Toksyczna znajomość telefoniczna, która trwała 4 lata!

Myśle, że kobiety same są często rozstrojone psychicznie i jeśli Ty też jesteś problemowy, a do tego jest odległość to nie macie perspektyw. Związek to niestety coś więcej niż wzajemne poklepywanie się po plecach i pocieszenia. Po wielu też sprzeczkach, nierozumieniu, a także przyzwyczajeniu do odległości, jej początkowe zauroczenie minęło. Reszta to typowe kobiece podbudowanie ego. Myśle, że mężczyźni z takimi problemami nie znajdą nigdy związku, bo nie potrafią poukładać niczego wokół, czyli zapewnić bezpieczeństwa. Kobieta musi się czuć silniejsza przy mężczyźnie, a Ty ją osłabiałeś i fakt, że wzbudzałeś uczucia, ale później tylko te negatywne. Nie jesteś też pewny siebie, nawet pewny jej, bo robiłeś na początku wiele rzeczy na siłe. Nie podobała Ci się tak naprawde i chciałeś z nią być, byle być, a że odrzuciła to cierpisz. I tak byście nie byli szczęśliwi i na pewno nie w momencie kiedy jest odległość. Kobiety nie chcą spotkać się z dzieciakami, bo jeśli 4 lata zmarnowałeś na jedno spotkanie... to mówi wszystko. Przede wszystkim kobiety chcą bliskości i oparcia, a często też takiego postawienia do pionu, nawet rozwiązania problemu. Ty jej dostarczyłeś kolejnych, zamiast czuć się szczęśliwą.

Aha i już sam początek, który mówi, że zrywasz znajomość bo nie wierzysz w znajomości internetowe (krzywdzisz ją tym być może nawet), a jednocześnie robi na Tobie ogromne wrażenie. Jesteś niespójny i to nie jest atrakcyjne. Tak mają ludzie niegotowi na tworzenie związków po prostu. Coś o tym wiem. Chciałeś znajomości na luzie, a to znaczy że jesteś niepoważny i to znaczy, że nie zapewnisz niczego oprócz "przyjemności od święta" co mija się z oczekiwaniami tej kobiety.

Myśle, że niepotrzebnie starasz się ją tłumaczyć. Nie spełniłeś oczekiwań i pogodz się z tym. Myśle, że czasem nawet bycie na każde zawołanie jest męczące. Nie każda kobieta potrafi określić czemu coś sie psuje, czemu już sie coś konczy. Gdyby nie odległość to sam byś zobaczył co się dzieje, ale jeśli poznała kogoś bardziej interesującego to nie zrobisz nic już i czas nadrobić STRACONE 4 lata. Mogłeś poznać kogoś blisko i jeśli by Ci coś naprawde nie pasowało (a nie obrażając się jak małe dziecko) to byś sam  to skonczył. Ona chciała,a Ty przecież sam przyznajesz że robiłeś rzeczy na przekór wam i ona zobojętniała. Ona odmawia spotkań tyle czasu, Ty próbujesz... powinienes juz zrezygnowac po 2-3 próbie i z KONKRETNYMI wymówkami. Trzeba znać swoją wartość. Tak samo o co dokładnie chodziło jej z tym pytaniem czy moglbyś ją pokochać? Jeśli całujecie się, jest dobrze i ona smutnieje gdy odpowiadasz twierdząco? I albo odpowiada albo kończysz to, a tak pozostało męczenie się. Czas nadrobić zaległości i jeśli pracujesz, skonczyles studia, to czas poznać kogoś komu moglbys sie SPODOBAĆ a nie wyżalić.

Początkowo myślałam, że skoro poznałeś dziewczynę "na chacie", to pewnie "na chacie" była jakaś impreza i nie rozumiałam jak będąc w jednym domu ("chacie") nie widzieliście się na wzajem Jednak lata robią swoje więc nie będę się merytorycznie wypowiadać w temacie:P

