybaczyła sobie i żeby On Tobie wybaczył.... a jeśli postanowisz o tym zapomnieć i nigdy nie mówić o tym co się stało to życzę ci żebyś odnalazła w sobie siłę, która pomoże ci przez to przejść...powodzenia.

Nie wiem czy to ktos przeczyta ale ja tez zdradzilam.Ponad 2 lata temu poznalam Krzyska.Zaczelismy sie spotykac bylo mi z nim cudownie czulam sie przy nim wolna i szczesliwa.Z mezem nigdy sie tak nie czulam i nie czuje.Wlasciwie powinnam zaczac od tego ze jestem mezatka 11lat mamy syna 11 lat i coreczke 1 rok. Zdecydowalam sie na kolejne dziecko po zdradzie.Trwala ona krotko bo 2m-ce maz sie dowiedzial a wlasciwie ja mu powiedzialam.Zalamal sie podejrzewal cos ale wybaczyl.Nie wiem jak ja bym sie zachowala gdyby to on mnie zdradzil.Najgorsze jest to ze ja nieoge zapomniec o kochanku Tesknie za nim za jego glosem dotykiem.Z nim bylo wszystko proste. Z mezem tak nie jest jest troche nudno w naszym zwiazku.Brakuje mi tzw. "powera".Na pocztku po zdradzie tak bylo byl sex jakiego nie mialam(oprocz kochanka).A teraz jakos mi tego brakuje,niby s e stara ale brakuje.Ja tez sie staaram kocham meza i nie chce go zostawiam nigdy nie chcialam.Chociaz planowałam z kochankiem ze bedziemy razem ze poszukamy mieszkania.Ale wybralam meza.Krzysiek(kochanek)nie mogl sie z tym pogodzic pisal ze kocha mnie bardzo i nie moze o mnie zapomniec dzwonil a ja nie odpisywalam az w koncu przestal. Mysle ze mu nie przeszlo bo jak mnie widzial ostatnio to patrzyl na mnie jakby dalej cos czul do mnie.A ja no coz tesknie za nim i nie wiem co mam robic.Mam rodzine dzieci dla ktorych zrobilabym wszystko.Ciezko mi zapomniec,no i ja mimo ze mowilam do meza ze żałuje to jednak tak nie jest.

Jednak nie proste raczej , no cóż ktoś tu radził usiąść z kartką papieru i spisać : za i przeciw - a nuż Ci pomoże ?
Tyle, że rozpoznanie potrzeb to jedno a wybór i decyzja - to 'grubsza' sprawa... No cóż - próbuj wyprostować SIEBIE przede wszystkim.

To nie tak ze jest mi wygodnie nie robilabym nic aby z mezem byc.Nie umiem udawac ze go kocham bo kocham go naprawde.Meczy mnie chyba ta zdrada ale zastanawiam sie dlaczego nie zaluje jej.To mnie dręczy.Maz zagroził ze zabierze mi syna jak sie o tym dowiedzial i wtedy tak naprawde się opamietalam ze go strace,ze strace wszystko nad czym oboje pracowalismy.Nasza milosc i wszystko co razem robilismy.Dziekuje za szczerosc

To nie tak ze jest mi wygodnie nie robilabym nic aby z mezem byc.Nie umiem udawac ze go kocham bo kocham go naprawde.Meczy mnie chyba ta zdrada ale zastanawiam sie dlaczego nie zaluje jej.To mnie dręczy.Maz zagroził ze zabierze mi syna jak sie o tym dowiedzial i wtedy tak naprawde się opamietalam ze go strace,ze strace wszystko nad czym oboje pracowalismy.Nasza milosc i wszystko co razem robilismy.Dziekuje za szczerosc

Jeżeli piszesz sobie plusy I minusy bycia z mężem lub kochankiem, to znaczy że żadnego z nich nie kochasz.
Czujesz jedyni pociąg seksualny,zauroczenie ale sens prawdziwej miłości jest Ci nieznany.

Zostaw męża, dzieci i zamiszkaj z kochankiem.
Ty będziesz miała swoje pięć minut szczecia,
Mąż będzie miał jasna sytuację, będzie miał szansę znaleźć sobie kogoś kto go pokocha naprawdę,
Dzieci będą w swoim domu, że swoim ojcem, unikną zmian, dostosowania się do jakiegoś obcego im faceta, a przede wszystkim unikną tej niepewności która nastąpi po tych "pięciu minutach" szczęścia kochanków, po zweryfikowaniu w codziennej rzeczywistości.

Nie oszukuj ich, nie porównuj ich, nie szacuj który ma więcej a który mniej plusów.
Gdybyś naprawdę kochała to nie podjelabys decyzji o zdradzie.

Nie moge zostawic dzieci kocham je ponad wszystko. To troche tez skomplokowane byly kochanek ma problem z alkoholem dlatego tez zostalam z mezem.Maz zagrozil ze zabierze mi syna a wtedy sie tez opamietalam co robie jak bardzo mi na nich zalezy.Na drugie dziecko zdecydowalam sie dopiero po tym jak wyszla na jaw moja niewiernosc.

Nie mow , bo tak jak tu ktos napisal musisz sama teraz sie z tym gryzc.

