Prawdziwy facet nigdy nie przeprasza. Zgadzacie się?

Zacznijmy od tego, ze ciężko jest przepraszać za coś, co jest wbrew naszym poglądom, przekonaniom, zasadom etc.
i w takich przypadkach przepraszając wyrażamy brak szacunku dla samego siebie, a to wyklucza stwierdzenie, że mężczyzna powinien zawsze przepraszać kobietę. Co innego, kiedy mamy do czynienia z tym, iż mężczyzna popełni błąd, po czasie jednak zreflektuje się, ale jego chora duma i ambicja nie pozwalają mu na wypowiedzenie słowa przepraszam, błędnie rozumując, że jest to nie męskie, a to jest zwyczajne chamstwo i tu upatrywał bym przyczyny problem.

ja uważam że faktycznie prawdziwy mężczyzna umie przepraszać. Nie wyobrażam sobie żeby było inaczej. Bardzo mi było przykro gdy widziałam jak mąż mojej znajomej przy kłótni coś na nią powiedział przykrego i później stwierdził że on nie będzie przepraszał! Jeszcze z wielkim oburzeniem a znajomej było za niego głupio bo to było jeszcze w towarzystwie. Na szczęście ja dobrze trafiłam

zmieniłabym tytuł na "prawdziwy palant nigdy nie przeprasza"
dojrzały człowiek umie dostrzec swoje błędy i przyznanie się do nich czy przeproszenie nie jest dla niego "ujmą"

A kto to jest "prawdziwy facet"?

po drugie - podążając za tokiem tytułowego stwierdzenia... "Prawdziwa" kobieta zawsze przeprasza?

Przepraszam, ale mi się to nie podoba ;P

A co ma jedno z drugim wspólnego? Że niby jak się głupio zachowa, tzn. że taki ryzykant? Rozbawiło mnie to. To po prostu pokazanie, że się nie potrafi/nie chce zachować. I jak by nie patrzeć, źle to o nim świadczy i z ryzykiem, którego ewentualnie może chcieć kobieta, ma niewiele wspólnego.

My tu sobie gadu gadu, a w życiu jest tak, że przeprasza nie ten kto zawinił, tylko ten, komu bardziej zależy.
Zawsze.

Jeśli uważam, że nie zawiniłam - nie przeproszę. Choćby mnie od tego "zależenia" skręcało.
Nigdy.

Zaraz zaraz przecież potencjalne zachowanie mężczyzny jest efektem zachowania partnerki. Poza tym gdzie jest napisane, że mężczyzna ma przepraszać? I za co ma przepraszać? O tym nie napisałeś...
Samo stwierdzenie przeprosin jest dość ogólne. Jeśli mają być przeprosiny to najlepiej po obu stronach, tak aby jedna strona nie była zbyt dominująca a ta druga zbyt uległa. Dzisiejsi mężczyźni cierpią na pewną uległość wobec kobiet i przepraszają dosłownie za wszystko.  A wtedy to kobieta widzi, że ten mężczyzna co miał być tym ,,prawdziwym" mężczyzną, jednak nie jest tym mężczyzną tylko ciepłą i miękką fają i zazwyczaj odchodzi od takiego ciapy. Przepraszam, ale ja nie przepraszam, nawet w związku, nawet jeśli sytuacja dotyczy mnie.

