Języki obce - jakich się uczycie? Jakie znacie?

Znam dobrze rosyjski - to język, z którego zdawałam maturę, komunikatywnie niemiecki - na studiach i angielski - mimo iż uczyłam się go przez chyba 7 lat nie mogę go opanować, może od biedy włoski - Włosi nie rozmawiają w innym języku niż ich ojczysty, tylko JEDEN rozmawiał ze mną po angielsku, więc siłą rzeczy, przebywając w Italii, musiałam uczyć się włoskiego na bieżąco.

Teraz nie doszkalam się w tym kierunku, starczy, że na co dzień muszę męczyć się polskim językoznawstwem...

Angielski perfect i niemiecki troszkę mniej od podstawówki były obowiązkowe więc nie miałem wyboru ;-p

Angielski i niemiecki, już od podstawówki . Znam całkiem dobrze, często różne techniczne słówka (zboczenie zawodowe).

Angielski umiem dobrze, hiszpanski nieco gorzej. Na studiach zafascynowala mnie lacina i greka klasyczna. Niedlugo na dobre zacznie sie tez wloski i lizne nieco wiecej hebrajskiego.
A w przyszlosci kto wie, marzy mi sie rosyjski i francuski... uwielbiam jezyki obce

A ja miałam strasznie burzliwe perypetie językowe...rodzice bardzo chcieli żebym uczyła się języków, bo uważali, że to podstawa (dziś stwierdzam, że mieli rację). Zaczęło się od angielskiego i francuskiego, które poznałam bardzo dobrze. Potem przyszedł czas na niemiecki, ale do gustu mi nie przypadł. Łacina była hobbystycznie. A na studiach rosyjski i ukraiński...działo się:) kiedyś byłam zła, że muszę siedzieć wieczorami ze słownikiem, ale dziś mam łatwiej. Chciałabym jeszcze poznać jakiś egzotyczny język- może arabski?

Angielski. Rosyjski miałam przez 4 lata, ale nic nie umiem:) A teraz sama dla siebie uczę się włoskiego - zafascynował mnie ten język.

Angielski dosc dobrze i wciąż czuje niedosyt chce się go nauczyć jak najlepiej , chodziłam na kursy niestety nic mi to nie daje - na lekcjach w szkole i na kursach okropnie się nudziłam... wiec chyba jedynym wyjście jest wyjazd
niemiecki - zapomniałam już uczyłam się przez 3 lata
rosyjski - nie znoszę go - 4 lata w technikum coś nie coś powiem ale niewiele
Francuski- NIENAWIDZĘ - właśnie skończyłam naukę  po 2 latach na studiach  - nie umiem nic i nie chce umieć mam jakaś blokadę na wiedzę z tego języka

Rosyjski to mój drugi język,ze względu na mame Rosjanke:) Z angielskim też nie mam żadnych problemów. Uczyłam się też niemieckiego,ale troche mi się już zapomniało,trzeba się przyłożyć i wkońcu porządnie go nauczyć Znam tez podstawy włoskiego, troszkę fińskiego, a ostatnio ukraiński gładko wchodzi ze względu na liczną tam rodzinkę:) No i od roku uczę się arabskiego, nie jest wcale trudny,polecam

Posługuję się biegle angielskim, minimalnie niemieckim ;p.Obecnie uczę się japońskiego (Watashi wa nihongo o benkyo shitai desu) i troche znam chiński (Ni hao ). W planie jeszcze arabski i hiszpański (Buenas dias)

Numenorian, słuszna uwaga. Ale co z Twoimi językami?

Już mówię, jak to u mnie było

Biegle mówię po angielsku - zasługa mamy, która wbrew mojej woli od małego zmuszała mnie do nauki języka i posyłała tylko do szkół, gdzie go było pod dostatkiem W sumie angielski to największe życiowe "błogosławieństwo", bo od pierwszego roku studiów uczyłam w szkole językowej i dzisiaj to ja jestem tą, która wprowadza dzieciaki w świat i tłumaczy z nimi "Yellow submarine"

Niemiecki znam niby na poziomie średniozaawansowanym. Miałam w liceum głównie, ale byłam baaardzo uparta, broniłam się nogami i rękami, żeby tylko nie umieć, dzisiaj się dogadam, choć więcej zrozumiem niż powiem

W liceum wróciłam z wycieczki do Hiszpanii i od razu zaczęłam się uczyć. Później życie tak się ułożyło, że do Hiszpanii wyjechała moja mama i od tamtej pory jest coraz lepiej Nie wykluczam, że kiedyś zrobię uprawnienia pedagogiczne i zacznę uczyć właśnie hiszpańskiego, bardzo bym chciała

Podobnie było z duńskim - zauroczona Kopenhagą i ich systemem socjalnym spędziłam semestr na kursie. Zamówiłabym kawę, spławiłabym nachalnego faceta, ale to takie słabe A1 w klasyfikacji językowej.