Powiedzenie mu, jak tu niektorzy sugeruja owszem jest fajne, takie szlachetne!!! szczerosc i te bzdety ale czy napewno???

Przewaznie mowi sie to partnerowi bo gryza nas samych za duze wyrzuty sumienia i robimy to zeby ulzyc sobie samemu a nie zeby pokazac nasza szlachetnosc.

Takze jesli nie chcesz go skrzywdzic nic nie mow i kropka.

dobre takie bzdury chyba wszyscy zdradzający sobie wmawiają ,,będe cierpiec sama, on nie zasłuzył bla bla blaaaa" a w domyśle jest zawsze ,,wszystko sie zmieni, może on mnie wykopie, może zarząda rozwodu" Nie ma w was nic z prawdy i dbania o innych poza sobym samym. Chronicie TYLKO i wyłącznie swój tyłek, żeby było dobrze tak jak jest nadal. Boicie sie że gdybyscie powiedziały, on mógłby zażadać rozwodu. Nie wmawiajcie ludziom takich głupot, serio

Tak dl TWOJEj nformacji, nigdy nikogo nie zdradzilam raczej przewaznie bylo odwrotnie

Ale to co napisalam powie ci kazdy psycholog, wiem bo sama mam jednego w rodzinie.

Zauważyłem to "chyba" w każdym odniesieniu do osoby męża.
Porównując pierwszy wpis i późniejsze odniesienia do komentarzy przez Słoneczko odnoszę wrażenie, podobnie jak Secondo, że decyzja o pozostaniu z mężem podyktowana była pragmatyzmem wynikającym również z naiwności męża.
Emocje, jeśli temu towarzyszyły - w stosunku do niego, były innymi, niż prawdziwa skrucha. Bo tej nie było i nie ma. Sama tak zresztą twierdzisz.
Strach o własny byt i o utratę poczucia bezpieczeństwa oraz zagrożenie, że sąd - w razie czego, wskaże obecne miejsce zamieszkania Waszej rodziny za najbardziej odpowiednie dla dzieci, były tymi emocjami.
Będziesz się strać bardziej pokochać męża? Jak, pytam?
Skoro okłamujesz do do tej pory w kwestii poczucia winy jak i Twojej, wciąż trwającej więzi emocjonalnej z kochankiem?

MiłyChamie, chyba, podobnie jak kilka innych osób, odniosłeś się do Autorki wątku z 2011, która od lat nie odzywała się.
Ostatnie posty dotyczyły Słoneczka, która ujawniła swój romans pod presją podejrzewającego męża, choć skutki podobne.

Wieje od ciebie agresja  na kilometr zlzuj majty troche, i przypominam ci ze to jest forum publiczne i kazdy ma prawo miec swoje zdanie i je tu wypowiadac
Kapisch?

To co,mam pisać czego chce?Chce być z mężem i nie chce tego zmieniać.Chce być z nim szczęśliwa.Rozmawiałam z nim o naszym związku o tym czego od siebie oczekujemy.Powiedziałam mu,że wkradła sie do naszego zwiazku rutyna i nuda.Szczera rozmowa dużo nam dała.A wiecie dlaczego z nim jestem bo zawsze czułam się przy nim bezpiecznie,nie wygodnie ale bezpiecznie.Zawsze był i jest przy mnie i za to go kocham.Może nie tak jak kiedyś,ale jest w moim sercu i zawsze tak będzie.Tak pokocham go bardziej.Dostałam szanse i nie zmarnuje jej.Ktoś kiedyś powiedział mi ,że Zycie mnie nie oszczedaza i to jest prawda wiele przeszlismy razem.Ojciec alkoholik,choroba syna i szpitale(juz jest ok),utrata ciazy,kolejna zagrozona no i zdrada.Ale jestesmy razem i bedziemy zrobie wszystko,abytak było.To nieprawda,że jak się raz zdradziło to kolejny raz będzie.Znam przypadek,gdzie ona zdradziła i nie zrobiła więcej tego,Jest ze swoim partnerem szczęsliwa.Dlaczego mój mąż ma nie być ze mną?

Ja podobnie z większością się nie zgodzę. Po pierwsze jak się prawdziwie kocha, to się nie zdradza, nawet jeśli choć przez chwilę przeszłoby to przez myśl. Bóg dał rozum, to trzeba z niego korzystać. Po drugie gdzie tu jest ta szczęśliwa mężatka? Albo miałaś za dobrze albo za nudno w związku skoro dopuściłaś się takiej rozrywki. Po trzecie Twój partner ma prawo wyboru. I na pewno nie chcę żyć w kłamstwie. Z kimś kto Go zdradził. Zadaj sobie pytanie czy Ty na Jego miejscu chciałabyś żyć w takim kłamstwie? I co zrobisz jak mąż się jakimś sposobem dowie? Jeśli chcesz z Nim być to powinnaś Mu powiedzieć. I sam zadecyduje co dalej. A jeśli sama nie wiesz czego chcesz, bo z tego co piszesz tak to wygląda, to powinnaś odejść od Niego i pozwolić Mu na szczęście z kimś, kto na prawdę będzie Go kochać. Swoją drogą Twoje niezdecydowanie jest właśnie kolejną odpowiedzią na pytanie "Czy Go kochasz?"...