Załóżmy taką sytuację - jesteś w związku np. 1 rok. Normalny, zwyczajny związek niczym nie wyróżniającym się od innych. Nagle dowiadujesz się, że Twoja wybranka serca poszła do łóżka z innym facetem. Nie mając na względzie tego jaki ten facet jest, dochodzi do rozmowy między Tobą a Twoją dziewczyną. Kłócicie się, Ty jej zarzucasz zdradę, ona wszystkiemu zaprzecza. Leci masa niemiłych słów, które wypowiadasz Ty jak i ta dziewczyna. Podejmujesz jedynie słuszną decyzję o tym, że odchodzisz. Na odchodne słyszysz, że to wszystko co się stało - wasze rozstanie, jej zdrada - to Twoja wina...bo nie byłeś zainteresowany nią jak kiedyś, nie słuchałeś jej, byłeś czymś ciągle zajęty. Nie ważne czym. Po kilku dniach cudownego singlowania, dostajesz od niej sms'a, że ona bardzo żałuje, że chce wrócić do Was. Po kilku dniach zdzwaniacie się, ruszyła Cię jej piękna gadka o tym co ona zrobiła, że nie powinna iść do łóżka z innym, że żałuje, że Ty jesteś dla niej wszystkim. A Ty nagle mówisz jej, że ,,PRZEPRASZASZ(...)" że to Twoja wina, że się rozstaliście. Oczywiście jej zdradę bierzesz na swoje barki. W tym momencie jesteś już miękką fają i grzebiesz szanse na bycie kimś silnym w jej oczach. Po 2 miesiącach znowu się rozstajecie, bo jednak ten, z którym Cię zdradziła jest bardziej męski.

Sytuacja wzięta prosto z życia. Morał jest jeden - facet ma nie przepraszać. Kobieta ma mieć również pole do popisu i wyciągać wnioski ze wszystkiego. Żadnej babie korona z 4 liter nie spadnie jak sama za coś przeprosi. Zresztą ja uznaję, że w związkach nie ma przeprosin tylko zachowanie mężczyzny względem kobiety na zasadzie nagród i kar. To zawsze działa. Kobieta wtedy zje ciastko i będzie miała ciastko jednocześnie. Jest jeszcze jedna sprawa...nie urodziła się taka kobieta, której się całkowicie dogodzi i taka się nie urodzi.

Padło pytanie - a kto to jest prawdziwy mężczyzna? Nie ma kogoś takiego jak prawdziwy mężczyzna w pojęciu kobiety. Kobieta swój wizerunek mężczyzny opiera w większości przypadków na swoim ojcu. Jak nie miała ojca to pies pogrzebany i takiej lepiej nie ruszać. Prawdziwi mężczyźni wyginęli. Dosłownie - prawie jak mamuty. Wyginęli z powodu tych kobiet, które ich zajechały. Dzisiaj kobiety zresztą nie potrzebują prawdziwych mężczyzn. Dzisiaj jest modne równouprawnienie, zabawy w feminizm a mężczyzna jest potrzebny i widoczny u kobiety tylko wtedy kiedy trzeba wnieść księżniczce fortepian na 4 piętro albo spełnić jej potrzeby w łóżku. Poza tym kobiety wizerunek mężczyzny biorą z telewizji, reklam albo z tych wszystkich babskich pisemek, które ścigają się w wyścigu artykułów pod tytułem ,,Jaki ma być idealny mężczyzna"

To jest Twój wybór - czy idziesz z kumplami na piwo czy pomagasz lasce przy samochodzie. Gdyby to dotyczyło mnie bezpośrednio, poszedłbym na piwo i nie przepraszałbym za to.

Nie przepraszałbym, wtedy laska wiedziałaby, że musi albo dać sobie radę sama przy samochodzie, albo poprosić kogoś innego o pomoc, albo pracę przy tym odłożyć na inny termin. To nie jest powód do przeprosin.

Nie jest, to nie jest jakaś tragedia, która wpływa na nasz związek wtedy, tylko sytuacja wymagająca przesunięcia w czasie.

Tragedia może nie, ale jednak wystawienie. No, ok nie tłumacz mi już, bo już wiem, ale sie z tym nie zgadzam akurat

Ok Kasztan i teraz ja odbijam pileczke po spotkaniu z kolezanka cala noc dla Nas a jutro zalegla kolacja. Zawsze jest pole do kompromisu Kasztan.

