Jak z POLSKI uczynić europejskie mocarstwo?

Nie Katariino, nie wybranym (bo przez kogo?), ale na pewno powinniśmy stać się narodem pewnym siebie i z nadzieją patrzącym w wykuwaną przez nas samych (a nie różnych krajowych i zagranicznych pajaców politycznych), przyszłość. Przyszłość naszych dzieci, które powinny żyć w kraju silnym i pewnym swej wartości.

Po to by...żyło się lepiej. Katariino, państwa silne, które samemu wykuwają swą przyszłość i same kształtują swą politykę - przodują w świecie praktycznie pod każdym względem. Państwa słabe (kondominia - jaką dziś jest Polska - prawdziwym kondominium gospodarczym UE, a głównie Niemiec - wiem co piszę więc nie zaprzeczaj), takie w których najróżniejsze służby wywiadowcze wzajemnie rozgrywają swoją politykę i które wystawiają swych kandydatów (np. proniemieckich lub prorosyjskich), nigdy nie będą wczuwać się w głos wybierającego ich narodu, gdyż kto inny jest ich mocodawcą, lub też są od kogo innego zależni (politycznie - np. teczki w Moskwie i obawa przed ich ujawnieniem), lub finansowo.

Naród jest dla nich abstrakcją, któremu od czasu do czasu rzucą kość w postaci głupawych show telewizyjnych lub wcinek w posłusznych sobie mediach (np. o kontrowersyjnej wypowiedzi tego, czy innego posła), by tymczasem, gdy cały naród zajmuje się ową kością rzuconą im przez władze - oni zajmują się prawdziwą polityką, czyli...rypaniem kasy. Nawet nie wyobrażasz sobie Katariino jak rząd PłO, doprowadził Polskę, przez te siedem lat do stanu totalnej ruiny. Żaden inny, poprzedni rząd (wśród których wiele było równie beznadziejnych), nie wyrządził Polsce i jej obywatelom tyle złego ile przez ten krótki czas zrobiła platforma.

WSZYSTKO MOŻNA ZMIENIĆ!

Z silnego kraju i zjednoczonego narodu można stworzyć kraj słaby i targany wewnętrznymi sprzecznościami, wystarczy umiejętnie podsycać niezgodę i podziały wśród obywateli tego państwa. Oczywiście do zadania tego potrzebne są dwie rzeczy: CZAS i PIENIĄDZE, a przede wszystkim pieniądze. Dzięki nim można kupić polityków danego kraju, można kupić dziennikarzy, publicystów, naukowców, praktycznie rzecz biorąc wszystkich, z każdej grupy społecznej (oczywiście służby wywiadowcze obcych państw, wybierają takich ludzi, którzy albo są bezpośrednio u władzy, albo tę władzę mogą zdobyć, lub też w inny sposób mogą wpływać na kształtowanie się opinii publicznej w kraju który pragną osłabić) - to jest dość szeroki temat i przeznaczę go na inną okazję, powiem tylko tyle, że chiński teoretyk wojskowości - Sun Tzu, napisał w swym dziele: "Sztuka wojenna", że największym zwycięstwem jest pokonać wroga bez wojny i bez bitew. Największym zwycięstwem jest tak osłabić go wewnętrznie, by stał się bezsilny i podatny na nasze wpływy.

