Biedni a bogaci

Co masz na myśli , że jesteś biedna?

Kochane ostatnio coraz częściej słyszę z ust znajomych i nieznajomych, że np były z bogatymi facetami, ale Oni byli pewni siebie, nie szanowali Ich itd, a jak to jest wg Was czy naprawdę większość bogatych  facetów  to równie może dotyczyć kobiet jest sfiksowana, nie wie czego chce, albo szuka niewiadomo czego? jakie są wasze spostrzeżenia? I żeby nie było : nie szukam księcia mam swojego wybranka i jest mi z Nim dobrze. Ale zastanawia mnie czy ci biedni mają inne wartości, są innymi ludzmi, bardziej doceniają wszystko itd? Moim zdaniem chyba w większości przypadków tak to wygląda.

A od jakiego momentu zaczyna się człowiek bogaty? Dla jednego to powyżej 6 tys., dla innego powyżej 20 tys. itp.

Znam sporo bogatych (zgodnie z moją definicją) mężczyzn. Większość z nich ma żony od co najmniej 5 lat. Szanują je, rozpieszczają, dobrze opiekują się swoją rodziną i dziećmi. Jednocześnie jeżdżą drogimi samochodami, mają wille zamiast domów. Moim zdaniem jedno z drugim się nie gryzie. Dla zazdrosnego otoczenia zapewne obnoszą się z majątkiem, bo przecież nie powinni sobie kupować drogich samochodów i razić tym innych po oczach. A w domowym zaciszu są normalnymi, czułymi facetami.

vinnga świetnie to ujęłaś dzięki . Wszystkim wypowiadającym się dziękuję
Ja nie wyobrażam sobie takiego podejścia jak np u osoby którą niedawno poznałam i nie chcę już  z nią mieć kontaktu , Ona szuka bogatego a z drugiej strony miała nieudane związki z takimi , więc dziwi mnie to bardzo. Ja  chciałabym zawsze pracować, mieć zajęcie i pieniążki. Nie muszę mieć kokosów, ale wiadomo, żeby spokojnie żyć sobie .

Zacznijmy od tego gdzie kończy się człowiek biedny a zaczyna bogaty?
Inaczej trudno odpowiedzieć.

Dla mnie ktoś, kto zarabia miesięcznie 20 tys. zł, to osoba bardzo dobrze zarabiająca, ale jeszcze nie bogata. Bogaty to ktoś, kto ma zapewniony wysoki, stały dochód, ale oprócz tego duże zaplecze finansowe - poczynione inwestycje, lokaty, imponujący majątek trwały.

Bogaci ludzie są różni, jedni traktują to jak fakt oczywisty i zachowują klasę, a inni, zwykle tak zwani dorobkiewicze, chętnie się z tym obnoszą, uważając, że pieniądze wynoszą ich ponad innych ludzi, a z racji swoich zer na koncie wolno im znacznie więcej niż pozostałym. Dla tych mam jedno trafne określenie - buraki .   

Z racji swojej pracy poznałam kilka osób naprawdę bogatych, a jednak gdybym nie widziała ich dokumentów finansowych, to nie wiedziałabym z kim mam do czynienia. Były to persony skromne, uprzejme, traktujące innych ludzi jak równych sobie. Ci przeważnie mieli udane związki, a ich partnerki (bo niekoniecznie żony) - zgodnie z tym, co napisała Vinnga - były samodzielnymi, niezależnymi kobietami.
Poznałam także buraków, którym wydawało się, że wszystko powinni mieć załatwione poza kolejnością i ci rzeczywiście swoje kobiety traktowali jak ładny dodatek, z którym niekoniecznie trzeba się liczyć.

No to już chyba wiadomo, czemu na takich "trafiała".
Wydaje sie, ze ona generalnie nie ma zbytnio innych kryteriów, niż żeby był bogaty i ja utrzymywał.
Poza tym ciągnie swój do swego - ona chce mieć faceta, by go głownie wykorzystywać, to i trafia na chamów.