Czy jest sens jeszcze walczyć?

WITAJCIE. OTO MOJA HISTORIA. JESTEM MĘŻATKĄ OD 7LAT A W ZWIĄZKU RAZEM OD 10.MAMY DWÓJKĘ DZIECI 7LETNIEGO SYNA I 3LETNIĄ CÓRKĘ.NIGDY NAM SIĘ ZA SPECJALNIE NIE UKŁADAŁO ALE OSTATNIO NASZ ZWIĄZEK SYPIE SIĘ NA MAKSA.MAM WRAŻENIE ŻE ISTNIAŁ ON TYLKO DLATEGO, ŻE TO JA GO NA SIŁĘ ZAWSZE RATOWAŁAM,ALE TERAZ JUŻ NIE MAM SIŁY.MIĘDZY NAMI BYWAŁO RÓŻNIE ,RAZ LEPIEJ RAZ GORZEJ JAK TO ZWYKLE BYWA W MAŁŻEŃSTWIE.MÓJ MĄŻ JEST POLICJANTEM I PRZEZ TEN ZAWÓD ZMIENIŁ SIĘ O 180 STOPNI.KIEDYŚ CZUŁY KOCHAJĄCY A TERAZ BEZLITOSNA ZNIECZULICA KTÓRA NIE MA LUDZKICH UCZUĆ,TWARDY JAK SKAŁA I CO BY MIĘDZY NAMI SIĘ NIE DZIAŁO, WINNA JESTEM ZAWSZE TYLKO JA.POTRAFI TAK POODWRACAĆ SYTUACJĘ ,ŻE CHOĆBYM NIE ZAWINIŁA W NICZYM, WINA CAŁEGO KONFLIKTU I ZAMIESZANIA SPADA NA MNIE.I MUSZĘ POWIEDZIEĆ ŻE ZAWSZĘ SIĘ TAK CZUJĘ , LATAM  I PRZEPRASZAM GDYŻ CHCĘ ZGODY CHOCIAŻBY ZE WZGLĘDU NA NASZE DZIECI.ON RĘKI NIGDY NIE WYCIĄGNIE NA ZGODĘ, NIGDY ZA NIC NIE PRZEPRASZA I POTRAFI TYGODNIAMI SIĘ NIE ODZYWAĆ DO MNIE I UWAŻA ŻE WSZYSTKO JEST GIT.ALE JA TAK NIE POTRAFIĘ ŻYĆ ,SERCE MI PĘKA ,NIE ŚPIĘ PO NOCACH I MAM JUŻ TEGO CHOREGO ZWIĄZKU DOŚĆ.JESTEM JESZCZE MŁODA MAM 29 LAT I TEŻ POTRZEBUJĘ BYĆ SZCZĘŚLIWA.MYŚLAŁAM JUŻ WIELOKROTNIE O ROZSTANIU ALE TO NIE TAKIE PROSTE,SĄ DZIECI JEST KREDYT PRAKTYCZNIE NA CAŁE ŻYCIE I NIE MA MI KTO POMÓC.ZAPOMNIAŁAM JESZCZE DODAĆ ŻE MIESZKAMY NIEDALEKO OD JEGO RODZINY I WSZYSTKIE KONFLIKTY LĄDUJĄ U NIEGO W DOMU,CHODZI OPOWIADA ROBI ZE MNIE POTWORA ŻE WSTYD MI SIĘ TAM PÓŻNIEJ POKAZAĆ.OSTATNIO W KŁÓTNI UDERZYŁ MNIE W TWARZ,POCZUŁAM SIĘ BARDZO TYM UPOKORZONA,ALE OCZYWIŚCIE NIE CZUJE SIĘ ON WINNY I USŁYSZAŁAM ŻE MI SIĘ NALEŻAŁO.POSTANOWIŁAM ŻE NIGDY GO WIĘCEJ NIE BĘDĘ PRZEPRASZAĆ ,CO MA BYĆ TO BĘDZIE,TYLKO PRZYKRO JEST ŻYĆ POD JEDNYM DACHEM JAK PIES Z KOTEM JAK Z NAJGORSZYM WROGIEM.