Matura ? to bzdura. Czyli z dyplomem, czy doświadczeniem w przyszłość?

Uważam, że w szkole uczy się niewielu przydatnych rzeczy i raczej pierze się mózgi młodych ludzi, niż ich edukuje, ale z drugiej strony myślę, że matura to i tak niezbędna podstawa do przyszłej pracy. Jej brak może stanowić przeszkodę w zdobyciu nawet mniej angażującej intelektualnie pracy, a po co zamykać sobie drzwi, skoro zdanie matury nie powinno być wielkim problemem dla przeciętnie inteligentnego człowieka? Nie trzeba kończyć studiów, żeby mieć fajną, satysfakcjonującą pracę (a studia to kolejne 5 lat z życia i nierzadko także duży wydatek), ale zdanie matury to stosunkowo niewielki wysiłek, który większości ludzi się raczej opłaci.

Matura to już dziś zbyt mało. Magisterka to niezbędne minimum. Taka "kariera", o której wspomina nam autorka, to dobra droga do katastrofy życiowej.

Zgadzam się z Anemonne. Nie każdy musi chcieć pracować intelektualnie i rozwijać się w tym kierunku, ale matura powinna być takim minimum, które dla własnej wygody powinien osiągnąć - mimo że wydaje mu się, że nie będzie potrzebna. Mam znajomego lat 26, którego ponad rok temu przygotowywałam do matury. Nigdy nie miał aspiracji do robienia kariery, chciał mieć zwykłą pracę i święty spokój. Jednak brak matury - mimo że nie mieszka w małym mieście - był często przeszkodą w zdobyciu danej pracy. Więc już nawet niezależnie od podejścia do tego, czy nauka w szkole jest dobra, zła, potrzebna czy nie, to tę maturę dobrze jest zdać dla świętego spokoju. 

Moim zdaniem po prostu miała szczęście. Nie można podchodzić do tego tak, że każdy, kto oleje edukację i spróbuje zaistnieć w show biznesie, osiągnie sukces. Ile jest osób, które może miały nawet talent, siłę przebicia, ale po prostu nie spotkały na swojej drodze właściwej osoby? Na pewno więcej, niż tych, którym się udało. A często to czysty przypadek.

O geniuszach bez matury nic nie sądzę, jeśli dają sobie radę, to niech tak żyją dalej. O magistrach przy łopacie - najczęściej sami są sobie "winni". Nie bez powodu na niektóre kierunki (np. socjologia) mówi się "fabryki bezrobotnych". Bo niestety, ale najczęściej dotyczy to osób, które poszły na studia, bo taka moda albo z pasji - a nie zawsze ktoś za pasję zapłaci. Nie słyszałam np. o inżynierach automatyki i robotyki czy informatykach, którzy całe życie siedzą na budowie, bo nie mają pracy. Nawet w malutkim miasteczku, uzdrowisku, gdzie najwięcej zarabiają właściciele knajp, dyskotek i innych rozrywkowych instytucji, ostatnio jeden informatyk, i to bardzo młody, dostał propozycję na prawie 50 tys. miesięcznie. I to nie za programowanie, bo...powiedział, że nie lubi i woli zarobić mniej.

Zależy od człowieka. Jeżeli ktoś przez szkolne lata nie robi nic, to rzeczywiście nic mu szkoła nie da. Jednak jeśli ktoś podchodzi do tego na poważnie, to będzie miał z tego choćby tyle, że nie zrobi z siebie debila w jakiejś rozmowie. Ostatnio pomagałam z pracami maturalnymi kilku osobom, jedna z nich "A Chełmoński to co napisał?". Inna stwierdziła, że nie czytała Bruegla.

Papier papierem, a jak nie potwierdza tego co się potrafi to dopiero niedobrze.
Są ludzie potrzebni z maturą i bez, co by się nagle stało gdyby wszyscy magistrami byli?

Jak tytuł jest w innej dziedzinie i w niespokrewnionej, to co daje poza tym, że sie ma tzw. wyższe wykształcenie?
Czasem trzeba się nagłówkować, aby go wykorzystać.
Papier to większy mit niż by się człowiek spodziewał, ale są zawody do których nie wejdziesz bez niego.
Druga rzecz, że papiery i tytuły potrafią też przeszkadzać, niekiedy ciężko się do nich przyznawać.

Dobrze powiedziane

A dlaczego nie są warte? A tak wszystkie do jednego wora?
Są takie bez których ani rusz i nie mam tu na myśli tylko licencji na wykonywanie zawodu

OK, jeżeli ktoś chce być lekarzem to musi skończyć medycynę. W takiej sytuacji papierek ma urzędową moc, ale generalnie jest słabo. Na jakość studiów w Polsce narzekają zarówno ludzie ze Wschodu jak i z Zachodu. Co do matury to kpina. Zrobili ją w taki sposób, żeby każdy mógł iść na studia...

