Mam 19 lat moj chlopak 21. Jestesmy juz razem od jakis 7 msc. Moja mama mysli ze spotykam sie z nim tak po prostu jako z kolega (jesli dowiedzialaby sie ze jest moim chlopakiem to by mnie zabila) no i wlasnie - nie akceptuje go. Wedlug niej jest okropny, obrzydliwy. Nie wiem dlaczego ma o nim takie zdanie. Widziala go raz na oczy jak przyszedl do mnie i od tamtej pory nie moze na niego patrzec. Jak wychodze gdzies z domu pod jej nieobecnosc i wraca a mnie nie ma i tata jej mowi ze poszlam sie z nim spotkac to krzyczy do taty ze jakim prawem pozwolil mi wyjsc sie z nim spotkac, ze nie mam w sobie honoru, szacunku, ze jak ja moge sie z kims takim spotykac, ze pewnie sie z nim puszczam itd... Moja siostra i brat(starsze rodzenstwo) uwazaja ze tez nie jest to odpowiedni chlopak dla mnie, ze za biedny, ze niewychowany (nigdy z nim nie rozmawiali), ze bez szkoly, ze ze wsi no i ich najwiekszy argument ZE BRZYDKI. No i fakt moze do jakis mega przystojanikow nie nalezy ale ogolnie ma powodzenie a najwspanialszy ma charakter, bardzo dobrze mnie traktuje, chce dla mnie jak najlepiej, bardzo sie stara itd, zaden z moich poprzednich chlopcow taki nie byl.. Fakt, czasami da sie odczuc te roznice ktore nas dziela ale mi one nie przeszkadzaja. Kocham go. Nie piszcie mi ze to moje zycie i ze mam prawo robic co chce bo to od moich rodzicow zalezy moja dalsza przyszlosc to oni beda placic mi za studia itd wiec jestem od nich w pewien sposob zalezna. Nadodatek stoje miedzy mlotem a kowadlem bo kazde wyjscie z tym chlopakiem konczy sie klotnia miedzy mna a mama (tata sie nie udziela) a nie chce jej oklamywac ze ide z kolezanka bo raz czy dwa okej ale tak caly czas klamac to ciazy mi to na sumieniu. Za 4 msc jesli dobrze pojdzie mi matura wyjezdzam na studia do innego miasta, chlopak mozliwe ze pojedzie ze mna a tam naszczescie nie bedzie juz mojej mamy, tylko jak ten zwiazek ma przetrwac te 4 msc jesli ja sie z nim nawet spokojnie nie moge spotykac...
To nie jest moj pierwszy chlopak wiec zachowanie mojej mamy na pewno nie jest tym spowodowane wczesniejszych chlopcow akceptowala moglam spokojnie sie z nimi spotykac, mogli do mnie przychodzic.
Co robic? Nie chce z nim zrywac bo zalezy mi na nim, jest wspanialym chlopakiem ale z drugiej stony meczy mnie ta sytuacja...
Podobne tematy
A może tak zapytać mamy co się jej w nim nie podoba? Tak normalnie?
Napisałaś, że jesteś zależna od rodziców, bo oni będą płacić za Twoje studia, no to masz problem skoro Twoi rodzice pomoc uzależniają od tego z kim się spotykasz a nie jakie masz wyniki w nauce...
Bo oni sa zdania ze jesli jestem taka dorosla ze moge sie im przeciwstawic i miec chlopaka ktorego oni nie akceptuja to prosze bardzo, moge sobie oplacac sama studia itd. - w taki sposob jestem od nich uzalezniona...
Ona nie chce ze mna na jego temat rozmawiac, po prostu jej sie nie podoba uwaza ze to nieodpowiedni chlopak dla mnie 
Jak nie rozmawiali z nim nawet, to moze czas najwyzszy by przekonał ich do siebie?
Ale jak, jesli ona wgl nie chce na niego patrzec i o nim sluchac..
Bezposrednia konfrontacja, niech sobie to zaplanuje i do niej pojdzie. Jest dobry, miły, wychowany przecież.
Pojdzie i co ma jej powiedziec? "kocham pani corke, czemu nie chce pani pozwolic nam sie spotykac"?
Jakby był taki mądry to by wiedział co ma mowic. To wasze zycie, a nie nasze. Ciezko tu podpowiadac, gdy sie nie zna 100% sytuacji i nie opiszesz jej jak należy. Chociazby moze po prostu podejsc z szacunkiem do niej i powiedziec, ze chcialby wyjasnic kilka spraw, poznac, chcialby wiedziec czemu mama ma takie podejscie do niego i czy jest w stanie to jakos zmienic. Duzo rzeczy mozna powiedziec...