Doskonale zdaję Sobie sprawę z bliskości i intymności jaka zachodzi między ludźmi podczas spotkań i jak ważne jest to dla kobiety. Ciągłe bazowanie na telefonie do niczego nie prowadzi. Teraz już to wiem, szkoda, ze tak późno. Być może z mojej strony to była platoniczna miłość, może wierzyłem w coś co nie miało prawa wypalić. Rozumiem również, że kobiety nie przepadają za zakompleksionymi, smutnymi i często wyżalającymi się facetami, aczkolwiek to nie było tak, albo może teraz tego nie widzę, ze notorycznie była tylko mowa o mnie i o moich problemach.Choć z drugiej strony kurcze no człowiek jest sam potrzebuje tego wsparcia dobrych słów nie mowie dzień w dzień, miewa chwilę załamania, fakt trzeba umieć poradzić sobie samemu, być może moje problemy ją przerosły, była dla mnie pocieszycielką, która bała się, ze tego nie udźwignie. Pomimo moim problemów starałem się jej dać choćby telefoniczne namiastkę tego co mógłbym zrobić w realu, jakby mi dała 2 szansę. Niestety nie chciała tego zrobić. Z czego to wynikało? Trudno powiedzieć, podejrzewam i śmiem twierdzić, ze sama miała problem z sobą, być może tez nie wierzyła w siebie, była zakompleksiona. Wspieranie mnie podbudowywało ją, jej ego wzrastało - teraz to tylko gdybanie a całej prawdy nigdy się nie dowiem. Może szukała kogoś na miejscu, może sytuacja w rodzinie i jej rodzice mieli na nią wpływ tego nie wiem, bo nigdy nie było o tym mowy. Gdy schudła uwierzyła w siebie i zaczęła się spotkać z chłopakiem, który się odezwał po 2 latach i jest 5 lat starszy.. no cóż... oby się jej udało i nie została skrzywdzona Ja tylko żałuje dwóch rzeczy - 1, ze nie zaprzestałem utrzymywać kontaktu po 2-3 zaoferowania spotkania, 2 - mogłem wcześniej dążyć do spotkania, nawet robiąc niespodziankę i przekonać się jak to jest. Chciałem się uzewnętrznić pokazać ile jestem wart, naprawdę wbrew pozorom miałem i mam coś do zaoferowania. Teraz to historia, trzeba podnieść głowę do góry i iść na przód, innego wyjścia nie ma. Mam nadzieję, ze wspomnienia szybką ulecą i wszystko z czasem zszarzeje ładnie się zabliźni

Dokładnie, zacznij się SPOTYKAĆ (ale oczywiście nie na siłe). Nie telefony, nie internet, nie komplikowanie wszystkiego i robienie problemów - tylko ich rozwiązywanie. Ja bym nie wytrzymał 4 lata - nawet gdybym był zakochany. Juz dawno bym to skonczyl i zaczal cos na powaznie... pamiętaj, jeśli odległość jest problemem to zacznij od znalezienia kogoś na miejscu. Jeśli czułbyś sie na siłach by tworzyc związek na odległość to wtedy się w to pakuj, ale pamiętaj, że kobiety zazwyczaj są duuuużo wrażliwsze i o wiele szybciej przychodzi im rozczarowanie i negują całe uczucie dzięki temu. Oczywiście nie jest to norma, bo zdarzają się i stabilne, dojrzałe kobiety, które nie mają w sobie tylu emocji, ale z doświadczenia wiem, że takich mało i dużo wcześniej znajdują sobie kogoś, by w tym trwać - bo są pozytywne i widzą pozytywy.

Właśnie. Sam wiesz, że jest to desperacie poszukiwanie miłości, kogoś kto by Cie dowartościował, uszczęśliwił. Nie kochasz samego siebie i wiesz, że nie masz nic do zaoferowania, dlatego ona nie chce z Tobą być i sądze, że inna też by nie chciała przy takim podejściu. Najcześciej problem tkwi w rodzicach, jakbyś nie dostał wystarczająco miłości od nich, lub ojciec nie nauczył Cię jak być mężczyzną po prostu. Choroby też robią swoje bo zabijają nadzieje i wiem po sobie, że jeśli dziewczyna poznaje Cie z chorobą, a poza nią nie masz nic do zaoferowania i nie widac, byś mógł się wyleczyć to ona też odejdzie, mimo że na początku może i nawet coś poczuje. Smutne, ale musimy najpierw poradzić sobie sami ze sobą. Ta myśl to wciąż uzaleznienie od niej, a szczęście zalezy od nas samych , od naszego nastawienia, a nie od jakiejś tam osoby. Ją stracisz, to tracisz wszystko... tak mają kobiety, slabe istoty. Nie bądź baba.