Myślicie że dlaczego Stany Zjednoczone przegrały wojnę w Wietnamie? Bo były słabsze od wietnamskich partyzantów? No bez jaj, owszem wojna w tych warunkach była wojną niezwykle krwawą i wyczerpująca, ale przecież możliwą do wygrania przez Amerykanów. Dlaczego tak się nie stało? Dlatego że Amerykanie przegrali wojnę w Wietnamie, jeszcze u siebie w domu. Czy to nie dziwne że duże i zorganizowane ruchy hippisowskie zaczęły powstawać właśnie w końcu lat 60-tych, gdy konflikt wietnamski nabierał rozpędu? A tych ludzi trzeba było zebrać, niekiedy wyżywić, zjednoczyć pod wspólnym hasłem - kto dawał na to pieniądze? Żeby odpowiedzieć na to pytanie, najpierw trzeba zapytać której ze stron konfliktu zależało na porażce Amerykanów, wycofania ich sił z tego kraju i dyskredytacji Stanów w oczach świata. Przecież wycofanie Amerykanów było jednoznaczne z opanowaniem całego kraju (a także i półwyspu), przez ideologię komunistyczną. Przecież protektorem komunistycznej  - Demokratycznej Republiki Wietnamu, został Związek Sowiecki. Jak myślicie, czy powstały w końcu lat 60-tych ruch hippisowski (zbuntowanej przeciw wartościom swych rodziców - młodzieży, która swój bunt podniosła do rangi absurdu - a których największym osiągnięciem było najarać się marychą a potem parzyć się ze sobą niczym króliki, nie ważne kto z kim - ważne byleby tylko była dziura). Czy myślicie że tacy ludzie myśleli o przyszłości swojej i swego kraju, o godności i honorze drugiego człowieka - im było wsio rawno od kogo biorą pieniądze (zresztą i tak nie wiedziała kto finansuje ich organizacje i zjazdy - ważne byleby tylko można najarać się do woli i rypać jak i gdzie popadnie). Ameryka przegrała wojnę w Wietnamie dlatego, że będąc krajem demokratycznym, nie mogła zabronić hippisom organizować się i wyrażać swoich poglądów. Gdyby takie grupy pojawiły się w ZSRS - skończyły by albo w więzieniu, albo w łagrze, albo w...szpitalu psychiatrycznym. W każdym razie szybko by ich spacyfikowano.

http://youtu.be/UFXtRWVYQV8

Lecz podobnie działa to i w drugą stronę, z kraju słabego i targanego wewnętrznymi sprzecznościami, uczynić można silne państwo, które może stać się mocarstwem. Takich przykładów było w historii bardzo wiele, przykłady pierwsze z brzegu - starożytna Persja, która była niewielkim i wewnętrznie podzielonym krajem o skłóconym ze sobą społeczeństwie i zależnym od silnych protektorów - najpierw Asyryjczyków, potem Medów - zdołała dzięki jednemu człowiekowi, królowi Cyrusowi II, zwanemu nie bez przyczyny "Wielkim", stworzyć potężna imperium, które zagroziło podstawom naszej cywilizacji (gdyby Persowie zajęli Helladę, kto wie jakby potoczyła się nasza historia). Podobnie Rzym, który na przestrzeni swej długiej (ponad 1200-letniej), historii, wielokrotnie upadał i podnosił się z upadku. Pierwszy raz, gdy w 387r. p.n.e. galijskie plemiona pod wodzą Brennusa, zajęły miasto (wówczas niewielkie i przypominające jeszcze wiejską osadę, niż klasyczne znane nam starożytne miasto). Jedynie Kapitol, umocniona twierdza obronna - pozostał niezdobyty.

BRENNUS i jego łupy - obraz Paula Josepha Jamina z 1893r.
W oddali widać niezdobyte przez Galów Wzgórze Kapitolińskie, z górującą nad nim świątynią Jowisza Największego Najlepszego

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Paul_Jamin_-_Le_Brenn_et_sa_part_de_butin_1893.jpg/442px-Paul_Jamin_-_Le_Brenn_et_sa_part_de_butin_1893.jpg

Ciekawie samo zdobycie Rzymu i wydarzenia toczące się w jego trakcie - opisuje w swym "Rzymie" Steven Saylor. Oto kilka wybranych fragmentów:

"- Nadchodzą, Nadchodzą! Muszę wszystkich ostrzec! Nadchodzą!

Szaleniec przedarł się przez szeregi broniącej dostępu do domu westalek służby, wbiegł do westybulu i dalej do atrium, zatrzymując się dopiero pośrodku impluvium (...)

- Nadchodzą, mówię! (...) Dlaczego nikt mnie nie słucha?

Westalki i wystraszone służące trzymały się z daleka i obserwowały go zahipnotyzowane (...)

- Na Herkulesa, człowiecze! Wykrztuśże to z siebie wreszcie (...)

- Galowie nadchodzą (...)

- Galowie? (...)

- Nie rozumiesz? To będzie straszne, najstraszniejsze, co się kiedykolwiek wydarzyło! Zagłada! Śmierć! Zniszczenie! Ostrzeżcie urzędników! Uciekajcie wszyscy natychmiast i zabierzcie westalki! Błagajcie Bogów o ocalenie! (...)

Wszystko, co mówiła, irytowało Pinarię i pogłębiało jej niepokój (...)

- Myślisz że Brennus wjedzie do Rzymu kwadrygą jak Kamillus? Ciekawe czy też jest przystojny (..)