W liceum (medycznym) miałam też 2 lata łaciny. I to najgorsze, z czym miałam w życiu kontakt - nienawidziłam gramatyki, wykuwałam tabelki, ale nocami miałam wyjątkowo niehumanitarne sny z udziałem latinistki...

*
W sumie mam takie marzenie, żeby pójść na kurs synkretyczny. Był taki jeszcze jakiś czas temu na uniwerku, hiszpański, francuski, włoski i portugalski razem. Kurs kosztuje ogromne pieniądze i pochłania multum czasu, którego nie mam, ale podobno daje świetne efekty.

Ach co wy mówicie, łacina jest wspaniała! Oczywiście jak ktoś umie jej nauczyć To brzmienie i przyjemność czytania w tym języku, bezcenne!

Ja się uczę, więc na mnie możesz śmiało liczyć, gorzej z "koleżanką" Numenorian, bo to w końcu... El Numenorian

Niemiecki - dobrze, a angielskiego to już się chyba nigdy w życiu nie nauczę eh...

Ja teraz chciałabym poduczyć sie trochę j.angielskiego.
Nawet niedaleko swojego domu mam szkołe-SpeakUp,wiec czekam tylko na taki impuls wewnętrzny.A moze któraś z Was słyszała o tej szkole ?

Ile czasu Waszym zdaniem jest tak naprawde potrzeba aby zacząc w miare płynnie mówic np.po angielsku?
czy to wszystko sa indywidualne nasze predyspozycje?

Predyspozycje to jedno a samozaparcie to drugie. Jesli osoba bedzie aktywna na zajęciach i osłuchiwała się z jezykiem, czytała w obcym języku ze słownikiem w ręku- nie powinno jej to zając dużo czasu. Bardzo ważne jest żeby mówić nie wstydzić się. A najlepiej wybrać się do kraju w którym mówią tym językiem jakiego chcemy się nauczyć.
Najtrudniej zacząć a potem to wchodzi w krew i kazdy kolejny łatwiej jest pojąć.
Jezyki w ktorych coś kumam- niem., ang., ros.

Yvette! Nie wiedziałam, że pracujesz z dziećmi! Koniecznie muszę założyć o tym wątek bo czuję, że z Twojej mądrości mogę trochę poczerpać jako, miejmy nadzieję, przyszła przedszkolanka - anglistka

U mnie zaś jeżeli chodzi o języki to angielski C2 z racji studiów (które właśnie kończę i zastanawiam się jak po ich zakończeniu nie kończyć jednocześnie systematycznej pracy z tym językiem poza This is an apple coby się nie cofnąć - a chyba sama telewizja w angielskim mi nie wystarczy bo póki co znam mnóstwo slangu amerykańskich nastolatków z MTV i E! ), francuski na, podobno B2 i matura zdana na poziomie podstawowym (nadal nie wierzę, że zdałam ).
Ponadto miałam krótką styczność z niemieckim ale na samo jego brzmienie reaguję alergią i autentycznie wyskakują mi swędzące pęcherze na całym ciele.

oraz...
jeżeli chodzi o egzotyczne filologie, o których pisałaś jeden rok na UW, kierunek mongolistyka z tybetologią Więc trochę znaczków fikuśnych  i dziwnie brzmiących zdań znam Chociaż mongolski i tybetański to prawdopodobnie dwa z trzech najmniej przydatnych języków na świecie (trzeci to suahili ).
Trochę żałuję, że z tych studiów zrezygnowałam bo sama świadomość, że umie się coś wyczytać ze staromongolskich szlaczków pisanych od góry do dołu, w których jeden brzuszek może znaczyć a, e i i zależnie od kontekstu, mile łechatała moje ego i była przydatną informacją w trakcie spotkań ze znajomymi

Pennylane, mówisz i masz: http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php? … 2#p269072/

Mi bardzo pomagają w utrzymaniu własnego poziomu języka na innym etapie niż moje maluchy czaty międzynarodowe, portale społecznościowe (np. ICQ), a w moim mieście odbywają się też spotkania tandemów (spotkań w pubie, na których poszczególne stoliki mówią w wybranym przez grupę języku - są stoliki angielskiego/niemieckiego/etc).
Tłumaczyłam kiedyś sporo tekstów piosenek, teraz raczej je spisuję i umieszczam w serwisach, kiedy jeszcze ich tam nie ma

zaawansowany niemiecki i podstawa angielskiego. jednak czuję, że kuleje z obu tych języków, a za rok maturka z niemieckiego. Chciałabym we własnym zakresie się podszkolić i zacząć mówić płynnie po niemiecku, hm , ale jak. Brakuje mi koncepcji w jaki sposób się uczyć i tego co najważniejsze, samozaparcia.
Żeby uczyć się jezyka w domu, jakie sposoby polecacie?

