Samotny. Nieszczęśliwie?

Od forum- tego od czego ono jest po prostu ogólnej dyskusji na temat mojego życia. Chciałbym poznać aspekty innych ludzi, jak to wygląda z boku.

oj czekam, czekam. Cierpliwości w tym mi nie brakuje Boję się tylko, że znajdzie kogoś, a ja nie będę umiał się z tym pogodzić.  W życiu trzeba się spodziewać wszystkiego, zawsze.

Właśnie, jestem tego zażenowania coraz bardziej świadomy... Zastanawiam się czy może jak się przeprowadzę do większego miasta, gdzie warunki do poznania jakiejś kobiety będą korzystniejsze, będzie lepiej i właśnie się z jakąś ciekawą zaznajomię. czas mam, studia przede mną- podobno najciekawszy etap.

Musisz zacząć nowe zycie Studia- najpiękniejszy okres w życiu podobno okaże się to u mnie w październiku i trzymam kciuki za Ciebie nie daj się żadnej i pamiętaj, że jeśli od początku będziesz traktował kobietę jak przyjaciółkę, tak już zostanie flirtuj, podrywaj, pokaż kobiecie która Ci się w przyszłości spodoba, że nie szukasz przyjaciółki tylko osoby u której chcesz spędzić chwilę, życie czas jako ktoś znacznie ważniejszy niż przyjaciel

Więc teraz nadszedł dla Ciebie nowy etap wyskocz gdzieś na jakąś imprezę, poznaj nowych ludzi zabaw się trochę, a miłość sama do Ciebie przyjdzie w najmniej oczekiwanym momencie swojego życia. Pamiętaj nic na siłę

Zastanów się jakie kobiety cenisz i na jakich Ci zależy. Nie wszystkie kobiety oczekują seksualności na początku znajomości.

Seksualność nie jest seksem... to po prostu pociąg do cech atrakcyjnych, czy to fizycznych czy to osobowości.

Daje z siebie wszystko, zawsze jestem dostępny. To jest coś co mianuje Cie przyjacielem i dzięki temu nie ma iskry

A czy przyjaciel to nie najwazniejsza osoba? Wlasnie, ukochana osoba to ta, z ktora dzieli sie wszystkim. Jest sie zawsze, ufa sie sobie. Czy to nie jest idealny wzor milosci? To wszystko w dzisiejszych czasach zostalo niezle wypaczone... niestety;/

Co do sklonnosci masochistycznych- chyba nie potrafie inaczej, moze "oszalalem", hehe :d

i ile takich par trwa? Jestem na progu życia a już mentalnie jestem po 60, niezle ;d

zaprzyjaznilem sie tylko  z jedna ;p nie robie tego nagminnie. Coz, to strasznie opozniony ze mnie typ w takim razie.

Niebieski dawno takich bzdetów nie czytałem.
Chłopaku ja swoją żonę poznałem jak miałem 17 lat (ona 16) i wierz mi, że ten związek z nią miał sens.
Nadal jesteśmy razem, nadal się kochamy, ba, nawet powiedziałbym Ci, że bardziej szanujemy nasz związek.
Nadal się przytulamy, nadal prawimy sobie komplementy.
O seksie nie wspomnę, bo zawstydzę młodych . W każdym bądź razie nie mogę narzekać.
A tak na marginesie to dodam, że syna mamy dorosłego i to bardzo.
To była moja pierwsza miłość i aby ona przetrwała to muszę dwie połówki do siebie pasować.
Owszem są kryzysy, ale udaje nam się opanować.
Ja nie żałuję, że związałem się z tą kobietą, natomiast czy ona tego nie żałuje to nie wiem.
Myślę, że gdyby żałowała to dawno kopnęła by mnie w doopę.

Skąd wiem? Skądś te meno i andropauzy się biorą... ludzie są o wiele stabilniejsi i nie mają takiego pędu na konsumpcje, a szczegolnie seksu jako głównego wyznacznika dopasowania, motylków i innych bzdet.
Jesteście dla siebie nadal atrakcyjni i przecież tego nie neguję.
Jedno jest pewne - dalszy etap miłości jest taki bardziej przyjacielski, ale na początku kierowany jest tylko i wyłącznie instynktem, a nie tym, że logicznie jesteśmy dobrzy dla kogoś i przez to pragniemy rewanżu.
Wszystko fajnie, że Wam z żoną wyszło i na dodatek byliscie dla siebie pierwszymi, ale to nie te czasy już. Teraz rzeczywiscie bardzo duzo związków się rozpada, bo zycie oferuje duzo więcej i ludzie nie wiedzą czego i kogo mają się "czepić". Ludzie mają pęd, by szukać kogoś bardziej idealnego, lepszego, mają ku temu perspektywy. Poznają te osoby i porównują. Psują obecną więź z partnerem dla kogoś "lepszego". Na pewno na przyjazni mało kto buduje związek w młodym wieku. Ty miałeś szczęście, on nie. Dlatego nie mozna wszystkiego też mierzyć swoimi osiągnięciami. Gdyby wieloletnia przyjaciółka "przyjęła" miłość od faceta, którego odrzucała X czasu jest tylko wyjątkiem i należy to traktować jako ewenement, który i tak najprawdopodobniej się rozpadnie.

Łatwo powiedzieć Gary, jej to wytłumacz a nie chłopakowi który jest jak najbardziej za

Biegając za nią, starając się, wysłuchując żali w środku nocy i będąc na każde zawołanie nic nie zdziałasz. Im więcej będziesz dalej z siebie dawał, tym bardziej ona będzie cię uważała za świetnego kumpla, ale niestety nikogo więcej. Ja na twoim miejscu bym odpuścił i dosyć mocno rozluźnił tą znajomość. Przyjaźń z kobietą którą kochasz nie ma sensu, wiem co mówię
btw. jak zaczniesz się spotykać z innymi, może być tak, że nagle ona się tobą zainteresuje, w końcu zawsze za nią biegałeś i nagle odpuszasz!?....

A to taki cel miałeś. Sprytne. Tylko wyżalanie się nigdy nie pomaga w podrywie. Tak wlasnie sie zostaje przyjaciolka od wysłuchiwania problemow
Dobrze, że są ci faceci którzy Ci radzą oprzytomnieć. Nie żadne starania się dalsze o nią. Nie pokazywanie, że Ci tak bardzo zalezy i czekanie do usłanej śmierci Towarzysze pomożecie? Pomożemy