Moim zdaniem to tak jak pisałam facet jak i kobieta powinni umieć przyznać się do błędu, przeprosić. To dla mnie naturalne. Z tym, że jeszcze doprecyzowałabym. Moim zdaniem też nie zawsze pewne kto zawinił, dlatego i mi zdarzyło się przeprosić, nawet, gdy nie byłam pewna czy zawiniłam. No, ale skoro widzę, że kogoś zraniłam, to owszem, mogę nie być pewna czy źle zrobiłam, ale przeproszę- nie w każdym przypadku, ale jeśli czuję, że sytuacja i osoba jest tego warta, to tak. Korona mi od tego z głowy nie spadnie Co nie oznacza oczywiście wiecznego przepraszania za wszystko. Oczywiście, jeśli ktoś po prostu, by mną manipulował, bym czuła się źle, to wtedy nie przeproszę. No, ale jeśli niekoniecznie widzę swoją winę, ale faktycznie mogłam kogoś zranić, to czasem przepraszam i nie widzę w tym nic dziwnego

A gdzie przepraszam na pewno? W sytuacji, gdy nie wiem okłamię kogoś, gdy będę niesłowna (wtedy to moim zdaniem oczywiste, że powinno się przeprosić i zawsze wtenczas to robię), gdy źle się do kogoś odezwę, czymś obrażę, gdy wybuchnę (wiadomo, może się zdarzyć, ale lepiej przeprosić), gdy przesunę spotkanie z błahego powodu to też. Z tym, że tutaj teoretycznie, bo jak się umawiam i np nie wiem mam w czymś pomóc chłopakowi jak chyba piszecie, to nie odwołam, bo chce iść z koleżanką na kawę.

Nie robię tak po prostu. Jak się spóźnię, to tak samo przeproszę, mój facet też. No moim zdaniem kwestia szacunku tutaj przede wszystkim. No i wiadomo, bardziej się przejmiemy raczej jak zranimy bliską osobę, ale obcą osobę też umiem przeprosić. Tylko wtedy, to inny kaliber wiadomo, np "Przepraszam panią za spóźnienie" Znałam sporo osób, które nie umiały przepraszać i wiecznie na kogoś zwalały winę i dla mnie to było niefajne. Dla wielu z nich liczyło się tylko ich ego, byli niedojrzali moim zdaniem. Czasem jednak przepraszałam z przepraszaniem, ale w takiej sytuacji, gdy na mnie ktoś wpadł na ulicy i nie wiem, wiadomo, wina tej osoby, ale odruchowo mówiłam "przepraszam", jakbym to ja wpadła, a ktoś: "To ja przepraszam" No, ale to taki odruch, już raczej tego się odzwyczaiłam i raczej przeproszę teraz tylko jak sama na kogoś wpadnę

A jak komuś ciężko powiedzieć przepraszam, to w sytuacji chociażby nie wiem, gdy partnerka uważa, że partner zawinił i nie odzywa się, bo jest po prostu zła, to on nie powinien unosić się honorem w sensie: "Nie ma racji, nie odezwę się". Tylko warto, by sam się odezwał, a jak nie potrafi przeprosić, to ogólnie starał się wyciągnąć rękę do zgody. Jednym nie słowem w relacjach powinno się myśleć też o innych, trochę w tyle zostawić swój upór, chociaż czasem W odwrotnej sytuacji, gdy kobieta zawini tak samo. Wtedy ludzie zaoszczędziliby sobie wiele konfliktów, gdyby nie unosili się jakąś dziwną dumą No, ale to taki przykład, sytuacje są różne, wiadomo.

kasztan, ja też niezbyt rozumiem Twoją postawę. Widzisz, to trochę przykre, że zamiast pomocy kobiecie wybrałbyś piwo z kolegą i nie widziałbyś powodu do przeprosin. Widzisz, ona mogłaby np nie mieć nikogo innego do pomocy, a nawet, jakby miała, to moim zdaniem w związku priorytetem powinna być pomóc ukochanej, jeśli sytuacja wymaga, a nie piwo z kolegą. Zwłaszcza, że tutaj pisaliście o sytuacji, gdy wcześniej jesteś z nią umówimy. Sam pomyśl nie byłoby Ci przykro, gdyby  Twoja kobieta miała Ci w czymś pomóc, a potem jednak powiedziała, że jednak idzie na kawę z koleżanką? Mnie by było przykro. Jak widzisz w wątku wielu innym osobom też. A Ty tutaj zachowałbyś się moim zdaniem dość egoistycznie. Kochałeś kiedyś kogoś? Wydaje mi się, że jak się kocha, to po prostu w tej sytuacji inne będą priorytety To żaden wyrzut, tak pytam.