Jeśli brakuje samozaparcia, to szkoły językowe są lepsze - wiem po mojej mamie, która uczyła się w domu z kursów korespondencyjnych, wymagało to wiele samodyscypliny.

Jeżeli jesteś na tak wysokim poziomie, to mogę do "poćwiczenia" polecić tłumaczenie tekstów piosenek, rozmowy na międzynarodowych czatach/komunikatorach jak wspomniane ICQ. Po niemiecku też się dogadasz

Miałam styczność z angielskim , francuskim i łaciną. Łaciny nie polecam, nie podobały mi się zajęcia o tematyce antycznej. Ale... degustibus non est disputandem. (bodajże)

A czy myslicie ze szkoły językowe moga pomóc w nauce tym ,ktorzy jednak takich predyspozycji językowych nie posiadaja ?
Czy bedzie to dosyc długa droga?

hej, czy ktoś z Was korzysta lub moze ukonczył naukę języka online? Chodzi mi o sprawdzoną dobrą szkołę. Posługuję się niemieckim, ale w mowie, zależy mi jeszcze na pisowni, nie czuję się w niej pewnie. Ale inna rzecz, to chciałabym uzyskać certyfikat jako potwierdzenie znajomosci jezyka.

Angielski perfekt:) Mieszkam w Walii moj chlopak jest Anglikiem wiec ucze sie codziennie:)
Bardzo jednak jestem pozytywnie nastawiona do nauki Wloskiego i Francuskiego. W lutym nastepnego roku planujemy odwiedzic Francje a Lipcu Wlochy:)

-angielski- płynnie, lata nauki robią swoje + zamiłowanie do tego języka, ciągłe szukanie okazji by tylko móc porozmawiać po angielsku
- francuski- kilka lat nauki, znajomość na poziomie komunikatywnym, ciągle rozwijana, ani mnie on ziębi ani grzeje, dla mnie jest raczej nijaki (może wina nauczyciela)
- niemiecki- również kilka lat nauki, jak ktoś do mnie mówi w tym języku to niby rozumiem, ale za nic w świecie nie wydukam nic więcej niż pojedyncze słowa, to się chyba nazywa blokada językowa, poza tym przecież to brzydki język
- łacina- został mi jeszcze rok nauki i na samą myśl robi mi się słabo, nadal nie umiem podstawowych koniugacji i deklinacji a tematyka antyczna mnie odpycha
- no i turecki- we własnym zakresie, dla siebie, z zamiłowania. motywacja: niesamowitą satysfakcję sprawia mi powiedzenie choćby jednego zdania w tym języku i zobaczenie wielkich uśmiechów na tureckich twarzach.

Ja znam angielski - na poziomie bardzo dobrym ale chciałabym jeszcze dojść do ostatniego poziomu jego znajomości - czyli do poziomu C2 ale zobaczymy czy starczy mi na to czasu. Niemiecki znam w podstawach ale myślę, że jakbym kontynuowała naukę to nie powinnam mieć z nim problemów chociaż nie przepadam za nim. No i do tego hiszpański - też chciałabym dojść tutaj do perfekcji

Powracając do wątku, to jakie kursy językowe Waszym zdaniem teraz są najlepsze ?
Chyba czas własnie sie zacząc uczyć tak na powaznie, bo jednak angielski bardzo się przydaje.

Angielski, Niemiecki + Hiszpanski na poziomie podstawowym.
+ to, co mowi smutna123 coraz gorzej z polskim. Moze nie mowionym, ale na pewno pisanym. Nie pamietam gramatyki, ortografii.. no i te gupie przecinki

U mnie bardziej kuleje wymowa, a pisownia zaraz za nią. Też nie znoszę przecinków. Języka polskiego nie cierpiałam od małego. Jest dla mnie bardzo trudny, ale staram się jak mogę.  Za to na matematyce czułam się jak ryba w wodzie, aż dziwne że skończyłam liceum ogólnokształcące z rozszerzonymi przedmiotami humanistycznymi. Głupio mi jak inni mnie poprawiają, bo ja nie potrafię się oduczyć niepoprawnej wymowy pewnych wyrazów. Szczególnie mi głupio, gdy poprawia mnie obcokrajowiec.

Ja pracuje w języku angielskim i francuskim. Mam znajome, które studiowały angielski z chińskim i angielski z arabskim, jak również znajomego, który biegle mówi po japońsku. Niestety jedynie znajomy wykorzystuje ten język w swojej pracy:/

moim wielkim marzeniem jest nauka łaciny i mam nadzieję, że niedługo się ono spełni

znam bardzo dobrze angielski i niemiecki, a w liceum miałam jeszcze obowiązkowy francuski, ale niestety niewiele mi z tej nauki pozostało ;]