Źle myślisz. Na wszystko jest rada w życiu, tylko trzeba zacząć umieć szukać rozwiązań i zacząć po prostu działać. To że związki być może na ten moment nie są dla Ciebie, nie oznacza, że nie możesz zając sie sobą. Może poszukać innych lekarstw, diagnozy, może psycholog, może jakaś inna forma rozrywki, która będzie trzymać Cie przy życiu i mówić - k*wa jestem w tym dobry, moge sie szczycić tym bo inni są gorsi! I tak ludzie zaczynaja kochać siebie, bo jak zaczynają być aktywni w życiu to zaczyna im coś wychodzić, ale żeby coś mogło wyjsc musi przyjsc porażka i wnioski. Problem jest dużo głębszy niż sama znajomość telefoniczna i wcale nie toksyczna, bo czemu? Sam wpędziłeś ją w taki schemat... bierz przykład z ludzi, którzy rąk nie mają, nóg, a robią coś w zyciu co ich zadowala i czują że jednak coś potrafią, w czymś są dobrzy. Inni mają gorzej, a radzą sobie. Inni też są nieszczęśliwi i w koncu kogoś znajdują. Nie umierasz jeszcze, więc możesz dużo zmienić.

Widzisz, gdybyś wierzył w to, że może Cie kochać i jesteś świadomy czemu (bo po prostu uważasz się za kogoś lepszego niż inni) - to by Cie kochała. Gdybyś tak NAPRAWDE chciał z nią być, to byś był. Wszystko psuje sie w naszym podejściu i komplikacjach, które stwarzamy, a które nie zawsze mają znaczenie dla innych. Skąd coś tam wiem? Doświadczenie... sparzyłem się wielokrotnie, ale jak widać wyciągam wnioski i ide dalej. I nie powiem bym nie tęsknił teraz za kimś, ale wiem że jej nie ma, mnie nie ma tamtego. Tamto było zmyślone, ale też są nowe kobiety, które TEŻ potrafią na mnie dobrze zadziałac. Po prostu musiałem sie na nie otworzyc i chcieć sie z nimi poczuć dobrze. Jeśli ja jestem zadowolony z czegoś, bije ode mnie fajna energia, to one sie tym zachwycają bo same są często nieszczęśliwe. Do tego zakompleksione, więc jeśli docenisz ją, a przy tym zafascynujesz pozytywnym podejściem i werwą do życia (bo masz cel, bo robisz coś co Cie cieszy) to sie zakochują. Nikt nie wie w czym jest dobry jeśli nic nie robi...

Pomyśl, swiat daje tyle mozliwosci,chocby ta siłka - nie wiem jaką masz chorobe i czy mozesz. To jest sport, a mezczyzne nic nie podbudowuje jak sprawnosc fizyczna i seksualna, a także pasja - cos poza kobietą. Masz cel i nie myslisz o tym, że to jest zle, ze nie masz siły (bo siły nie masz psychicznej i ona wykancza organizm). Osiagasz cel np na siłce (poczatki sa trudne zawsze) i zaczyna Ci sie ukladac, jestes coraz lepszy, silniejszy, wytrzymalszy, atrakcyjniejszy. Podbudowujesz swoja pewnosc siebie sukcesem i wyglądem, ktory bardziej sprawia radosc, a do tego endorfiny przez wysilek fizyczny sie wytwarzają. Do tego na siłce mozna spotkac kobiety, mozna zapoznac kolegów, pogadac o osiągnięciach. Szczegolnie duze miasto oferuje sporo. Mozna jezdzic rowerem, motorem, nawet samochodem, mozna zwiedzać, podrozowac, mozna zapisac sie na jakies kursy. Mozna nawet isc do tego psychologa i jego popytac o rady co masz robic w zyciu, by czuc sie kims lepszym i podbudowac swoja wartosc. Pojsc na grupe wsparcia, a to znowu nowi ludzie z ktorymi mozesz wymienic poglądy (i sie uszczesliwic kolejny raz) i byc moze znalezc wspolny cel jak chodzenie na bilard, kregielnie, rzucac lotki, czasem sie moze napic piwa. Do klubu isc nawet niekoniecznie tanczyc, a popatrzeć. Wyjsc nie ze smutkiem, ze żadnej nie poderwałes (bo idziesz tam dla siebie). Sa rozne kółka zainteresowan, nawet czytania ksiazek, fotografowania. Przeciez konczyles studia, to cos jednak sie nauczyles? Najgorzej mowie, jest nic nie robić i czekać na cud, a wtedy przychodza najgorsze mysli i brakuje sił bo sie tkwi w bezczynnosci/bezradnosci i zaczyna sie mętlik w głowie, że sie do niczego nie nadaje. A nie nadaje sie bo sie nic nie robi i tak koło się toczy. Nauka i praca to podstawa, a pozniej mozna przeciez ucząc sie zmienic prace na lepszą. Reszta to sa zajęcia poza tym, lub z tym związane i na samą kobiete i uzaleznienie od niej masz mało czasu, bo kochasz siebie i chcesz dla siebie jak najlepiej, a przy okazji ona bedzie miała dobrze i jesli odejdzie to bedziesz przekonany, że straciła cos dobrego.