Tak kochałem i to wulgaryzm, ale życie nie zawsze przypomina ,,M jak Miłość" i moje miłostki kończyły się zdradami albo porzucaniem mojej osoby z dnia na dzień bez powodu. Później się okazywało, że te powody to po prostu inni faceci. Ale to było dawno - w czasach kiedy jak większość użytkowników tego forum - zwłaszcza tych męskich - wyznawało zasady, że dla własnej kobiety wszystko. To wszystko to wierność, oddanie, przyjaźń...i właśnie pomoc, o którą się tutaj rozchodzi. Kochałem a miłość zmieniła mnie we frajera, którym byłem przez lata. Frajera wykorzystywanego przez kobiety dla ich własnych celów. Dlatego dzisiaj każdego kumpla będącego w związkach, albo kumpla latającego za jakąś kobietą radzę, pouczam, robię tak aby nie popełniali moich błędów, by ich związki były trwalsze i lepsze. Cieszę się na ich widok, kiedy kobiety są im tak oddane, a tak oddane dlatego, że kumple stosują moje dzisiejsze metody. Poza tym nie ma nic lepszego niż trwała znajomość z kumplami zwłaszcza kiedy wiesz, że możesz na nich polegać.

Dlatego truskaweczko19 zmieniłem się po kolejnym rozstaniu, zacząłem kobiety traktować inaczej - z góry, dość zimno, obojętnie, zacząłem używać ich jako środka do celu, do zaspokajania swoich potrzeb. Będąc frajerem nie wiele mogłem zrobić poza tym, że tylko zastanawiałem się co zrobić by mieć takie powodzenie jak niektórzy faceci. Wreszcie dotarło do mnie, że ze mną jest wszystko dobrze, nie mam żadnych defektów, problemów, jestem ustabilizowanym człowiekiem, u którego to kobiety mają mieć powodzenie. Nie na odwrót. Zmiana podejścia do kobiet kończy się tym, że choć traktuję je tak jak traktuję to one wszystkie wracają po więcej. Fakt, że zazwyczaj chodzi mi o łóżko, o zaznaczanie w kalendarzu, z którą dzisiaj byłem, a którą planuję następnym razem. Wam nie można pobłażać, nie można dawać nawet dłoni - weźmiecie całą rękę i tak będzie Wam mało. Mogę długo o tym pisać ale czy chcesz to czytać?
Zaraz ktoś napisze, że przesadzam, że jestem kawałem egoisty, może nawet gorzej mnie określi. Nawet nie zdajesz sobie sprawy ile razy miałem to co chciałem. Z Wami trzeba rozmawiać twardo, na zasadzie kar i nagród. Jestem na serio bardzo przeciętnym facetem z wyglądu, w normalnych warunkach nie zwróciłabyś na mnie uwagi. Jestem tym, którego się szufladkuje, wrzuca do worka z napisem ,,kolega" To co się dzieje, że mam to co chcę? Po prostu odpowiednio rozmawiam z kobietami. W jednym z wątków na forum napisałem, że trzeba dobrze grać, manipulować, udawać...ponieważ Wy to bardzo lubicie, lubcie ten dreszczyk emocji, to Was pociąga i napędza. Nie pisz mi tylko, że tak nie jest, a jeśli uważasz, że właśnie tak nie jest i jestem w błędzie - to oszukujesz sama siebie.