Ewka, nic dziwnego, że nie czytałaś, bo wymienieni przeze mnie panowie to malarze. Jasne, można nie znać, ale... jeśli się wybiera temat prezentacji maturalnej związany bezpośrednio z nimi? Na jakiej zasadzie, drogą losowania? ;p

O widzisz, nie znałam Kusha. ;( No ale też nie porywałam się na prezentację na jego temat.

Nie wiem, czy system, czy po prostu taka moda, ale fakt, od dawna się mówi o zwiększonej liczbie studentów, a potem pojawiają się zdania, że liceum/studia nie są dla każdego. Zawodówek jest dużo mniej, niż kiedyś, większość wybiera liceum, ewentualnie technikum, ale... po technikum też maszeruje na studia. Zresztą często to widać po kierunku - oczywiście są humaniści "z powołania", ale część (większość?), to osoby NieRozumiemPrzedmiotówŚcisłychWięcJestemCHumanistą. Osoby po kierunkach ścisłych znacznie rzadziej narzekają na brak pracy.

To podobna sytuacja, jak u mojej mamy. Pracuje w sanatorium, a przy okazji wykłada na uczelniach przedmioty typu fizjoterapia, kinezyterapia itd. I w tym sanatorium od wielu lat pracowało wiele kobiet - techników fizjoterapii. Parę lat temu wszystkie praktycznie trafiły do niej na uczelnie, bo dostały ultimatum - albo studia powiązane z tym zawodem, albo stopniowa wymiana personelu. Gdzie tu logika, skoro niektóre po 20 lat pracowały w zawodzie i wszystko było w porządku?

Okej. Zgadzam się z wymogami i podnoszeniem kalifikacji w zawodach, w których technologie wciąż się rozwijają. Medycyna, programistka itp...
Chcąc utrzymać się na rynku, musimy się dokształcać.
W podanym przeze mnie przykładzie, mojego brata, nie potrzebna jest wiedza ogólna, szkoła średnia, matura. On jest fachowcem od zawodu x i jego kompetencje mierzy się jakością wykonanej pracy, a kalifikacje certyfikatami ukończonych kursów.

Podam inny przykład, który mnie najbardziej zbulwersował.
Mam uprawnienia stolarza PCW. Przeglądam ogłoszenia pracy i napotykam ciekawą ofertę. "Zatrudnię montera plis." Monter plis to osoba, która składa, produkuje, zamontowuje z elementów rolety. Stolarz PCW posiada uprawnienia ponad wymagania, ale jest haczyk - wymagane wykształcenie średnie. W innym ogłoszeniu ten sam pracodawca potrzebuje monterów okien z wykształceniem  minimum średnim.
Po co? Co za różnica?
Niestety ogromna, bo osoba z wykształceniem średnim prawdopodobnie będzie przed trzydziestym rokiem życia. Pierwszy rocznik, który ukończył nowy system edukacji w Polsce urodził się w 1986 roku.
Dlaczego pracodawca nie napisał w ogłoszeniu, że szuka ludzi młodych?

Przepraszam Jagoda, bo tym razem ja zastosowałam haczyk i nie dopowiedziałam do czego zmierzam.
cyt. art. "Dyskryminacja w ofertach pracy" (adresu nie podam z wiadomych przyczyn): [Informacja pracodawcy o wolnym miejscu zatrudnienia lub miejscu przygotowania zawodowego nie może zawierać wymagań dyskryminujących kandydatów ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, narodowość, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, ani ze względu na przynależność związkową.]
Ten pracodawca po prostu obszedł ustawę o przeciwdziałaniu bezrobociu. Potrzebował młodych silnych mężczyzn, więc odpowiednio ułożył treść oferty.
Przytoczone za przykład przeze mnie ogłoszenie pokazuje, że chcąc nie chcąc jesteśmy zmuszeni uzupełnić wykształcenie, żeby znaleźć pracę. Może mnie to wdiablać, ale nic nie poradzę. Prędzej, czy później będę biegać z indeksem w zębach. A angielski zdam, bo się nauczę mówić plis i wytrenuję spojrzenie swojego labradora.

Otóż to Pracodawcy zawsze znajdą sposób aby zatrudnić tego kogo chcą .
Oczywiście że nie mam nic przeciwko poszerzaniu wiedzy, jeśli są wymogi.
Denerwuje również i to że zatrudniają ludzi na staż ,każą im tyrać jak
przysłowiowe "Woły robocze" i po godzinach pomimo że taki pracownik
ma grupę. A pracownicy którzy "siedzą" już ponad 20 lat błąkają się
jak błędne owce po zakładzie ...