I jak pisałem. We mnie kobiety sie zakochiwały zawsze gdy byłem pozytywny,zaskoczyłem umiejetnoscia zorganizowania czasu, rozwiazania problemu (one nie lubią byc odpowiedzialne za coś, podejmować decyzji), a jednocześnie nie dawałem siebie całego od razu (bo miałem inne zajęcia). Po prostu zakochiwały sie gdy bylem szczęśliwy, udawałem szczęśliwego lub staralem sie widziec we wszystkim pozytywy np w niej, w naszej znajomosci, w naszej PRZYSZŁOŚCI i mimo jej zwątpienia potrafiłem ją wybic ze złego myślenia. Czemu? Bo wierzylem w siebie i że zrobie tak, by było jej dobrze.

Ja jestem w trakcie osiągania celów. Idzie powoli, ale idzie bo też jestem chory nieuleczalnie. Są dni w ktorych jak mowisz, nie ma siły, bo mysle o niej, wspominam, ale zajme sie pozniej tym co lubie i mija mi to. Zrobisz sobie 50 pompek z obciazeniem na plecach to włącza Ci sie taki agresor, że nie ma smutku i nie dałbyś sobą pomiatać. Sport, szczegolnie siłowy dobrze działa na nas. Poza tym jeśli Ci pomaga to co pisze, to mi jest miło i ciesze, sie że moge coś wytłumaczyc. Tyle ile napisałem to i tak mało, bo mozliwosci jest znacznie więcej. Nic kobiet nie pociąga jak niezalezność, większa odwaga od nich (czyli prowadzenie ich, zrzucenie odpowiedzialności) oraz zajęcia, które Ciebie realizują poza nią (ciekawisz ją, fascynujesz, ona sie zastanawia co tam robisz - może jakaś Cie podrywa?) i wtedy nei jesteś bluszczem - masz swiat poza nią, a ona jest w srodku tego swiata co najwyzej. To Ty jej pozwalasz na wejscie do niego i w kazdej chwili mozesz ją wyrzucic, bo masz wymagania. A tutaj niestety pokazales, ze malo co wymagasz, a nawet jakby to godzisz sie na to co ona powie i dalej błagasz o coś, potem zrywasz kontakt, znowu tęsknisz. Pokazujesz, ze nie mozna na Tobie polegać, a tego wymaga sie od mezczyzny.

Życie jest za krótkie, by nie robić rzeczy, które choć chwile uszczęśliwiają. Ja dziękuje dziewczynom, z ktorymi przezyłem wspaniałe chwile, a mnie zostawiły. To przecież ich prawo do wolności, nie musze nikomu się podobać przecież. Tak zdecydowały to okej, ale wcześniej było miło i to zawsze dobry etap w życiu. Uczy czegoś, uświadamia.
Czy ja mam się zachwycać kobietą? Ja jestem z tych, którym ciężko przychodzą dobre słowa, komplementy, ciężko mnie zauroczyć. Mnie kobieta musi zdobyć sama, musi być wyzwaniem (nie że gra chamską i niedostępną, ale że czuje np że potrafi mnie przegadać, pokazac mocniejszy charakter) i wtedy nam się to rozwija - inaczej ja czuje tylko koleżeństwo, a to one sie zakochują (i im przechodzi, gdy jestem wciąż "zakolegowany"). A najgorsze jest to, że czuje, że wcale nie mam wymagań, że jestem łatwy bo od razu dąże do kontaktu fizycznego, a mimo to uczuć u mnie brak i stąd mnie mało która umie zainteresować. Może też musiałaby sport jakiś uprawiać, mieć pasje? Może nie ten poziom? Na razie trafiam na same takie z problemami psychicznymi (ciągle smutne, zakompleksione, nic im nie wychodzi w zyciu), lub takie bardzo "słodkie", które na wszystko sie zgadzają, wszystko im pasuje i moge robić co chce, a one i tak szczęśliwe (jakby im nie zależało). Dlatego może ja też sie do związków nie nadaje, ale to akurat nie jest główny cel życia. Jak widze, że tutaj bardzo dużo panien ma powyżej 30 lat i są samotne, to myśle czas na mnie jeszcze się znajdzie.

Napisałem tutaj przez forum. Jeśli nie dojdzie to napisze normalnie.

Podziel się też ze mną bo mój znajomy ma podobny problem z sobą.