Dlatego ja mimo wszystko odwołałbym naprawianie samochodu z dziewczyną na rzecz pójścia na browary z kolegami. Podejrzewam również, że za tymi browarami byłaby jeszcze większa impreza...z niewiadomą ilością kobiet. Takie mam podejście - kochałem ale nic mi to nie dało poza emocjonalnym bólem po zdradach i odejściach - kobiety. To mnie zmieniło. Dzisiaj jestem jaki jestem i bardzo dobrze mi z tym. Na odchodne dodam, że nie zamierzam teraz bawić się w jakieś związki czy inne miłostki, to nie dla mnie.

Kasztan, kurde, zawsze wydawało mi się, że faceci z takim podejściem jak Twoje do życia i związków to taka grupa niszowa, niemalże "urban legend" i nie ma szans, żebym się na nich natknęła. A tu proszę - żywy i piszący jest... W sumie dzięki za przypomnienie jak różnorodni są ludzie... Tylko mam nadzieję, że ja jednak będę spotykać większą ilość ludzi z podejściem takim jak Michst...

Michst... Sorki za offtop, ale po prostu post Kasztana wpisał mi się w dyskusję pt. co z tymi facetami w dzisiejszych czasach, jaką odbyłam z koleżankami...

Kasztan prezentuje skrajnosc, pewnie po buncie w ktorym pieskował i skrajnie usługiwał Oczywiscie lepsza jest obecna postawa, bo mniej traci i ma wieksza kontrole.

Powiem szczerze że ja dotąd nigdy nikogo nie przepraszałem ale jeśli naprawdę bym coś przeskrobał to schowałbym swoja dumę do kieszeni i przyznałbym się do błędu, a takie osoby jak Kasztan to nie wiem na jakie dziewczyny trafiają ale jak znam życie to na puste zakompleksione lale, trzeba umieć przyznać się do błędu to podstawa.

Hm... A ja w realu do tej pory trafiałam w większości w takim razie na tą normalną mniejszość, co to jednak ma jakieś wartości (mniesze lub większe ale ma).  Cóż, może za młoda jestem :D:D Natomiast po lekturze wątków na tym forum mam poczucie, że obok mnie dzieje się taka Game of throne, której serial niegdy nie dorówna....

I sorki Chłopaki, ale nikt mnie nie przekona, że tylko kobiety sobie pogrywają (mówię o świadomych manewrach a nie o podświadomych grach cechujących relacje międzyludzkie). Może męskie gry są bardziej brutalne niż perfidne, ale spustoszenie też potrafią poczynić w życiu....

Keep calm and carry on :D

Mam nadizeję, że jest taka zależność, że im więcej wartościowych ludzi się poznaje, tym ta cierpliwość też rośnie I choć się nigdy nie zregeneruje, to może podskoczy chociaż do 70%

A życie jest jest faktycznie za krótkie, ale na to, żeby je sobie niepotrzebnie komplikować. A bawić się można, tylko trzeba wiedzieć jak, kiedy i z kim

Odezwał się akurat ten, który ma niewiele do powiedzenia i oferowaniu czegokolwiek nie wspomnę a wszelkie puste, zakompleksione lale są tak czy inaczej poza twoim zasięgiem.

Przeczytałem posty odnoszące się do mojej osoby, niektórym mogę co najwyżej napisać, że ,,panowie tam gdzie wy jesteście nie dochodzi światło" Nauczyłem się takiej postawy, takiego życia na przykładzie własnych błędów. Facet będzie wyciągał wnioski daleko idące na swoich, własnych błędach.  Życie mi pokazało, że trzeba mieć twardą dolną część ciała i równie twarde zasady aby zdobywać nie to co się chce ale to na co ma się ochotę.
Równie dobrze mogę napisać, że większość Panów z tego forum swoje kobiety traktuje jak koleżanki a nie jak kobietę. Znaczna część męskiego grona - czy to w życiu czy to w internecie - interesuje się dziewczynami. Panowie czas najwyższy zmienić ligę i przesiąść się z dziewczyn na kobiety. Mało tego, jestem zdania, że nie mówicie w relacjach z kobietami otwarcie to czego chcecie a mówicie tylko to co trzeba. Jak np. temat pomocy kobiecie przy naprawie samochodu.