- Trojanki zabrano w niewolę, czy westalki też zostaną niewolnicami? Nie wyobrażam sobie, aby Galowie długo pozwolili nam zachować dziewictwo (...)

- Ależ ci Galowie to potwory! Każdy z nich to olbrzym (...) Piją ludzką krew, składają ofiary z dzieci, jeńców palą żywcem!

- Uciekaj, Pinario. Zbliżają się tutaj!

Zdążyła się ukryć, zanim na ulicę wkroczył oddział Galów, ze śmiechem wymachujących mieczami. Byli rzeczywiście wysocy, choć nie tak, jak to sobie wyobrażała. Nie byli też wcale szpetni, paru można by nawet nazwać przystojnymi, mimo dziwacznych fryzur i niestrzyżonych bród (...)

Pinaria mimo woli otwarła usta do krzyku, wtem z tyłu wślizgnęła się czyjaś ręka, zakrywając je mocno (...) Mężczyzna powoli rozluźnił uścisk. Wysunęła się z objęcia i odwróciła do niego. Był to młody chłopak, niewiele starszy od niej, ubrany w poszarpaną tunikę (...)

- Jesteś niewolnikiem, tak?

- Tak.

- Niewolnik śmiał mnie dotknąć! (...)

- Wolałabyś (...) zostać zabawką któregoś z tych wielkich krwiopijców? (...)

- Jesteś bardzo impertynencki!

- Czy to samo powiesz Brennusowi, kiedy każe cię przywiązać rozkrzyżowaną do palików pośrodku Forum, a kolejka Galów chętnych do nawiązania z tobą znajomości będzie sięgać aż po Awentyn?

Pinaria uderzyła go w twarz, a potem zaniosła się niepohamowanym szlochem (...)

Biegli, klucząc po uliczkach, raz w górę, raz w dół, nie zmierzali nigdzie, starali się tylko nie natknąć na Galów  (...) Widzieli po drodze wiele okropności (...) niejeden obywatel czekał na zdobywców bez strachu (...) Niektórych ścinano na miejscu, innych duszono lub kłuto nożami. Kilka trupów wisiało też na drzewach. Okazało się, że w mieście pozostało zaskakująco wielu ludzi, którzy jak Pinaria zamierzali uciec, ale nie zdążyli przed nadejściem nieprzyjaciela. (...) Galowie byli myśliwymi, Rzymianie zwierzyną. Na oczach westalki zabijano mężczyzn, gwałcono kobiety i dziewczęta. Pijani winem i morderczym szałem żołnierze plądrowali sklepy i podpalali kamienice. Gapili się z rozwartymi ustami na wspaniałe wille Palatynu (...) Wreszcie kiedy przechodzili pod Skałą Tarpejską, usłyszeli dobiegające z wysoka głosy:

- Tutaj! Na górę! Na Kapitolu będziecie bezpieczni! (...)

- Nazywam się Gajusz Fabiusz Dorso (...)) Zerknąwszy na jej szatę, spytał:

- Czy to możliwe, byś była jedną z westalek? (...) A to co takiego - Gajusz spojrzał na jej ramię. Tkanina była tam rozdarta, a blada skóra podrapana i zakrwawiona. Odwrócił skromnie oczy, świadom świętości jej ciała (...) Kapłanka westchnęła i zapatrzyła się na bijące w niebo kolumny dymu. Po chwili jej uwagę zwrócił hałas dobiegający od podnóża Kapitolu. Banda pijanych Galów okładała kijami posąg Herkulesa (...) Na oblężonym Kapitolu trudno było o odosobniony kąt, ale jedynej westalce, która dzieliła los obrońców, zapewniono możliwie największą prywatność (...) Okupacja Galów trwała przez całe upalne lato i przeciągnęła się na jesień. Chłodniejsze dni przynosiły obrońcom Kapitolu ulgę, ale coraz bardziej dawał im się we znaki głód (...) Uratowane przed Galami święte ptaki Junony zostały zabrane z Awentynu na Kapitol i umieszczone w małej zagrodzie przy świątyni Jowisza.

- Przyjdzie nam je wkrótce zjeść - zauważył Pennatus (...)

- Już prędzej zjemy psy!

- Psy przynajmniej są przydatne. Trzymają w nocy straż z wartownikami (...)

- Kamillus przybędzie dużo wcześniej, niż komukolwiek przyjdzie ochota na gęsi Junony (...)

- I co potem? - spytał. -Ty znów będziesz westalką, a ja niewolnikiem (...)

