Matura... a ja nie czuje się na siłach żeby ją zdać:((

Przecież w maturalnej klasie są fakultety, nie? Zajęcia przygotowujące do matury. Wystarczy trochę chęci, a nie przekonanie, że "i tak niczego się tam nie nauczę". Chęci, wiara w siebie i samozaparcie, żeby w tym roku przysiąść i sie porządnie pouczyć. Masz jeszcze 9 miesięcy, a to naprawdę dużo czasu i zdążysz przerobić potrzebny materiał jeśli tylko będziesz chciała.
I uważam, że nie ma najmniejszego sensu nie podchodzić do matury. Po pierwsze poucz się i nie daj się, a po drugie jeśli nie dasz rady to zawsze są poprawki, jeśli w ogóle do matury nie podejdziesz to musisz czekać rok.
Więc powodzenia życzę

Jak będziesz tak narzekać i już we wrześniu widzieć wszystko w czarnych kolorach, to pewnie nie zdasz,  bo sama tego chcesz. Jednak masz czas, aby wziąć się do nauki. Może jakieś korki z matmy? Skoro to Twoja pieta Achillesa, to przysiądź bardziej do tego przedmiotu. Teraz do 30. masz czas na wybór tematu z polskiego - też nie rób tego na ostatnią chwilę, aby potem nie męczyć się z tematem, który Ci kompletnie "nie leży". Grunt to zmotywować się do pracy! Chcesz zdać maturę - to musisz już teraz o tym myśleć, a nie odkładać nauki na zimę, czy "po feriach".

daj spokój, ja jestem ten sam rok co Ty i na próbnej z matmy zabrakło mi jednego pkt. żeby zdać, ale si.ę tym nie przejmuję, bardziej angielskim, muszę zacząć chodzić na jakieś korki, w necie też są jakieś dodatkowe "fiszki" czy coś tam jako pomoce, 3ba się sprężyć, uwierzyć w siebie, bo my dziewczyny jesteśmy mądre mimo wszystko,
pozdrawiam

Mówiłam to samo... Do ostniej chwili płakałam w rękaw i narzekałam, nauczyciele mówili mi że nie zdam roz. wosu, że z niemieckim będe mieć problemy, i zdałam, prawie najlepiej w całej klasie, za dużo sie nie uczyłam ale powtórzyłam wszytko co było trzeba... Pamiętaj pewien stres mobilizuje, będziesz się bać ale warto próbować ;D jeszcze masz sporo czasu na nadrobienie zaległości i rzeczy których nie umiesz

pamiętaj , "nie matura leczchęć szczera zrobi z Ciebie oficera"
a tak na poważnie , musisz myśleć pozytywnie, bo inaczej nic z tego nie będzie. pamiętam jak poszłam na maturę ustną z francuskiego, laska sie mnie pyta jak sie nazywam , a ze stresu jej nie zrozumiałam, ale zdałam. zawsze tak jest , że jak sie za mocno nakręcisz to nie pomoże. ucz się tej matmy i napewno będzie dobrze:)

Dziekuje dziewczyny... nabrałam wiekszej checi do wszystkiego dzieki wam )) postaram sie wziąsc w garść:))

super, że twoje nastawienie zaczęło się zmieniac, to juz ogromny plus

miałam to samo, jak przeniosłam sie do nowej szkoly w ostatnim roku liceum, trzech moich kumpli tez nie podchodzili do matury, pomyslalam ze i ja sobie odpuszcze, nie stresowałam sie wiec przez caly rok tak jak to robili inni, bylam pewna ze mnie to nie dotyczy. jednak potem poznalam chlopaka (chodzil do mojej bylej szkoly i wczesniej mi sie podobal) , powiedzial czemu by nie sprobowac i sprobowalam bo uznalam ze nie mam nic do stracenia ;p i zaliczylam, bylam z siebie dumna jak nigdy warto sprobowac, ale podejsc do tego na loozie ;p nie stresowac sie jesli nie masz zamiaru isc na studia i dalej sie uczyc to matura w sumie nie jest ci az tak potrzebna ;p  pozdrawiam ;p

A ja się z tym nie zgadzam. Podobnie jak kiniusia uważam, że w życiu różne rzeczy mogą się wydarzyć i warto zadbać o swoją edukację. Jeśli się nie przyda - cóż, trudno - ale zawadzać na pewno nie będzie.
Mój ojciec mając dwadzieścia parę lat/trzydzieści wyśmiewał moją studiującą mamę i zapierał się rękami i nogami, że studia są w jego życiu zbędne. Phi, po co mu to? Dzisiaj jest mocno po czterdziestce i jeśli czegoś żałuje to jak twierdzi właśnie tego, bo studia otworzyłyby mu drogę do pracy, którą sobie upatrzył.

To dobrze, że jesteś świadoma, że czeka Cię sporo nauki. Usiądź ze swoimi nauczycielami albo sama w domu i spróbuj zrobić sobie taki mini plan powtórkowy. A potem nic tylko zacisnąć zęby i wziąć się do pracy - 8 miesięcy przygotowań to na tle 70paroletniego życia wcale nie będą wieki i ani się obejrzysz, a będziesz miała średnie wykształcenie

Ja tez rozpaczliwie boję się matematyki chociaż tak naprawdę nie mam wiekszych problemow z nauką. Caly czas zamierzalam zdawac rozszerzenie z angielskiego jako dodtatkowy przedmiot i z niemieckiego jako obowiazkowy język. Zawsze bardzo lubilam jezyki obce i polski, ale od jakiegos czasu tez nie czuje się na silach, nie jestem pewna ze sobie poradze z roz. Mysle ze stres i tymczasowe zwatpienie nie jest jeszcze koncem swiata. Musisz uwierzyc w siebie

Tak, nastawienie to jest bardzo, bardzo dużo. Ja tez mam momenty, kiedy myślę, że za nic nie zdam matematyki ale biorę się za siebie. Bez przesady, matura nie może być aż taka trudna skoro co roku tylu ludzi ją zdaje...

Może nie będzie az tak mocno trudna ale łatwa tez nie jak cala matematyka.Ty ja chociasz zdałas a ja 7 punktów z próbnej to dopiero poraszka:(( chyba jednak zrezygnuje:( bo juz nie nadrobie tylu zaległości ile mam.

Tygrysiak nie załamuj się
matme możesz zdać na podst. poziomie a i tak pójdziesz na humanistyczne studia i to z tych przedm. bedą się liczyły pkt.

powodzenia

Eee tam, trzeba się w wziąć do kupy i zwyczajnie zdać, później każda sesja na studiach to duuużo więcej niż matura... Może nawet się tak ułoży ze pytania podpasują i będzie zdana bez problemu :-) a i można się trzymać takich sposobów ponoć też pomagają ;-) spam