Kolejna kwestia - cierpliwość do kobiet. Nie straciłem ani cierpliwości do kobiet, ani wiary w kobiety. Wręcz przeciwnie. Umacniam się w wierze w nich dlatego, że kobieta to istota delikatna a istota delikatna to przyjemna w dotyku. Kwestią jest to jak faceci traktują kobiety. Kobiety nauczone głaskania oczekują głaskania z drugiej strony czyli tzw. pieskowania. Pracę nad trwałością relacji, związku należy obrać tak aby kobieta wiedziała gdzie jej miejsce. To mężczyzna ma być nagrodą dla kobiety, nie na odwrót. Właśnie tak postępuję - rozgrywam to tak jak mi się podoba i chce. Nic nie tracę jeśli jakaś zrezygnuje, w kolejce są następne i być może, przy którejś zatrzymam się na dłużej ale to będzie tylko i wyłącznie moja decyzja na zasadzie ,,mężczyzna może wtedy kiedy chce, kobieta - wtedy kiedy może"

Resztę pozostawiam dla siebie i może na inne ciekawe wątki, które tutaj się rozwiną. Panowie pamiętajcie o jednej ważnej sprawie - to ja chce uwierzyć w Was, że potraficie działać. Nie tylko pisać o tym ale i działać. Nie podawajcie od razu całego siebie, kobiecie na talerzu. Widzę, że większość z Was dla kobiet pokroiłaby się a prawda jest taka, że nie są tego warte. Liczysz się Ty i tylko Ty

Kasztan mam kuzyna ktory zostal zdradzony przez zone i ktora zaszla z tamtym kolesiem w ciaze. On zawsze twierdzi ze one Nas robia w .... i nie sa Nas warte. Mam 31 lat duzo w zyciu widzialem i do konca chce myslec ze nie wszystkie laski sa takie jak je opisujesz Ty lub moj kuzyn a moze po prostu dusza romantyka sie we mnie odzywa.

Śmieszno i straszno zarazem to brzmi

Będziemy się licytować? oh jakie to niesamowite i typowo samcze
Kobiety lubią pewność siebie, tobie tego brakuje dlatego nie przekonałeś się o tym. To, że żadna dziewczyna nie popiera moich ,,głupich gadek" kompletnie mi nie przeszkadza, nie zależy mi na tym. Pamiętaj, że jest to forum i mam swobodę wyrażania swoich myśli, tak samo jak ty marudzenia przez 14 stron, z którego nic nie wynika.

Tym razem oszczędzę tobie jakichkolwiek dalszych uwag uderzających w twoją osobę.

Uogólniasz strasznie. A kobiety teraz jakby były chamskie mogłyby przytoczyć eksperymenty jak faceci w większości nie odmawiali seksu na ulicy, jeśli ich kobieta, by się nie dowiedziała. Ja tam wierzę i tak, że nie każdy jest taki, takie eksperymenty też nie są do końca miarodajne i nie uogólniałabym. No, ale jakbym była chamska, to bym napisała, że Wy to tacy, że kieruje Wami popęd, że ciężko Wam odmówić. No widzisz, ale taka nie jestem i nie uogólniam, chociaż też można by jakieś statystki dla Was niefajne przytoczyć, pokazujące, że wielu z Was przy jakiejś atrakcyjnej babce przestaje myśleć trzeźwo i zdradza partnerkę. Wystarczy by była atrakcyjna i już wystarczy wielu No więc potraktowałabym Was jako napalonych samców, którzy nic sobą nie reprezentują, liczy się dla nich tylko fajna "laska" i tyle. Czy nie byłoby to krzywdzące? Na pewno są tacy faceci, ale bym uogólniała. Ty robisz tak samo, na podstawie jakichś złych doświadczeń, a po prostu źle trafiałeś moim zdaniem.

Ależ oczywiście: jak facet spotka laskę, która go pociąga to chętnie ją zaliczy.Jak to się ma do ''nietrzeźwego'' myślenia..?
Tak jest i koniec.
A gimnazjalne wydumki w stylu ''facet powinien, nie powinien''...Szkoda gadać.
Natury nie oszukasz.Więc może ją po prostu zaakceptować.?