- Któż może wiedzieć co nam szykuje Fortuna - szepnęła (...)

Nagle wśród nocnej ciszy odezwała się jedna z gęsi Junony (...)

- Jeśli ona się nie uspokoi, to i sama Junona jej nie ustrzeże przed oskubaniem - mruknął młodzieniec nachylając się do ust dziewczyny (...) Gęsi nie przestawały gęgać

- Zostań tu - nakazał szeptem - Zamknij za mną drzwi (...) Gęsi darły się jak opętane. Pennatus ujrzał wartownika stojącego na posterunku nad urwiskiem - i nagle zdał sobie sprawę, że widzi nie Rzymianina, lecz Gala! Na jego oczach zza krawędzi wyłoniły się głowy dwóch następnych (...) Posiwiały weteran z dobytym mieczem rzucił się na Galów (...) Atak został odparty. Marka Maniliusza, który pierwszy rzucił się na wroga, okrzyknięto bohaterem i nagrodzono dodatkowym przydziałem chleba i wina. Pełne racje przywrócono też świętym gęsiom, które wyczuły zbliżających się Galów i zaalarmowały obrońców (...) Okupacja Rzymu i oblężenie dzielnie się trzymającego Kapitolu ciągnęło się całą zimę (...) Przybył posłaniec, Rzymianin! Galowie pozwolili mu przejść (...)

- Mów co masz do powiedzenia!

- Przez ostatnie miesiące nasze siły się przegrupowały pod wodzą dyktatora Marka Furiusza Kamillusa (...) Nie możemy twierdzić że pobiliśmy wroga, ale nieraz im solidnie daliśmy bobu...i mają już dosyć! Są gotowi opuścić Rzym.

Wrzawa, jaka się podniosła po tych słowach, mogłaby obudzić umarłego (...)

- Nie odjadą jednak bez okupu.

- Okupu? - zakrzyknął Manliusz. - Czy już nie zagrabili wszystkiego, co miało jakąkolwiek wartość?

- Tak, ale żądają więcej. Mamy im zapłacić w złocie, srebrze i klejnotach (...)

- My mielibyśmy płacić? - zdumiał się Manliusz. - Od miesięcy żyjemy stęchłą, zarobaczoną mąką i deszczówką! Tym ludziom nic nie zostało!

- Na pewno? (...) Może kilka kobiet ma jeszcze trochę biżuterii. Każda Rzymianka na wygnaniu już oddała wszystko co do pierścionka.

Wypłaty okupu dokonano na Forum. Brennus wymógł na Rzymianach aby odbyło się to z należytą pompą i w obecności samego Kamillusa (...) Galowie ustawili wielką wagę, na której można by zważyć wołu. Na jednej szali ułożono ołowiane ciężarki, na drugą Rzymianie sypali kosztowności (...) Taką fortunę przychodzi im płacić za odzyskanie ich własnego miasta! W dole Brennus wstał i podszedł do wagi, śmiejąc się na cały głos.

- Jeszcze za mało! (...)

- O co ci chodzi? szale stoją równo!

- Zapomniałem o czymś (...) Brennus dobył miecza i rzucił go na odważniki (...) Po chwili szale znów się wyrównały. Brennus wydał triumfalny ryk i klasnął w dłonie, aż echo się poniosło przez Forum (...) Pinara patrząca wraz z innymi poczuła nagle obecność Pennatusa (...)
- Cokolwiek się stanie, najmilsza...kocham cię - szepnął!

- I ja (...) Nagle drgnęła, wyrwała rękę i dotknęła brzucha. poczuła pierwsze ruchy dziecka..."

Tyle opowiadania Saylora. Rzymianie zostali upokorzeni i musieli zapłacić ogromny okup za wykupienie od Galów swego miasta. Galom zaś nie udałą się próba opanowania Kapitolu, a obrońcom dopomogły sławne...gęsi kapitolińskie, które swym gęganiem zbudziły obrońców i uratowały oblężonych. Rzymianie wkrótce odbudowali swe miasto. Wkrótce też powrócili do zmagań o opanowanie całej Italii, a potem wojny z Kartaginą, Macedonia i Syrią (Seleucydów), uczyniły z Rzymu potężne Imperium. Zaś za czasów Gajusza Juliusza Cezara - podbili cała Galię, biorąc pomstę (w 335 lat po zdobyciu Rzymu), na dumnych Galach.