Chodzi o to, że generalnie jest to dość prymitywne, jeśli facet nie będzie umiał odmówić będąc w związku Niekoniecznie jest to kwestia natury, ale też zasad, by nie rzucać się na babkę, mając swoją kobietę. To kiepsko, jeśli u kogoś popęd jest silniejszy niż lojalność wobec partnerki, takie jest moje zdanie. To nie są gimnazjalne przemyślenia, tak samo jak facet chce mieć wierną kobietę, tak samo ja chcę mieć wiernego faceta, więc tutaj uważam, że facet "powinien" Tak jak ja jestem lojalna, to tego samego oczekuję. Myślę, że wiele innych ludzi tego samego oczekuje w związku, co nie oznacza, że są naiwni To jest chyba naturalne?

kasztan, czemu w naiwności?

No może faktycznie. Ale dlaczego zakładacie, że tylko mężczyźni mają popęd? Ja jestem kobietą, ale mam ogromny temperament. Bardzo często widziałam faceta na ulicy, w pracy, którego z chęcią bym przeleciała, ale powstrzymywały mnie tylko normy społeczne (jak byłam młodsza nie chciałam mieć etykietki, że dziwka, czekałam na "jedynego", czego dziś gorzko żałuję), albo fakt, że jestem w związku i nie zdradzam z zasady. Naprawdę, kobiety też posiadają popęd seksualny, wcale nie mniejszy niż mężczyźni! Tylko blokują nas wychowanie, bo dziewczynce nie wolno, nie wypada, nie rozmieniaj się na drobne, czekaj do ślubu i tym podobne pierdoły.

I szczerze, chcielibyście się umówić z osobą o podobnym podejściu co pitagoras? Gdy w razie zdrady usłyszycie: "no wiesz słonko, natura, zaakceptuj to!". A że ewentualna stała partnerka złapie jakiegoś syfa, zarazi się HPV i będzie później płakała nad rakiem szyjki macicy, HIV, AIDS... pft.

Jak widzę takie 'głębokie' rozkminy jak w tytule tego wątku to się zastanawiam czy to przypadkiem nie jest forum dla sfrustrowanych gimbusów ...

Tak, ale ja piszę w sytuacji, gdy ma partnerkę, a Ty wycinasz fragment przedstawiając go tak, że ktoś może źle zrozumieć moje słowa, jakbym pisała o wolnej osobie. A nie o takiej piszę

Uważam, że mężczyzna też umie nad tym zapanować, odmówić tak jak piszesz. Mimo tamtego eksperymentu sądzę, że i tak są faceci, którzy odmówiliby nawet, jakby miało się nie wydać. Wiem, że takich znam A jak pisałam eksperymenty nie są do końca miarodajne, wiadomo jakiś wycinek rzeczywistości przedstawiają, ale nie warto myśleć na podstawie tego eksperymentu, że każdy facet jest taki, bo to jak dla mnie nadużycie.

To, że np będzie chciał, to nic takiego, jeśli odmówi. Pokusy rozumiem i to, że np może przez chwilę pomyśleć, że może byłoby fajnie. No, ale priorytetem powinna być dla niego partnerka. A jeśli by nawet uznać, że masz dużo racji, bo wiadomo dużo facetów niestety tak robi, to tym bardziej mam racje pisząc, że kasztan strzela sobie w stopę psiocząc na kobiety pisząc, że tak zdradzają, skoro zapomina o facetach, którzy czasem dla atrakcyjnej kobiety zapominają o całym świecie, mogłaby pewnie każdy kit mu wcisnąć wtedy, bo jest ładna z wyglądu No i co, miło tak? Ja tylko mówię, ale ja uważam, że nie każdy jest taki, więc nie uogólniam, są tacy faceci, ale nie uogólniałabym jak kasztan, że faceci są źli, be i takie tam

pitagoras, ech, a nie mam racji? Wyciągasz zdanie z kontekstu znowu.