http://youtu.be/Xkl5ovfANO8

Ale w swych dziejach Rzym miał i inne wzloty i upadki - jak choćby upadek pozycji Imperium w III wieku, gdy chordy barbarzyńskich plemion wdzierały się głęboko w granice pastwa, paląc i niszcząc na swej drodze kolejne miasta, takie jak Amastris, Arnaseję, Nikomedię, Niceę - miasta w Azji Mniejszej, dokąd barbarzyńscy Goci dopłynęli przez Morze Czarne, a następnie Ateny, grabiąc cała południową Grecję. Inne ludy germańskie zniszczyły Atuatukę i Awentikum w Galii, Mediolan i Akwileę w Italii, a także Emporiae, Ilerdę i Tarraco w Hiszpanii, docierajac nawet do...północnej Afryki. Ludy te, jeszcze wówczas nie osiedlały się na zajmowanych przez siebie terenach, a jedynie je pustoszyły i porywały okoliczna ludność jako niewolników. Lecz sam fakt, iż były zdolne przejść tak wielkie odległości, świadczy dobitnie o upadku ówczesnej pozycji Rzymu w latach 50-tych do 80-tych III wieku. Odrodzenie przyszło ze strony cesarza Dioklecjana, który zreformował państwo i znacznie je wzmocnił (na ponad sto lat, Rzym znów odzyskał swą imperialna pozycję), lecz potem nadeszły kolejne lata osłabienia. Rzym targany wewnętrznymi sprzecznościami i konfliktami religijnymi, musiał w końcu ulec kolejnej grupie germańskich plemion, które w na początku V wieku (jako cezurę przyjmuje się 31 grudnia 406r., czyli przekroczenie zamarzniętego Renu przez hordy Wandalów, Swebów, Alanów i Burgundów, które wdarły się w granice Imperium, już nie z myślą o ragunkach, jak ich dawniejsi pobratymcy, ale pragnąc osiedlić się na stałe w granicach Rzymu i założyć tu swoje niezależne państwa. Rzym był już zbyt słaby by mógł im w tym przeszkodzić, mógł tylko opłacać się by nie próbowali zdobywać samego miasta.

Inne kraje też miały w swych dziejach wzloty i upadki, dlatego nic nigdy nie jest stałe i wszystko zawsze można odmienić. Przykład -  wiara Legionistów Piłsudskiego, w możliwość wywalczenia Niepodległej Polski, pomimo wręcz beznadziejnej sytuacji geopolitycznej

To tyle na dzisiaj!

Chciałem tylko powiedzieć że:

WSZYSTKO MOŻNA ODWRÓCIĆ - UWIERZ MI!

Kiedyś też myślałem że wielu rzeczy zrobić się po prostu nie da. Dziś wiem ze wszystko tak naprawdę zależy od Nas samych i naszych chęci. Jeśli czegoś bardzo pragniesz i konsekwentnie działasz w tym kierunku - to nie ma bata, by kiedyś (być może w przyszłości), to nie-zaowocowało. Działania Dugina były podejmowane od początku lat 90-tych, gdy był wówczas uważany za (co najmniej), komicznego pomyleńca - a dziś. Jego idea euroazjatycyzmu jest właśnie wdrażana w życie na naszych oczach. Powiem więcej, ludzie w Rosji naprawdę kochają Putina (ogromna część obywateli Federacji), wiecie dlaczego? A choćby dlatego że...obniżył im właśnie podatki. Można - można i myślicie że przez to dochody państwa spadną?

Wręcz przeciwnie, Rosja właśnie spłaciła swoje długi z czasów ZSRS i spłaca następne, zaciągnięte w czasach rządów Jelcyna. A u nas co robi rząd, gdy nie ma kasy - podnosi stare podatki lub wymyśla nowe. Wszystko potem wygładzą w reżimowych ("prywatnych), mediach i jest miodzio - "by żyło się lepiej". Armię nam rozpi...olili, a Rosja zbroi się na potęgę. Za co się nasi włodarze nie wezmą - wszystko knocą - gospodarka, sprawy zagraniczne, obronność, kultura, nauka - no gdzie nie spojrzeć tam totalna klapa. Jedynie w mediach można usłyszeć że jest "dobrze a będzie jeszcze lepiej"

"Wie pan co pan mi może? Pan mi nic nie może - bo ja jestem z wodociągów"

Smutne ale prawdziwe!

https://www.youtube.com/watch?v=1qCzLto1n2g